அந்த அடியேன், சனாதன தர்மத்தின் கதையாசிரியர், உங்களுக்கு இந்தப் புனிதமான வரிசைச் சாஸ்திரங்களின் நிகழ்வுகளை விரிவாக, உரிய மரியாதையுடன், தமிழில் விவரிக்கிறேன்: அந்த வீரன், தன் ரதத்தில் மீண்டும் ஏறி, சொந்த அரண்மனைக்குத் திரும்பினார். அந்த அரண்மனையின் உயர்ந்த உச்சியில் சித்தர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் பாடும் பாடல்கள் முழங்கின. அப்போது, திதி புத்திரர்கள் அவரை புகழ்ந்து, அப்ஸரஸ்கள் அவரை ஆடிப்பாடி மகிழ்வித்தனர். அந்த இடத்தில் அவர் தன் நகரத்தில் நுழைந்தார்; மூன்று உலகங்களின் அதிர்ஷ்டம் அவருக்கு சொந்தமாய் இருந்தது போலத் தோன்றியது. அவர் பத்மராகம் ரத்தினங்களால் செய்யப்பட்ட சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தார். அவரது ரத்தினக் காதணி ஆடிக்கொண்டு, கின்னரர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள் மற்றும் பெண்களுடன் சிறிது நேரம் மகிழ்ந்தார். அப்போது, வாசல் காவலர், பசுமை நிறத்தில் மலர்ந்த நீல தாமரை போல ஆடைகள் அணிந்து, அருகில் வந்து, தரையில் பணிந்து, தன் வாயை கையால் மூடினார். அவர் தெளிவான, சுருக்கமான, ஆனால் விளக்கமான வார்த்தைகளில் பேசினார். அந்த காவலர் தெய்வீக ஒளிவுடன், தெய்தியர்களின் தலைவரும், சூரியக் கூட்டங்களின் தலைவரும் முன்பு வந்தார். "காலநேமி வாசலில் நிற்கிறார்; அவர் தேவதைகளை கட்டிப் பிடித்துள்ளார். 'பாடகர்கள் எங்கு இருக்க வேண்டும், பிரபு?' என்று கேட்டார்," என்று காவலர் அறிவித்தார். அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தெய்தியன், "அவர்கள் விரும்பும் இடத்தில் இருக்கட்டும்; என் வீடு மூன்று உலகங்களும் ஆகும்," என்று பதிலளித்தார். அடிக்கடி, வெறும் கயிறுகளால், தாமதமின்றி, தேவதைகள் கட்டப்பட்டனர்; அவர்களது மனம் மிகுந்த கவலையுடன் இருந்தது. அந்த தேவதைகள், மனம்துயர் கொண்டு, உலகங்களின் ஆசான், தாமரைப் பிறந்த பிரம்மாவை அடைக்கலம் தேட வந்தார்கள். இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்கள் தலை தரையில் பணிந்து, தெளிவாகவும் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளிலும், தாமரை ஆசனத்தில் அமர்ந்தவரை புகழ்ந்தார்கள். "நீங்கள் புனித ஓம் என்ற மந்திரம், இந்த பிரபஞ்சத்தின் முதிரும் விதையின் ஆதாரம், எல்லா வித்தியாசங்களின் ஆத்மா, முதல் தோன்றல், பின்னர் இருப்பின் வடிவம்; அழிவை விரும்பும், ருத்ரரின் ரூபம் கொண்ட நீரையே வணங்குகிறோம்," என்று பாடினர். "உங்கள் மகத்துவத்தால், அந்த பிரபஞ்ச முட்டையிலிருந்து, பெயர் அளிக்க முடியாத உங்கள் சொந்த ரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்; அந்த முட்டையிலிருந்து மேலும் கீழும், வானமும் பூமியும் பிரிக்கிறீர்கள்." "மேருவில், உங்கள் வெளிப்பாடு உயிர்களின் ஆயுளாக ஆனது; நீங்கள் நிறுவிய விஷயங்கள் பிரகாசிக்கின்றன; தேவதைகள் உங்கள் நித்திய பிறப்பின் பிள்ளைகள்; ஆகாயம் உங்கள் தலை, சந்திரன் மற்றும் சூரியன் உங்கள் கண்கள்." "நாகங்கள் உங்கள் கூந்தல், திசைகள் உங்கள் காதின் துளைகள், பூமி