அநக்நிரநிகேதஶ் சாப்ய் அகோத்ரசரணோ முநிஃ கௌபீநாச்சாதநம் யாவத் தாவதிச்சேச்ச சீவரம்
தீ இல்லாதவன், நிலையான வீடு இல்லாதவன், உறவுகள் இல்லாமல் திரியும் முனிவன், தன் இடுப்பை மூடுவதற்கு தேவையான அளவு துணி மட்டும் விரும்ப வேண்டும்.
யாவத்ப்ராணாபிஸம்தாநம் தாவதிச்சேச்ச போஜநம் ததாஸ்ய வஸதோ க்ராமே ऽரண்யம் பவதி ப்ரு'ஷ்டதஃ
உயிர் நிலைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே அவன் உணவை விரும்ப வேண்டும்; அப்போது அவன் கிராமத்தில் வாழும் போது காட்டு அவனுக்குப் பின்னால் விடப்படுகிறது.
யஸ்து காமாந்பரித்யஜ்ய த்யக்தகர்மா ஜிதேந்த்ரியஃ ஆதிஷ்டேத முநிர் மௌநம் ஸ லோகே ஸித்திமாப்நுயாத்
ஆனால், ஆசைகளை விட்டுவிட்டு, செயல்களை கைவிட்டு, உணர்வுகளை அடக்கி, மௌனத்தை மேற்கொள்ளும் முனிவன், இந்த உலகில் சிறப்பை அடைவான்.
தௌததந்தம் க்ரு'த்தநகம் ஸதா ஸ்நாதமலம்க்ரு'தம் அஸிதம் ஸிதகர்மஸ்தம் கஸ்தம் நார்சிதுமர்ஹதி
பற்கள் சுத்தமாகவும், நகங்கள் வெட்டப்பட்டும், எப்போதும் குளித்து அலங்கரிக்கப்பட்டும், கருப்பாக இருந்தாலும் தூய செயல்களில் ஈடுபட்டவனை யார் மதிக்கமாட்டார்கள்?
தபஸா கர்ஶிதஃ க்ஷாமஃ க்ஷீணமாம்ஸாஸ்திஶோணிதஃ யதா பவதி நிர்த்வம்த்வோ முநிர்மௌநம் ஸமாஸ்திதஃ
தவம் செய்து மெலிந்து, உடல் சதை, எலும்பு, இரத்தம் குறைந்து, இரட்டைப் பாவனைகள் இல்லாமல், மௌனத்தில் நிலைத்திருக்கும் முனிவன்—
அத லோகமிமம் ஜித்வா லோகம் சாபி ஜயேத்பரம் ஆஸ்யேந து யதாஹாரம் கோவந்ம்ரு'கயதே முநிஃ அதாஸ்ய லோகைஃ ஸர்வோ யஃ ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே
அவன் இந்த உலகையும், மறுமையும் வென்று, பசுவைப் போல வாயால் உணவு தேடும்போது, எல்லா உலகங்களும் அவனுக்குத் தன்னிலை பெறும்; அது அவனுடைய அமரத்துவத்திற்கு ஏற்படும்.
கதரஸ்த்வேதயோஃ பூர்வம் தேவாநாமேதி ஸாத்ம்யதாம் உபயோர்தாவதோ ராஜந் ஸூர்யசந்த்ரமஸோரிவ
இவர்களில் யார் முதலில் தேவர்களை அடைந்து ஒன்றாகிறார்கள், அரசே? இருவரும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் சூரியன் சந்திரனைப் போலவே.
அநிகேதக்ரு'ஹஸ்தேஷு காமவ்ரு'த்தேஷு ஸம்யதஃ க்ராம ஏவ சரந்பிக்ஷுஸ் தயோஃ பூர்வதரம் கதஃ
வீட்டுக்காரர்களிடமும், ஆசை வாழ்க்கை நடத்துவோரிடமும் இருந்தாலும், தன்னை அடக்கி, கிராமத்தில் பிச்சை எடுக்கும் வானபிரஸ்தர் அவர்களில் முதலில் அடைவான்.
அப்ராப்யம் தீர்கமாயுஶ்ச யஃ ப்ராப்தோ விக்ரு'திம் சரேத் தப்யேத யதி தத்க்ரு'த்வா சரேத்ஸோக்ரம் தபஸ்ததஃ
நீண்ட ஆயுள் பெறாதவனோ, உடல் குறைபாடுள்ளவனோ தவம் செய்ய விரும்பினால், அவன் அதைப் பூர்த்தி செய்து, பிறகு கடுமையான தவம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
யத்வை ந்ரு'ஶம்ஸம் ததபத் ஹ்யமாஹுர் யஃ ஸேவதே தர்மமநர்தபுத்திஃ அஸாவநீஶஃ ஸ ததைவ ராஜம்ஸ் ததார்ஜவம் ஸ ஸமாதிஸ்ததார்யம்
எது கொடுமையானதோ, அதைக் கைவிட வேண்டும் என்று கூறுகிறார்கள்; யார் லாபம் நோக்காமல் தர்மத்தைச் செய்கிறாரோ, அரசே, அவர் ஆண்டவன் அல்ல; அது நேர்மை, அது ஒருமை, அது உயர்வு.
