வ்யாகுலாஸ்தாஃ பராவ்ரு'த்தாஸ் த்யக்த்வா தேவம் க்ரு'ஹாணி து ஸ்வாந்ஸ்வாந்ப்ராணாநவேக்ஷந்தோ நிஷ்காருண்யாத் ஸுதுஃகிதாஃ
அவர்கள் குழம்பி, திசைதிரிந்து, தெய்வங்களையும் வீடுகளையும் விட்டுவிட்டு, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் உயிரையே பார்த்து, இரக்கம் இல்லாமல் மிகுந்த துயரத்தில் வாழ்ந்தார்கள்.
நஷ்டே ஶ்ரௌதஸ்ம்ரு'தே தர்மே காமக்ரோதவஶாநுகாஃ நிர்மர்யாதா நிராநந்தா நிஃஸ்நேஹா நிரபத்ரபாஃ
வேதமும் சாஸ்திரமும் மறைந்து, ஆசை கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, எல்லா எல்லைகளும் இழந்து, சந்தோஷமில்லாமல், பாசமில்லாமல், வெட்கமில்லாமல் ஆனார்கள்.
நஷ்டே தர்மே ப்ரதிஹதா ஹ்ரஸ்வகாஃ பஞ்சவிம்ஶகாஃ ஹித்வா தாராம்ஶ்ச புத்ராம்ஶ்ச விஷாதவ்யாகுலப்ரஜாஃ
தர்மம் அழிந்ததால், அவர்களின் வலிமை இருபத்து ஐந்து மட்டுமே இருந்து, மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் விட்டுவிட்டு, மக்கள் துயரத்தாலும் குழப்பத்தாலும் சோர்ந்தார்கள்.
அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஸ்தே வை வார்த்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய துஃகிதாஃ ஆஶ்ரயந்தி ஸ்ம ப்ரத்யந்தாந் ஹித்வா ஜநபதாந்ஸ்வகாந்
வறட்சி தாக்கியதால், தங்கள் வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு துயரத்துடன், தங்கள் ஊர்களை விட்டு வெளியே சென்று எல்லையிலுள்ள பகுதிகளில் தஞ்சம் அடைந்தார்கள்.
ஸரிதஃ ஸாகராநூபாந் ஸேவந்தே பர்வதாநபி சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ
அவர்கள் நதிகள், கடற்கரைகள், மலையிலும் சென்று, மரச்சீலை மற்றும் கருமான் தோலை அணிந்து, எந்த கிரியையும் செய்யாமல், ஒன்றும் உடையாமல் இருந்தார்கள்.
வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸம்கரம் கோரமாஸ்திதாஃ ஏவம் கஷ்டமநுப்ராப்தா ஹ்ய் அல்பஶேஷாஃ ப்ரஜாஸ்ததஃ
வகுப்பும் வாழ்க்கை முறையும் இழந்து, பெரிய குழப்பத்தில் மூழ்கி, மீதமுள்ள மக்கள் கடும் துன்பத்தை அனுபவித்தார்கள்.
ஜந்தவஶ்ச க்ஷுதாவிஷ்டா துஃகாந்நிர்வேதமாகமந் ஸம்ஶ்ரயந்தி ச தேஶாம்ஸ்தாம்ஶ் சக்ரவத்பரிவர்தநாஃ
உயிரினங்கள் பசிக்காகவும் துயரத்தாலும் மனம் உடைந்து, இடம் இடமாகச் சுற்றி, சக்கரம் போல் இடம் மாறினார்கள்.
ததஃ ப்ரஜாஸ்து தாஃ ஸர்வா மாம்ஸாஹாரா பவந்தி ஹி ம்ரு'காந்வராஹாந்வ்ரு'ஷபாந் யே சாந்யே வநசாரிணஃ
பின்னர் அந்த மக்கள் எல்லோரும் இறைச்சி உண்ணும் பழக்கத்துடன், மான், பன்றி, காளை மற்றும் காட்டில் வாழும் பிற உயிரினங்களையும் உண்டார்கள்.
பக்ஷ்யாம்ஶ்சைவாப்யபக்ஷ்யாம்ஶ்ச ஸர்வாம்ஸ்தாந்பக்ஷயந்தி தாஃ ஸமுத்ரம் ஸம்ஶ்ரிதா யாஸ்து நதீஶ்சைவ ப்ரஜாஸ்து தாஃ
அவர்கள் சாப்பிடக்கூடியதும் கூடாததும் எல்லாவற்றையும் உண்டார்கள்; கடலும் நதிகளிலும் தஞ்சம் புகுந்தவர்கள் கூட அதையே செய்தார்கள்.
தே ऽபி மத்ஸ்யாந்ஹரந்தீஹ ஆஹாரார்தம் ச ஸர்வஶஃ அபக்ஷ்யாஹாரதோஷேண ஏகவர்ணகதாஃ ப்ரஜாஃ
அவர்களும் இங்கே உணவுக்காக மீன்களை பிடித்து, தடைசெய்யப்பட்டதை உண்டதனால், எல்லா மக்கள் ஒரே வகையாகி விட்டார்கள்.
