ஶரபாநஷ்டபாதாம்ஶ்ச அபஃ பவநமேவ ச மயோ மாயாபலேநைவ பாதயத்யேவ ஶத்ருஷு
மாயாவின் மாயை வலியால், சரபனின் உடல் உறுப்புகளும், நீரும், காற்றும் எதிரிகள் மீது விழுந்தன.
தே தாரகாக்யேந மயேந மாயயா ஸம்முஹ்யமாநா விவஶா கணேஶ்வராஃ நாஶக்நுவம்ஸ்தே மநஸாபி சேஷ்டிதும் யதேந்த்ரியார்தா முநிநாபிஸம்யதாஃ
தாரகன் எனப்படும் மாயனின் மாயையால் குழப்பமடைந்து, சக்தியற்றவையாகி, அந்த அணிகளின் தலைவர்கள், முனிவர் தம் உணர்ச்சிகளை அடக்குவது போல், சிந்தனையில்கூட செயல்பட முடியாமல் இருந்தார்கள்.
மஹாஜலாக்ந்யாதிஸகுஞ்ஜரோரகைர் ஹரீந்த்ரவ்யாக்ரர்க்ஷதரக்ஷுராக்ஷஸைஃ விபாத்யமாநாஸ்தமஸா விமோஹிதாஃ ஸமுத்ரமத்யேஷ்விவ காதகாங்க்ஷிணஃ
பெரும் நீர், நெருப்பு, யானை, பாம்பு, சிங்கம், புலி, கரடி, ராட்சதர், அசுரர்கள் ஆகியோரால் தாக்கப்பட்டு, இருளால் குழம்பி, கடலுக்குள் ஆழம் தேடும் மனிதர்கள் போல அவர்கள் இருந்தார்கள்.
ஸம்மர்த்யமாநேஷு கணேஶ்வரேஷு ஸம்நர்தமாநேஷு ஸுரேதரேஷு ததஃ ஸுராணாம் ப்ரவராபிரக்ஷிதும் ரிபோர்பலம் ஸம்விவிஶுஃ ஸஹாயுதாஃ
அணிகளின் தலைவர்கள் நசுங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் முழக்கமிட, அப்போது தேவர்களில் சிறந்தவர்கள் ஆயுதங்களுடன் வந்து, தங்கள் மக்களை காப்பதற்காக எதிரியின் படையில் நுழைந்தார்கள்.
யமோ கதாஸ்த்ரோ வருணஶ்ச பாஸ்கரஸ் ததா குமாரோ ऽமரகோடிஸம்யுதஃ ஸ்வயம் ச ஶக்ரஃ ஸிதநாகவாஹநஃ குலீஶபாணிஃ ஸுரலோகபும்கவஃ
யமன் தனது கோலுடன், வருணன், பாஸ்கரன், எண்ணற்ற அமரர்களுடன் முருகன், மற்றும் தேவர்களின் தலைவன், வெண்நாகம் ஏறிய இந்திரன், வஜ்ராயுதம் கொண்டவனாக அங்கு வந்தான்.
ஸ சோடுநாதஃ ஸஸுதோ திவாகரஃ ஸ ஸாந்தகஸ்த்ர்யக்ஷபதிர் மஹாத்யுதிஃ ஏதே ரிபூணாம் ப்ரபலாபிரக்ஷிதம் ததா பலம் ஸம்விவிஶுர்மதோத்ததாஃ
மாருத்தர்களின் தலைவன் தன் மகனுடன், சூரியன் தன் கூட்டத்துடன், ஒளிவீசும் மூன்று கண்கள் உடையவன் ஆகியோர், பெருமை கொண்டு, பாதுகாப்பாக இருந்த எதிரியின் படையில் நுழைந்தார்கள்.
யதா வநம் தர்பிதகுஞ்ஜராதிபா யதா நபஃ ஸாம்புதரம் திவாகரஃ யதா ச ஸிம்ஹைர்விஜநேஷு கோகுலம் ததா பலம் தத்த்ரிதஶைர் அபித்ருதம்
பெருமை கொண்ட யானைத் தலைவர்கள் காட்டுக்குள் பாய்வது போலவும், மேகமூடிய ஆகாயத்தில் சூரியன் புகுவது போலவும், வெறிச்சோடிய இடத்தில் சிங்கங்கள் மாடுகளைத் தாக்குவது போலவும், அந்த தேவர்கள் அந்த படையில் பாய்ந்தார்கள்.
