காவ்யம் மாம் வோ விஜாநீத்வம் தோஷிதோ கிரிஶோ விபுஃ வஞ்சிதா பத யூயம் வை ஸர்வே ஶ்ரு'ணுத தாநவாஃ
"நீங்கள் என்னை காவ்யன் என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்; பரம சக்தியுடைய மலைநாதன் மகிழ்ந்துள்ளார். ஐயோ, நீங்கள் அனைவரும் ஏமாற்றப்பட்டீர்கள்! கேளுங்கள், தானவர்களே."
ஶ்ருத்வா ததா ப்ருவாணம் தம் ஸம்ப்ராந்தாஸ்தே ததாபவந் ப்ரேக்ஷந்தஸ் தாவ் உபௌ தத்ர ஸ்திதாஸீநௌ ஸுவிஸ்மிதாஃ
அவர் இப்படிச் சொல்வதை கேட்ட அசுரர்கள் கலக்கமடைந்து, அங்கு அமர்ந்திருந்த இருவரையும் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர்.
ஸம்ப்ரமூடாஸ் ததஃ ஸர்வே ந ப்ராபுத்யந்த கிம்சந அப்ரவீத் ஸம்ப்ரமூடேஷு காவ்யஸ்தாநஸுராம்ஸ்ததா
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் முழுமையாக குழப்பமடைந்து, எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அப்படி குழப்பத்தில் இருந்தபோது, காவ்யன் அசுரர்களிடம் பேசினார்.
ஆசார்யோ வோ ஹ்ய் அஹம் காவ்யோ தேவாசார்யோ ऽயமங்கிராஃ அநுகச்சத மாம் தைத்யாஸ் த்யஜதைநம் ப்ரு'ஹஸ்பதிம்
"நான் உங்கள் ஆசான் காவ்யன்; இவரே தேவர்களின் ஆசான் அங்கிரஸ். எனைத் தொடருங்கள், தைதியர்களே; இந்த பிருஹஸ்பதியை விட்டு விடுங்கள்."
இத்யுக்தா ஹ்ய் அஸுராஸ்தேந தாவ் உபௌ ஸமவேக்ஷ்ய ச யதாஸுரா விஶேஷம் து ந ஜாநந்த்யுபயோஸ்தயோஃ
அவர் இப்படிச் சொன்னபோது, அசுரர்கள் இருவரையும் பார்த்தார்கள்; ஆனால், இருவருக்குள்ள வேறுபாட்டை அறிய முடியவில்லை.
ப்ரு'ஹஸ்பதிர் உவாசைநாந் அஸம்ப்ராந்தஸ்தபோதநஃ காவ்யோ வோ ऽஹம் குருர்தைத்யா மத்ரூபோ ऽயம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ
பிருஹஸ்பதி, மனம் கலங்காமல், தவம் நிறைந்தவராக, அவர்களிடம் கூறினார்: "நான் தான் உங்கள் ஆசான் காவ்யன், தைதியர்களே; இது என் உருவத்தில் உள்ள பிருஹஸ்பதி."
ஸம்மோஹயதி ரூபேண மாமகேநைஷ வோ ऽஸுராஃ ஶ்ருத்வா தஸ்ய ததஸ்தே வை ஸமேத்ய து ததோ ऽப்ருவந்
"இவர் என் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உங்களை ஏமாற்றுகிறார், அசுரர்களே." இதைக் கேட்ட அசுரர்கள் ஒன்றாக கூடி, இப்படிச் சொன்னார்கள்:
அயம் நோ தஶ வர்ஷாணி ஸததம் ஶாஸ்தி வை ப்ரபுஃ ஏஷ வை குருரஸ்மாகம் அந்தரேப்ஸுரயம் த்விஜஃ
"இந்த ஆண்டவன் பத்து ஆண்டுகளாக எங்களை தொடர்ந்து போதித்து வந்தார்; இவரே நம் ஆசான். இந்த மற்ற பிராமணன் எங்களுக்குள் புகுந்து குழப்பம் செய்ய விரும்புகிறார்."
ததஸ்தே தாநவாஃ ஸர்வே ப்ரணிபத்யாபிநந்த்ய ச வசநம் ஜக்ரு'ஹுஸ்தஸ்ய சிராப்யாஸே ந மோஹிதாஃ
அப்போது எல்லா தானவர்கள் அவரை வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் அவர் சொன்னதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; நீண்ட நாட்களாகப் பழகியதால், அவர்கள் ஏமாற்றப்படவில்லை.
ஊசுஸ் தமஸுராஃ ஸர்வே க்ரோதஸம்ரக்தலோசநாஃ அயம் குருர் ஹிதோ ऽஸ்மாகம் கச்ச த்வம் நாஸி நோ குருஃ
அசுரர்கள் அனைவரும் கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவாறு சொன்னார்கள்: 'இவர் தான் எங்கள் ஆசான், நன்மை செய்வார்; நீ போ, நீ எங்கள் குரு அல்ல.'
