அஶேஷம் ஏதத்கதிதம் உதகாந்தர்கதேந ச ஶ்ருத்வா ஜகாத ச முநீந் ப்ரதி தேவாம்ஶ்சதுர்முகஃ
இதையெல்லாம் நான் நீருக்குள் இருந்தபோது கூறினேன்; அதை கேட்ட பின்பு, நான்கு முகங்களையுடைய பிரம்மா, முனிவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் சொன்னார்.
ப்ரவ்ரு'த்திஃ ஸர்வஶாஸ்த்ராணாம் புராணஸ்யாபவத்ததஃ காலேநாக்ரஹணம் த்ரு'ஷ்ட்வா புராணஸ்ய ததோ ந்ரு'ப
அவ்வாறு புராணம் எல்லா சாஸ்திரங்களுக்கும் ஆதாரமாக ஆனது; ஆனால், காலப்போக்கில் அது ஏற்கப்படாததை அரசே, நான் கண்டேன்.
வ்யாஸரூபமஹம் க்ரு'த்வா ஸம்ஹராமி யுகே யுகே சதுர்லக்ஷப்ரமாணேந த்வாபரே த்வாபரே ஸதா
நான் வியாசர் வடிவம் எடுத்து, ஒவ்வொரு யுகத்திலும், குறிப்பாகத் துவாபர யுகத்தில், அதை எப்போதும் நான்கு இலட்சம் செய்யுள் அளவுக்கு சுருக்குகிறேன்.
ததாஷ்டாதஶதா க்ரு'த்வா பூர்லோகே ऽஸ்மிந்ப்ரகாஶ்யதே அத்யாபி தேவலோகே ऽஸ்மிஞ் சதகோடிப்ரவிஸ்தரம்
அதைப் பதினெட்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, இந்த பூமியில் வெளிப்படுத்தினேன்; இன்னும் இன்று கூட, தேவர்களின் உலகில் அது நூறு கோடி செய்யுள் அளவில் உள்ளது.
ததர்தோ ऽத்ர சதுர்லக்ஷம் ஸம்க்ஷேபேண நிவஶிதஃ புராணாநி தஶாஷ்டௌ ச ஸாம்ப்ரதம் ததிஹோச்யதே
அதன் பொருள் இங்கு நான்கு இலட்சம் செய்யுளில் சுருக்கமாக உள்ளது; அந்த பதினெட்டு புராணங்களும் இப்போது இங்கே கூறப்படுகின்றன.
நாமதஸ்தாநி வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுத்வம் முநிஸத்தமாஃ ப்ரஹ்மணாபிஹிதம் பூர்வம் யாவந்மாத்ரம் மரீசயே
முனிவர்களே, நான் அவற்றின் பெயர்களைச் சொல்கிறேன்; நீங்கள் கேளுங்கள், முன்பு பிரம்மா மரீசிக்கு முழுமையாக அறிவித்ததைப் போல.
ப்ராஹ்மம் த்ரிதஶஸாஹஸ்ரம் புராணம் பரிகீர்த்யதே லிகித்வா தச்ச யோ தத்யாஜ் ஜலதேநுஸமந்விதம் வைஶாகபூர்ணிமாயாம் ச ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே
பிராம புராணம் முப்பது ஆயிரம் செய்யுள்கள் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது; அதை எழுதி, பசு மற்றும் தண்ணீருடன் சேர்த்து, வைசாக மாத பௌர்ணமியில் வழங்கினால், அந்தவர் பிரம்மாவின் உலகில் மதிக்கப்படுவார்.
ஏததேவ யதா பத்மம் அபூத்தைரண்மயம் ஜகத் தத்வ்ரு'த்தாந்தாஶ்ரயம் தத்வத் பாத்மமித்யுச்யதே புதைஃ பாத்மம் தத்பஞ்சபஞ்சாஶத்ஸஹஸ்ராணீஹ கத்யதே
பூமி பொன்னான தாமரையாக இருந்த காலத்தில் நிகழ்ந்தவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டதால், அந்தப் புராணம் பாண்டிதர்களால் 'பத்மம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த பத்ம புராணம் ஐம்பத்து ஐந்து ஆயிரம் செய்யுள்கள் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
தத்புராணம் ச யோ தத்யாத் ஸுவர்ணகமலாந்விதம் ஜ்யேஷ்டே மாஸி திலைர்யுக்தம் அஶ்வமேதபலம் லபேத்
அந்தப் புராணத்தை, பொன்னான தாமரையும், ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் எள்ளும் சேர்த்து வழங்கினால், அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவார்.
வாராஹகல்பவ்ரு'த்தாந்தம் அதிக்ரு'த்ய பராஶரஃ யத்ப்ராஹ தர்மாநகிலாம்ஸ் தத்யுக்தம் வைஷ்ணவம் விதுஃ
வாராக கல்பத்தின் நிகழ்வுகளை எடுத்துக்கொண்டு, பராசரர் கூறிய அனைத்து தர்மங்களும் உள்ள அந்தப் புராணம் 'வைஷ்ணவம்' என்று அறியப்படுகிறது.
