திஸ்ரஸ்து வீதயோ ஹ்யேதா உத்தரோ மார்க உச்யதே பூர்வோத்தரா ச பல்குந்யௌ மகா சைவார்ஷபீ பவேத்
இந்த மூன்று வீதிகள் வழிகள் எனப்படும், இது வடக்கு பாதை என்று கூறப்படுகிறது; பூரம், உத்திரம், மகம் ஆகியவை ரிஷப ராசிக்குச் சொந்தமானவை என்று கூறப்படுகிறது.
பூர்வோத்தரப்ரோஷ்டபதௌ கோவீதீ ரேவதீ ஸ்ம்ரு'தா ஶ்ரவணம் ச தநிஷ்டா ச வாருணம் ச ஜரத்கவம்
பூரட்டாதி, உத்திரட்டாதி, ரேவதி ஆகியவை பசுவின் பாதை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; திருவோணம், அவிட்டம், வருணம் ஆகியவை ஜரத்கவம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
ஏதாஸ்து வீதயஸ் திஸ்ரோ மத்யமோ மார்க உச்யதே ஹஸ்தஶ்சித்ரா ததா ஸ்வாதீ ஹ்ய் அஜவீதிரிதி ஸ்ம்ரு'தா
இந்த மூன்று வீதிகள் நடுவண் பாதை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; ஹஸ்தம், சித்திரை, ஸ்வாதி ஆகியவை ஆட்டின் பாதை என்று அறியப்படுகின்றன.
ஜ்யேஷ்டா விஶாகா மைத்ரம் ச ம்ரு'கவீதீ ததோச்யதே மூலம் பூர்வோத்தராஷாடே வீதீ வைஶ்வாநரீ பவேத்
கேட்டை, விசாகம், மைத்ரம் ஆகியவை மான் பாதை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மூலம், பூராடம், உத்திராடம் ஆகியவை வைஸ்வானர பாதை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
ஸ்ம்ரு'தாஸ்திஸ்ரஸ்து வீத்யஸ்தா மார்கே வை தக்ஷிணே புநஃ காஷ்டயோரந்தரம் சைதத் வக்ஷ்யதே யோஜநைஃ புநஃ
இந்த மூன்று பாதைகள் தெற்கு வழியிலும் நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன; இப்போது அந்த பகுதிகளுக்கிடையிலான தூரம் யோஜனைகளில் கூறப்படும்.
ஏதச்சதஸஹஸ்ராணாம் ஏகத்ரிம்ஶத்து வை ஸ்ம்ரு'தம் ஶதாநி த்ரீணி சாந்யாநி த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்ததைவ ச
இந்த நூறு ஆயிரத்திலிருந்து முப்பத்தொன்று நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும் மூன்று நூறு மற்றும் முப்பத்துமூன்று உள்ளன.
காஷ்டயோரந்தரம் ஹ்யேதத் யோஜநாநாம் ப்ரகீர்திதம் காஷ்டயோர்லேகயோஶ்சைவ அயநே தக்ஷிணோத்தரே
பகுதிகளுக்கிடையிலான தூரம் இங்கே யோஜனைகளில் கூறப்பட்டுள்ளது; பகுதி வரிகளுக்கிடையிலும், தெற்காயனமும் வடகாயனமும் உள்ள இடைவெளியும் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.
தே வக்ஷ்யாமி ப்ரஸம்க்யாய யோஜநைஸ்து நிபோதத ஏகைகமந்தரம் தத்வத் யுக்தாந்யேதாநி ஸப்தபிஃ
இப்போது கணக்கிடுவதற்காக யோஜனைகளில் தூரங்களை நான் சொல்கிறேன்; ஒவ்வொன்றிற்கும் இடையில் ஏழு சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ஸஹஸ்ரேணாதிரிக்தா ச ததோ ऽந்யா பஞ்சவிம்ஶதிஃ லேகயோஃ காஷ்டயோஶ்சைவ பாஹ்யாப்யந்தரயோஶ்சரந்
ஆயிரத்துக்கு மேல் இருபத்தைந்து அதிகமாக உள்ளன; பகுதி வரிகளின் உள்ளும் புறமும் இடையே செல்கின்றன.
அப்யந்தரம் ஸ பர்யேதி மண்டலாந்யுத்தராயணே பாஹ்யதோ தக்ஷிணேநைவ ஸததம் ஸூர்யமண்டலம்
வடகாயனத்தில் உள்ள சுற்றுகளில் உள்ளே செல்கிறான்; தெற்கில் எப்போதும் சூரிய சுற்றை வெளியிலும் கடக்கிறான்.
