தாரகாக்யபுரே தைத்யாஸ் தாரகாக்யபுரஃஸராஃ நிர்கதாஃ குபிதாஸ்தூர்ணம் பிலாதிவ மஹோரகாஃ
தாரகன் தலைவராகிய தாரகா நகரத்தில் இருந்த அசுரர்கள், கோபத்துடன், பாம்புகள் தங்கள் குழியிலிருந்து வெளியே வருவது போல விரைந்து வந்தனர்.
நிர்தாவந்தஸ்து தே தைத்யாஃ ப்ரமதாதிபயூதபைஃ நிருத்தா கஜராஜாநோ யதா கேஸரியூதபைஃ
அந்த அசுரர்கள் பாய்ந்தபோது, பிரமதகண தலைவர்கள் அவர்களைத் தடுத்து நின்றனர்; அது, யானை அரசுகளை சிங்கக் கூட்டத் தலைவர்கள் தடுக்குவது போல இருந்தது.
தர்பிதாநாம் ததஶ்சைஷாம் தர்பிதாநாம் இவாக்நீநாம் ரூபாணி ஜஜ்வலுஸ்தேஷாம் அக்நீநாமிவ தம்யதாம்
அந்த பெருமை கொண்டவர்களில், அவர்கள் உருவங்கள் தீப்பொறிகள் போல ஜொலித்தன; அது, தீயை ஊதினால் எரியுமாறு போல இருந்தது.
ததோ ப்ரு'ஹந்தி சாபாநி பீமநாதாநி ஸர்வஶஃ நிக்ரு'ஷ்ய ஜக்நுரந்யோந்யம் இஷுபிஃ ப்ராணபோஜநைஃ
பெரும் வில்ல்களை இழுத்து, எல்லா பக்கமும் பயங்கரமான சத்தம் எழுப்பி, உயிரை விழுங்கும் அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
மார்ஜாரம்ரு'கபீமாஸ்யாந் பார்ஷதாந்விக்ரு'தாநநாந் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'ஷ்ட்வாஹஸந்நுச்சைர் தாநவா ரூபஸம்பதா
பூனையும் மான் மற்றும் பயங்கரமான விலங்குகளின் முகம் கொண்ட, விகாரமான முகத்தையுடைய அந்த ஊழியர்களைப் பார்த்து, தங்களது அழகில் பெருமை கொண்ட தானவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பெரிதாகச் சிரித்தார்கள்.
பாஹுபிஃ பரிகாகாரைஃ க்ரு'ஷ்யதாம் தநுஷாம் ஶராஃ படவர்மேஷு விவிஶுஸ் தடாகாநீவ பக்ஷிணஃ
இரும்புக் கோல்போல் தோள்களைக் கொண்ட அவர்கள் வில்லைக் கெட்டி இழுத்து, அம்புகளை விட, அந்த அம்புகள் வீரர்களின் கவசங்களை ஏரியில் பறவைகள் புகும் போல் ஊடுருவின.
ம்ரு'தாஃ ஸ்த க்வ நு யாஸ்யத்வம் ஹநிஷ்யாமோ நிவர்ததாம் இத்யேவம் பருஷாண்யுக்த்வா தாநவாஃ பார்ஷதர்ஷபாந்
"நீங்கள் இறந்தவர்கள், எங்கே போகிறீர்கள்? நாங்கள் உங்களை கொல்வோம், திரும்புங்கள்!" என்று கடுமையான வார்த்தைகள் பேசித் தானவர்கள் அந்த ஊழியர்களை எச்சரித்தார்கள்.
பிபிதுஃ ஸாயகைஸ்தீக்ஷ்ணைஃ ஸூர்யபாதா இவாம்புதாந் ப்ரமதா அபி ஸிம்ஹாக்ஷாஃ ஸிம்ஹவிக்ராந்தவிக்ரமாஃ கண்டஶைலஶிலாவ்ரு'க்ஷைர் பிபிதுர் தைத்யதாநவாந்
கடுமையான அம்புகளால், சூரியனின் கதிர்கள் மேகங்களைப் பிளக்கும் போல், அந்த தானவர்களையும் தெய்தியர்களையும் உடைத்தார்கள்; சிங்கக் கண்கள், சிங்க நடையுடன் இருந்தவர்களும், பாறைத் துண்டுகள், கல்லும் மரங்களும் கொண்டு அந்த அசுரர்களை நசுக்கியார்கள்.
அம்புதைராகுலமிவ ஹம்ஸாகுலமிவாம்பரம் தாநவாகுலமத்யர்தம் தத்புரம் ஸகலம் பபௌ
அந்த நகரம், தானவர்களால் நிரம்பி, வானம் அன்னங்கள் கூட்டமாக இருப்பது போல், அல்லது கடல் மேகங்களால் நிரம்புவது போல் தோன்றியது.