உங்கள் பாதம், கடல்கள் உங்கள் நாபி; வேதங்களில் நீங்கள் மாயை மற்றும் காரணத்தை உருவாக்கும், அமைதியான, பிரகாசமான, கட்டுப்பாடற்றவர் என்று கூறப்படுகிறீர்கள்." "வேதங்கள் உங்களை, பழமையானவராக, இதய தாமரையில் தங்கியவராக விவரிக்கின்றன; யோகத்தை அடைந்தவர்கள் உங்களை ஆத்மாவாக புகழ்கிறார்கள்; சூக்ஷ்மமான ஏழு சாங்க்ய தத்துவங்களை நீங்கள் நிறுவியுள்ளீர்கள்." "அவற்றில் எட்டாவது, காரணமாக பாடப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றிலும், முடிவாக நீங்கள் புகழப்படுகிறீர்கள்; உங்கள் ரூபத்தை, நிலைமைகளையும், காரணங்களையும், தேவதைகள் விவரித்துள்ளனர்." "உங்களிலிருந்து, படைப்பின் ஆரம்பத்தில், இந்த உயிர்கள் தோன்றின; பல்வேறு சித்திகளை பெற்றனர்; உங்கள் சித்தத்தால், காலம், முடிவை அடைந்த பின் மறைக்கப்படுகிறது, அதன் பிரிவுகளும் வேறுபாடுகளும் அழிக்கப்படுகின்றன." "நீங்கள் இருப்பும் இல்லாமையும் வெளிப்படும் மற்றும் அழியும் காரணம்; நீங்கள் எல்லா உயிர்களின் உருவாக்கும், எல்லா சூக்ஷ்ம உயிர்கள் உங்களை புகழ்கிறார்கள்; நிலை உயிர்கள் மற்றும் அவர்களின் உடைகள் அவற்றிலிருந்து தோன்றுகின்றன." "அந்த சூக்ஷ்ம உயிர்களிலிருந்து, பழைய நிலை ரூபங்கள் தெரிகின்றன; பிறந்தவர்களின் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும்; ஒவ்வொரு நிலையிலும், இணைக்க வேண்டியது இணைக்கப்படுகிறது; ரூபங்கள் வெளிப்படுவதால், வேறுபாடுகள் தெரிகின்றன; அந்த அளவில்லா ரூபங்களை கொண்ட பிரபுவே, பக்தர்களின் அடைக்கலம், பாதுகாவலர், காப்பாளர்." இவ்வாறு, பிரம்மாவை, நிலைமாறாதவரை, அமரர்கள் புகழ்ந்தனர்; அவர்கள் தங்கள் மனதை ஒருமித்துப், விரும்பிய நோக்கங்களை நிறைவேற்ற வேண்டி நின்றனர். அவர்கள் புகழ்ந்தபோது, பிரம்மா, பரமானு கிருபையுடன், அமரர்களை நோக்கி, இடது கையால் வரம் அளிக்க முன்வந்தார். "ஒரு பெண், தன் கணவரிடம் இருந்து பிரிந்து, நகைகளை அகற்றி விட்டால், பிரகாசிக்க மாட்டாள்; அதுபோல், இந்திரா, நீ முகம் மங்கிய நிலையில், கூந்தல் சோர்ந்த நிலையில் இருக்கிறாய்." "தீயிலிருந்து விடுபட்டாலும், புகை இல்லாமல் பிரகாசிக்க முடியாது; சாம்பல் பூசப்பட்டவரும், அல்லது நீண்ட காலம் அழிந்த காட்டும், பிரகாசிக்காது." "நீ நோய் மற்றும் மரணத்தால் பாதிக்கப்பட்ட உடலில் பிரகாசிக்க முடியாது; தண்டால் ஒவ்வொரு அடிக்குமும் ஆதரவு கிடைக்காது." "இரவு நடமாடும் உயிர்களின் தலைவராக இருந்தாலும், ஏன் பயப்படுகிறாய், அசுரர்களின் ராஜா? எதிரியின் தாக்கத்தால் காயமடைந்தவன் போல தோன்றுகிறாய்." "உன் உடல், வருணனின் உடலைப் போல், தீயால் சூழப்பட்டு உலர்ந்திருக்கிறது; இரத்தமின்றி, பாம்புகளால் செய்யப்பட்ட கட்டை நோக்கி நீ பார்க்கிறாய்." "வாயு, நீ, மென்மையானவர்களால் அடக்கப்பட்டவராக குழப்பமடைந்திருக்கிறாய்; செல்வத்தின் தலைவரே, ஏன் பயப்படுகிறாய், குபேரா தனத்தை விட்டுவிட்டாய்?" "ருத்ரர்கள், திரிசூலம் ஏந்தியவர்கள், உங்கள் பல்வேறு