யதா க்ரு'தயுகே பூர்வம் ஏகவர்ணமபூத்கில ததா கலியுகஸ்யாந்தே ஶூத்ரீபூதாஃ ப்ரஜாஸ்ததா
முன்பு கிருதயுகத்தில் ஒரே வகை மக்கள் இருந்தது போல, கலியுகம் முடிவில் எல்லோரும் சூத்திரராகி விட்டார்கள்.
ஏவம் வர்ஷஶதம் பூர்ணம் திவ்யம் தேஷாம் ந்யவர்தத ஷட்த்ரிம்ஶச்ச ஸஹஸ்ராணி மாநுஷாணி து தாநி வை
இவ்வாறு, அவர்களுக்கு நூறு தெய்வ வருடங்கள் முழுமையாக கடந்தன; அது முப்பத்தாறு ஆயிரம் மனித வருடங்கள் ஆகும்.
அத தீர்கேண காலேந பக்ஷிணஃ பஶவஸ்ததா மத்ஸ்யாஶ்சைவ ஹதாஃ ஸர்வைஃ க்ஷுதாவிஷ்டைஶ்ச ஸர்வஶஃ
பெரிய காலம் கடந்தபின், பறவைகள், மிருகங்கள், மீன்கள் எல்லாம் பசிக்காக மக்கள் எல்லோராலும் அழிக்கப்பட்டன.
நிஃஶேஷேஷ்வத ஸர்வேஷு மத்ஸ்யபக்ஷிபஶுஷ்வத ஸம்த்யாம்ஶே ப்ரதிபந்நே து நிஃஶேஷாஸ்து ததா க்ரு'தாஃ
அப்போது, மீன்கள், பறவைகள், மிருகங்கள் எல்லாம் முற்றிலும் அழிந்தபோது, அந்த மாலைப்பகுதி வந்ததும், எல்லாம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டது.
ததஃ ப்ரஜாஸ்து ஸம்பூய கந்தமூலமதோ ऽகநந் பலமூலாஶநாஃ ஸர்வே அநிகேதாஸ்ததைவ ச
அப்போது மக்கள் ஒன்று சேர்ந்து நிலத்திலிருந்து கிழங்குகளும் வேர்களும் தோண்டி எடுத்து, எல்லோரும் பழங்களும் வேர்களும் தான் உண்டு, எவருக்கும் நிலையான வீடுகளும் இல்லாமல் வாழ்ந்தார்கள்.
வல்கலாந்யத வாஸாம்ஸி அதஃஶய்யாஶ்ச ஸர்வஶஃ பரிக்ரஹோ ந தேஷ்வஸ்தி தநஶுத்திமவாப்நுயுஃ
அவர்கள் உடைகள் மரச்சீலைகள்; எல்லோரும் தரையில் படுத்து உறங்கினர்; அவர்களிடம் எந்த சொத்தும் இல்லை; அதனால் அவர்கள் செல்வத்தில் தூய்மை பெற்றார்கள்.
ஏவம் க்ஷயம் கமிஷ்யந்தி ஹ்ய் அல்பஶிஷ்டாஃ ப்ரஜாஸ்ததா தாஸாமல்பாவஶிஷ்டாநாம் ஆஹாராத்ரு'த்திரிஷ்யதே
இவ்வாறு, மிகக் குறைவாக மட்டுமே மக்கள் மீதமிருப்பர்; அந்தச் சிலருக்காக உணவிலிருந்து செழிப்பு உண்டாகும்.
ஏவம் வர்ஷஶதம் திவ்யம் ஸம்த்யாம்ஶஸ்தஸ்ய வர்ததே ததோ வர்ஷஶதஸ்யாந்தே அல்பஶிஷ்டாஃ ஸ்த்ரியஃ ஸுதாஃ
இப்படி, ஒரு தெய்வீக நூறு ஆண்டுகள் அந்த மாலைக்காலம் நீடிக்கும்; அந்த நூற்றாண்டின் இறுதியில், சில பெண்கள் மற்றும் பிள்ளைகள் மட்டுமே மீதமிருப்பார்கள்.
மிதுநாநி து தாஃ ஸர்வா ஹ்ய் அந்யோந்யம் ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே ததஸ்தாஸ்து ம்ரியந்தே வை பூர்வோத்பந்நாஃ ப்ரஜாஸ்து யாஃ
அந்த பெண்கள் எல்லோரும் இருவராக இணைந்து சந்ததியைக் கொணர்கிறார்கள்; பின்னர், முன்பு பிறந்த மக்கள் இறந்து விடுகிறார்கள்.
