ஏததேவ து பப்ரச்ச மநுஃ ஸ மதுஸூதநம் ஸூர்யபுத்ராய சோவாச யதா தந்மே நிபோதத
இந்தக் கேள்வியையே மனு, மதுசூதனனிடம் கேட்டார்; மதுசூதனன் சூரியபுத்தரிடம் சொன்னதை, நான் இப்போது விளக்கமாகக் கூறுகிறேன், கேளுங்கள்.
தஸ்ய சாஹம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரபாவம் விஸ்தரேண து ஐலஸ்ய திவி ஸம்யோகம் ஸோமேந ஸஹ தீமதா
அந்த ஞானியான ஐலனின் வலிமையையும், அவர் சந்திரனுடன் வானுலகில் சேர்ந்திருப்பதையும் விரிவாக நான் இப்போது சொல்கிறேன்.
ஸோமாச்சைவாம்ரு'தப்ராப்திஃ பித்ரூ'ணாம் தர்பணம் ததா ஸௌம்யா பர்ஹிஷதஃ காவ்யா அக்நிஷ்வாத்தாஸ்ததைவ ச
சந்திரனிலிருந்து அமுதம் கிடைக்கிறது; அதுபோல முன்னோர்களுக்கான தார்ப்பணமும் கிடைக்கிறது. சௌம்யர்கள், பரிஹிஷதர்கள், காவ்யர்கள், அக்னிஷ்வாத்தர்கள் ஆகியோரும் அதைப் பெறுகிறார்கள்.
யதா சந்த்ரஶ்ச ஸூர்யஶ்ச நக்ஷத்ராணாம் ஸமாகதௌ அமாவாஸ்யாம் நிவஸத ஏகஸ்மிந்நத மண்டலே
அமாவாசை நாளில், சந்திரனும் சூரியனும் நட்சத்திரங்களுடன் சேர்ந்து ஒரே வட்டத்தில் தங்குகிறார்கள்.
ததா ஸ கச்சதி த்ரஷ்டும் திவாகரநிஶாகரௌ அமாவாஸ்யாமமாவாஸ்யாம் மாதாமஹபிதாமஹௌ
அப்போது, ஒவ்வொரு அமாவாசையிலும், அவன் சூரியனையும் சந்திரனையும், தாயார் மற்றும் தந்தையார் முன்னோர்களையும் காணச் செல்கிறான்.
அபிவாத்ய து தௌ தத்ர காலாபேக்ஷஃ ஸ திஷ்டதி ப்ரசஸ்கந்த ததஃ ஸோமம் அர்சயித்வா பரிஶ்ரமாத்
அங்கு அவர்களை வணங்கி, சரியான நேரம் வரும்வரை காத்திருப்பான்; பிறகு சந்திரனை வழிபட்டு, சோர்வுடன் திரும்பிச் செல்கிறான்.
ஐலஃ புரூரவா வித்வாந் மாஸி ஶ்ராத்தசிகீர்ஷயா ததஃ ஸ திவி ஸோமம் வை ஹ்ய் உபதஸ்தே பித்ரூ'நபி
ஐல வம்சத்தைச் சேர்ந்த புரூருவன், ஞானி, ஒவ்வொரு மாதமும் சிராத்தம் செய்ய விரும்பி, வானுலகில் சந்திரனை மற்றும் முன்னோர்களையும் அணுகினான்.
த்விலவம் குஹூமாத்ரம் ச தாவுபௌ து நிதாய ஸஃ ஸிநீவாலீப்ரமாணால்பகுஹூமாத்ரவ்ரதோதயே
அவன் இரண்டு அளவு, குஹூ அளவு மட்டும், இரண்டையும் சேர்த்து, சின்ன அளவில், சினிவாலி அளவுக்கு சமமாக வைத்து விரதத்தைத் தொடங்கினான்.
குஹூமாத்ரம் பித்ருத்தேஶம் ஜ்ஞாத்வா குஹூமுபாஸாதே தமுபாஸ்ய ததஃ ஸோமம் கலாபேக்ஷீ ப்ரதீக்ஷதே
முன்னோர்களுக்காக குஹூ அளவை அறிந்து, குஹுவை வழிபடுகிறான்; வழிபாட்டுக்குப் பிறகு, சந்திரனின் சரியான காலத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருப்பான்.
