துஷ்ப்ராப்யம் மாநுஷைஃ புண்யம் ப்ரயாகம் து யுதிஷ்டிர தேவதாநவகந்தர்வா ரு'ஷயஃ ஸித்தசாரணாஃ ததுபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ராஜேந்த்ர ஸ்வர்கலோகமுபாஸதே
யுதிஷ்டிரா, மனிதர்களால் எளிதில் அடைய முடியாத புண்ணியமான இடம் பிரயாகம். அரசே, தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் அங்கு ஸ்நானம் செய்து வானுலகில் வாழ்கிறார்கள்.
ஶ்ரு'ணு ராஜந்ப்ரயாகஸ்ய மாஹாத்ம்யம் புநரேவ து யச்ச்ருத்வா ஸர்வபாபேப்யோ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ
அரசே, பிரயாகத்தின் மகிமையை மீண்டும் கேள். இதை கேட்டால் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஆர்தாநாம் ஹி தரித்ராணாம் நிஶ்சிதவ்யவஸாயிநாம் ஸ்தாநமுக்தம் ப்ரயாகம் து நாக்யேயம் து கதாசந
துன்புறுபவர்கள், ஏழைகள், உறுதியான மனம் கொண்டவர்கள் ஆகியோருக்குப் பிரயாகம் என்பது உயர்ந்த இடமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; இதை எப்போதும் சிறுமைப்படுத்தி பேசக் கூடாது.
வ்யாதிதோ யதி வா தீநோ வ்ரு'த்தோ வாபி பவேந்நரஃ கங்காயமுநயோர்மத்யே யஸ்து ப்ராணாந்பரித்யஜேத்
ஒருவன் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவனாக இருந்தாலும், துயரத்தில் இருந்தாலும், வயதானவராக இருந்தாலும், கங்கை யமுனை நடுவில் உயிரை விட்டால்,
தீப்தகாஞ்சநவர்ணாபைர் விமாநைஃ ஸூர்யஸம்நிபைஃ கந்தர்வாப்ஸரஸாம் மத்யே ஸ்வர்கே க்ரீடதி மாநவஃ
பொன்னைப்போல் பிரகாசிக்கும் விமானங்களில், சூரியனைப்போல் ஒளிரும் வாகனங்களில், கந்தர்வர், அப்சரைகள் நடுவில் வானுலகில் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
ஈப்ஸிதாம்ல்லபதே காமாந் வதந்தி ரு'ஷிபும்கவாஃ ஸர்வரத்நமயைர்திவ்யைர் நாநாத்வஜஸமாகுலைஃ வராங்கநாஸமாகீர்ணைர் மோததே ஶுபலக்ஷணைஃ
அவன் விரும்பிய எல்லா இன்பங்களையும் அடைகிறான் என்று முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள். பலவகை ரத்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பல கொடிகள் பறக்கும், அழகிய பெண்கள் சூழ்ந்த, நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்டவர்களுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
கீதவாத்யவிநிர்கோஷைஃ ப்ரஸுப்தஃ ப்ரதிபுத்யதே யாவந்ந ஸ்மரதே ஜந்ம தாவத்ஸ்வர்கே மஹீயதே
பாடலும் இசை ஒலியாலும் விழித்தெழுந்து, பிறப்பை மறக்கும் வரை வானுலகில் பெருமை பெற்று மகிழ்கிறான்.
ததஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரஷ்டஃ க்ஷீணகர்மா திவஶ்ச்யுதஃ ஹிரண்யரத்நஸம்பூர்ணே ஸம்ரு'த்தே ஜாயதே குலே ததேவ ஸ்மரதே தீர்தம் ஸ்மரணாத்தத்ர கச்சதி
பின்னர் வானுலகில் இருந்து புண்ணியம் குறைந்து கீழே விழுந்தவுடன், பொன், ரத்தினம் நிறைந்த செல்வவளமான குடும்பத்தில் பிறக்கிறான்; அந்தத் தீர்த்தத்தை நினைவில் வைத்திருப்பதால், மறுபடியும் அங்கு செல்வான்.
தேஶஸ்தோ யதி வாரண்யே விதேஶஸ்தோ ऽதவா க்ரு'ஹே ப்ரயாகம் ஸ்மரமாணோ ऽபி யஸ்து ப்ராணாந்பரித்யஜேத் ப்ரஹ்மலோகமவாப்நோதி வதந்தி ரு'ஷிபும்கவாஃ
தன் நாட்டில் இருந்தாலும், காட்டில் இருந்தாலும், வெளிநாட்டில் இருந்தாலும், இல்லத்தில் இருந்தாலும், பிரயாகத்தை நினைத்து உயிரை விட்டால், பிரம்மாவின் உலகை அடைகிறான் என்று முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஸர்வகாமபலா வ்ரு'க்ஷா மஹீ யத்ர ஹிரண்மயீ ரு'ஷயோ முநயஃ ஸித்தாஸ் தத்ர லோகே ஸ கச்சதி
அவன் எல்லா ஆசைகளையும் தரும் மரங்கள், பொன்னால் ஆன பூமி, முனிவர்கள், தவசிகள், சித்தர்கள் வாழும் அந்த உலகத்தை அடைகிறான்.