சரந்நஸாவுதீச்யாம் ச ஹ்ய் அஶீத்யா மண்டலாஞ்சதம் அப்யந்தரம் ஸ பர்யேதி க்ரமதே மண்டலாநி து
வடக்கே செல்லும் போது, அவன் நூற்றெண்பது சுற்றுகளைச் சுற்றுகிறான்; அவன் உள்ள சுற்றுகளை கடந்து தொடர்ந்து செல்கிறான்.
ப்ரமாணம் மண்டலஸ்யாபி யோஜநாநாம் நிபோதத யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி தஶ சாஷ்டௌ ததா ஸ்ம்ரு'தம்
சுற்றின் அளவு யோஜனைகளில் இப்போது கேள்: பத்தாயிரமும் எட்டாயிரமும் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
அதிகாந்யஷ்டபஞ்சாஶத் யோஜநாநி து வை புநஃ விஷ்கம்போ மண்டலஸ்யைவ திர்யக்ஸ து விதீயதே
அதற்கு மேலாக ஐம்பத்தெட்டு யோஜனைகள் கூடுகின்றன; சுற்றின் பரப்பளவு அகலமாக இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.
அஹஸ்து சரதே நாபேஃ ஸூர்யோ வை மண்டலம் க்ரமாத் குலாலசக்ரபர்யந்தோ யதா சந்த்ரோ ரவிஸ்ததா
சூரியன் மையத்திலிருந்து சுற்றத்தை மெதுவாகச் சுற்றிச் செல்கிறான்; குயவனின் சக்கரம் போல் சந்திரனும் சூரியனும் அப்படியே சுழல்கின்றனர்.
தக்ஷிணே சக்ரவத்ஸூர்யஸ் ததா ஶீக்ரம் நிவர்ததே தஸ்மாத்ப்ரக்ரு'ஷ்டாம் பூமிம் து காலேநால்பேந கச்சதி
தெற்கில் சூரியன் சக்கரம் போல் விரைவாக திரும்புகிறான்; அதனால் குறுகிய காலத்தில் பெரிய பகுதியை கடக்கிறான்.
ஸூர்யோ த்வாதஶபிஃ ஶீக்ரம் முஹூர்தைர்தக்ஷிணாயநே த்ரயோதஶார்தம்ரு'க்ஷாணாம் மத்யே சரதி மண்டலம்
தெற்காயனத்தில் சூரியன் பன்னிரண்டு முகூர்த்தங்களில் விரைவாகச் செல்கிறான்; பதின்மூன்றரை ராசிகளுக்குள் சுற்றத்தை கடக்கிறான்.
முஹூர்தைஸ்தாநி ரு'க்ஷாணி நக்தமஷ்டாதஶைஶ்சரந் குலாலசக்ரமத்யஸ்தோ யதா மந்தம் ப்ரஸர்பதி
சில கணங்களில், சூரியன் அந்த நட்சத்திரங்களை இரவில் கடந்து செல்கிறது; இது ஒரு குயவன் சக்கரத்தின் நடுவில் மெதுவாக சுழலும் போல, மெதுவாக முன்னேறுகிறது.
உதக்யாநே ததா ஸூர்யஃ ஸர்பதே மந்தவிக்ரமஃ தஸ்மாத்தீர்கேண காலேந பூமிம் ஸோ ऽல்பாம் ப்ரஸர்பதி
வடக்கு பாதையில், அதேபோல் சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறது; அதனால், நீண்ட காலத்திற்குள் பூமியில் சிறிதளவே பயணிக்கிறது.
ஸூர்யோ ऽஷ்டாதஶபிரஹ்நோ முஹூர்தைருதகாயநே த்ரயோதஶாநாம் மத்யே து ரு'க்ஷாணாம் சரதே ரவிஃ முஹூர்தைஸ்தாநி ரு'க்ஷாணி ராத்ரௌ த்வாதஶபிஶ்சரந்
வடக்கு பாதையில், பகலில் சூரியன் பதினெட்டு கணங்களில் அந்த நட்சத்திரங்களை கடக்கிறது; பதின்மூன்று நட்சத்திரங்களுக்குள் நடுவில் சூரியன் செல்கிறது, இரவில் பன்னிரண்டு கணங்களில் அவற்றை கடக்கிறது.
ததோ மந்ததரம் தாப்யாம் சக்ரம் து ப்ரமதே புநஃ ம்ரு'த்பிண்ட இவ மத்யஸ்தோ ப்ரமதே ऽஸௌ த்ருவஸ்ததா
அதன்பின், அந்த இரண்டையும் விட சக்கரம் இன்னும் மெதுவாக சுழல்கிறது; மண் உருண்டை நடுவில் இருப்பது போல, அப்படியே நிலையானது சுழல்கிறது.