ஜாதமாத்ரேஷ்வபத்யேஷு ததஃ க்ரு'தமவர்தத யதா ஸ்வர்கே ஶரீராணி நரகே சைவ தேஹிநாம்
பிள்ளைகள் பிறந்தவுடன், கிருதயுக நிலை தோன்றுகிறது; அது சொர்க்கத்திலும் நரகத்திலும் உயிர்களுக்கு உடல்கள் இருப்பதைப் போல.
உபபோகஸமர்தாநி ஏவம் க்ரு'தயுகாதிஷு ஏவம் க்ரு'தஸ்ய ஸம்தாநஃ கலேஶ்சைவ க்ஷயஸ்ததா
கிருதயுகம் முதலான யுகங்களில் உடல்கள் அனுபவத்திற்கு ஏற்றவையாக இருக்கும்; இவ்வாறு கிருதயுகம் தொடரும், கலியுகத்தில் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.
விசாரணாத்து நிர்வேதஃ ஸாம்யாவஸ்தாத்மநா ததா ததஶ்சைவாத்மஸம்போதஃ ஸம்போதாத்தர்மஶீலதா
ஆழ்ந்த சிந்தனையால் விருப்பு விலகும்; சமநிலை மனதிலிருந்து ஆன்ம அறிவு பிறக்கும்; அந்த அறிவிலிருந்து தர்மம் நிலைபெறும்.
கலிஶிஷ்டேஷு தேஷ்வேவம் ஜாயந்தே பூர்வவத்ப்ரஜாஃ பாவிநோ ऽர்தஸ்ய ச பலாத் ததஃ க்ரு'தமவர்தத
கலியுகத்தில் மீதமுள்ளவர்களிடையே, பழையபோல் மக்கள் பிறக்கிறார்கள்; வரவிருக்கும் யுகத்தின் வலிமையால், கிருதயுகம் மீண்டும் தோன்றும்.
அதீதாநாகதாநி ஸ்யுர் யாநி மந்வந்தரேஷ்விஹ ஏதே யுகஸ்வபாவாஸ்து மயோக்தாஸ்து ஸமாஸதஃ
இந்த மன்வந்தரங்களில் நடந்தவை, நடக்கவிருப்பவை அனைத்தும், யுகங்களின் இயல்புகளை நான் சுருக்கமாக விளக்கியுள்ளேன்.
விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யாச்ச நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவே ப்ரவ்ரு'த்தே து ததஸ்தஸ்மிந் புநஃ க்ரு'தயுகே து வை
விரிவாகவும் ஒழுங்காகவும், சுயம்புவை வணங்கி, அந்தச் சுழற்சி மீண்டும் தொடங்கும் போது, கிருதயுகம் மறுபடியும் வரும்.
உத்பந்நாஃ கலிஶிஷ்டேஷு ப்ரஜாஃ கார்தயுகாஸ்ததா திஷ்டந்தி சேஹ யே ஸித்தா அத்ரு'ஷ்டா விஹரந்தி ச
கலியுகத்தின் இறுதியில் பிறந்த மக்கள் கிருதயுகத்தவராக இருப்பார்கள்; இங்கு தங்கி இருக்கும் சித்தர்கள், கண்களுக்கு தெரியாமல் சஞ்சரிக்கிறார்கள்.
ஸஹ ஸப்தர்ஷிபிர்யே து தத்ர யே ச வ்யவஸ்திதாஃ ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶஃ ஶூத்ரா பீஜார்தே ய இஹ ஸ்ம்ரு'தாஃ கார்தயுகபவைஃ ஸார்தம் நிர்விஶேஷாஸ்ததாபவந்
அந்த இடத்தில் ஏழு முனிவர்களும், அங்கே நிலைபெற்றவர்களும், பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என விதை காக்க நினைவுகூரப்பட்டோர், கிருதயுக உயிர்களுடன் ஒன்றாக வேறுபாடின்றி இருந்தார்கள்.
தேஷாம் ஸப்தர்ஷயோ தர்மம் கதயந்தீஹ தேஷு ச
அவர்களிடையே, அந்த ஏழு முனிவர்கள் இங்கு தர்மத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர்.
வர்ணாஶ்ரமாசாரயுதம் ஶ்ரௌதஸ்மார்தவிதாநதஃ ஏவம் தேஷு க்ரியாவத்ஸு ப்ரவர்தந்தீஹ வை க்ரு'தே
வண்ணம், ஆசாரம், வேத மற்றும் மரபு முறைகளைப் பின்பற்றி, இவர்கள் அந்தச் செயல்களைச் செய்தபோது, இங்கு கிருதயுகம் நிலைபெறும்.
ஶ்ரௌதஸ்மார்தஸ்திதாநாம் து தர்மே ஸப்தர்ஷிதர்ஶிதே தே து தர்மவ்யவஸ்தார்தம் திஷ்டந்தீஹ க்ரு'தே யுகே
வேதம் மற்றும் மரபு தர்மத்தில், ஏழு முனிவர்கள் காட்டியபடி நடப்பவர்கள், தர்மம் நிலைபெற இங்கு கிருதயுகத்தில் தங்கி இருக்கிறார்கள்.