ஸ்த்ரீஸஹஸ்ராவ்ரு'தே ரம்யே மந்தாகிந்யாஸ்தடே ஶுபே மோததே ரு'ஷிபிஃ ஸார்தம் ஸுக்ரு'தேநேஹ கர்மணா
அழகான மந்தாகினி நதிக்கரையில், ஆயிரம் பெண்கள் சூழ, முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, இங்கு செய்த புண்ணியத்தால் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
ஸித்தசாரணகந்தர்வைஃ பூஜ்யதே திவி தைவதைஃ ததஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரஷ்டோ ஜம்பூத்வீபபதிர்பவேத்
சித்தர்கள், சாரணர்கள், கந்தர்வர்கள், தேவதைகள் ஆகியோரால் வானுலகில் போற்றப்படுகிறான்; பின்னர் வானுலகிலிருந்து கீழே விழுந்தவுடன் ஜம்பூத்வீபத்தின் அரசனாகிறான்.
ததஃ ஶுபாநி கர்மாணி சிந்தயாநஃ புநஃ புநஃ குணவாந்வித்தஸம்பந்நோ பவதீஹ ந ஸம்ஶயஃ
பின்னர், நல்ல காரியங்களை மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்து, இவ்வுலகில் குணமும் செல்வமும் பெற்றவனாகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
கர்மணா மநஸா வாசா தர்மஸத்யப்ரதிஷ்டிதஃ கங்காயமுநயோர்மத்யே யஸ்து காம் ஸம்ப்ரயச்சதி
தனது செயல், மனம், சொல் மூலமாக தர்மத்திலும் சத்தியத்திலும் நிலைபெற்று, கங்கை யமுனை நடுவில் பசுவை தானம் செய்யும் ஒருவர்,
ஸுவர்ணமணிமுக்தாஶ்ச யதி வாந்யத்பரிக்ரஹம் ஸ்வகார்யே பித்ரு'கார்யே வா தேவதாப்யர்சநே ऽபி வா ஸபலம் தஸ்ய தத்தீர்தம் யதாவத்புண்யமாப்நுயாத்
அது பொன், மாணிக்கம், முத்து அல்லது வேறு எந்த பொருளாக இருந்தாலும், தனக்காகவோ, பித்ருக்களுக்கு அல்லது தேவதைகளை வழிபடுவதற்காகவோ தானம் செய்தால், அந்தத் தீர்த்தம் முழு புண்ணியத்தையும் வழங்கும்.
ஏவம் தீர்தே ந க்ரு'ஹ்ணீயாத் புண்யேஷ்வாயதநேஷு ச நிமித்தேஷு ச ஸர்வேஷு ஹ்ய் அப்ரமத்தோ பவேத்த்விஜஃ
இப்படி புண்ணியமான தீர்த்தங்களில் அல்லது புனிதக் கோயில்களில் தானம் பெற்றுக் கொள்ளக் கூடாது; எல்லா நேரங்களிலும் ஒரு த்விஜன் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.
கபிலாம் பாடலாவர்ணாம் யஸ்து தேநும் ப்ரயச்சதி ஸ்வர்ணஶ்ரு'ங்கீம் ரௌப்யகுராம் காம்ஸ்யதோஹாம் பயஸ்விநீம்
கபில நிறம் கொண்ட, சிவப்புக் கலந்த பசுவை, பொன்னால் ஆன கொம்பும், வெள்ளியால் ஆன குரலும், வெண்கலப் பானையில் பாலை தரும் பசுவையும் யார் தானம் செய்கிறாரோ,
ப்ரயாகே ஶ்ரோத்ரியம் ஸந்தம் க்ராஹயித்வா யதாவிதி ஶுக்லாம்பரதரம் ஶாந்தம் தர்மஜ்ஞம் வேதபாரகம்
பிரயாகத்தில், வெள்ளை vasthiram அணிந்த, அமைதியான, தர்மத்தை அறிந்த, வேதங்களில் தேர்ந்த, நல்ல ப்ராமணரிடம் முறையாக அந்தப் பசுவை தானம் செய்யச் செய்தால்,
ஸா கௌஸ்தஸ்மை ப்ரதாதவ்யா கங்காயமுநஸம்கமே வாஸாம்ஸி ச மஹார்ஹாணி ரத்நாநி விவிதாநி ச
அந்த பசுவை கங்கை, யமுனை சங்கமத்தில், உயர்ந்த விலைமதிப்புள்ள vasthirangalும் பலவகை மாணிக்கங்களும் சேர்த்து கொடுக்க வேண்டும்.
யாவத்ரோமாணி தஸ்யா கோஃ ஸந்தி காத்ரேஷு ஸத்தம தாவத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே
அந்த பசுவின் உடலில் எத்தனை ரோமங்கள் உள்ளதோ, அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவான்.
