கோ ऽந்யோ மந்மாயயா குப்தாம் வாபீம் அம்ரு'ததோயிநீம் பாஸ்யதே விஷ்ணுமஜிதம் வர்ஜயித்வா கதாதரம்
என் மாயையால் பாதுகாக்கப்பட்டு, அமரத்துவ நீர் நிரம்பிய அந்தக் குளத்தை, என் மாயையைத் தவிர்த்து, வஜ்ராயுதம் கொண்ட வெல்ல முடியாத விஷ்ணுவைத் தவிர வேறு யார் குடிக்க முடியும்?
ஸுகுஹ்யம் அபி தைத்யாநாம் நாஸ்த்யஸ்யாவிதிதம் புவி யத்ர மத்வரகௌஶல்யம் விஜ்ஞாதம் ந வ்ரு'தம் புதைஃ
தயித்யர்களின் மிக ரகசியமான விஷயங்களும் இந்த பூமியில் மறைந்திருக்க முடியாது; என் வரப்பிரதான திறமை அறிஞர்களால் அறியப்பட்டாலும், அவர்கள் அதை நாடுவதில்லை.
ஸமோ ऽயம் ருசிரோ தேஶோ நிர்த்ருமோ நிர்த்ருமாசலஃ நவாம்பஃபூரிதம் க்ரு'த்வா பாதந்தே ऽஸ்மாந்மருத்கணாஃ
இந்த இடம் சமமாக அழகாகவும், மரங்களும் மலைகளும் இல்லாமல் உள்ளது; புதிய நீரை நிரப்பிய பிறகு, காற்றின் கூட்டங்கள் நம்மைத் துன்புறுத்துகின்றன.
தே யூயம் யதி மந்யத்வம் ஸாகரோபரிதிஷ்டிதாஃ ப்ரமதாநாம் மஹாவேகம் ஸஹாமஃ ஶ்வஸநோபமம்
நீங்கள் கடலின் எல்லையில் இருந்து நிற்கும் பிரமதர்களின் பெரும் வேகத்தை, காற்று போல் சகிக்க முடியும் என்று நினைத்தால்,
ஏதேஷாம் ச ஸமாரம்பாஸ் தஸ்மிந்ஸாகரஸம்ப்லவே நிருத்ஸாஹா பவிஷ்யந்தி ஏதத்ரதபதாவ்ரு'தாஃ
அந்தக் கடல் பெருக்கின் போது, இவர்களின் தாக்குதல்கள், ரதபாதைகள் அடைத்துவிட்டதால், உற்சாகம் இழக்கும்.
யுத்யதாம் நிக்நதாம் ஶத்ரூந் பீதாநாம் ச த்ரவிஷ்யதாம் ஸாகரோ ऽம்பரஸம்காஶஃ ஶரணம் நோ பவிஷ்யதி
போராடுபவர்கள், பகைவரை அழிப்பவர்கள், அச்சத்தில் ஓடுபவர்கள் அனைவருக்கும், வானத்தைப் போல் விரிந்த கடல் நமக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கும்.
இத்யுக்த்வா ஸ மயோ தைத்யோ தைத்யாநாமதிபஸ்ததா த்ரிபுரேண யயௌ தூர்ணம் ஸாகரம் ஸிந்துபாந்தவம்
இவ்வாறு கூறிய பிறகு, தயித்யர்களின் தலைவன் மாயன், திரிபுரத்துடன் சேர்ந்து, ஆறுகளுக்கு உறவான கடலுக்குத் துரிதமாக சென்றான்.
ஸாகரே ஜலகம்பீர உத்பபாத புரம் வரம் அவதஸ்துஃ புராண்யேவ கோபுராபரணாநி ச
ஆழமான நீர் கொண்ட கடலில், அந்த அழகிய நகரம் மேலே எழுந்தது; பழைய கோட்டைச் சுவர்களும் கோபுர அலங்காரங்களும் மாறாமல் இருந்தன.