கேநாத்ய த்வம் து ப்ரஹிதோ ऽஸி ராஜந் யுவா ஸ்ரக்வீ தர்ஶநீயஃ ஸுவர்சாஃ குத ஆகதஃ கதமஸ்யாம் திஶி த்வமுதாஹோஸ்வித்பார்திவஸ்தாநம் அஸ்தி
இன்று உன்னை யார் அனுப்பினார்கள், அரசே? நீ இளம் வயதிலும், மாலையணிந்தும், அழகாகவும், பிரகாசமாகவும் இருக்கிறாய். எங்கிருந்து வந்தாய்? எந்த திசையில் இருக்கிறாய்? அல்லது இங்கு உனக்கு அரச பதவி உள்ளதா?
இமம் பௌமம் நரகம் க்ஷீணபுண்யஃ ப்ரவேஷ்டும் ஊர்வீம் ககநாத்விப்ரகீர்ணஃ உக்த்வாஹம் வஃ ப்ரபதிஷ்யாம்ய் அநந்தரம் த்வரந்த்வமீ ப்ரஹ்மணோ லோகபா யே
புண்ணியம் குறைந்தவன் இந்த பூமியில் உள்ள நரகத்திற்குள் செல்லப்போகிறான்; ஆகாயத்திலிருந்து பூமிக்கு வீழ்கிறான். இதை உங்களிடம் சொல்லிவிட்டு நான் விழப்போகிறேன்; பிரம்மாவின் உலகத்தை காக்கும் இவர்கள் என்னை விரைவாக அழைக்கிறார்கள்.
ஸதாம் ஸகாஶே து வ்ரு'தஃ ப்ரபாதஸ் தே ஸங்கதா குணவந்தஸ்து ஸர்வே ஶக்ராச்ச லப்தோ ஹி வரோ மயைஷ பதிஷ்யதா பூமிதலம் நரேந்த்ர
நல்லவர்களால் சூழப்பட்டு, உன் வீழ்ச்சி எல்லா நல்லவர்களும் சேர்ந்து நிகழ்கிறது; இந்திரனிடமிருந்து நான் இந்த வரம் பெற்றுள்ளேன், அரசே, நான் பூமியில் விழப்போகிறேன்.
ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் ப்ரபதந்தம் ப்ரபாதம் யதி லோகாஃ பார்திவ ஸந்தி மே ऽத்ர யத்யந்தரிக்ஷே யதி வா திவி ஶ்ரிதாஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞம் த்வாம் தஸ்ய தர்மஸ்ய மந்யே
நீ விழும் போது உன்னிடம் கேட்கிறேன், அரசே, எனக்கு இங்கு உலகங்கள் உள்ளனவா? இடையகத்தில் அல்லது விண்ணில் இருக்கிறவர்களா? நீ அந்த தர்மத்தின் உண்மையை அறிந்தவனாக நினைக்கிறேன்.
யாவத்ப்ரு'திவ்யாம் விஹிதம் கவாஶ்வம் ஸஹாரண்யைஃ பஶுபிஃ பக்ஷிபிஶ்ச தாவல்லோகா திவி தே ஸம்ஸ்திதா வை ததா விஜாநீஹி நரேந்த்ரஸிம்ஹ
பூமியில் எத்தனை மாடுகள், குதிரைகள், காட்டுமிருகங்கள், பறவைகள் இருக்கின்றனவோ, அவ்வளவு உலகங்கள் விண்ணில் உனக்காக இருக்கின்றன; இதை அறிந்திரு, அரசர்களில் சிறந்தவரே.
தாம்ஸ்தே ததாமி மா ப்ரபத ப்ரபாதம் யே மே லோகா திவி ராஜேந்த்ர ஸந்தி யத்யந்தரிக்ஷே யதி வா திவி ஶ்ரிதாஸ்தாநாக்ரம க்ஷிப்ரமமித்ரஹாऽதஸி
அந்த உலகங்களை உனக்குக் கொடுக்கிறேன்—வீழாதே. அரசர்களின் அரசே, விண்ணிலும், இடையகத்திலும், விண்ணில் நிலைத்துள்ள எத்தனை உலகங்கள் உள்ளனவோ, அவற்றை விரைவாக அடைந்து கொள், பகைவரை அழிப்பவனே.