க்ரு'தப்ரஹாராதுரதீநதாநவம் ததஸ்த்வபஜ்யந்த பலம் ஹி பார்ஷதாஃ ஸ்வர்ஜ்யோதிஷாம் ஜ்யோதிர் இவோஷ்மவாந் ஹரிர் யதா தமோ கோரதரம் நராணாம்
அப்போது, தாக்குதலால் காயமடைந்து துன்புறும் அசுரர்களுடன் கூடிய அந்த படையை, அந்த பரிவாரர்கள் சிதைத்தார்கள்; அது எப்படி என்றால், ஒளிவீசும் சூரியன் மனிதர்களின் இருளை விரட்டுவது போலவும், நெருப்பு அடர்ந்த இருளை அழிப்பது போலவும்.
விஶாந்தயாமாஸ யதா ஸதைவ நிஶாகரஃ ஸம்சிதஶார்வரம் தமஃ ததோ ऽபக்ரு'ஷ்டே ச தமஃப்ரபாவே அஸ்த்ரப்ரபாவே ச விவர்தமாநே
எப்போதும் நிலவு இரவின் அடர்ந்த இருளை அமைதிப்படுத்துவது போல, அவனும் அமைதி செய்தான்; பின்னர் இருளின் வலிமை குறைந்தபோது, ஆயுதங்களின் ஒளி அதிகரித்தது.
திக்லோகபாலைர் கணநாயகைஶ்ச க்ரு'தோ மஹாந்ஸிம்ஹரவோ முஹூர்தம் ஸம்க்யே விபக்நா விகரா விபாதாஶ் சிந்நோத்தமாங்காஃ ஶரபூரிதாங்காஃ
திசைபாலர்கள் மற்றும் அணிகளின் தலைவர்கள் ஒரு கணம் சிங்கம் முழங்கும் சப்தத்தை எழுப்பினர்; போரில், வடிவமற்ற, உறுப்புகள் இல்லாதவர்கள் சிதறினர், அவர்களின் தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டன, உடல்கள் அம்புகளால் நிரம்பின.
தேவேதரா தேவவரைர்விபிந்நாஃ ஸீதந்தி பங்கேஷு யதா கஜேந்த்ராஃ வஜ்ரேண பீமேந ச வஜ்ரபாணிஃ ஶக்த்யா ச ஶக்த்யா ச மயூரகேதுஃ
தேவர்களில் சிறந்தவர்கள் தாக்க, அசுரர்கள் பெரிய யானைகள் சேற்றில் மூழ்கும் போல் வீழ்ந்தார்கள்; வஜ்ரபாணி வஜ்ராயுதத்தால், வலிமைமிக்க மயூரகேது தனது வேலால் தாக்கினான்.
தண்டேந சோக்ரேண ச தர்மராஜஃ பாஶேந சோக்ரேண ச வாரிகோப்தா ஶூலேந காலேந ச யக்ஷராஜோ வீர்யேண தேஜஸ்விதயா ஸுகேஶஃ
தர்மராஜன் தனது கொடூரமான தண்டத்தால், வருணன் தனது கொடூரமான பாசத்தால், யக்ஷராஜன் தனது சூலத்தால், சுகேஷன் தன் வலிமை மற்றும் ஒளியால் போரில் ஈடுபட்டார்கள்.
கணேஶ்வராஸ்தே ஸுரஸம்நிகாஶாஃ பூர்ணாஹுதீஸிக்தஶிகிப்ரகாஶாஃ உத்ஸாதயந்தே தநுபுத்ரவ்ரு'ந்தாந் யதைவ இந்த்ராஶநயஃ பதந்த்யஃ
தேவரைப் போன்ற அந்த அணிகளின் தலைவர்கள், முழு ஹோம அர்ப்பணையில் நனைந்த மயில் பீடங்கள் போல் ஒளிவீச, தானுவின் மகன் குழுக்களை இந்திரனின் இடி விழுவது போல அழித்தார்கள்.
மயஸ்து தேவாந்பரிரக்ஷிதாரம் உமாத்மஜம் தேவவரம் குமாரம் ஶரேண பித்த்வா ஸ ஹி தாரகாஸுதம் ஸ தாரகாக்யாஸுரம் ஆபபாஷே
ஆனால் மாயன், உமையின் மகனும் தேவர்களின் பாதுகாவலனுமான முருகனை அம்பால் குத்தி, தாரகன் எனப்படும் அசுரனிடம் பேசினான்.
