மத்ஸ்யபுராணம்

அந்த மலைப்பகுதி மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது; அங்கே சிங்கங்கள் கர்ஜித்தது, அதன் சத்தம் பிற உயிரினங்களை அச்சுறுத்தியது. யானைகள் கூட்டமாக அலைந்து, எப்போதும் சோர்வில்லாமல், சற்று துடிப்புடன் இருந்தன. மலைச்சரிவுகள் தவசிகளாலும், யானைகளின் கூட்டங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அந்த மலையில் எழும் ரத்தினங்கள் மூன்று உலகங்களையும் அழகுபடுத்தின. அது எப்போதும் நாகர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தது; நாக மக்கள் தொடர்ந்து அந்த மலையைச் சூழ்ந்திருந்தனர். அந்த மலையின் ரத்தினங்கள் நிறைந்த தன்மை, நாகர்களுக்கு, மலையும் நாகம் போலவே தோன்றியது. அங்கே தவசிகள் மிகச் சிறிய தவம் செய்தும், வெற்றியை அடைந்தனர்; அந்த மலையை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே, எல்லா பாவங்களும் அழிந்துவிடும். சில இடங்களில், பெரிய நீர்வீழ்ச்சிகளிலிருந்து, காற்று நீரை கொண்டு வந்து, நிலம் எப்போதும் ஈரமாக இருந்தது. மற்ற இடங்களில், நீரை சேகரித்த உச்சிகள், எப்போதும் வெப்பமும், கடுமையான சூரிய ஒளியாலும், மனதில் சிந்திக்க முடியாத அளவுக்கு கடுமையாக இருந்தது. அந்த மலை, பெரிய தேவதாரு மரங்களின் கிளைகள், மற்ற பெரிய மரங்களின் கிளைகள் முறியாமல், பம்பூ குழிகள் தூண்களாக நிற்கும் பகுதிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த மலை உச்சிகள், பனிமயமான குடைகள் போல, நூற்றுக்கணக்கான நீர்வீழ்ச்சிகள் மற்றும் ஓடைகளால், நீர் சத்தத்தால் மட்டும் கண்டுபிடிக்க முடியும்; அதன் குகைகள் பனியால் மறைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த மலை நிலத்தை, சிவப்பாகத் தோன்றும் சரிவுகளுடன் பார்த்ததும், மட்ரா நாட்டின் வலிமையான அரசர் மகிழ்ச்சியாக அங்கே சுற்றி வந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, அவர் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை கண்டுபிடித்தார். தெய்வீக ஏற்பாடால், அந்த மலை அரசனின் மிகவும் இனிமையான பகுதிக்கு அவர் வந்தார்; அந்த இடம் மற்ற மனிதர்களுக்குச் சாத்தியமில்லாதது. அந்த இடத்திலிருந்து, எல்லா நதிகளிலும் சிறந்ததாகும் இராவதி நதி பாய்கிறது. அந்த நிலம், மழைமுகில் போல கருமையாக, பல வகையான மரங்களால் அடர்த்தியாக மூடப்பட்டிருந்தது. அங்கே, சால, தால, தமால, கர்ணிகார மரங்கள், ந்யாக்ரோத, அஸ்வத்த, சிறிசா, சிம்ஷபா மரங்கள் நிழல் தருகின்றன. மேலும், ஷ்லேஷ்மாதக, அமலகி, ஹரிதகி, விபிதக, பூர்ஜ, சமுஞ்ஜக, பான, சப்தச்சட மரங்கள் நிறைந்திருந்தன. பெரிய நிம்ப மரங்கள், நிர்குண்டி, ஹரித்ரு, வலிமையான தேவதாரு, கலையக மரங்களும் காணப்பட்டது. பத்ம, சந்தனம், பில்வ, கபித்த, செந்நிற சந்தனம், மாதம்ர, ரிஷ்டக, அக்ஷோட, அப்தக, அர்ஜுன மரங்கள் இருந்தன. ஹஸ்திகர்ண, சுமனஸ, கோவிதார, மலர்கள் மலர்ந்த பிராசினமலக, தனக, சமராதக மரங்கள் இருந்தன. கஹர்ஜுர, தேங்காய், பிரியால, அம்ரதக, இங்குட, தந்துமல, தவ, பாவ்ய, காஷ்மீரி இலை மரங்கள் இருந்தன. ஜாதிக்காய், வெற்றிலை, கத்பால, அவலிபால, மண்டார, கோவிதார, கிம்ஷுக, குசுமம்ஷுக