ஆராதயந்மஹாதேவம் யாவத்வர்ஷாயுதாயுதம் வரம் ப்ராதாந்மஹாதேவஃ ஸம்துஷ்டஃ ஶூலப்ரு'த்ததா
அவன் மகாதேவனை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வழிபட்டான்; மகாதேவன் திருப்தியடைந்து அவனுக்கு வரம் வழங்கினார், தூணுடையோர்களே.
வவ்ரே ஸ லோகபாலத்வம் பித்ரு'லோகே ந்ரு'பாலயம் தர்மாதர்மாத்மகஸ்யாபி ஜகதஸ்து பரீக்ஷணம்
அவன் உலகத்தை காக்கும் பொறுப்பையும், பித்ருலோகத்தில் ஆட்சி செய்யும் உரிமையையும், தர்மம்–அதர்மம் கலந்த உலகை ஆராயும் அதிகாரத்தையும் விரும்பி கேட்டான்.
ஏவம் ஸ லோகபாலத்வம் அகமச்சூலபாணிநஃ பித்ரூ'ணாம் சாதிபத்யம் ச தர்மாதர்மஸ்ய சாநக
இவ்வாறு, அவன் தூணை ஏந்தும் இறைவனிடமிருந்து உலகை காக்கும் பதவியும், பித்ருக்களின் தலைமைக்கும், தர்மம்–அதர்மம் பார்வையிடும் அதிகாரத்தையும் பெற்றான், பாவமில்லாதவரே.
விவஸ்வாநத தஜ்ஜ்ஞாத்வா ஸம்ஜ்ஞாயாஃ கர்மசேஷ்டிதம் த்வஷ்டுஃ ஸமீபமகமத் ஆசசக்ஷே ச ரோஷவாந்
விவஸ்வான், சஞ்ச்னையின் செயலை அறிந்து, த்வஷ்டரிடம் சென்று, கோபத்துடன் அனைத்தையும் விளக்கினான்.
தமுவாச ததஸ்த்வஷ்டா ஸாந்த்வபூர்வம் த்விஜோத்தமாஃ தவாஸஹந்தீ பகவந் மஹஸ்தீவ்ரம் தமோநுதம்
அப்போது த்வஷ்டா, 'உங்கள் மகிமை, பிரபுவே, தாங்க முடியாதது; அது தீவிரமான இருளையும் நீக்கும்,' என்று முதலில் சமாதானமாகப் பேசினார், மறுவழிப்பட்டோர்களே.
வடபாரூபம் ஆஸ்தாய மத்ஸகாஶம் இஹாகதா நிவாரிதா மயா ஸா நு த்வயா சைவ திவாகர
அவள் குதிரை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு என்னிடம் வந்தாள்; நான் தடுத்தேன், நீயும் தடுத்தாய், சூரியனே.
யஸ்மாத் அவிஜ்ஞாததயா மத்ஸகாஶம் இஹாகதா தஸ்மாந்மதீயம் பவநம் ப்ரவேஷ்டும் ந த்வமர்ஹஸி
அவள் எனக்கு தெரியாமல் வந்ததால், நீ என் இல்லத்திற்குள் வர உகந்தவன் அல்லாய்.
ஏவமுக்தா ஜகாமாத மருதேஶமநிந்திதா வடபாரூபம் ஆஸ்தாய பூதலே ஸம்ப்ரதிஷ்டிதா
இவ்வாறு கூறப்பட்டவுடன், குற்றமில்லாதவள் குதிரை வடிவம் எடுத்து, பாலைவனத்திற்குச் சென்று பூமியில் தங்கினாள்.
தஸ்மாத்ப்ரஸாதம் குரு மே யத்யநுக்ரஹபாகஹம் அபநேஷ்யாமி தே தேஜோ யந்த்ரே க்ரு'த்வா திவாகர
எனக்கு உன் அருள் கிடைக்குமாயின், தயவு செய்; உன் ஒளியை ஒரு கருவியில் வைத்து நீக்குவேன், சூரியனே.
ரூபம் தவ கரிஷ்யாமி லோகாநந்தகரம் ப்ரபோ ததேத்யுக்தஃ ஸ ரவிணா ப்ரமௌ க்ரு'த்வா திவாகரம்
உன் உருவம் உலகிற்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில் மாற்றுவேன், பிரபுவே. இவ்வாறு ரவி கூற, அவர் சூரியனைச் சுற்றினார்.
ப்ரு'தக்சகார தத்தேஜஶ் சக்ரம் விஷ்ணோர் அகல்பயத் த்ரிஶூலம் சாபி ருத்ரஸ்ய வஜ்ரமிந்த்ரஸ்ய சாதிகம்
அந்த ஒளியைப் பிரித்து, விஷ்ணுவுக்காக சக்கரத்தையும், ருத்ரனுக்காக திரிசூலத்தையும், இந்திரனுடைய வஜ்ரத்தைவிட வலிமையான ஆயுதத்தையும் உருவாக்கினார்.
