யத ஏவ ஹி தே யாதாஸ் த்ரிபுரேண து தாநவாஃ தத ஏவ ரதம் தூர்ணம் ப்ராபயஸ்வ பிதாமஹ
அந்த தானவர்கள் திரிபுரனுடன் சென்றதால், பிதாமகா, அங்கிருந்து விரைவாக அந்த ரதத்தை கொண்டு வாருங்கள்.
ஸிம்ஹநாதம் ததஃ க்ரு'த்வா தேவா தேவரதம் ச தம் பரிவார்ய யயுர்ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸாயுதாஃ பஶ்சிமோததிம்
அப்போது தேவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் முழக்கம் எழுப்பி, ஆயுதங்கள் ஏந்தி, அந்த தெய்வ ரதத்தை சூழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் மேற்குக் கடலை நோக்கி சென்றார்கள்.
ததோ ऽமராமரகுரும் பரிவார்ய பவம் ஹரம் நர்தயந்தோ யயுஸ்தூர்ணம் ஸாகரம் தாநவாலயம்
பின்னர் தேவர்கள், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆசானான பவனைச் சுற்றி, பெருமூச்சு விட்டபடி, தானவர்களின் இல்லமான கடலை நோக்கி விரைவாக சென்றார்கள்.
அமரவரபுரே ऽபி தாருணோ ஜலதரராவம்ரு'தங்ககஹ்வரஃ தநுதநயநிநாதமிஶ்ரிதஃ ப்ரதிநிதிஸம்க்ஷுபிதாணவோபமஃ
அமரர்களின் அழகிய நகரத்திலும், மேகங்கள் மற்றும் மிருதங்கங்கள் ஒலியுடன், பெண்களின் அழுகை கலந்த பயங்கரமான சத்தம் எழுந்தது; அது பாதாள உலகம் கலங்கும் போல் இருந்தது.
அத புவநபதிர்கதிஃ ஸுராணாம் அரிம்ரு'கயாம் அததாத்ஸுலப்தபுத்திஃ த்ரிதஶகணபதிர்ஹ்யுவாச ஶக்ரம் த்ரிபுரகதம் ஸஹஸா நிரீக்ஷ்ய ஶத்ரும்
அப்போது உலகங்களின் ஆண்டவன், தேவர்களின் தலைவன், பகையைத் தேடி, திரிபுரத்திற்குச் சென்ற பகையை விரைவில் கண்டுவிட்டு, இந்திரனை நோக்கி பேசினார்.
த்ரிதஶகணபதே நிஶாமயைதத் த்ரிபுரநிகேதநம் தாநவாஃ ப்ரவிஷ்டாஃ யமவருணகுபேரஷண்முகைஸ்தத் ஸஹ கணபைரபி ஹந்மி தாவதேவ
தேவர்களின் தலைவனே, இதைப் பாருங்கள்: தானவர்கள் திரிபுராவின் இல்லத்திற்குள் புகுந்துவிட்டார்கள். யமன், வருணன், குபேரன், ஷண்முகன் மற்றும் அவர்களது படைகளுடன் சேர்ந்து, நான் உடனே அவர்களை அழித்துவிடுவேன்.
விஹிதபரபலாபிகாதபூதம் வ்ரஜ ஜலதேஸ்து யதஃ புராணி தஸ்துஃ ஸ ரதவரகதோ பவஃ ஸமர்தோ ஹ்ய் உததிமகாத்த்ரிபுரம் புநர்நிஹந்தும்
பகைவரை அழிக்கும் வேலை ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளதால் நீ செல்; பழைய நகரங்கள் கடலில் நிற்கின்றன. சிறந்த ரதத்தில் ஏறிய பவன், திரிபுரத்தை மீண்டும் அழிக்க கடலை நோக்கி சென்றார்.
