மத்ஸ்யபுராணம்

பிரபஞ்சம் உருவான முதல் காலத்தில், எல்லா ஜகங்களும், தெய்வீகமான இடங்களும், படைப்பு அழியும் வரை நிலைத்திருக்கின்றன. ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும், இவை தெய்வீகமான இடங்களாக இருக்கின்றன. இந்த இடங்களில் தெய்வங்கள் மீண்டும் மீண்டும் தங்களை அங்கீகரித்து வாசம் செய்கிறார்கள்; கடந்தவர்கள் கடந்தவர்களுடன், வரவிருப்பவர்கள் வரவிருப்பவர்களுடன் இருப்பார்கள். இவ்விடங்களில் தங்கும் தெய்வங்கள், தற்போதைய தெய்வங்களுடன் தொடருகின்றனர். ஆதிதியின் எட்டாவது மகனாக, சூரிய தெய்வமான விவஸ்வான் இருக்கிறார். ஒளியுள்ள, தர்மத்திற்குத் தகுதியான சந்திர தெய்வம் "வசு" என்று அறியப்படுகிறார். சுக்ரன், ஒரு தைத்யன், பார்கவன், மற்றும் அசுரர்களின் புரோகிதராகவும் விளங்குகிறார். பிரஹஸ்பதி, மிகுந்த ஒளியுடன், தேவர்கள் குருவாகவும், அங்கிரஸின் மகனாகவும் இருக்கிறார். புதன், அழகானவன், சந்திரனின் மகனாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார். சனி, விகாரமான வடிவில், சம்ஞா மற்றும் விவஸ்வானின் மகனாக இருக்கிறார். அக்னி, விகேஷியிலிருந்து பிறந்தவர், செவ்வாயின் இளம் இறைவனாக விளங்குகிறார். தக்க்ஷாவின் மகள்கள், இராசி நட்சத்திரங்களின் பெயர்களால் அறியப்பட்டவர்கள், தங்கள் துறைகளில் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்கள். ஸ்வர்பானு, சிமிகாவின் மகனாக, அசுரராகவும், உயிர்களை ஒன்றிணைக்கும் சக்தியாகவும் விளங்குகிறார். சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றில், அவரவர் தெய்வங்கள் பிரதானமாக அறிவிக்கப்படுகிறார்கள். இவ்விடங்கள் மற்றும் அவற்றில் தங்கும் தெய்வங்கள் இவ்வாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. விவஸ்வான், ஆயிரம் கதிர்களுடன், வெண்மை, தீப்போல், அளவிட முடியாத, ஒளியால் ஆன தெய்வீக இடத்தில் இருக்கிறார். திசைகளின் வாசஸ்தலம், சூரியனின் கதிர்களின் வீட்டில் இனிமையாக அமைந்துள்ளது. சுக்ரன், பதினாறு கதிர்களுடன், நீரால் ஆன தெய்வமாக விளங்குகிறார். அவருடைய நீரான வாசஸ்தலம் சிவப்பாக, ஒன்பது கதிர்களுடன் உள்ளது; பிரம்மாவின் பன்னிரண்டு கதிர்கள் கொண்ட இடம் மஞ்சள் நிறத்தில் உள்ளது. சனியின் எட்டு கதிர்கள் கொண்ட இடம் கருப்பாக, முதுமை மற்றும் இரும்பு போன்றது; ஸ்வர்பானுவின் இடம் இரும்பால் ஆனது, உயிர்களுக்கு துன்பம் தரும் உலகமாகும். நட்சத்திரங்கள், நற்காரியங்களைச் செய்யும் மக்களுக்கு புகலிடமாகவும், அவர்களின் கதிர்கள் பொன்னிறமாகவும் இருக்கின்றன; வானில் செல்கின்றன, வெண்மை காரணமாக "நட்சத்திரங்கள்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன. சூரியனின் பரப்பளவு ஒன்பது ஆயிரம் யோஜனாக்கள் என்று கூறப்படுகிறது; அதன் வட்டம் அதைவிட மூன்று மடங்கு அகலமாக உள்ளது, பாஸ்கரனின் பரப்பும் அதேபோல். சந்திரனின் பரப்பளவு, சூரியனை விட இருமடங்கு; அதன் வட்டம், நிறைவினால், மூன்று மடங்கு அகலமாக உள்ளது. அனைத்திற்கும் மேலாக, நட்சத்திரங்களின் வட்டங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன, ஒவ்வொன்றும் அரை யோஜன அளவில்; அவற்றிற்கு மேலாக மற்ற குழுக்கள் உள்ளன. சமமாக அமைந்து, ஸ்வர்பானு கீழே நகர்ந்தும், பூமியின் நிழலை வட்ட வடிவில் உயர்த்துகின்றான். மூன்றாவது, இருளால் நிறைந்த இடம் பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டது; சூரியனைவிட்டு பிரிந்து சந்திரனை சந்த junctions இல் சென்றடைகிறது. சந்திரனிலிருந்து, சூரிய junctions இல் மீண்டும் சூரியனை சென்றடைகிறது; தனது ஒளியால் தாக்குவதால், "ஸ்வர்பானு" என்று