ததாஷாடே ச யோ தத்யாத் க்ரு'ததேநுஸமந்விதம் பௌர்ணமாஸ்யாம் விபூதாத்மா ஸ பதம் யாதி வாருணம் த்ரயோவிம்ஶதிஸாஹஸ்ரம் தத்ப்ரமாணம் விதுர்புதாஃ
அந்த சமயத்தில், யார் பவுர்ணமி நாளில் தூய மனதுடன் ஒரு பசு மற்றும் நெய் சேர்த்து தானம் செய்கிறாரோ, அவர் வருணனின் உலகை அடைவார் என்று ஞானிகள் அறிந்துள்ளனர்; இது இருபத்தி மூவாயிரம் என அளவு கூறப்படுகிறது.
ஶ்வேதகல்பப்ரஸங்கேந தர்மாந்வாயுரிஹாப்ரவீத் யத்ர தத்வாயவீயம் ஸ்யாத் ருத்ரமாஹாத்ம்யஸம்யுதம் சதுர்விம்ஶஸஹஸ்ராணி புராணம் ததிஹோச்யதே
சேவதகற்பம் பற்றிய உரையாடலில், வாயு இங்கு தர்மங்களை எடுத்துரைத்தார்; அங்கு வாயுவை சார்ந்த புராணம், ருத்ரனின் பெருமையுடன் கூடியது, அது இருபத்தி நாலாயிரம் என்று கூறப்படுகிறது.
ஶ்ராவண்யாம் ஶ்ராவணே மாஸி குடதேநுஸமந்விதம் யோ தத்யாத்வ்ரு'ஷஸம்யுக்தம் ப்ராஹ்மணாய குடும்பிநே ஶிவலோகே ஸ பூதாத்மா கல்பமேகம் வஸேந்நரஃ
சிராவண மாத பவுர்ணமி நாளில், யார் ஒரு பசு, வெல்லம் மற்றும் காளை சேர்த்து, குடும்பம் கொண்ட பிராமணருக்கு தானம் செய்கிறாரோ, அந்த தூய ஆத்மா சிவனுடைய உலகில் ஒரு கல்பம் முழுவதும் வாழ்வார்.
யத்ராதிக்ரு'த்ய காயத்ரீம் வர்ண்யதே தர்மவிஸ்தரஃ வ்ரு'த்ராஸுரவதோபேதம் தத்பாகவதமுச்யதே
காயத்ரி மந்திரத்தை எடுத்துரைத்து, தர்மத்தின் விரிவும், வ்ருத்திராசுரனை அழித்த கதையும் கூறப்படுகின்ற இடம், அதுவே பாகவதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஸாரஸ்வதஸ்ய கல்பஸ்ய மத்யே யே ஸ்யுர்நரோத்தமாஃ தத்வ்ரு'த்தாந்தோத்பவம் லோகே தத்பாகவதமுச்யதே
சாரஸ்வதகற்பத்தின் நடுவில் வாழ்ந்த சிறந்த மனிதர்களின் செயல்கள் உலகில் எடுத்துரைக்கப்படுவது, அதுவே பாகவதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
லிகித்வா தச்ச யோ தத்யாத் தேமஸிம்ஹஸமந்விதம் பௌர்ணமாஸ்யாம் ப்ரௌஷ்டபத்யாம் ஸ யாதி பரமாம் கதிம் அஷ்டாதஶ ஸஹஸ்ராணி புராணம் தத்ப்ரசக்ஷதே
யார் அதை எழுதி, பொன்னால் செய்யப்பட்ட சிங்கம் சேர்த்து, பௌஷ்டபத மாத பவுர்ணமி நாளில் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; அந்த புராணம் பதினெட்டாயிரம் எனக் கூறப்படுகிறது.
யத்ராஹ நாரதோ தர்மாந் ப்ரு'ஹத்கல்பாஶ்ரயாணி ச பஞ்சவிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி நாரதீயம் ததுச்யதே
நாரதர் தர்மங்களையும் பெரிய கல்பங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவற்றையும் எடுத்துரைத்த இடம், அது நாரதீயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் இருபத்தி ஐந்தாயிரம் உள்ளது.
ஆஶ்விநே பஞ்சதஶ்யாம் து தத்யாத்தேநுஸமந்விதம் பரமாம் ஸித்திமாப்நோதி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபாம்
ஆஸ்வின மாத பதினைந்தாம் நாளில், யார் பசுவுடன் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் மீண்டும் பெற இயலாத உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்.
யத்ராதிக்ரு'த்ய ஶகுநீந் தர்மாதர்மவிசாரணா வ்யாக்யாதா வை முநிப்ரஶ்நே முநிபிர்தர்மசாரிபிஃ
அங்கு, பறவைகள் பற்றியும், தர்மம் மற்றும் அதர்மம் குறித்து விசாரணை செய்து, முனிவர்களின் கேள்விக்கு தர்மம் நடத்தும் முனிவர்கள் விளக்கியுள்ளனர்.
