ஶோபிதோத்தமபார்ஶ்வம் தம் தேவமுத்பலஶீர்ஷகம் ததஃ ஸம்முகம் உத்வீக்ஷ்ய வவந்தே ஸ நராதிபஃ
பதுமம் போன்ற கிரீடம் சூடிய அந்த தேவன், அழகாக ஒளிர்ந்தார்; அரசன் நேராக பார்த்து, அவனை வணங்கினான்.
ஜாநுப்யாம் ஶிரஸா சைவ கத்வா பூமிம் யதாவிதி நாம்நாம் ஸஹஸ்ரேண ததா துஷ்டாவ மதுஸூதநம்
அரசன் முறையின்படி மண் மீது முழங்காலும் தலைவும் வைக்கச் சென்று, ஆயிரம் பெயர்களால் மதுசூதனனைப் புகழ்ந்தான்.
ப்ரதக்ஷிணமதோ சக்ரே ஸ தூத்தாய புநஃ புநஃ ரம்யமாயதநம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ரோவாஸாஶ்ரமே புநஃ
பின்னர், மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து, அந்த அழகான ஆலயத்தைச் சுற்றி வணங்கி, அங்கேயே ஆசிரமத்தில் தங்கி இருந்தான்.
பிலாத்பஹிர்குஹாம் காம்சித் ஆஶ்ரித்ய ஸுமநோஹராம் தபஶ்சகார தத்ரைவ பூஜயந்மதுஸூதநம்
அந்த மலைக்குகையை விட்டு வெளியே வந்து, இன்னொரு அழகான குகையில் தங்கிய அரசன், அங்கே தவம் செய்து மதுசூதனனை வழிபட்டான்.
நாநாவிதைஸ்ததா புஷ்பைஃ பலமூலைஃ ஸகோரஸைஃ நித்யம் த்ரிஷவணஸ்நாயீ வஹ்நிபூஜாபராயணஃ
பல்வேறு மலர்கள், பழங்கள், கிழங்குகள், பாலை கொண்டு, நாள்தோறும் மூன்று முறை நீராடி, அக்கினி வழிபாட்டில் முழுமையாக ஈடுபட்டான்.
தேவவாபீஜலைஃ குர்வந் ஸததம் ப்ராணதாரணம் ஸர்வாஹாரபரித்யாகம் க்ரு'த்வா து மநுஜேஶ்வரஃ
தெய்வீக குளங்களிலிருந்து நீர் எடுத்து, எப்போதும் மூச்சை கட்டுப்படுத்தி, அரசன் எல்லா உணவையும் விட்டு விட்டான்.
அநாஸ்த்ரு'தகுஹாஶாயீ காலம் நயதி பார்திவஃ த்யக்தாஹாரக்ரியஶ்சைவ கேவலம் தோயதோ ந்ரு'பஃ ந தஸ்ய க்லாநிமாயாதி ஶரீரம் ச ததத்புதம்
அரசன் தயார் செய்யப்படாத குகையில் தங்கி, உணவு சடங்குகளைத் துறந்து, வெறும் நீரையே அருந்தி வாழ்ந்தான்; அவனது உடல் சோர்வடையவில்லை, அது வியப்பளித்தது.
ஏவம் ஸ ராஜா தபஸி ப்ரஸக்தஃ ஸம்பூஜயந்தேவவரம் ஸதைவ தத்ராஶ்ரமே காலமுவாஸ கம்சித் ஸ்வர்கோபமே துஃகம் அவிந்தமாநஃ
இவ்வாறு தவத்தில் முழுமையாக மனதை செலுத்தி, எப்போதும் பரம தேவனை வழிபட்ட அரசன், அந்த ஆசிரமத்தில் சில காலம் வானுலகை ஒத்த சுகத்துடன், எந்த துயரமும் இல்லாமல் வாழ்ந்தான்.
ஸ த்வாஶ்ரமபதே ரம்யே த்யக்தாஹாரபரிச்சதஃ க்ரீடாவிஹாரம் கந்தர்வைஃ பஶ்யந்நப்ஸரஸாம் ஸஹ
அந்த அழகிய ஆசிரமத்தில், உணவும் உடைமையும் விட்டு, கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சரஸ்களுடன் அவர்கள் விளையாடும் காட்சிகளை அரசன் பார்த்தான்.
க்ரு'த்வா புஷ்போச்சயம் பூரி க்ரந்தயித்வா ததா ஸ்ரஜஃ அக்ரம் நிவேத்ய தேவாய கந்தர்வேப்யஸ்ததா ததௌ
அரசன் நிறைய மலர்களைத் திரட்டி, மாலைகள் பின்னி, அவற்றில் சிறந்ததை தேவனுக்குப் படைத்தான்; பிறகு அவற்றை கந்தர்வர்களுக்கு வழங்கினான்.