மரங்கள் இருந்தன. யவ, ஷமிபர்ண, வேதச, அம்புவேதச, செந்நிற அதிரங்க, நாரங்க, ஹிங்கு, பிரியங்கு மரங்கள் இருந்தன. செந்நிற அசோக, அசோக மரங்கள், அகல்ல, அவிச்சரக, முசுகுந்த, குந்த, அதருஷ-பருஷக மரங்கள் இருந்தன. கிராட, கிங்கிராட, கேதக, வெள்ளை கேதக, ஷோபஞ்சன, அஞ்சன, சுகலிங்க-நிகோடக மரங்கள் இருந்தன. பொன்னிற, அழகான மரங்கள், அசன மரங்கள், காமனின் அம்பு வடிவ மாம்பழ மரங்கள், பார்வைக்கு இனிமையாக இருந்தன. மஞ்சள் யுதிகா, வெள்ளை யுதிகா, மல்லிகை, சம்பக-ஜாதி, தும்ப, அதும்ப மரங்கள் இருந்தன. மோச, லோச, லகுச, திலப்பூ, குசேஷ, சுபுஷ்பவரண, சாவ்யக, காமிவல்லப மரங்கள் இருந்தன. பகுல, பரிபத்ர, ஹரித்ர, தார-கடம்ப, குடாஜ, கடம்ப, மலை குடாஜ மரங்கள், எல்லாம் பூங்கொத்துகளுடன் இருந்தன. ஆதித்ய-முஸ்தக, கும்ப, குங்குமம், காமவல்லப, கத்பால, பதர, நிபா, பிரகாசமாக ஒளிரும் மரங்கள் இருந்தன. செந்நிற பாளிவன, வெள்ளை மாதுளை, சம்பக மரங்கள், பந்து, சுபந்து மற்றும் பல வகையான காடுகள் இருந்தன. பட்டால, மல்லிகை, கரவீர, குரபாக, ஹிமவர, ஜம்பு, ராஜஜம்பு மரங்கள் மலர்களுடன் இருந்தன. விதைகள், கற்பூரம், வாசனை அகர மரங்கள், பழங்கள், அவற்றின் பிரதிபலிப்பு, வளரும் கிளைகள், கொடிகள் இருந்தன. குக்குல மரங்கள், வெள்ளை ஹிந்தலா பனை, கரும்பு, கிருதமண்டாரங்கள், புல்லில்லாத ஓலியாண்டர், அசோக, சக்கரமார்த மரங்கள் இருந்தன. பிலு, தாதாகி, அடர்த்தியான சிரிபில்வ, புளி, லோத்ர, விதங்க, பால் சுரக்கும் மரங்கள் இருந்தன. அஷ்மந்தக, காலா, ஜம்பீரா, வெள்ளை கடம்ப மரங்கள், பல்லாதக, இந்த்ரயவ, வல்குஜ, வெற்றியை தரும் மரங்கள் இருந்தன. நாககேசர மரங்கள், அழகான மலர்களால் ஆனது, கரமார்த, காசமார்த, அரிஷ்டக, வரிஷ்டக, ருத்ராட்ச, திராட்சை, சப்தஹ்வ, புத்தர்ஜிவக மரங்கள் இருந்தன. கங்கோல, கிராம்பு, இலவங்க மரங்கள், பரிஜாத, நீண்ட மிளகு கொடிகள், நாகவல்லி பகுதிகள் இருந்தன. மரிச்சா கொடிகள், புதிய மல்லிகை, பிரகாசமான திராட்சை மண்டபங்கள், அதிமுக்த மண்டபங்கள் இருந்தன. திரபுஷ, நார்டிகா, அழகான பழங்களைத் தரும் கொடிகள், குஷ்மண்டா, சில சமயங்களில் அலாபு கொடிகள் இருந்தன. சிர்பிதா, படோலா, கரவெல்லா, கார்கோடகி canopy, பெரிய பழம் தரும் கத்தரிக்காய் மரங்கள் இருந்தன. முள்ளுகள், முள்ளங்கி, பலவகை வேர்கிழங்கு, கஹ்லாரா, விதாரி, ருருடா, இனிய முள்ளுள்ள செடிகள் இருந்தன. பலவகை மருத்துவ மூலிகைகள், பிரகாசமாக ஒளிரும், நீண்ட ஆயுளை, புகழ், வலிமை தரும் மூலிகைகள் இருந்தன, அரசே. அவை முதுமை, மரணம், பயத்தை நீக்கும், பசியையும் பயத்தையும் நீக்கும், நல்ல அதிர்ஷ்டம் தரும், எண்ணற்ற வகையிலான மூலிகைகள் அந்த மலைப்பகுதியை அலங்கரித்திருந்தன. இவ்வாறு, அந்த மலை, இயற்கையின் எல்லா வளங்களும், மரங்களும், மூலிகைகளும், நீர்வீழ்ச்சிகளும், நாகர்களும், தவசிகளும், விலங்குகளும், ரத்தினங்களும், அழகு, அருவி, பனி, நிழல், வாசனை, பலன், செடி, கொடி, எல்லாவற்றையும் கொண்டிருந்தது; அந்த மலைப்பகுதியை அடைந்த அரசர், அந்த இயற்கையின் பேரழகில் ஆழ்ந்து மகிழ்ந்தார்.