விக்ரு'ஷ்டசாபா தைத்யேந்த்ராஃ ஸ்ரு'ஜந்தி ஶரதுர்திநம் இந்த்ரசாபாங்கிதோரஸ்கா ஜலதா இவ துர்திநம்
தெய்திய தலைவர்கள் வில்லைக் கெட்டி இழுத்து, வானவில் கோடுகள் மார்பில் தெரியும் மேகங்கள் போல், புயல் நாளை உருவாக்கினார்கள்.
இஷுபிஸ்தாட்யமாநாஸ்தே பூயோ பூயோ கணேஶ்வராஃ சக்ருஸ்தே தேஹநிர்யாஸம் ஸ்வர்ணதாதுமிவாசலாஃ
மீண்டும் மீண்டும் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த கூட்டத் தலைவர்கள், தங்கள் உடலின் உயிர்சாரத்தை, மலைகள் தங்கம் தரும் போல் விட்டுவிட்டார்கள்.
ததா வ்ரு'க்ஷஶிலாவஜ்ரஶூலபட்டிபரஶ்வதைஃ சூர்ண்யந்தே ऽபிஹதா தைத்யாஃ காசாஷ்டங்கஹதா இவ
மரங்கள், கற்கள், இடியுடன் கூடிய ஆயுதங்கள், வேல்கள், பரங்கள் கொண்டு தாக்கப்பட்ட தெய்தியர்கள், கண்ணாடி பலமாக அடிபட்டால் உடையும் போல் நசுங்கினார்கள்.
சந்த்ரோதயாத்ஸமுத்பூதஃ பௌர்ணமாஸ இவார்ணவஃ த்ரிபுரம் ப்ரபவத் தத்வத் பீமரூபமஹாஸுரைஃ
பௌர்ணமி நிலா எழும்பும் போது கடல் பெருகும் போல், அந்த திரிபுரம், பயங்கரமான பெரிய அசுரர்களால் நிரம்பி பிரகாசித்தது.
தாரகாக்யோ ஜயத்யேஷ இதி தைத்யா அகோஷயந் ஜயதீந்த்ரஶ்ச ருத்ரஶ்ச இத்யேவ ச கணேஶ்வராஃ
தானவர்கள், "தாரகன் வெற்றி பெற்றான்!" என்று முழங்க, கூட்டத் தலைவர்கள், "இந்திரனும் ருத்ரனும் வெற்றி பெற்றார்கள்!" என்று கூறினார்கள்.
வாரிதா தாரிதா பாணைர் யோதாஸ்தஸ்மிந்பலார்ணவே நிஃஸ்வநந்தோ ऽம்புஸமயே ஜலகர்பா இவாம்புதாஃ
அந்த போர் கடலில், வீரர்கள் அம்புகளால் தடுக்கப்பட்டு, கிழிக்கப்பட்டு, மழைக்கால மேகங்கள் நீரால் முழங்கும் போல் ஒலித்தார்கள்.
கரைஶ்சிந்நைஃ ஶிரோபிஶ்ச த்வஜைஶ்சத்த்ரைஶ்ச பாண்டுரைஃ யுத்தபூமிர்பயவதீ மாம்ஸஶோணிதபூரிதா
வெட்டப்பட்ட கை, தலை, வெண்மையான கொடிகள், குடைகள் ஆகியவை நிரம்பிய போர்க்களம், இறைச்சி, இரத்தம் பெருகி பயங்கரமாக இருந்தது.
வ்யோம்நி சோத்ப்லுத்ய ஸஹஸா தாலமாத்ரம் வராயுதைஃ த்ரு'டாஹதாஃ பதந் பூர்வம் தாநவாஃ ப்ரமதாஸ்ததா
வானில் திடீரென பாய்ந்து, வலிமையான ஆயுதங்களால் கடுமையாக தாக்கப்பட்ட தானவர்களும் ஊழியர்களும், மற்றவர்களுக்கு முன்பாக கீழே விழுந்தார்கள்.
ஸித்தாஶ்சாப்ஸரஸஶ்சைவ சாரணாஶ்ச நபோகதாஃ த்ரு'டப்ரஹாரஹ்ரு'ஷிதாஃ ஸாது ஸாத்விதி சுக்ருஶுஃ
வானில் உலாவும் சித்தர்கள், அப்சராஸ், சாரணர்கள், அந்த வலிமையான தாக்குதல்களால் மகிழ்ந்து, "அருமை! அருமை!" என்று குரல் கொடுத்தார்கள்.
அநாஹதாஶ்ச வியதி தேவதுந்துபயஸ்ததா நதந்தோ மேகஶப்தேந ஶரபா இவ ரோஷிதாஃ
தாக்கப்படாத தேவர்களின் பறை வானில் முழங்க, மேகங்கள் கோபமடைந்த விலங்குகள் போல் பெரிதாக ஒலித்தன.
தே தஸ்மிம்ஸ்த்ரிபுரே தைத்யா நத்யஃ ஸிந்துபதாவிவ விஶந்தி க்ருத்தவதநா வல்மீகமிவ பந்நகாஃ
அந்த திரிபுரத்தில், தானவர்கள் கோபம் நிறைந்த முகத்துடன், பாம்புகள் புற்றுக்குள் புகுவது போல், நதிகளில் புகுந்தார்கள்; நதிகள் கடலில் கலப்பதைப் போல்.