புஷ்போச்சயப்ரஸக்தாநாம் க்ரீடந்தீநாம் யதாஸுகம் சேஷ்டா நாநாவிதாகாராஃ பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி
மலர்கள் சேகரித்து, விருப்பப்படி விளையாடும் அவர்களின் பலவகைச் செயல்களைப் பார்த்தும், அரசன் உண்மையில் அவற்றில் கவனம் செலுத்தவில்லை.
காசித்புஷ்போச்சயே ஸக்தா லதாஜாலேந வேஷ்டிதா ஸகீஜநேந ஸம்த்யக்தா காந்தேநாபிஸமுஜ்சிதா
ஒருத்தி மலர்கள் சேகரிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, கொடிகள் சூழ்ந்த இடத்தில் சிக்கிக்கொண்டு, தோழிகளாலும் காதலனாலும் விட்டுவிடப்பட்டாள்.
காசித்கமலகந்தாபா நிஃஶ்வாஸபவநாஹ்ரு'தைஃ மதுபைராகுலமுகீ காந்தேந பரிமோசிதா
மற்றொரு பெண் தாமரை வாசனை கொண்டவளாக, அவளது மூச்சால் ஈக்கள் முகத்தைச் சுற்ற, அவளது காதலன் அவளை விடுவித்தான்.
மகரந்தஸபாக்ராந்தநயநா காசிதங்கநா காந்தநிஃஶ்வாஸவாதேந நீரஜஸ்கக்ரு'தேக்ஷணா
மற்றொரு பெண்ணின் கண்கள் தேனோடு கூடிய ஈக்களால் மூடப்பட்டு, அவளது பார்வை காதலனின் மூச்சால் மறைந்தது.
காசித் உச்சீய புஷ்பாணி ததௌ காந்தஸ்ய பாமிநீ காந்தஸம்க்ரதிதைஃ புஷ்பை ரராஜ க்ரு'தஶேகரா
ஒரு அழகி மலர்களைத் திரட்டி, அவற்றைத் தனது காதலனுக்குக் கொடுத்தாள்; அவன் பின்னிய மலர்களால் முடி சூடி, அவள் ஒளிவீசினாள்.
உச்சீய ஸ்வயம் உத்க்ரத்ய காந்தேந க்ரு'தஶேகரா க்ரு'தக்ரு'த்யமிவாத்மாநம் மேநே மந்மதவர்திநீ
மலர்களைத் திரட்டி, தானே பின்னி, காதலனால் முடி சூடப்பட்டவள், தன் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றதாகவும், காதல் அதிகரித்ததாகவும் எண்ணினாள்.
அஸ்த்வஸ்மிந்கஹநே குஞ்ஜே விஶிஷ்டகுஸுமா லதா காசிதேவம் ரஹோ நீதா ரமணேந ரிரம்ஸுநா
இந்த அமைதியான குஞ்சத்தில், அருமையான மலர்களுடன் ஒரு கொடி, அவளது காதலனின் ஆவலால் இரகசியமாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டது.
காந்தஸம்நாமிதலதா குஸுமாநி விசிந்வதீ ஸர்வாப்யஃ காசிதாத்மாநம் மேநே ஸர்வகுணாதிகம்
காதலர்களால் சுற்றப்பட்ட கொடிகளில் மலர்களைத் தேடி கொண்டிருந்த ஒரு பெண், தன்னை எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவளாக எண்ணினாள்.
காஶ்சித்பஶ்யதி பூபாலம் நலிநீஷு ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் க்ரீடமாநாஸ்து கந்தர்வைர் தேவராமா மநோரமாஃ
சிலர், தாமரைத் தோட்டத்தில் தனித்தனியாக கந்தர்வர்களும் தேவ ஸ்திரிகளும் உடன் விளையாடும் அரசனைப் பார்த்தனர்.
காசித் ஆதாடயத் காந்தம் உதகேந ஶுசிஸ்மிதா தாட்யமாநாத காந்தேந ப்ரீதிம் காசிதுபாயயௌ
ஒன்றாள், புன்னகையுடன் தன் காதலனை நீரால் தொட்டாள்; அவன் திரும்பத் தொட்டபோது, அவள் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
காந்தம் ச தாடயாமாஸ ஜாதகேதா வராங்கநா அத்ரு'ஶ்யத வராரோஹா ஶ்வாஸந்ரு'த்யத்பயோதரா
ஒரு அழகிய பெண், சோர்வுடன் தன் காதலனைத் தொட்டாள்; அவள் அழகிய உருவத்துடன், மூச்சு வாங்கும் போது மார்பகங்கள் அசைந்து, நடனமாடும் போல் தெரிந்தாள்.