தைத்யதாநவஸம்ஹர்துஃ ஸஹஸ்ரகிரணாத்மகம் ரூபம் சாப்ரதிமம் சக்ரே த்வஷ்டா பத்ப்யாம்ரு'தே மஹத்
அசுரர்களையும் தானவர்களையும் அழிக்க, ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய ஒப்பற்ற உருவத்தை, பெரிய கால்களைத் தவிர்த்து, த்வஷ்டா உருவாக்கினார்.
ந ஶஶாகாத தத்த்ரஷ்டும் பாதரூபம் ரவேஃ புநஃ அர்சாஸ்வபி ததஃ பாதௌ ந கஶ்சித்காரயேத் க்வசித்
அவன் மீண்டும் அந்த சூரியனின் பாத ரூபத்தைப் பார்க்க முடியவில்லை. அதனால், எந்தச் சிலையிலும் யாரும் பாதங்களை உருவாக்கக் கூடாது.
யஃ கரோதி ஸ பாபிஷ்டாம் கதிமாப்நோதி நிந்திதாம் குஷ்டரோகமவாப்நோதி லோகே ऽஸ்மிந்துஃகஸம்யுதஃ
அப்படி செய்வோர் மிகப் பெரிய பாவத்தை அடைவார்கள், நிந்திக்கப்படும் நிலைக்கு செல்வார்கள், இந்த உலகில் வியாதியால் மற்றும் துயரத்தால் வாழ்வார்கள்.
தஸ்மாச்ச தர்மகாமார்தீ சித்ரேஷ்வாயதநேஷு ச ந க்வசித்காரயேத்பாதௌ தேவதேவஸ்ய தீமதஃ
ஆகையால், தர்மம், இன்பம், செல்வம் விரும்புபவர்கள் எந்தக் கோவிலிலும், ஓவியத்திலும் அந்த ஞானியுமான தேவதேவனின் பாதங்களை உருவாக்கக் கூடாது.
ததஃ ஸ பகவாந்கத்வா பூர்லோகம் அமராதிபஃ காமயாமாஸ காமார்தோ முக ஏவ திவாகரஃ
பின்னர் அந்த மகிமையுள்ள தேவர், அமரர்களின் அரசன், பூமிக்கு வந்து, ஆசையில் ஆழ்ந்து, சூரியனின் முகத்தை விரும்பினார்.
அஶ்வரூபேண மஹதா தேஜஸா ச ஸமாவ்ரு'தஃ ஸம்ஜ்ஞா ச மநஸா க்ஷோபம் அகமத்பயவிஹ்வலா
அவன் குதிரை வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பெரும் ஒளியுடன் தோன்றினார். சஞ்ச்ஞை மனதில் பயத்தாலும் கலக்கத்தாலும் வாடினாள்.
நாஸாபுடாப்யாமுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் பரோ ऽயமிதி ஶங்கயா தத்ரேதஸஸ் ததோ ஜாதாவ் அஶ்விநாவ் இதி நிஶ்சிதம்
அவளது மூக்கிலிருந்து அந்த விந்து வெளியேறியது; அது வேறு ஒருவருடையது என்று சந்தேகப்பட்டாள். அந்த விந்திலிருந்து அச்வினிகள் பிறந்தார்கள்.
தஸ்ரௌ ஸுதத்வாத் ஸம்ஜாதௌ நாஸத்யௌ நாஸிகாக்ரதஃ ஜ்ஞாத்வா சிராச்ச தம் தேவம் ஸம்தோஷம் அகமத் பரம்
இரட்டையாகப் பிறந்ததால் அவர்கள் தசரர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; மூக்கிலிருந்து பிறந்ததால் நாசத்யர்கள் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். இது நீண்ட நாட்கள் கழித்து தெரிய வந்தபோது, அந்த தேவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
விமாநேநாகமத்ஸ்வர்கம் பத்யா ஸஹ முதாந்விதா ஸாவர்ணோ ऽபி மநுர் மேராவ் அத்யாப்யாஸ்தே தபோதநஃ ஶநிஸ்தபோபலாதாப க்ரஹஸாம்யம் ததஃ புநஃ
அவள் கணவருடன் மகிழ்ச்சியுடன் விண்ணுலகுக்குச் சென்று சேர்ந்தாள். சாவர்ணி மனு இன்னும் இன்று மேரு மலையில் தவம் செய்து வாழ்கிறார். அவன் தவத்தின் வலிமையால் சனி கிரகங்களுக்குச் சமமான நிலையை அடைந்தான்.