ஸ்வதாம்ரு'தம் து ஸோமாத்வை வஸம்ஸ்தேஷாம் ச த்ரு'ப்தயே தஶபிஃ பஞ்சபிஶ்சைவ ஸ்வதாம்ரு'தபரிஸ்ரவைஃ க்ரு'ஷ்ணபக்ஷபுஜாம் ப்ரீதிர் த்ருஹ்யதே பரமாம்ஶுபிஃ
சந்திரனிலிருந்து வரும் ஸ்வதா அமுதம், அவர்களுக்கு திருப்தி தரும்; பத்து மற்றும் ஐந்து ஸ்வதா அமுதம் பாயும்; கிருஷ்ணபட்சத்தில் பங்கு பெறும் முன்னோர்கள் அந்த உன்னத ஒளியால் மகிழ்கிறார்கள்.
ஸத்யோ ऽபிக்ஷரதா தேந ஸௌம்யேந மதுநா ச ஸஃ நிவாபேஷ்வத தத்தேஷு பித்ர்யேண விதிநா து வை
உடனே, அந்த சௌம்ய அமுதத்துடன் அவன் செல்கிறான்; முன்னோர்களுக்கான முறையின்படி நிவேதனைகள் அளிக்கப்படும்போது.
ஸ்வதாம்ரு'தேந ஸௌம்யேந தர்பயாமாஸ வை பித்ரூ'ந் ஸௌம்யா பர்ஹிஷதஃ காவ்யா அக்நிஷ்வாத்தாஸ்ததைவ ச
சௌம்ய அமுதத்தால், அவன் முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தினான்; சௌம்யர்கள், பரிஹிஷதர்கள், காவ்யர்கள், அக்னிஷ்வாத்தர்கள் ஆகியோரும் அதில் உட்படுகிறார்கள்.
ரு'துரக்நிஃ ஸ்ம்ரு'தோ விப்ரைர் ரு'தும் ஸம்வத்ஸரம் விதுஃ ஜஜ்ஞிரே ரு'தவஸ்தஸ்மாத் ரு'துப்யோ ஹ்யார்தவா அபவந்
காலத்தின் அக்கினி முனிவர்களால் நினைவுகூரப்படுகிறது; அவர்கள் காலத்தை ஒரு ஆண்டாக அறிகிறார்கள். காலங்கள் பிறந்தன; காலங்களிலிருந்து பருவங்கள் உருவானன.
பிதர ரு'தவோ ऽர்தமாஸா விஜ்ஞேயா ரு'துஸூநவஃ பிதாமஹாஸ்து ரு'தவோ ஹ்ய் அமாவாஸ்யாப்தஸூநவஃ ப்ரபிதாமஹாஃ ஸ்ம்ரு'தா தேவாஃ பஞ்சாப்தா ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ
முன்னோர்கள் காலங்கள்; அரைமாதங்கள் காலங்களின் மக்களாக அறியப்படுகின்றன; பெரியப்பர்கள் காலங்கள்; அமாவாசைகள் ஆண்டின் மக்களாகும்; ப்ரபிதாமஹர்கள் தேவர்கள்; ஐந்து ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் மக்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.
ஸௌம்யா பர்ஹிஷதஃ காவ்யா அக்நிஷ்வாத்தா இதி த்ரிதா க்ரு'ஹஸ்தா யே து யஜ்வாநோ ஹவிர்யஜ்ஞார்தவாஶ்ச யே ஸ்ம்ரு'தா பர்ஹிஷதஸ்தே வை புராணே நிஶ்சயம் கதாஃ
பர்ஹிஷதர், காவ்யர், அக்னிஷ்வாத்தர் என்று மூன்று வகைப்படுவர்; வீட்டில் வாழும் யாகம் செய்யும்ோர், ஹவிர்யஜ்ஞம் மற்றும் காலச்சடங்குகளை நடத்தும்ோர் பர்ஹிஷதர் என்று பழைய புராணங்களில் உறுதியாகக் கூறப்பட்டுள்ளனர்.