காந்தாம்புதாடநாக்ரு'ஷ்டகேஶபாஶநிபந்தநா கேஶாகுலமுகீ பாதி மதுபைரிவ பத்மிநீ
காதலனுடன் நீராடல் விளையாட்டில் முடி இழுக்கப்பட்டு, முகம் முடி சிதறிய நிலையில், அவள் தேனீகள் சூழ்ந்த தாமரைப்பூ போல் பிரகாசித்தாள்.
ஸ்வசக்ஷுஃஸத்ரு'ஶைஃ புஷ்பைஃ ஸம்சந்நே நலிநீவநே சந்நா காசிச் சிராத்ப்ராப்தா காந்தேநாந்விஷ்ய யத்நதஃ
தன் கண்களைப் போல் மலர்களால் தாமரைத் தோட்டத்தில் மறைந்திருந்த ஒரு பெண், நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு, காதலன் அதிக முயற்சியுடன் தேடி கண்டுபிடித்தான்.
ஸ்நாதா ஶீதாபதேஶேந காசித்ப்ராஹாங்கநா ப்ரு'ஶம் ரமணாலிங்கநம் சக்ரே மநோ ऽபிலஷிதம் சிரம்
நன்கு நீராடி, குளிர்ச்சியை உணர்ந்த ஒரு பெண், ஆர்வத்துடன் பேசினாள்; அவள் தன் காதலனை அணைத்துக்கொண்டு, நீண்ட நாட்களாக ஆசைப்பட்டதை அடைந்தாள்.
ஜலார்த்ரவஸநம் ஸூக்ஷ்மம் அங்கலீநம் ஶுசிஸ்மிதா தாரயந்தீ ஜநம் சக்ரே காசித் தத்ர ஸமந்மதம்
மெல்லிய, நீரில் நனைந்த உடை உடலோடு ஒட்டியபடி, புன்னகையுடன் இருந்த ஒரு பெண், அங்கு இருந்தவர்களின் மனதில் காதல் உணர்வை எழுப்பினாள்.
கண்டமால்யகுணைஃ காசித் காந்தேந க்ரு'ஷ்யதாம்பஸி த்ருட்யத்ஸ்ரக்தாமபதிதம் ரமணம் ப்ராஹஸச்சிரம்
கழுத்தில் மாலையுடன், காதலனால் நீரில் இழுக்கப்பட்டபோது, மாலை அறுந்து விழ, அவள் நீண்ட நேரம் சிரித்தாள்.
காசித்புக்நா ஸகீதத்தஜாநுதேஶே நகக்ஷதா ஸம்ப்ராந்தா காந்தஶரணம் மக்நா காசித்கதா சிரம்
ஒரு பெண், தோழி முழங்கால் நகத்தால் கீறப்பட்டு, பயத்தில் வளைந்து, தன் காதலனிடம் அடைக்கலம் புகுந்து, அங்கே நீண்ட நேரம் இருந்தாள்.
காசித்ப்ரு'ஷ்டக்ரு'தாதித்யா கேஶநிஸ்தோயகாரிணீ ஶிலாதலகதா பர்த்ரா த்ரு'ஷ்டா காமார்தசக்ஷுஷா
முடியில் நீர் ஊற்றி, முதுகை நனைத்தவள், கல்லின் மேல் அமர்ந்திருந்தாள்; அவளை அவளது கணவன் ஆசையோடு பார்த்தான்.
க்ரு'த்தமால்யம் விலுலிதம் ஸம்க்ராந்தகுசகுங்குமம் ரதிக்ரீடிதகாந்தேவ ரராஜ தத்ஸரோதகம்
அறுந்த மாலைகள், மார்பில் பூசப்பட்ட குங்குமம், காதலனுடன் விளையாடியதுபோல், அந்த ஏரியின் நீர் ஒளிர்ந்தது.
ஸுஸ்நாததேவகந்தர்வதேவராமாகணேந ச பூஜ்யமாநம் ச தத்ரு'ஶே தேவதேவம் ஜநார்தநம்
நன்கு நீராடிய தேவகந்தர்வர்கள் மற்றும் தேவ ஸ்திரிகள் குழுவால் போற்றப்பட்ட தேவதேவன் ஜனார்த்தனன் காணப்பட்டான்.