மார்கண்டேயேந கதிதம் தத்ஸர்வம் விஸ்தரேண து புராணம் நவஸாஹஸ்ரம் மார்கண்டேயம் இஹோச்யதே
மார்க்கண்டேயர் விரிவாக கூறிய அனைத்தும், அந்த புராணம் ஒன்பதாயிரம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது; அது மார்க்கண்டேய புராணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ப்ரதிலிக்ய ச யோ தத்யாத் ஸௌவர்ணகரிஸம்யுதம் கார்த்திக்யாம் புண்டரீகஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய பலபாக்பவேத்
யார் அதை நகலெடுத்து, பொன்னால் செய்யப்பட்ட யானை சேர்த்து, கார்த்திகை மாதத்தில் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் தாமரை யாகத்தின் பலனை பெறுவார்.
யத் தத் ஈஶாநகம் கல்பம் வ்ரு'த்தாந்தமதிக்ரு'த்ய ச வஸிஷ்டாயாக்நிநா ப்ரோக்தம் ஆக்நேயம் தத்ப்ரசக்ஷதே
ஈசானகற்பம் மற்றும் அதன் நிகழ்வுகளை எடுத்துரைத்து, வசிஷ்டர் அக்னிக்கு கூறியது, அது அக்னேய புராணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
லிகித்வா தச்ச யோ தத்யாத் தேமபத்மஸமந்விதம் மார்கஶீர்ஷ்யாம் விதாநேந திலதேநுஸமந்விதம்
யார் அதை எழுதி, பொன்னால் செய்யப்பட்ட தாமரை, மார்கழி மாதத்தில் விதிப்படி, பசு மற்றும் எள் சேர்த்து தானம் செய்கிறாரோ—
தச்ச ஷோடஶஸாஹஸ்ரம் ஸர்வக்ரதுபலப்ரதம் யஃ ப்ரததந்நரஃ ஸோ ऽத ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே
அது பதினாறாயிரம் என எண்ணப்படுகிறது; எல்லா யாகங்களின் பலனையும் தரும்; அதை தானம் செய்யும் மனிதர் தேவருலகில் பெருமை பெறுவார்.
யத்ராதிக்ரு'த்ய மாஹாத்ம்யம் ஆதித்யஸ்ய சதுர்முகஃ அகோரகல்பவ்ரு'த்தாந்தப்ரஸங்கேந ஜகத்ஸ்திதிம் மநவே கதயாமாஸ பூதக்ராமஸ்ய லக்ஷணம்
சூரியனின் மகிமையை எடுத்துரைத்து, நான்முகன், அகோரகற்பத்தின் நிகழ்வை முன்னிட்டு, மனுவுக்கு உலகின் நிலை மற்றும் உயிர்களின் தன்மையை கூறினார்.
சதுர்தஶ ஸஹஸ்ராணி ததா பஞ்ச ஶதாநி ச பவிஷ்யசரிதப்ராயம் பவிஷ்யம் ததிஹோச்யதே
பதினான்கு ஆயிரம் ஐந்நூறு என எண்ணப்படுகிறது; பெரும்பாலும் எதிர்கால நிகழ்வுகளை எடுத்துரைக்கும் இது பவிஷ்ய புராணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
தத்பௌஷே மாஸி யோ தத்யாத் பௌர்ணமாஸ்யாம் விமத்ஸரஃ குடகும்பஸமாயுக்தம் அக்நிஷ்டோமபலம் பவேத்
பௌஷ மாத பவுர்ணமி நாளில், பொறாமை இல்லாமல், வெல்லம் நிறைந்த குடம் சேர்த்து தானம் செய்பவர், அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை பெறுவார்.
ரதம்தரஸ்ய கல்பஸ்ய வ்ரு'த்தாந்தமதிக்ரு'த்ய ச ஸாவர்ணிநா நாரதாய க்ரு'ஷ்ணமாஹாத்ம்யமுத்தமம்
ரதந்தரகற்பத்தின் நிகழ்வை எடுத்துரைத்து, சாவர்ணி நாரதருக்கு கூறியது, அது கிருஷ்ணனின் உயர்ந்த மகிமை ஆகும்.
யத்ர ப்ரஹ்மவராஹஸ்ய சோதந்தம் வர்ணிதம் முஹுஃ ததஷ்டாதஶஸாஹஸ்ரம் ப்ரஹ்மவைவர்தமுச்யதே
பிரம்மா மற்றும் பன்றியின் கதைகள் எப்போதும் விரிவாக விவரிக்கப்படும் இடம், அதுவே ப்ரஹ்மவைவர்த்த புராணம் என அழைக்கப்படுகிறது; அதில் பதினெட்டாயிரம் பாடல்கள் உள்ளன.
புராணம் ப்ரஹ்மவைவர்தம் யோ தத்யாந்மாகமாஸி ச பௌர்ணமாஸ்யாம் ஶுபதிநே ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே
மா மாத பௌர்ணமி நாளில், ப்ரஹ்மவைவர்த்த புராணத்தை யார் ஒரு நல்ல நாளில் தருகிறாரோ, அவர் ப்ரஹ்மாவின் உலகத்தில் பெருமைப்படுவார்.