க்ரு'ஹமேதிநஶ்ச யஜ்வாநோ ஹ்ய் அக்நிஷ்வாத்தார்தவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ அஷ்டகாபதயஃ காவ்யாஃ பஞ்சாப்தாம்ஸ்து நிபோதத
வீட்டில் வாழும் யாகம் செய்யும்ோர் அக்னிஷ்வாத்தர் என்றும், காலச்சடங்குகள் செய்யும்ோர் என்றும் அழைக்கப்படுவர்; அஷ்டகைகளின் தலைவர்கள் காவ்யர் ஆவர். இப்போது ஐந்து ஆண்டுகளைக் கேளுங்கள்.
தேஷு ஸம்வத்ஸரோ ஹ்யக்நிஃ ஸூர்யஸ்து பரிவத்ஸரஃ ஸோமஸ் த்விட்வத்ஸரஶ் சைவ வாயுஶ்சைவாநுவத்ஸரஃ
அவற்றில், ஒரு ஆண்டு அக்னி, பரிவத்ஸரம் சூரியன், இட்வத்ஸரம் சோமன், அனுவத்ஸரம் வாயு என்று கூறப்படுகிறது.
ருத்ரஸ்து வத்ஸரஸ்தேஷாம் பஞ்சாப்தா யே யுகாத்மகாஃ காலேநாதிஷ்டிதஸ்தேஷு சந்த்ரமாஃ ஸ்ரவதே ஸுதாம்
வத்ஸரமாக ருத்ரன் இருக்கிறார்; இந்த ஐந்து ஆண்டுகள் ஒரு யுகத்தின் வடிவங்கள். காலத்தின் ஆட்சி கொண்டு, சந்திரன் அவற்றில் அமிர்தத்தை ஓட்டுகிறான்.
ஏதே ஸ்ம்ரு'தா தேவக்ரு'த்யாஃ ஸோமபாஶ்சோஷ்மபாஶ்ச யே தாம்ஸ்தேந தர்பயாமாஸ யாவதாஸீத்புரூரவாஃ
இவை எல்லாம் தேவர்களின் கடமைகள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன; சோமம் அருந்தும்ோரும், வெப்பம் அருந்தும்ோரும் உள்ளனர். புரூரவாஸ் வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் அவர்களை திருப்திப்படுத்தினார்.
யஸ்மாத்ப்ரஸூயதே ஸோமோ மாஸி மாஸி விஶேஷதஃ ததஃ ஸ்வதாப்ரு'தம் தத்வை பித்ரூ'ணாம் ஸோமபாயிநாம் ஏதத்ததம்ரு'தம் ஸோமம் அவாப மது சைவ ஹி
சோமன் மாதம் தோறும் சிறப்பு கொண்டு உருவாகிறான்; அதனால் ச்வதா கொண்டது சோமம் அருந்தும் முன்னோர்களுக்குச் சொந்தம். இவ்வாறு அவர் அமிர்தம், சோமம், தேன் ஆகியவற்றைப் பெற்றார்.
ததஃ பீதஸுதம் ஸோமம் ஸூர்யோ ऽஸாவேகரஶ்மிநா ஆப்யாயதே ஸுஷும்நேந ஸோமம் து ஸோமபாயிநம்
அமிர்தமான சோமத்தை அருந்தியபின், சூரியன் ஒரே ஒரு கதிரால், சுஷும்னை என்ற கதிரின் மூலம், சோமம் அருந்தும்ோர்களுக்கான சோமத்தை ஊட்டுகின்றான்.
நிஃஶேஷா வை கலாஃ பூர்வா யுகபத் வ்யாபயந் புரா ஸுஷும்நாப்யாயமாநஸ்ய பாகம் பாகமஹஃக்ரமாத்
முந்தைய எல்லா கலைகளும், ஒரே நேரத்தில் பரவியபடி, சுஷும்னை ஊட்டும் போது, ஒவ்வொரு பகுதியும் தினந்தோறும் ஊட்டப்படுகிறது.
கலாஃ க்ஷீயந்தி க்ரு'ஷ்ணாஸ்தாஃ ஶுக்லா ஹ்யாப்யாயயந்தி ச ஏவம் ஸா ஸூர்யவீர்யேண சந்த்ரஸ்யாப்யாயிதா தநுஃ
கரு கலைகள் குறைந்து வருகின்றன; வெள்ளை கலைகள் அதிகரிக்கின்றன. இவ்வாறு சூரியனின் சக்தியால் சந்திரனின் உடல் ஊட்டப்படுகிறது.