யத்ராஸௌ லபதே ஜந்ம ஸா கௌஸ்தஸ்யாபிஜாயதே ந ச பஶ்யதி தம் கோரம் நரகம் தேந கர்மணா உத்தராந்ஸ குரூந்ப்ராப்ய மோததே காலமக்ஷயம்
அந்த மனிதன் எங்கு பிறந்தாலும், அந்த பசுவும் அவனுடன் பிறக்கிறது; அந்த நற்காரியத்தால் அவன் அந்த பயங்கரமான நரகத்தை காணமாட்டான். வடக்கு குருக்கள் தேசத்தை அடைந்து, முடிவில்லாத ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பான்.
கவாம் ஶதஸஹஸ்ரேப்யோ தத்யாதேகாம் பயஸ்விநீம் புத்ராந்தாராம்ஸ்ததா ப்ரு'த்யாந் கௌரேகா ப்ரதி தாரயேத்
ஒருவன் நூறு ஆயிரம் பசுக்களில் இருந்து ஒரு பால் தரும் பசுவை மட்டும் கொடுத்தாலும், அந்த ஒரு பசுவால் அவன் மகன்கள், மனைவிகள், வேலைக்காரர்கள் எல்லாரையும் ஒவ்வொன்றாக மீட்டுவிடுவான்.
தஸ்மாத்ஸர்வேஷு தாநேஷு கோதாநம் து விஶிஷ்யதே துர்கமே விஷமே கோரே மஹாபாதகஸம்பவே கௌரேவ ரக்ஷாம் குருதே தஸ்மாத்தேயா த்விஜோத்தமே
அதனால் எல்லா தானங்களிலும் பசுதானம் சிறந்தது. கடினமான, அபாயகரமான, பயங்கரமான சூழ்நிலைகளிலும், பெரிய பாவங்கள் ஏற்படும் இடங்களிலும், பசுவே பாதுகாப்பை அளிக்கிறது; அதனால், சிறந்த பிராமணருக்கு பசுதானம் செய்ய வேண்டும்.
யதா யதா ப்ரயாகஸ்ய மாஹாத்ம்யம் கத்யதே த்வயா ததா ததா ப்ரமுச்யே ऽஹம் ஸர்வபாபைர்ந ஸம்ஶயஃ
நீ பிரயாகத்தின் மகிமையை எவ்வாறு கூறுகிறாயோ, அதே அளவில் நான் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறேன் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.
பகவந்கேந விதிநா கந்தவ்யம் தர்மநிஶ்சயைஃ ப்ரயாகே யோ விதிஃ ப்ரோக்தஸ் தந்மே ப்ரூஹி மஹாமுநே
அண்டை, எந்த முறையில் தர்ம நிச்சயத்துடன் ஒருவன் பிரயாகத்திற்கு செல்ல வேண்டும்? அந்த விதியை எனக்கு கூறு, பெரிய முனிவரே.
கதயிஷ்யாமி தே ராஜம்ஸ் தீர்தயாத்ராவிதிக்ரமம் ஆர்ஷேண விதிநாநேந யதாத்ரு'ஷ்டம் யதாஶ்ருதம்
மன்னா, நான் உனக்கு தீர்த்தயாத்திரையின் முறையை, பழமையான விதியின்படி, பார்த்ததும் கேட்டதும் போலச் சொல்கிறேன்.
ப்ரயாகதீர்தயாத்ரார்தீ யஃ ப்ரயாதி நரஃ க்வசித் பலீவர்தஸமாரூடஃ ஶ்ரு'ணு தஸ்யாபி யத்பலம்
பிரயாக தீர்த்தயாத்திரை செய்ய விரும்பி, யாராவது எங்காவது காளை மீது ஏறிச் செல்கிறாரோ, அவருக்கு கிடைக்கும் பலனை நீ கேள்.
நரகே வஸதே கோரே கவாம் க்ரோஷ்டா ஹி தாருணே ஸலிலம் ந ச க்ரு'ஹ்ணந்தி பிதரஸ்தஸ்ய தேஹிநஃ
அவன் பயங்கரமான நரகத்தில், பசுக்களின் அலறல் கேட்கும் இடத்தில் தங்குவான்; அவன் முன்னோர்கள் அவனிடமிருந்து நீர் ஏற்கமாட்டார்கள்.
யஸ்து புத்ராம்ஸ்ததா பாலாந் ஸ்நாபயேத் பாயயேத்ததா யதாத்மநா ததா ஸர்வம் தாநம் விப்ரேஷு தாபயேத்
ஆனால், யார் தம் பிள்ளைகளையும் சிறுவர்களையும் குளிக்க வைத்து, குடிக்கவும் கொடுத்து, தம்மை போலவே எல்லா தானங்களையும் பிராமணர்களுக்கு வழங்குகிறாரோ—
ஐஶ்வர்யலோபமோஹாத்வா கச்சேத்யாநேந யோ நரஃ நிஷ்பலம் தஸ்ய தத்ஸர்வம் தஸ்மாத்யாநம் விவர்ஜயேத்
யாராவது செல்வ ஆசை அல்லது மயக்கத்தால் வாகனத்தில் செல்வார்களானால், அவருக்கு எல்லாம் பயனில்லாததாகிவிடும்; எனவே, வாகனத்தில் செல்லுதல் தவிர்க்க வேண்டும்.