அழைக்கப்படுகிறான். சந்திரனிலிருந்து, பதினாறு பங்கில் ஒரு பங்கு பார்கவனுக்கு வழங்கப்படுகிறது; பரப்பும் வட்டமும், யோஜனாக்களில் கணக்கிடப்படுகிறது. பார்கவனிலிருந்து, ஒரு கால்பங்கு குறைவாக, பிரஹஸ்பதி என அறியப்படுகிறான்; பிரஹஸ்பதியிலிருந்து, கேது மற்றும் வக்கிரன் இருவரும் ஒரு கால்பங்கு குறைவாக உள்ளதாக கூறப்படுகிறது. பரப்பும் வட்டமும், புதன் இந்த இருவரை விட ஒரு கால்பங்கு குறைவாக உள்ளது; இங்குள்ள நட்சத்திரங்களும், இராசிகளும், எல்லாம் வடிவம் கொண்டவை. அவற்றின் வடிவங்கள் புதனுடன் ஒத்திருக்கின்றன, ஆனால் பரப்பும் வட்டமும், நட்சத்திரங்களும், இராசிகளும், ஒன்றுக்கொன்று குறைந்து இருக்கின்றன. ஐந்நூறு, நானூறு, மூன்றூறு, இருநூறு, நூறு—இவை நட்சத்திரங்களின் வட்டங்கள், அனைத்திற்கும் மேலாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொன்றும் அரை யோஜன அளவில் உள்ளது; இவை விட சிறியது எதுவும் இல்லை. அவற்றிற்கு மேலாக, கிரகங்கள், கடுமையானவை மற்றும் சத்த்விகமானவை, உள்ளன. சூரியன், அங்கிரஸன், மற்றும் வக்கிரன் மெதுவாக நகர்வதாக அறியப்படுகிறார்கள்; கீழே நான்கு பெரிய கிரகங்கள் மீண்டும் உள்ளன. சோமன், சூரியன், புதன், பார்கவன்—all swift-moving; இராசிகள் எவ்வளவு இருக்கின்றன, அவ்வளவு நட்சத்திரங்கள் கோடிக்கணக்கில் எண்ணப்படுகின்றன. அனைத்து கிரகங்களில், சூரியன் கீழே நகர்ந்து, பெரிய வட்டத்தை உருவாக்குகிறான்; அவன் மேல் சந்திரன் நகர்கிறான். சந்திரன் மேல் இராசிகளின் வட்டம் நகர்கிறது; இராசிகளின் மேல் புதன், புதனின் மேல் பார்கவன். பார்கவனின் மேல் வக்கிரன்; வக்கிரனின் மேல் பிரஹஸ்பதி; அவன் மேல் சனிச் சரன், தேவர்களின் குருவின் மேல் நிற்கிறான். சனிச் சரனின் மேல், ஏழு முனிவர்களின் வட்டம் அமைந்துள்ளது; ஏழு முனிவர்களின் மேல் துருவன், துருவனின் மேல் முழு வானம் அமைந்துள்ளது. இரண்டு ஆயிரம் யோஜன தூரம், மேலும் நூற்றுக்கணக்கான யோஜன தூரம், ஒவ்வொரு கிரகமும் இராசிகளின் வட்டத்திற்கும் மேலாக அமைந்துள்ளது. நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்கள் இடையே இடங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; கிரகங்கள், சந்திரன், சூரியன்—all shine in the sky with divine radiance. அவை இராசிகளுடன் இணைந்து, நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரிசையில் நகர்கின்றன; சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள்—all occupy their own houses, low and high. அவை ஒன்றாக சேர்ந்தாலும், பிரிந்தாலும், மக்கள் அவற்றை ஒரே நேரத்தில் காண்கிறார்கள், ஏனெனில் அவை அப்படியே அமைந்து, ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்துள்ளன. அவற்றின் சேர்க்கைகள், அறிவாளிகள் குழப்பமின்றி புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; இவ்வாறு பூமி மற்றும் ஒளியுள்ள பொருட்களின் அமைப்பு உள்ளது. தீபகண்டங்கள், கடல்கள், மலைகள், பகுதிகள், நதிகள், மற்றும் அவற்றில் வாழும் உயிர்கள்—all are included. சூரியனின் சக்தியால், இவ்வொளியுள்ள பொருட்களின் அமைப்பு நிலைபெற்றுள்ளது; இது ஒரு சுற்றும் அமைப்பு, உள்ளே இடம் கொண்டது, நடுவில் சுருக்கமாக, துருவனிலிருந்து நிலைபெற்றது. இவை அனைத்தும் பெரியது, வட்ட வடிவில், உயரமாக, உலக நடத்தைக்காக பிரபுவால் உருவாக்கப்பட்டவை. கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில், சுயம்புவானவர் முன்கூட்டியே நினைத்து, இவை அனைத்தும் ஒளியால் ஆனது என அமைத்தார். இவ்வாறு, ஒளியுள்ள அனைத்தும் அமைக்கப்பட்டுள்ள அமைப்பை விவரிக்கிறது இந்த வரிசை.