அபக்ராந்தே து த்ரிபுரே த்ரிபுராரிஸ்த்ரிலோசநஃ பிதாமஹமுவாசேதம் வேதவாதவிஶாரதம்
மூன்று நகரங்களும் மறைந்தபின், மூன்று கண்கள் உடைய திரிபுரரியின் பகைவர், வேதங்களில் நிபுணரான பிரமனை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.
பிதாமஹ த்ரு'டம் பீதா பகவந்தாநவா ஹி நஃ விபுலம் ஸாகரம் தே து தாநவாஃ ஸமுபாஶ்ரிதாஃ
பிதாமகா, அந்த தானவர்கள் மிகவும் பயந்துள்ளனர், பகவனே. அவர்கள் உமது பெரும் கடலில் அடைக்கலம் புகுந்துள்ளனர்.
யத ஏவ ஹி தே யாதாஸ் த்ரிபுரேண து தாநவாஃ தத ஏவ ரதம் தூர்ணம் ப்ராபயஸ்வ பிதாமஹ
அந்த தானவர்கள் திரிபுரனுடன் சென்றதால், பிதாமகா, அங்கிருந்து விரைவாக அந்த ரதத்தை கொண்டு வாருங்கள்.
ஸிம்ஹநாதம் ததஃ க்ரு'த்வா தேவா தேவரதம் ச தம் பரிவார்ய யயுர்ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸாயுதாஃ பஶ்சிமோததிம்
அப்போது தேவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் முழக்கம் எழுப்பி, ஆயுதங்கள் ஏந்தி, அந்த தெய்வ ரதத்தை சூழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் மேற்குக் கடலை நோக்கி சென்றார்கள்.
ததோ ऽமராமரகுரும் பரிவார்ய பவம் ஹரம் நர்தயந்தோ யயுஸ்தூர்ணம் ஸாகரம் தாநவாலயம்
பின்னர் தேவர்கள், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆசானான பவனைச் சுற்றி, பெருமூச்சு விட்டபடி, தானவர்களின் இல்லமான கடலை நோக்கி விரைவாக சென்றார்கள்.
அமரவரபுரே ऽபி தாருணோ ஜலதரராவம்ரு'தங்ககஹ்வரஃ தநுதநயநிநாதமிஶ்ரிதஃ ப்ரதிநிதிஸம்க்ஷுபிதாணவோபமஃ
அமரர்களின் அழகிய நகரத்திலும், மேகங்கள் மற்றும் மிருதங்கங்கள் ஒலியுடன், பெண்களின் அழுகை கலந்த பயங்கரமான சத்தம் எழுந்தது; அது பாதாள உலகம் கலங்கும் போல் இருந்தது.
அத புவநபதிர்கதிஃ ஸுராணாம் அரிம்ரு'கயாம் அததாத்ஸுலப்தபுத்திஃ த்ரிதஶகணபதிர்ஹ்யுவாச ஶக்ரம் த்ரிபுரகதம் ஸஹஸா நிரீக்ஷ்ய ஶத்ரும்
அப்போது உலகங்களின் ஆண்டவன், தேவர்களின் தலைவன், பகையைத் தேடி, திரிபுரத்திற்குச் சென்ற பகையை விரைவில் கண்டுவிட்டு, இந்திரனை நோக்கி பேசினார்.
த்ரிதஶகணபதே நிஶாமயைதத் த்ரிபுரநிகேதநம் தாநவாஃ ப்ரவிஷ்டாஃ யமவருணகுபேரஷண்முகைஸ்தத் ஸஹ கணபைரபி ஹந்மி தாவதேவ
தேவர்களின் தலைவனே, இதைப் பாருங்கள்: தானவர்கள் திரிபுராவின் இல்லத்திற்குள் புகுந்துவிட்டார்கள். யமன், வருணன், குபேரன், ஷண்முகன் மற்றும் அவர்களது படைகளுடன் சேர்ந்து, நான் உடனே அவர்களை அழித்துவிடுவேன்.