இதி பரிகணயந்தோ திதேஃ ஸுதா ஹ்ய் அவதஸ்துர்லவணார்ணவோபரிஷ்டாத் அபிபவத்ரிபுரம் ஸதாநவேந்த்ரம் ஶரவர்ஷைர்முஸலைஶ்ச வஜ்ரமிஶ்ரைஃ
இவ்வாறு தங்கள் படைகளை எண்ணிக்கொண்ட திதியின் மகன்கள், உப்புக் கடலின் மேல் நின்று, அம்புகளும், கோள்களும், வஜ்ரங்களும் பொழிந்து, திரிபுராவையும் அதன் அரசனையும் தாக்கினர்.
அஹமபி ரதவர்யமாஸ்திதஃ ஸுரவரவர்ய பவேய ப்ரு'ஷ்டதஃ அஸுரவரவதார்தமுத்யதாநாம் ப்ரதிவிததாமி ஸுகாய தே ऽநக
நானும் சிறந்த ரதத்தில் ஏறி, தேவர்களில் சிறந்தவரே, உன் பின்னால் வருவேன். அசுரர்களில் சிறந்தவரை அழிக்க முனைந்துள்ளேன்; உனக்கு மகிழ்ச்சி தர நான் செயற்படுவேன், பாவமில்லாதவரே.
இதி பவவசநப்ரசோதிதே தஶஶதநயநவபுஃ ஸமுத்யதஃ த்ரிபுரபுரஜிகாம்ஸயா ஹரிஃ ப்ரவிகஸிதாம்புஜலோசநோ யயௌ
பவனின் வார்த்தைகளால் தூண்டப்பட்டு, தசசதனின் மகன் வடிவம் எடுத்த ஹரி, திரிபுர நகரத்தை அழிக்க விரும்பி, முழுமையாக மலர்ந்த தாமரை போன்ற கண்களுடன் புறப்பட்டார்.
மகவா து நிஹந்தும் தாநஸுராநமரேஶ்வரஃ லோகபாலா யயுஃ ஸர்வே கணபாலாஶ்ச ஸர்வஶஃ
பின்னர் மகவன், அமரர்களின் இறைவன், அந்த அசுரர்களை அழிக்க சென்றார்; உலகங்களை காக்கும் எல்லா காவலரும், படைத் தலைவர்களும் அவருடன் சென்றார்கள்.
ஈஶ்வரா மோதிதாஃ ஸர்வ உத்பேதுஶ்சாம்பரே ததா ககதாஸ்து விரேஜுஸ்தே பக்ஷவந்த இவாசலாஃ
அனைத்து இறைவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் ஆகாயத்தில் எழுந்தனர்; அவர்கள் வானில் பறக்கும் மலைகள் போல் பிரகாசித்தனர்.
ப்ரயயுஸ்தத்புரம் ஹந்தும் ஶரீரமிவ வ்யாதயஃ ஶங்காடம்பரநிர்கோஷைஃ பணவாந்படஹாநபி நாதயந்தஃ புரோ தேவா த்ரு'ஷ்டாஸ்த்ரிபுரவாஸிபிஃ
அவர்கள் அந்த நகரத்தை அழிக்க நோக்கி சென்றார்கள், நோய்கள் உடலை தாக்கும் போல்; சங்கு, மிருதங்கம், பல்வேறு வாசிப்பொலிகளுடன், அந்த தேவர்கள் திரிபுர வாசிகள் கண்களுக்கு தென்பட்டனர்.
ஹரஃ ப்ராப்த இதீவோக்த்வா பலிநஸ்தே மஹாஸுராஃ ஆஜக்முஃ பரமம் க்ஷோபம் அத்யயேஷ்விவ ஸாகராஃ
'ஹரன் வந்துவிட்டான்' என்று கூறி, அந்த வலிமைமிக்க பெரிய அசுரர்கள், பெரும் கடல் கலங்கும் போல் மிகுந்த கலக்கத்தால் ஆடினர்.