க்ரு'த்வா ப்ரஹாரம் ப்ரவிஶாமி வீரம் புரம் ஹி தைத்யேந்த்ரபலேந யுக்தஃ விஶ்ராமமூர்ஜஸ்கரமப்யவாப்ய புநஃ கரிஷ்யாமி ரணம் ப்ரபந்நைஃ
நான் தாக்கி, அசுரரின் அரசன் வலிமையுடன் நகருக்குள் நுழைவேன்; ஓய்வும் வலிமையும் பெற்ற பிறகும், எதிரிகள் வந்தால் மீண்டும் போரிடுவேன்.
வயம் ஹி ஶஸ்த்ரக்ஷதவிக்ஷதாங்கா விஶீர்ணஶஸ்த்ரத்வஜவர்மவாஹாஃ ஜயைஷிணஸ்தே ஜயகாஶிநஶ்ச கணேஶ்வரா லோகவராதிபாஶ்ச
நாங்கள் ஆயுதங்களால் காயமடைந்து, உடலும், கொடிகளும், கவசமும், வாகனங்களும் உடைந்துபோய், வெற்றிக்காக ஆசையுடன், ஜெயம் பெற விரும்பும் அணிகளின் தலைவர்களும் உலகின் அரசர்களும் இருக்கிறோம்.
மயஸ்ய ஶ்ருத்வா திவி தாரகாக்யோ வசோ ऽபிகாங்க்ஷந்க்ஷதஜோபமாக்ஷஃ விவேஶ தூர்ணம் த்ரிபுரம் திதேஃ ஸுதைஃ ஸுதைரதித்யா யுதி வ்ரு'த்தஹர்ஷைஃ
வானில் மாயனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தாரகன், வெறிச்செய்த கண்களுடன், திதியின் மகன்கள் மற்றும் அதிதியின் மகன்கள் உடன், போர் வெற்றியில் மகிழ்ந்து, விரைவாக திரிபுரம் சென்றான்.
மயஃ ப்ரஹாரம் க்ரு'த்வா து மாயாவீ தாநவர்ஷபஃ விவேஶ தூர்ணம் த்ரிபுரம் அப்ரம் நீலமிவாம்பரம்
பின்னர் மாயன், மாயை வல்லவன் மற்றும் அசுரர்களில் சிறந்தவன், தாக்கி விட்டு, வானில் நீல மேகம்போல் இருண்ட திரிபுரத்தில் விரைவாக நுழைந்தான்.
ஸ தீர்கமுஷ்ணம் நிஃஶ்வஸ்ய தாநவாந்வீக்ஷ்ய மத்யகாந் தத்யௌ லோகக்ஷயே ப்ராப்தே காலம் கால இவாபரஃ
அவன் நீண்டும் வெப்பமானும் மூச்சை விட, நடுவில் கூடியிருந்த தானவர்கள் மீது விழித்து, உலகங்கள் அழிவதற்கான காலம் வந்துவிட்டது என்று, இன்னொரு காலன் போல ஆழ்ந்து சிந்தித்தான்.
இந்த்ரோ ऽபி பிப்யதே யஸ்ய ஸ்திதோ யுத்தேப்ஸுரக்ரதஃ ஸ சாபி நிதநம் ப்ராப்தோ வித்யுந்மாலீ மஹாயஶாஃ
அவன் முன் நின்று போராட விரும்பும் இந்திரனுக்கே பயம் உண்டு; ஆனாலும் அந்த புகழ் பெற்ற வித்யுன்மாலியும் இறுதி அடைந்தான்.
துர்கம் வை த்ரிபுரஸ்யாஸ்ய ந ஸமம் வித்யதே புரம் தஸ்யாப்யேஷோ ऽநயஃ ப்ராப்தோ ந துர்கம் காரணம் க்வசித்
திரிபுரனுடைய கோட்டைபோல் உறுதியானது வேறு எதுவும் இல்லை; ஆனாலும் அதுவும் அழிவை அடைந்ததே—எந்தக் கோட்டையும் உண்மையில் பாதுகாப்பாக இருக்க முடியாது.