விஹிதபரபலாபிகாதபூதம் வ்ரஜ ஜலதேஸ்து யதஃ புராணி தஸ்துஃ ஸ ரதவரகதோ பவஃ ஸமர்தோ ஹ்ய் உததிமகாத்த்ரிபுரம் புநர்நிஹந்தும்
பகைவரை அழிக்கும் வேலை ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளதால் நீ செல்; பழைய நகரங்கள் கடலில் நிற்கின்றன. சிறந்த ரதத்தில் ஏறிய பவன், திரிபுரத்தை மீண்டும் அழிக்க கடலை நோக்கி சென்றார்.
இதி பரிகணயந்தோ திதேஃ ஸுதா ஹ்ய் அவதஸ்துர்லவணார்ணவோபரிஷ்டாத் அபிபவத்ரிபுரம் ஸதாநவேந்த்ரம் ஶரவர்ஷைர்முஸலைஶ்ச வஜ்ரமிஶ்ரைஃ
இவ்வாறு தங்கள் படைகளை எண்ணிக்கொண்ட திதியின் மகன்கள், உப்புக் கடலின் மேல் நின்று, அம்புகளும், கோள்களும், வஜ்ரங்களும் பொழிந்து, திரிபுராவையும் அதன் அரசனையும் தாக்கினர்.
அஹமபி ரதவர்யமாஸ்திதஃ ஸுரவரவர்ய பவேய ப்ரு'ஷ்டதஃ அஸுரவரவதார்தமுத்யதாநாம் ப்ரதிவிததாமி ஸுகாய தே ऽநக
நானும் சிறந்த ரதத்தில் ஏறி, தேவர்களில் சிறந்தவரே, உன் பின்னால் வருவேன். அசுரர்களில் சிறந்தவரை அழிக்க முனைந்துள்ளேன்; உனக்கு மகிழ்ச்சி தர நான் செயற்படுவேன், பாவமில்லாதவரே.
இதி பவவசநப்ரசோதிதே தஶஶதநயநவபுஃ ஸமுத்யதஃ த்ரிபுரபுரஜிகாம்ஸயா ஹரிஃ ப்ரவிகஸிதாம்புஜலோசநோ யயௌ
பவனின் வார்த்தைகளால் தூண்டப்பட்டு, தசசதனின் மகன் வடிவம் எடுத்த ஹரி, திரிபுர நகரத்தை அழிக்க விரும்பி, முழுமையாக மலர்ந்த தாமரை போன்ற கண்களுடன் புறப்பட்டார்.
மகவா து நிஹந்தும் தாநஸுராநமரேஶ்வரஃ லோகபாலா யயுஃ ஸர்வே கணபாலாஶ்ச ஸர்வஶஃ
பின்னர் மகவன், அமரர்களின் இறைவன், அந்த அசுரர்களை அழிக்க சென்றார்; உலகங்களை காக்கும் எல்லா காவலரும், படைத் தலைவர்களும் அவருடன் சென்றார்கள்.
ஈஶ்வரா மோதிதாஃ ஸர்வ உத்பேதுஶ்சாம்பரே ததா ககதாஸ்து விரேஜுஸ்தே பக்ஷவந்த இவாசலாஃ
அனைத்து இறைவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் ஆகாயத்தில் எழுந்தனர்; அவர்கள் வானில் பறக்கும் மலைகள் போல் பிரகாசித்தனர்.
ப்ரயயுஸ்தத்புரம் ஹந்தும் ஶரீரமிவ வ்யாதயஃ ஶங்காடம்பரநிர்கோஷைஃ பணவாந்படஹாநபி நாதயந்தஃ புரோ தேவா த்ரு'ஷ்டாஸ்த்ரிபுரவாஸிபிஃ
அவர்கள் அந்த நகரத்தை அழிக்க நோக்கி சென்றார்கள், நோய்கள் உடலை தாக்கும் போல்; சங்கு, மிருதங்கம், பல்வேறு வாசிப்பொலிகளுடன், அந்த தேவர்கள் திரிபுர வாசிகள் கண்களுக்கு தென்பட்டனர்.