ஸுரதூர்யரவம் ஶ்ருத்வா தாநவா பீமதர்ஶநாஃ நிநேதுர்வாதயந்தஶ்ச நாநாவாத்யாந்யநேகஶஃ
தெய்வ வாசிப்பொலி கேட்ட தானவர்கள், பயங்கரமான தோற்றமுடையவர்கள், பலவிதமான வாசிப்பொலிகளை எழுப்பி, முழக்கம் எழுப்பினர்.
பூயோதீரிதவீர்யாஸ்தே பரஸ்பரக்ரு'தாகஸஃ பூர்வதேவாஶ்ச தேவாஶ்ச ஸூதயந்தஃ பரஸ்பரம்
முன்பு தங்கள் வலிமையை காட்டிய முன்னாள் தேவர்களும், தற்போதைய தேவர்களும், ஒருவருக்கொருவர் தவறு செய்ததால், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்கத் தொடங்கினர்.
ஆக்ரோஶே ऽபி ஸமப்ரக்யே தேஷாம் தேஹநிக்ரு'ந்தநம் ப்ரவ்ரு'த்தம் யுத்தமதுலம் ப்ரஹாரக்ரு'தநிஃஸ்வநம்
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கூச்சலிட்டபடியே, சமமான கோபத்துடன், உடல்களை துண்டாக்கும், ஆயுதங்களின் ஓசையுடன், ஒரு கொடூரமான, ஒப்பற்ற போரில் இறங்கினார்கள்.
நிஷ்பதந்த இவாதித்யாஃ ப்ரஜ்வலந்த இவாக்நயஃ ஶம்ஸந்த இவ நாகேந்த்ரா ப்ரமந்த ஏவ பக்ஷிணஃ கிரீந்த்ரா இவ கம்பந்தோ கர்ஜந்த இவ தோயதாஃ
அவர்கள் எரிகின்ற சூரியர்கள் போல முன்னேறினர், தீப்பொறிகள் போல் ஜொலித்தனர், பெரிய பாம்புகள் போல் கர்ஜித்தனர், பறவைகள் போல் சுழன்றனர், மலைகள் போல் நடுங்கினர், மேகங்கள் போல் இடித்தனர்.
ஜ்ரு'ம்பந்த இவ ஶார்தூலாஃ கர்ஜந்த இவ தோயதாஃ ப்ரவ்ரு'த்தோர்மிதரம்கௌகாஃ க்ஷுப்யந்த இவ ஸாகராஃ
அவர்கள் சிங்கங்கள் போல் வாய்வைத்தனர், மேகங்கள் போல் இடித்தனர், பெருகும் அலைகள் போல் கடல் போன்றனர், கடல் போல் கலங்கினர்.
ப்ரமதாஶ்ச மஹாஶூரா தாநவாஶ்ச மஹாபலாஃ யுயுதுர்நிஶ்சலா பூத்வா வஜ்ரா இவ மஹாசலைஃ
பெரும் வீரர்களான பிரமதர்கள், வலிமை மிகுந்த தானவர்கள், அசைக்க முடியாதவாறு, மலைகளைத் தாக்கும் இடியொலி போல் போரிட்டனர்.
கார்முகாணாம் விக்ரு'ஷ்டாநாம் பபூவுர்தாருணா ரவாஃ காலாநுகாநாம் மேகாநாம் யதா வியதி வாயுநா
வளைந்த வில்லுகளிலிருந்து எழுந்த கொடிய சப்தங்கள், ஆகாயத்தில் காற்றால் ஓடும் மேகங்கள் இடிக்கும் ஓசையைப் போல் இருந்தது.
ஆஹுஶ்ச யுத்தே மா பைஷீஃ க்வ யாஸ்யஸி ம்ரு'தோ ஹ்யஸி ப்ரஹராஶு ஸ்திதோ ऽஸ்ம்யத்ர ஏஹி தர்ஶய பௌருஷம்
போரில் அவர்கள், "பயப்படாதே! எங்கே போகப்போகிறாய்? நீ இறந்தவனே! விரைவாக தாக்கு, நான் இங்கே நிற்கிறேன்—வா, உன் வீரத்தை காண்பி!" என்று கூவினர்.