பார்கவோ வாங்கிரா வாபி பகவாநேஷ நோ குருஃ ஸ்திதா வயம் நிதேஶே ऽஸ்ய ஸாது த்வம் கச்ச மாசிரம்
பார்கவர் ஆனாலும், வாங்கிரஸும் ஆனாலும், இந்த பெருமகன் தான் எங்கள் குரு; நாங்கள் இவரது கட்டளைக்குள் இருக்கிறோம். நீ நல்லது, இப்போது தாமதிக்காமல் போ.
ஏவமுக்த்வாஸுராஃ ஸர்வே ப்ராபத்யந்த ப்ரு'ஹஸ்பதிம் யதா ந ப்ரத்யபத்யந்த காவ்யேநோக்தம் மஹத்திதம்
இவ்வாறு கூறி, எல்லா அசுரர்களும் ப்ருஹஸ்பதியை நாடினர்; ஆனால் காவ்யன் சொன்ன பெரிய நன்மையை அவர்கள் ஏற்கவில்லை.
சுகோப பார்கவஸ்தேஷாம் அவலேபேந தேந து போதிதா ஹி மயா யஸ்மாந் ந மாம் பஜத தாநவாஃ
அவர்கள் பெருமையால் பார்கவர் கோபமடைந்தார்; நான் அறிவுரை கூறியிருந்தும் தானவர்கள் என்னை மதிக்கவில்லை.
தஸ்மாத்ப்ரநஷ்டஸம்ஜ்ஞா வை பராபவமவாப்ஸ்யத இதி வ்யாஹ்ரு'த்ய தாந்காவ்யோ ஜகாமாத யதாகதம்
'அதனால், நீங்கள் அறிவை இழந்து தோல்வியடைவீர்கள்' என்று கூறி, காவ்யன் வந்தபடியே திரும்பி சென்றார்.
ஶப்தாம்ஸ்தாநஸுராஞ்ஜ்ஞாத்வா காவ்யேந ஸ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ க்ரு'தார்தஃ ஸ ததா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வரூபம் ப்ரத்யபத்யத
காவ்யன் அசுரர்களை சபித்ததை அறிந்த ப்ருஹஸ்பதி, தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றியதால் மகிழ்ச்சியுடன் தன் இயல்பை மீண்டும் பெற்றார்.
புத்த்யாஸுராந் ஹதாஞ்ஜ்ஞாத்வா க்ரு'தார்தோ ऽந்தரதீயத ததஃ ப்ரநஷ்டே தஸ்மிம்ஸ்து விப்ராந்தா தாநவாபவந்
அசுரர்கள் புத்தியால் தோற்கடிக்கப்பட்டதை அறிந்து, குறிக்கோள் முடிந்த ப்ருஹஸ்பதி மறைந்தார்; அவர் மறைந்ததும், தானவர்கள் குழப்பமடைந்தார்கள்.
அஹோ விவஞ்சிதாஃ ஸ்மேதி பரஸ்பரமதாப்ருவந் ப்ரு'ஷ்டதோ ऽபிமுகாஶ்சைவ தாடிதாங்கிரஸேந து
'ஐயோ, நாங்கள் ஏமாற்றப்பட்டோம்!' என்று அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்; பின்னால் இருந்து முன்னோக்கி திரும்பி, ஆங்கிரசனால் தாக்கப்பட்டார்கள்.
வஞ்சிதாஃ ஸோபதாநேந ஸ்வே ஸ்வே வஸ்துநி மாயயா ததஸ்த்வபரிதுஷ்டாஸ்தே தமேவ த்வரிதா யயுஃ ப்ரஹ்லாதமக்ரதஃ க்ரு'த்வா காவ்யஸ்யாநுபதம் புநஃ
மாயையால் தத்தம் விஷயங்களில் ஏமாற்றப்பட்டு, திருப்தியின்றி, அவர்கள் விரைவாக காவ்யனை நாடினர்; ப்ரஹ்லாதன் முன்னிலையில், காவ்யனை தொடர்ந்து சென்றார்கள்.
ததஃ காவ்யம் ஸமாஸாத்ய உபதஸ்துரவாங்முகாஃ ஸமாகதாந்புநர்த்ரு'ஷ்ட்வா காவ்யோ யாஜ்யாநுவாச ஹ
பின்னர் காவ்யனை அடைந்து, தலைகளை குனிந்து நின்றார்கள்; அவர்கள் மீண்டும் கூடிவந்ததை பார்த்த காவ்யன், யாகம் நடத்துவோரிடம் சொன்னார்.
மயா ஸம்போதிதாஃ ஸர்வே யஸ்மாந்மா நாபிநந்தத ததஸ்தேநாவமாநேந கதா யூயம் பராபவம்
நான் அறிவுரை கூறியபோதும், நீங்கள் என்னை மதிக்கவில்லை; அந்த அவமதிப்பால் தான் நீங்கள் தோல்வியடைந்தீர்கள்.
ஏவம் ப்ருவாணம் ஶுக்ரம் து பாஷ்பஸம்திக்தயா கிரா ப்ரஹ்லாதஸ்தம் ததோவாச மா நஸ்த்வம் த்யஜ பார்கவ
இவ்வாறு ஶுக்ரன் பேசும்போது, ப்ரஹ்லாதன் கண்ணீரால் குரல் தடுக்கப்பட்டு, 'பார்கவரே, எங்களை விட்டுவிடாதீர்கள்' என்று வேண்டினார்.