காலஸ்யைவ வஶே ஸர்வம் துர்கம் துர்கதரம் ச யத் காலே க்ருத்தே கதம் காலாத் த்ராணம் நோ ऽத்ய பவிஷ்யதி
எல்லாவற்றையும்—including மிக வலிமையான கோட்டைகளையும்—காலம் கட்டுப்படுத்துகிறது; காலம் கோபமடைந்தால், இன்று அதிலிருந்து யாருக்கும் பாதுகாப்பு கிடைக்குமா?
ஏகேஷு த்ரிஷு யத்கிம்சித் பலம் வை ஸர்வஜந்துஷு காலஸ்ய தத்வஶம் ஸர்வம் இதி பைதாமஹோ விதிஃ
மூன்று உலகங்களிலும் எந்த உயிரினங்களுக்குள் எவ்வளவு வலிமை இருந்தாலும், அது எல்லாம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளது—இதைப் பெரியோன் விதி கூறுகிறது.
அஸ்மிந்கஃ ப்ரபவேத்யோகோ ஹ்ய் அஸம்தார்யே ऽமிதாத்மநி லங்கநே கஃ ஸமர்தஃ ஸ்யாத் ரு'தே தேவம் மஹேஶ்வரம்
இந்த அளவில்லாத, அடக்க முடியாத சக்தியை யார் அடக்க முடியும்? தேவாதி தேவன் மகேசுவரனைத் தவிர, இதைத் தாண்ட யாரால் முடியும்?
பிபேமி நேந்த்ராத்தி யமாத் வருணாந்ந ச வித்தபாத் ஸ்வாமீ சைஷாம் து தேவாநாம் துர்ஜயஃ ஸ மஹேஶ்வரஃ
நான் இந்திரனை, யமனை, வருணனை, குபேரனை—யாரையும் பயப்படவில்லை; ஆனால் இவர்களின் அதிபதி மகேசுவரன் மட்டும் வெல்ல முடியாதவன்.
ஐஶ்வர்யஸ்ய பலம் யத்தத் ப்ரபுத்வஸ்ய ச யத்பலம் ததத்ய தர்ஶயிஷ்யாமி யாவத்வீராஃ ஸமந்ததஃ
ஆட்சி கொண்டதின் பலனும், பேராண்மையின் பயனும் என்ன என்பதை, இன்று எல்லா வீரர்களும் சூழ்ந்திருக்கும் போது நான் காட்டுவேன்.
வாபீமம்ரு'ததோயேந பூர்ணாம் ஸ்ரக்ஷ்யே வரௌஷதீஃ ஜீவிஷ்யந்தி ததா தைத்யாஃ ஸம்ஜீவநவரௌஷதைஃ
அமிர்த நீராலும் அரிய மூலிகைகளாலும் நிரம்பிய ஒரு குளத்தை நான் உருவாக்குவேன்; அப்போது தானவர்கள் அந்த உயிர் கொடுக்கும் மூலிகைகளால் மீண்டும் உயிர் பெறுவார்கள்.
இதி ஸம்சிந்த்ய பலவாந் மயோ மாயாவிநாம் வரஃ மாயயா ஸஸ்ரு'ஜே வாபீம் ரம்பாமிவ பிதாமஹஃ
இவ்வாறு எண்ணி, வல்லமை கொண்ட மாயன், மாயை வல்லவர்களில் சிறந்தவன், பெரியோன் ஒரு மாமரத்தை உருவாக்கியது போல, தன் மாயையால் ஒரு குளத்தை உருவாக்கினான்.
த்வியோஜநாயதாம் தீர்காம் பூர்ணயோஜநவிஸ்த்ரு'தாம் ஆரோஹஸம்க்ரமவதீம் சித்ரரூபாம் கதாமிவ
அது இரண்டு யோஜனை நீளமும், ஒரு யோஜனை அகலமும், படிக்கட்டுகளும் இறங்கும் இடங்களும் கொண்டது, வியப்பூட்டும் வடிவத்தில், ஒரு அருமையான கதை போல இருந்தது.
இந்தோஃ கிரணகல்பேந ம்ரு'ஷ்டேநாம்ரு'தகந்திநா பூர்ணாம் பரமதோயேந குணபூர்ணாமிவாங்கநாம்
அது சந்திரனின் கதிர்களைப் போல் பிரகாசமாக, அமிர்த வாசனை கொண்ட உயர்ந்த நீரால் நிரம்பி, எல்லா நற்குணங்களும் உடைய ஒரு பெண்ணைப் போல இருந்தது.