க்ரு'ஹாண சிந்த்தி பிந்த்தீதி காத மாரய தாரய இத்யந்யோந்யம் அநூச்சார்ய ப்ரயயுர்யமஸாதநம்
"பிடி! வெட்டு! உடை! விழுங்கு! கொல்! கிழி!" என்று ஒருவருக்கொருவர் கூவி, அவர்கள் யமனின் இல்லத்துக்குத் துடித்தோடினர்.
கட்காபவர்ஜிதாஃ கேசித் கேசிச்சிந்நாஃ பரஶ்வதைஃ கேசிந்முத்கரசூர்ணாஶ்ச கேசித்பாஹுபிராஹதாஃ
சிலர் வாளால் வெட்டப்பட்டனர், சிலர் கோடாரியால் துண்டிக்கப்பட்டனர், சிலர் வில்லாரியால் நசுக்கியனர், சிலர் கைப்பிடியால் அடிக்கப்பட்டனர்.
பட்டிஶைஃ ஸூதிதாஃ கேசித் கேசிச்சூலவிதாரிதாஃ தாநவாஃ ஶரபுஷ்பாபாஃ ஸவநா இவ பர்வதாஃ நிபதந்த்யர்ணவஜலே பீமநக்ரதிமிங்கிலே
சில தானவர்கள் வேலால் பிளக்கப்பட்டனர், சிலர் சூலம் குத்தப்பட்டனர், சிலர் அம்புப் பூக்கள் போல் ஜொலித்து, பயங்கரமான முதலைகளும் திமிங்கிலங்களும் நிறைந்த கடலில், மலைகள் கடலில் விழும் போல் வீழ்ந்தனர்.
வ்யஸுபிஃ ஸுநிபத்தாங்கைஃ பதமாநைஃ ஸுரேதரைஃ ஸம்பபூவார்ணவே ஶப்தஃ ஸஜலாம்புதநிஸ்வநஃ
உடல்கள் இணைந்திருந்தும் உயிரற்ற தேவர்கள் மற்றும் பிறர் கடலில் விழ, அந்த ஓசை மழைநீர் நிரம்பிய மேகங்கள் இடிக்கும் சப்தம் போல் இருந்தது.
தேந ஶப்தேந மகரா நக்ராஸ்திமிதிமிங்கிலாஃ மத்தா லோஹிதகந்தேந க்ஷோபயந்தோ மஹார்ணவம்
அந்த ஓசையால், முதலைகளும் திமிங்கிலங்களும், இரத்தத்தின் வாசனையால் மயங்கி, பெரிய கடலைக் கலக்கின.
பரஸ்பரேண கலஹம் குர்வாணா பீமமூர்தயஃ ப்ரமந்தே பக்ஷயந்தஶ்ச தாநவாநாம் ச லோஹிதம்
பயங்கரமான உருவங்களுடன், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டு, சுற்றி வந்து, தானவர்களின் இரத்தத்தை விழுங்கினர்.
ஸரதாந் ஸாயுதாந் ஸாஶ்வாந் ஸவஸ்த்ராபரணாவ்ரு'தாந் ஜக்ரஸுஸ்திமயோ தைத்யாந் த்ராவயந்தோ ஜலேசராந்
முதலைகளும் திமிங்கிலங்களும், வண்டிகள், ஆயுதங்கள், குதிரைகள், ஆடைகள், ஆபரணங்கள் உடன் தெய்தியர்களை விழுங்கி, நீரில் வாழும் உயிர்களை விரட்டின.
ம்ரு'தம் யதாஸுராணாம் ச ப்ரமதாநாம் ப்ரவர்ததே அம்பரே ऽம்பஸி ச ததா யுத்தம் சக்ருர்ஜலேசராஃ
வானிலும் நீரிலும் அசுரர்களும் பிரமதர்களும் போர் புரிவதைப் போல், நீரில் வாழும் உயிர்களும் அங்கே போரிட்டன.