நாஸ்மத்விதோ ऽப்ராஹ்மணோ ப்ரஹ்மவிச்ச ப்ரதிக்ரஹே வர்ததே ராஜமுக்ய யதா ப்ரதேயம் ஸததம் த்விஜேப்யஸ் ததா ததே பூர்வம் அஹம் நரேந்த்ர
மன்னரே, என்னைப் போல் ஒருவரும், பிராமணர் அல்லாதவரும், பிரம்மத்தை அறிந்தவரும், தானாகவே பரிசு வாங்கக்கூடாது. எப்போதும் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டியதை நான் முன்பே கொடுத்தேன், மன்னா.
நாப்ராஹ்மணஃ க்ரு'பணோ ஜாது ஜீவேத் யத்யபி ஸ்யாத்ப்ராஹ்மணீ வீரபத்நீ ஸோ ऽஹம் யதேவாக்ரு'தபூர்வம் சரேயம் விவித்ஸமாநஃ கிமு தத்ர ஸாதுஃ
பிராமணர் அல்லாத ஏழை ஒருவன், அவன் பிராமணியின் கணவராக இருந்தாலும், வீரம் கொண்ட பெண்ணின் கணவராக இருந்தாலும், வாழக்கூடாது. நான் இதுவரை யாரும் செய்யாததை அறிய விரும்பி செய்தால், அதில் என்ன நன்மை இருக்கிறது?
ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் ஸ்ப்ரு'ஹணீயரூப ப்ரதர்தநோ ऽஹம் யதி மே ஸந்தி லோகாஃ யத்யந்தரிக்ஷே யதி வா திவி ஶ்ருதாஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞம் த்வாம் தஸ்ய தர்மஸ்ய மந்யே
பிரதர்தனா, அழகிய வடிவம் கொண்டவரே, எனக்கு விண்ணிலும், சொர்க்கத்திலும் உலகங்கள் உள்ளனவா என்று கேட்கிறேன். அவற்றை அறிந்தவர் நீயே என்று நினைக்கிறேன்.
ஸந்தி லோகா பஹவஸ்தே நரேந்த்ர அப்யேகைகம் ஸப்த ஶதாந்யஹாநி மதுச்யுதோ க்ரு'தவந்தோ விஶோகாஸ் தேநாந்தவந்தஃ ப்ரதிபாலயந்தி
மன்னரே, உனக்காக பல உலகங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் எழுநூறு நாட்கள் நீடிக்கும், தேனும் நெய்யும் பெருகும், துயரம் இல்லாதவை. ஆனாலும் அவை எல்லாம் முடிவுள்ளவை; அவை உன்னை காத்திருக்கின்றன.
தாம்ஸ்தே ததாமி பதமாநஸ்ய ராஜந் யே மே லோகாஸ்தவ தே வை பவந்து யத்யந்தரிக்ஷே யதி வா திவி ஶ்ரிதாஸ் தாநாக்ரம க்ஷிப்ரமபேதமோஹஃ
மன்னா, நீ விழும் போது, அந்த உலகங்களை உனக்கு அளிக்கிறேன். என் உலகங்கள் உன்னுடையவையாகட்டும். அவை விண்ணிலோ சொர்க்கத்திலோ இருந்தாலும், நீ விரைவில் அவற்றை அடைய, உன் மயக்கம் நீங்கட்டும்.
நு துல்யதேஜாஃ ஸுக்ரு'தம் ஹி காமயே யோகக்ஷேமம் பார்திவாத்பார்திவஃ ஸந் தைவாதேஶாதாபதம் ப்ராப்ய வித்வாம்ஶ் சரேந்ந்ரு'ஶம்ஸம் ஹி ந ஜாது ராஜா
உன்னுடைய புண்ணியத்தைப் போலவே நானும் புண்ணியம் விரும்புகிறேன். ஒரு மன்னனுக்கு இன்னொரு மன்னனிடமிருந்து பாதுகாப்பு கிடைக்கும். தெய்வத்தால் துன்பம் வந்தால், அறிவுள்ள மன்னன் ஒருபோதும் கொடுமை செய்யக்கூடாது.
தர்ம்யம் மார்கம் சிந்தயாநோ யஶஸ்யம் குர்யாத்தபோ தர்மமவேக்ஷமாணஃ ந மத்விதோ தர்மபுத்திர்ஹி ராஜா ஹ்ய் ஏவம் குர்யாத்க்ரு'பணம் மாம் யதாத்த
நல்ல வழியை எண்ணி, புகழுக்காக தவம் செய்து, தர்மத்தைப் பார்த்து நடக்க வேண்டும். என் போல் தர்மத்தை அறிந்த மன்னன், நீ சொல்வதைப் போல் என்மீது ஏமாற்றமாக நடக்கமாட்டான்.