ஈட்டிகளை அறிவிக்கவும்; உங்களுள் யாரால் உங்கள் பிரகாசம் போக்கப்பட்டு விட்டது?" "உங்கள் கை பலவீனமாகி, பிரகாசிக்கவில்லை; நீல தாமரை போன்ற சக்கரத்தை போதுமானது, மதுசூதனா." "அனைத்துப் பக்கங்களும் கொண்டவரே, ஏன் உலகத்தை அசையாத கண்களால் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாய், அடக்கப்பட்ட பார்வையுடன்?" இவ்வாறு, பிரம்மா, பிரம்மாவின் ரூபத்தில், தேவதைகள், அவரது முக்கியமான வார்த்தைகளால், வாயுவை தூண்டினார்கள். பின்னர், விஷ்ணுவின் தலைமையில் உள்ள தேவதைகள் தூண்டியபோது, வாயு, நான்கு முகத்துடன், எல்லா உயிர்களின் ஆசான், பிரபுவை நோக்கி பேசினார். "அளவில்லாதவரே, நீ உலகத்தை உருவாக்குகிறாய்; நீ எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், பல்வேறு குணங்களை கொண்டவன்; தேவதைகளும் அசுரர்களும் உனக்கு சமம் இல்லை, நீ அவர்களின் முன்னோடியாக இருக்கிறாய்." "தந்தை இருந்தாலும், மனம் கலங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது; குணங்களோடு அல்லது இல்லாமல், பலவீனமாக அல்லது பலமாக, இட்ராவின் மகன், திதியின் மகன், மிகவும் சக்திவானவன்; உன் வரம் பெற்றதால் அவனது பயம் நீங்கிவிட்டது." "நடமாடும் மற்றும் நிலை உயிர்களின் அழிவில் ஏன் வஞ்சனை செய்தாய்? உண்மையில், பிரபுவே, உலகங்களின் நிலைமைக்கு அற்புதமான, பல்வேறு குணங்களை நீ நிறுவியுள்ளாய்." "இருமுறை பிறந்தவர்களின் தலைவர்களும், தேவகூட்டங்களும் திருப்தி அடைந்தாலும், அவர்களின் விருப்பங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டாலும், யஜ்ஞக்காரர்களின் சொர்க்கம் எப்போதும் உன் ஒதுக்கீட்டின் கீழ் கிடைத்திருக்கவில்லை." "தேவ வாகனங்களின் கூட்டத்தை பிடித்து, திதியின் மகன், பெரிய பாலைவனமாக தன்னை மாற்றிக் கொண்டான்; நீ எல்லா குணங்களில் சிறந்த சிறப்பை நிறுவியுள்ளாய்; எல்லா மலை அரசர்களின் அதிகாரம் உனக்கே." "அந்த மலை, சரியான சைகையை, மனப்பான்மையை அறிந்து, எப்போதும் உயர்ந்து வானை அடைந்தது; தேவதைகள் வாழும், விளையாடும் இடமாக பழகியது; அதன் உச்சிகள், கிளைகள் திதி புத்திரர்களால்踏ிக்கப்பட்டுள்ளன." "அதன் குகைகள், ரத்தினங்களால் நிரம்பியவை, கொள்ளையடிக்கப்பட்டுள்ளன; அது பல அசுரக் கூட்டங்களின் இருக்கையாக மாறியுள்ளது; தேவ ராஜா, அவனைப் பயந்து, நீ வேறு இடத்திற்குச் சென்றாய்; உன் உடலை விட்டு விட்டாய்." "நீண்ட காலமாக, உலகம், அதன் திசைகள் தூய பிரகாசத்தால் நிரம்பியிருந்தது; முதல் யுகத்தில், நீ உலகத்தைத் தகுதியானதாக மாற்றினாய்; தேவ ஆயுதங்கள் எதுவும் உயர்த்தப்படவில்லை, பிரபுவே." "திதியின் மகனின் உடலை எடுத்துக் கொண்டு, அவன், நூறு பாகங்களுடன், குறைந்த அறிவோடு, சென்றான்; நாங்கள், சிதைந்த நிலையில், வாசலில் நின்றோம்; மிகுந்த சிரமத்துடன், உள்ளே நுழைய முடிந்தது, அமரர்களின் எதிரி!" இப்படி, இந்த புனிதமான நிகழ்வுகள், அந்த சாஸ்திரத்தின் வரிசையில், உங்களுக்கு தமிழில் உரிய மரியாதையுடன் விவரிக்கப்பட்டன.