ஹரஃ ப்ராப்த இதீவோக்த்வா பலிநஸ்தே மஹாஸுராஃ ஆஜக்முஃ பரமம் க்ஷோபம் அத்யயேஷ்விவ ஸாகராஃ
'ஹரன் வந்துவிட்டான்' என்று கூறி, அந்த வலிமைமிக்க பெரிய அசுரர்கள், பெரும் கடல் கலங்கும் போல் மிகுந்த கலக்கத்தால் ஆடினர்.
ஸுரதூர்யரவம் ஶ்ருத்வா தாநவா பீமதர்ஶநாஃ நிநேதுர்வாதயந்தஶ்ச நாநாவாத்யாந்யநேகஶஃ
தெய்வ வாசிப்பொலி கேட்ட தானவர்கள், பயங்கரமான தோற்றமுடையவர்கள், பலவிதமான வாசிப்பொலிகளை எழுப்பி, முழக்கம் எழுப்பினர்.
பூயோதீரிதவீர்யாஸ்தே பரஸ்பரக்ரு'தாகஸஃ பூர்வதேவாஶ்ச தேவாஶ்ச ஸூதயந்தஃ பரஸ்பரம்
முன்பு தங்கள் வலிமையை காட்டிய முன்னாள் தேவர்களும், தற்போதைய தேவர்களும், ஒருவருக்கொருவர் தவறு செய்ததால், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்கத் தொடங்கினர்.
ஆக்ரோஶே ऽபி ஸமப்ரக்யே தேஷாம் தேஹநிக்ரு'ந்தநம் ப்ரவ்ரு'த்தம் யுத்தமதுலம் ப்ரஹாரக்ரு'தநிஃஸ்வநம்
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கூச்சலிட்டபடியே, சமமான கோபத்துடன், உடல்களை துண்டாக்கும், ஆயுதங்களின் ஓசையுடன், ஒரு கொடூரமான, ஒப்பற்ற போரில் இறங்கினார்கள்.
நிஷ்பதந்த இவாதித்யாஃ ப்ரஜ்வலந்த இவாக்நயஃ ஶம்ஸந்த இவ நாகேந்த்ரா ப்ரமந்த ஏவ பக்ஷிணஃ கிரீந்த்ரா இவ கம்பந்தோ கர்ஜந்த இவ தோயதாஃ
அவர்கள் எரிகின்ற சூரியர்கள் போல முன்னேறினர், தீப்பொறிகள் போல் ஜொலித்தனர், பெரிய பாம்புகள் போல் கர்ஜித்தனர், பறவைகள் போல் சுழன்றனர், மலைகள் போல் நடுங்கினர், மேகங்கள் போல் இடித்தனர்.
ஜ்ரு'ம்பந்த இவ ஶார்தூலாஃ கர்ஜந்த இவ தோயதாஃ ப்ரவ்ரு'த்தோர்மிதரம்கௌகாஃ க்ஷுப்யந்த இவ ஸாகராஃ
அவர்கள் சிங்கங்கள் போல் வாய்வைத்தனர், மேகங்கள் போல் இடித்தனர், பெருகும் அலைகள் போல் கடல் போன்றனர், கடல் போல் கலங்கினர்.
ப்ரமதாஶ்ச மஹாஶூரா தாநவாஶ்ச மஹாபலாஃ யுயுதுர்நிஶ்சலா பூத்வா வஜ்ரா இவ மஹாசலைஃ
பெரும் வீரர்களான பிரமதர்கள், வலிமை மிகுந்த தானவர்கள், அசைக்க முடியாதவாறு, மலைகளைத் தாக்கும் இடியொலி போல் போரிட்டனர்.