குர்யாமபூர்வம் ந க்ரு'தம் யதந்யைர் விவித்ஸமாநஃ கிம் உ தத்ர ஸாதுஃ ப்ருவாணமேவம் ந்ரு'பதிம் யயாதிம் ந்ரு'போத்தமோ வஸுமாநப்ரவீத் தம்
நான் அறிய விரும்பி, மற்றவர்கள் செய்யாததைச் செய்தால், அதில் என்ன நன்மை இருக்கிறது? இப்படிச் சொல்லியபோது, மன்னர்களில் சிறந்தவனான வசுமான், யயாதிக்கு பதில் கூறினான்.
ப்ரு'ச்சாம்யஹம் வஸுமாநௌஷதஶ்விர் யத்யஸ்தி லோகோ திவி மஹ்யம் நரேந்த்ர யத்யந்தரிக்ஷே ப்ரதிதோ மஹாத்மந் க்ஷேத்ரஜ்ஞம் த்வாம் தஸ்ய தர்மஸ்ய மந்யே
ஊஷதஶ்வியை வெல்வோனாகிய வசுமான், உன்னிடம் கேட்கிறேன். எனக்கு சொர்க்கத்தில் உலகம் உண்டா? விண்ணில் புகழ்பெற்ற உலகம் உண்டா? அவற்றை அறிந்தவர் நீயே என்று நினைக்கிறேன்.
யதந்தரிக்ஷம் ப்ரு'திவீ திஶஶ்ச யத்தேஜஸா தபதே பாநுமாம்ஶ்ச லோகாஸ் தாவந்தோ திவி ஸம்ஸ்திதா வை தே த்வாம் பவந்தம் ப்ரதிபாலயந்தி
உன் ஒளியால் சூரியன் விண்ணிலும், பூமியிலும், எல்லா திசைகளிலும் பிரகாசிக்கிறான். அந்த அளவுக்கு சொர்க்கத்தில் பல உலகங்கள் உள்ளன; அவை உன்னை எதிர்பார்க்கின்றன.
தாம்ஸ் தே ததாமி பத மாம் ப்ரபாதம் யே மே லோகாஸ்தவ தே வை பவந்து க்ரீணீஷ்வைநாம்ஸ் த்ரு'ணகேநாபி ராஜந் ப்ரதிக்ரஹஸ்தே யதி ஸம்யக்ப்ரதுஷ்டஃ
மன்னா, நீ விழும் போது, அந்த உலகங்களை உனக்கு அளிக்கிறேன். என் உலகங்கள் உன்னுடையவையாகட்டும். ஒரு புல்லியாலும் வாங்கினாலும் வாங்கு; உன் ஏற்கும் மனம் தூயதாக இருந்தால் போதும்.
ந மித்யாஹம் விக்ரயம் வை ஸ்மராமி மயா க்ரு'தம் ஶிஶுபாவே ऽபி ராஜந் குர்யாம் ந சைவாக்ரு'தபூர்வமந்யைர் விவித்ஸமாநோ வஸுமந்ந ஸாது
மன்னா, நான் சிறுவயதில் இருந்தாலும் பொய் விற்பனை செய்ததில்லை. மற்றவர்கள் செய்யாததை அறிய விரும்பி செய்வதில்லை, வசுமான்; அது தர்மம் அல்ல.
தாம்ஸ் த்வம் லோகாந்ப்ரதிபத்யஸ்வ ராஜந் மயா தத்தாந்யதி நேஷ்டஃ க்ரயஸ்தே நாஹம் தாந்வை ப்ரதிகந்தா நரேந்த்ர ஸர்வே லோகாஸ்தாவகா வை பவந்து
மன்னா, நான் உனக்கு கொடுத்த உலகங்களை நீ ஏற்க வேண்டும். வாங்க விரும்பவில்லை என்றால், நான் திரும்பப் பெறமாட்டேன். அந்த உலகங்கள் அனைத்தும் உன்னுடையவையாகட்டும்.
ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் ஶிபிரௌஶீநரோ ऽஹம் மமாபி லோகா யதி ஸந்தி தாத யத்யந்தரிக்ஷே யதி வா திவி ஶ்ரிதாஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞம் த்வாம் தஸ்ய தர்மஸ்ய மந்யே
ஊஷீனரனின் மகனாகிய சிபி, உன்னிடம் கேட்கிறேன். எனக்கும் உலகங்கள் உள்ளனவா? அவை விண்ணிலோ சொர்க்கத்திலோ இருந்தாலும், அவற்றை அறிந்தவர் நீயே என்று நினைக்கிறேன்.