முஹூர்தைஸ்த்ரிம்ஶதா தாவத் அஹோராத்ரம் புவோ ப்ரமந் உபயோஃ காஷ்டயோர்மத்யே ப்ரமதே மண்டலாநி து
முப்பது கணங்களில், பகலும் இரவும் பூமியில் சுழல்கின்றன; அந்த இரண்டு எல்லைகளுக்கிடையில் வட்டங்கள் சுழல்கின்றன.
உத்தரக்ரமணே ऽர்கஸ்ய திவா மந்தகதிஃ ஸ்ம்ரு'தா தஸ்யைவ து புநர்நக்தம் ஶீக்ரா ஸூர்யஸ்ய வை கதிஃ
சூரியன் வடக்கே செல்லும் போது, பகலில் அதன் இயக்கம் மெதுவாகும்; ஆனால் இரவில் அதன் இயக்கம் வேகமாகும்.
தக்ஷிணப்ரக்ரமே வாபி திவா ஶீக்ரம் விதீயதே கதிஃ ஸூர்யஸ்ய வை நக்தம் மந்தா சாபி விதீயதே
தெற்கு பாதையில், சூரியனின் பகல் இயக்கம் வேகமாகும்; இரவில் அதன் இயக்கம் மெதுவாகும் என்று கூறப்படுகிறது.
ஏவம் கதிவிஶேஷேண விபஜந்ராத்ர்யஹாநி து அஜவீத்யாம் தக்ஷிணாயாம் லோகாலோகஸ்ய சோத்தரம்
இவ்வாறு இயக்க வேறுபாடால், ஆடு பாதையின் தெற்கிலும், லோகாலோகத்தின் வடக்கிலும், பகலும் இரவும் பிரிக்கப்படுகின்றன.
லோகஸம்தாநதோ ஹ்யேஷ வைஶ்வாநரபதாத்பஹிஃ வ்யுஷ்டிர்யாவத்ப்ரபா ஸௌரீ புஷ்கராத்ஸம்ப்ரவர்ததே
உலகங்கள் விரிவடைவதால், அக்கினி பாதைக்கு வெளியே, பூஷ்கரத்திலிருந்து சூரிய ஒளி எவ்வளவு பரவுகிறதோ அத்தனை தூரம் விரிகிறது.
பார்ஶ்வேப்யோ பாஹ்யதஸ் தாவல் லோகாலோகஶ்ச பர்வதஃ யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி தஶோர்த்வம் சோச்ச்ரிதோ கிரிஃ
புறத்திலுள்ள எல்லைகளில் லோகாலோகப் பர்வதம் உள்ளது; அந்த மலை பத்து ஆயிரம் யோஜன உயரம் கொண்டது.
ப்ரகாஶஶ்சாப்ரகாஶஶ்ச பர்வதஃ பரிமண்டலஃ நக்ஷத்ரசந்த்ரஸூர்யாஶ்ச க்ரஹாஸ்தாராகணைஃ ஸஹ
அந்த மலை ஒளியுடனும், ஒளியில்லாமையுடனும், வட்டமாக உள்ளது; நட்சத்திரங்கள், சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், மற்ற நட்சத்திரக் கூட்டங்களுடன் உள்ளது.
அப்யந்தரே ப்ரகாஶந்தே லோகாலோகஸ்ய வை கிரேஃ ஏதாவாநேவ லோகஸ்து நிராலோகஸ்ததஃ பரம்
லோகாலோக மலையின் உள்ளே உலகங்கள் ஒளிர்கின்றன; இவ்வளவு தான் உலகத்தின் எல்லை, அதற்கு அப்பால் இருள் மட்டுமே.
லோக ஆலோகநே தாதுர் நிராலோகஸ்த்வலோகதா லோகாலோகௌ து ஸம்தத்தே யஸ்மாத்ஸூர்யஃ பரிப்ரமந்
உலகம் ஒளியால் தெரிகிறது; அதற்கு அப்பால் ஒளியில்லாதது; லோகா-லோகங்கள் இணைந்துள்ளன, ஏனெனில் சூரியன் அவற்றைச் சுற்றி சுழல்கிறது.
தஸ்மாத்ஸம்த்யேதி தாமாஹுர் உஷாவ்யுஷ்டைர்யதாந்தரம் உஷா ராத்ரிஃ ஸ்ம்ரு'தா விப்ரைர் வ்யுஷ்டிஶ்சாபி அஹஃ ஸ்ம்ரு'தம்
அதனால், அதை 'சந்த்யை' என்று அழைக்கின்றனர்; உஷா, வியுஷ்டி ஆகியவை இடைவெளிகளை குறிக்கின்றன; உஷா இரவு என்று முனிவர்கள் கருதுகின்றனர், வியுஷ்டி பகல் என்று கருதுகின்றனர்.