பௌர்ணமாஸ்யாம் ஸ த்ரு'ஶ்யேத ஶுக்லஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ஏவமாப்யாயிதஃ ஸோமஃ ஶுக்லபக்ஷே ऽப்யஹஃக்ரமாத் தேவைஃ பீதஸுதம் ஸோமம் புரா பஶ்சாத்பிபேத்ரவிஃ
பௌர்ணமியில் சந்திரன் வெள்ளை, முழு வட்டமாகத் தெரிகிறான். இவ்வாறு ஊட்டப்பட்ட சோமன், வளர்பிறையில் தினந்தோறும் பெருகுகிறான்; முன்பு தேவர்கள் அமிர்தமான சோமத்தை அருந்தினர், பின்னர் முன்னோர்கள் மீதமுள்ளதை அருந்துகிறார்கள்.
பீதம் பஞ்சதஶாஹம் து ரஶ்மிநைகேந பாஸ்கரஃ ஆப்யாயயத்ஸுஷும்நேந பாகம் பாகமஹஃக்ரமாத்
பதினைந்து நாட்கள், சூரியன் ஒரே ஒரு கதிரால் அதை அருந்துகிறான்; சுஷும்னை ஊட்டும் போது, ஒவ்வொரு பகுதியும் தினந்தோறும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.
ஸுஷும்நாப்யாயமாநஸ்ய ஶுக்லா வர்தந்தி வை கலாஃ தஸ்மாத்த்ரஸந்தி வை க்ரு'ஷ்ணாஃ ஶுக்லா ஹ்யாப்யாயயந்தி ச
சுஷும்னை ஊட்டும் போது, வெள்ளை கலைகள் பெருகுகின்றன; அதனால் கரு கலைகள் குறைகின்றன, வெள்ளை கலைகள் மேலும் அதிகரிக்கின்றன.
ஏவமாப்யாயதே ஸோமஃ க்ஷயிதே ச புநஃ புநஃ ஸம்ரு'த்திரேவம் ஸோமஸ்ய பக்ஷயோஃ ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணயோஃ
இவ்வாறு சோமன் ஊட்டப்படுகிறான்; குறையும் போது மீண்டும் மீண்டும் நிரம்புகிறான்; வளர்பிறை, தேய்பிறை இரண்டிலும் சோமனின் பெருக்கம் இவ்விதம்.
இத்யேஷ பித்ரு'மாந்ஸோமஃ ஸ்ம்ரு'தஸ்தத்வஸுதாத்மகஃ காந்தஃ பஞ்சதஶைஃ ஸார்தம் ஸுதாப்ரு'தபரிஸ்ரவைஃ
இதுவே முன்னோர்கள் பெற்ற சோமன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; அது பூமி வடிவாகவும், இனிமை கொண்டதாகவும், பதினைந்து அமிர்தம் நிறைந்த ஓட்டங்களுடன் கூடியதாகவும் உள்ளது.
அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி பர்வணாம் ஸம்தயஶ்ச யாஃ யதா க்ரத்நந்தி பர்வாணி ஆவ்ரு'த்தாதிக்ஷுவேணுவத்
இதற்குப் பிறகு, சந்திரனின் பருவங்களுக்கிடையிலான சங்கமங்களை, அவை எப்படி ஒன்றோடு ஒன்று இணைக்கப்படுகின்றன என்பதையும், நாணல் மூட்டுகள் போல விளக்குகிறேன்.
ததாப்தமாஸாஃ பக்ஷாஶ்ச ஶுக்லாஃ க்ரு'ஷ்ணாஸ்து வை ஸ்ம்ரு'தாஃ பௌர்ணமாஸ்யாஸ்து யோ பேதோ க்ரந்தயஃ ஸம்தயஸ்ததா
அதேபோல், வருடம், மாதங்கள், வளர்பிறை, தேய்பிறை ஆகிய இரு பகுதியும் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; பௌர்ணமி வேறுபாடும், மூட்டுகளும், சங்கமங்களும் அதுபோலவே.