ஸ்வாஶ்ரயாந் பஜமாநாம்ஶ்ச பக்தாம்ஸ்த்வம் பஜ பார்கவ த்வய்யத்ரு'ஷ்டே வயம் தேந தேவாசார்யேண மோஹிதாஃ பக்தாநர்ஹஸி வை ஜ்ஞாதும் தபோதீர்கேண சக்ஷுஷா
பார்கவரே, தங்கள் அடைக்கலமாக இருப்பவரையும், உங்களை பக்தியுடன் நாடுவோர்களையும் மதியுங்கள்; நீங்கள் காணப்படாதபோது, அந்த தெய்வ ஆசானால் நாங்கள் ஏமாற்றப்படுகிறோம். நீண்ட தவத்தால் பெற்ற பார்வையால், உங்கள் பக்தர்களை நீங்கள் கண்டறிய வேண்டும்.
யதி நஸ்த்வம் ந குருஷே ப்ரஸாதம் ப்ரு'குநந்தந அபத்யாதாஸ் த்வயா ஹ்ய் அத்ய ப்ரவிஶாமோ ரஸாதலம்
பிருகுவின் மகனே, நீங்கள் எங்களுக்கு தயை காட்டவில்லை என்றால், இன்று உங்கள் சாபத்தால் நாங்கள் பாதாளத்தில் சென்று விடுவோம்.
ஜ்ஞாத்வா காவ்யோ யதாதத்த்வம் காருண்யாதநுகம்பயா ஏவம் ப்ரத்யநுநீதோ வை ததஃ கோபம் நியம்ய ஸஃ உவாசைதாந்ந பேதவ்யம் ந கந்தவ்யம் ரஸாதலம்
உண்மை அறிந்து, இரக்கம் கொண்டு, கண்ணியத்துடன் வேண்டியபோது, காவ்யன் கோபத்தை அடக்கி, 'பயப்பட வேண்டாம், பாதாளத்திற்குச் செல்ல வேண்டாம்' என்று சொன்னார்.
அவஶ்யம் பாவிநோ ஹ்ய் அர்தாஃ ப்ராப்தவ்யா மயி ஜாக்ரதி ந ஶக்யமந்யதா கர்தும் திஷ்டம் ஹி பலவத்தரம்
நான் விழிப்புடன் இருக்கும்போது, ஏற்பட வேண்டிய நிகழ்வுகள் தவிர்க்க முடியாது; விதி மிகவும் வலிமையானது, வேறு வகையில் நடக்க முடியாது.
ஸம்ஜ்ஞா ப்ரநஷ்டா யா வோ ऽத்ய தாமேதாம் ப்ரதிபத்ஸ்யத தேவாஞ்ஜித்வா ஸக்ரு'ச்சாபி பாதாலம் ப்ரதிபத்ஸ்யத
இன்று நீங்கள் இழந்த அறிவை மீண்டும் பெறுவீர்கள்; தேவர்களை ஒருமுறை வென்ற பிறகு, பாதாளத்தை அடைவீர்கள்.
ப்ராப்தே பர்யாயகாலே ச ஹீதி ப்ரஹ்மாப்யபாஷத மத்ப்ரஸாதாச்ச த்ரைலோக்யம் புக்தம் யுஷ்மாபிரூர்ஜிதம்
நியமிக்கப்பட்ட காலம் வந்தபோது, பிரம்மா சொன்னார்: 'என் அருளால், நீங்கள் மூன்று உலகங்களையும் பெரும் வல்லமையுடன் அனுபவித்தீர்கள்.'
யுகாக்யா தஶ ஸம்பூர்ணா தேவாநாக்ரம்ய மூர்தநி ஏதாவந்தம் ச காலம் வை ப்ரஹ்மா ராஜ்யமபாஷத
பத்து யுகங்கள் முழுமையாக முடிந்தன; தேவர்களை மிஞ்சியும், அந்த காலமெல்லாம் பிரம்மா ஆட்சி செய்தார்.
ராஜ்யம் ஸாவர்ணிகே துப்யம் புநஃ கில பவிஷ்யதி லோகாநாமீஶ்வரோ பாவ்யஸ் தவ பௌத்ரஃ புநர்பலிஃ
சாவர்ணி யுகத்தில் உங்களுக்கு மீண்டும் அரசாட்சி கிடைக்கும்; உன் பேரன் பலி மறுபடியும் உலகுகளுக்கு அதிபதியாக இருப்பான்.
ஏவம் கில மிதஃ ப்ரோக்தஃ பௌத்ரஸ்தே விஷ்ணுநா ஸ்வயம் வாசா ஹ்ரு'தேஷு லோகேஷு தாஸ்தாஸ்தஸ்யாபவந்கில
இவ்வாறு, உன் பேரனை விஷ்ணு தானே நேரில் உரைத்தார்; உலகுகள் பறிக்கப்பட்டபோது, அந்த வரங்கள் அவனுக்கே ஆனது.