தாரகாக்யபுரே தஸ்மிந் ஸுராஃ ஶூராஃ ஸமந்ததஃ ஸஶஸ்த்ரா நிபதந்தி ஸ்ம ஸபக்ஷா இவ பூதராஃ
தாரகன் எனும் நகரத்தில், எல்லாப் பக்கமும் ஆயுதம் ஏந்திய வீரமான தேவர்கள், இறக்கை உடைய மலைகள் விழுவது போல் விழுந்தார்கள்.
யோதயந்தி த்ரிபாகேண த்ரிபுரே து கணேஶ்வராஃ வித்யுந்மாலீ மயஶ்சைவ மக்நௌ ச த்ருமவத்ரணே
திரிபுரத்தில், கூட்டத் தலைவர்கள் மூன்று பிரிவாகப் போரிட்டார்கள்; வித்தியுன்மாலியும் மாயனும், போர் நடுவே மரங்கள் மூழ்குவது போல் மூழ்கினார்கள்.
வித்யுந்மாலீ ஸ தைத்யேந்த்ரோ கிரீந்த்ரஸத்ரு'ஶத்யுதிஃ ஆதாய பரிகம் கோரம் தாடயாமாஸ நந்திநம்
மலைபோல் பிரகாசமாக இருந்த அசுரர்களின் தலைவன் வித்தியுன்மாலி, பயங்கரமான இரும்புக் கோலை எடுத்துக் கொண்டு நந்தியை தாக்கினான்.
ஸ நந்தீ தாநவேந்த்ரேண பரிகேண த்ரு'டாஹதஃ ப்ரமதே மதுநா வ்யக்தஃ புரா நாராயணோ யதா
அந்த அசுரர்களின் தலைவன் வீசிய கோலால் நந்தி பலமாகப் பட்டு, ஒருகாலத்தில் மதுவால் பாதிக்கப்பட்ட நாராயணன் போல தள்ளாடினான்.
நந்தீஶ்வரே கதே தத்ர கணபாஃ க்யாதவிக்ரமாஃ துத்ருவுர்ஜாதஸம்ரம்பா வித்யுந்மாலிநமாஸுரம்
நந்தீஸ்வரன் அங்கிருந்து சென்றதும், புகழ் பெற்ற வீரமான கணபர்கள் கோபத்துடன் வித்தியுன்மாலி என்ற அசுரனை எதிர்த்து ஓடினர்.
கண்டாகர்ணஃ ஶங்குகர்ணோ மஹாகாலஶ்ச பார்ஷதாஃ ததஶ்ச ஸாயகைஃ ஸர்வாந் கணபாந்கணபாக்ரு'தீந்
பின்னர் கண்டாகர்ணன், சங்குகர்ணன், மகாகாலன் ஆகிய பரிவாரங்கள், கணபர்களையும் அவர்களது தலைவர்களையும் அம்புகளால் மழைபோல் பொழிந்தனர்.
பூயோ பூயஃ ஸ விவ்யாத கணேஶ்வரமஹத்தமாந் பித்த்வா பித்த்வா ருராவோச்சைர் நபஸ்யம்புதரோ யதா
அவர் மீண்டும் மீண்டும் கணேச்வரர்களில் சிறந்தவர்களைத் துளைத்து, அவர்கள் மேல் தாக்கும்போது, அவர்கள் வானில் இடியொலி போல் கூவினர்.
தஸ்யாரம்பிதஶப்தேந நந்தீ திநகரப்ரபஃ ஸம்ஜ்ஞாம் ப்ராப்ய ததஃ ஸோ ऽபி வித்யுந்மாலிநமாத்ரவத்
அங்கு தொடங்கிய போரின் சப்தத்தால், சூரியனைப் போல் பிரகாசித்த நந்தி மீண்டும் அறிவை பெற்றுக் கொண்டு வித்தியுன்மாலியை நோக்கி பாய்ந்தான்.
ருத்ரதத்தம் ததா தீப்தம் தீப்தாநலஸமப்ரபம் வஜ்ரம் வஜ்ரநிபாங்கஸ்ய தாநவஸ்ய ஸஸர்ஜ ஹ
அப்போது நந்தி, ருத்ரனால் வழங்கப்பட்ட தீப்பொலிவுள்ள, எரியும் நெருப்பைப் போல் ஜொலிக்கும் வஜ்ராயுதத்தை, வஜ்ரம் போன்ற உடலுள்ள அசுரன் மீது எறிந்தான்.
தம் நந்திபுஜநிர்முக்தம் முக்தாபலவிபூஷிதம் பபாத வக்ஷஸி ததா வஜ்ரம் தைத்யஸ்ய பீஷணம்
நந்தியின் கைப்பிடியில் இருந்து விடப்பட்ட, முத்துக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த பயங்கரமான வஜ்ரம், அசுரனின் மார்பில் விழுந்தது.