யமுநா தபதீ சைவ புநர்நத்யௌ பபூவதுஃ விஷ்டிர்கோராத்மிகா தத்வத் காலத்வேந வ்யவஸ்திதா
யமுனையும் தபதியும் மீண்டும் நதிகளாக ஆனார்கள்; விஷ்டி பயங்கரமான இயல்புடையவளாக, காலமாக நிலைபெற்றாள்.
மநோர் வைவஸ்வதஸ்யாஸந் தஶ புத்ரா மஹாபலாஃ இலஸ் து ப்ரதமஸ்தேஷாம் புத்ரேஷ்ட்யாம் ஸமஜாயத
வைவஸ்வத மனுவுக்கு பத்து வலிமைமிக்க மகன்கள் இருந்தார்கள்; அவர்களில் முதல்வனாக இலன், மகன் பெறும் யாகத்தில் பிறந்தான்.
இக்ஷ்வாகுஃ குஶநாபஶ்ச அரிஷ்டோ த்ரு'ஷ்ட ஏவ ச நரிஷ்யந்தஃ கரூஷஶ்ச ஶர்யாதிஶ்ச மஹாபலாஃ ப்ரு'ஷத்ரஶ்சாத நாபாகஃ ஸர்வே தே திவ்யமாநுஷாஃ
இக்ஷ்வாகு, குஷநாபன், அரிஷ்டன், த்ரிஷ்டன், நரிஷ்யந்தன், கரூஷன், சர்யாதி, ப்ருஷத்ரன், நாபாகன் — இவர்கள் அனைவரும் வலிமைமிக்க தெய்வீகமான மனிதர்கள்.
அபிஷிச்ய மநுஃ புத்ரம் இலம் ஜ்யேஷ்டம் ஸ தார்மிகஃ ஜகாம தபஸே பூயஃ ஸ மஹேந்த்ரவநாலயம்
மனு, தர்மமுள்ளவன், தனது முதல்வன் இலனை அரசராக அமர்த்தி, மீண்டும் மகேந்திர வனத்திற்கு தவம் செய்யச் சென்றார்.
அத திக்ஜயஸித்த்யர்தம் இலஃ ப்ராயாந்மஹீம் இமாம் ப்ரமந்த்வீபாநி ஸர்வாணி க்ஷ்மாப்ரு'தஃ ஸம்ப்ரதர்ஷயந்
பின்பு, திசைகளை வெல்வதற்காக இலன் இந்த பூமியில் எல்லா தீவுகளையும் சுற்றி, நிலத்தின் அரசர்களை வென்று சென்றான்.
ஜகாமோபவநம் ஶம்போர் அஶ்வாக்ரு'ஷ்டஃ ப்ரதாபவாந் கல்பத்ருமலதாகீர்ணம் நாம்நா ஶரவணம் மஹத்
அவன் குதிரைகளால் இழுக்கப்பட்ட வாகனத்தில், பிரகாசமாக, சிவபெருமானின் புனித வனமான, ஆசைமரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த பெரிய சரவணத்திற்கு சென்றான்.
ரமதே யத்ர தேவேஶஃ ஶம்புஃ ஸோமார்தஶேகரஃ உமயா ஸமயஸ்தத்ர புரா ஶரவணே க்ரு'தஃ
அங்கே தேவர்களின் தலைவன், சந்திரனை முடியில் சூடிய சிவபெருமான், உமையுடன் மகிழ்வுடன் விளங்குகிறார்; அங்கு முன்பு சரவணத்தில் உமையுடன் உடன்பாடு ஏற்பட்டது.
பும்நாம ஸத்த்வம் யத்கிம்சித் ஆகமிஷ்யதி தே வநே ஸ்த்ரீத்வமேஷ்யதி தத்ஸர்வம் தஶயோஜநமண்டலே
உன் அந்த வனத்தில் எந்த ஆணும் வந்தால், அந்த பத்து யோஜனை பரப்பிலும் அனைவரும் பெண்களாக மாறுவார்கள்.
அஜ்ஞாதஸமயோ ராஜா இலஃ ஶரவணே புரா ஸ்த்ரீத்வமாப விஶந்ந் ஏவ வடபாத்வம் ஹயஸ்ததா
அந்த உடன்பாட்டை அறியாத ராஜா இலன் ஒருநாள் சரவணத்தில் நுழைந்ததும், உடனே ஆண் தன்மையை இழந்து பெண்ணாக மாறினான்.
புருஷத்வம் ஹ்ரு'தம் ஸர்வம் ஸ்த்ரீரூபே விஸ்மிதோ ந்ரு'பஃ இலேதி ஸாபவந்நாரீ பீநோந்நதகநஸ்தநீ
அவன் ஆண்மை முழுவதும் போய்விட்டது; ஆச்சரியத்தில் அந்த அரசன் பெண் வடிவம் எடுத்தான். இவ்வாறு, அவள் பருமனும் உயர்ந்ததும் கூரிய மார்பகங்களுடன் பெண்ணாக ஆனாள்.