மகா திருமலையில் ஒரு புனிதமான உரையாடல் நிகழ்கிறது. அந்தச் சிருங்கத்தில், ஒரு காலத்தில், ஒரு தீர்த்தமான கதை பக்தர்களுக்காக விவரிக்கப்படுகிறது. "பர்வதங்களிலேயே சிறந்தவரே," என்று தொடங்குகிறார் ஒரு ஞானி, "அன்னம் என்றால் அது லக்ஷ்மி தேவியே; ஜனார்தனனும் அன்னமே. எனவே, நீர் எனக்கு தானமாக அரிசி மலை வடிவில் பாதுகாவலனாக இருங்கள்." இந்த அரிசி மலை தானத்தை, நியமிக்கப்பட்ட முறையில் வழங்கும் ஒருவர், நூறு மன்வந்தரங்கள் முழுவதும் தேவர்கள் உலகில் பெருமையுடன் வாழ்கிறார். அவன் புண்ணியம் தீரும் போது, அப்பொழுது அவன் சுவர்க்கத்திற்கு எழுந்து, அங்கே அப்ஸராஸ் மற்றும் கந்தர்வர்களால் சூழப்பட்ட ஒளிரும் ரதத்தில் அமர்கிறான்; பின்னர், இந்த பூமியிலேயே சந்தேகமின்றி அரசராக பிறக்கிறான். அடுத்து, அந்த ஞானி உப்புமலையின் சிறப்பை விவரிக்கிறார்: "இப்போது உப்புமலையின் சிறந்த வழியை கூறுகிறேன்; இதை வழங்கும் மனிதன் சிவனுடன் கூடிய உலகங்களை அடைகிறான். சிறந்த உப்புமலை பதினாறு ட்ரோணாக்களால் செய்யப்பட வேண்டும்; நடுத்தரமானது அதன் பாதியாகவும், குறைவானது நான்கு ட்ரோணாக்களால் செய்யப்பட வேண்டும். ஏழை ஒருவர் தன்னால் இயன்ற அளவு, குறைந்தபட்சம் ஒரு ட்ரோணாவிற்கும் மேலாக செய்ய வேண்டும். மேலும், தனித்தனியாக சதுரம் அளவில் சிறிய மலைகளும் அமைக்க வேண்டும்." "முந்தைய முறையைப் போலவே, பிரம்மா முதலியவர்களுக்காக வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; உலகங்களின் காவலர்களை பொன்னால் உருவாக்கி வைக்க வேண்டும். ஏரிகள், காமதேவன் மற்றும் பிற தேவதைகளையும் உருவாக்க வேண்டும்; இரவு முழுக்க விழிப்புடன் இருந்து, இப்போது இந்த தான மந்திரங்களை கேள்: 'பாக்கிய சரோவரத்திலிருந்து தோன்றும் உப்பின் சாரமே, இந்த தானத்தை வழங்கும் எனக்கு பாதுகாவலனாக இரு. உப்பு இல்லாமல் உணவு சுவை இல்லை; அது எப்போதும் சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் பிரியமானது. எனவே, எனக்கு அமைதியை அருள்வாயாக. இது விஷ்ணுவின் உடலிலிருந்து தோன்றி, ஆரோக்கியத்தை அதிகரிக்கிறது; எனவே, உலக சமுத்திரத்திலிருந்து என்னை பாதுகாப்பாயாக.' இந்த முறையைப் பின்பற்றி உப்புமலையை வழங்கும் ஒருவர், ஒரு கல்பம் முழுவதும் உமாதேவியின் உலகில் வாழ்ந்து, பின்னர் உயர் நிலையில் ஏறுகிறார். பின்னர், ஞானி வெல்லம் மலையின் (வெல்லம் என்பது கரும்புச்சாறு) சிறப்பை விளக்குகிறார்: "இப்போது வெல்லம் மலையின் சிறந்த வழியை கூறுகிறேன்; இதை வழங்கும் மனிதன் தேவர்களால் மதிக்கப்பட்டு சுவர்க்கத்தை அடைகிறான். சிறந்தது பத்து பாரா வெல்லம் கொண்டு, நடுத்தரமானது ஐந்து பாரா, குறைவானது மூன்று பாரா; ஏழை ஒருவர் பாதி அளவு செய்ய வேண்டும். முந்தைய முறையைப் போலவே, அழைப்பு, பூஜை, பொன் மரத்தை வணங்குதல், மலையின் காவலர்களையும், ஏரிகள், காடுகளையும் வணங்குதல் ஆகியவை செய்ய வேண்டும். ஹோமங்கள், இரவு விழிப்பும், உலக காவலர்களை நிறுவுதலும் செய்ய வேண்டும்." பின்னர் இந்த மந்திரத்தைப் பக்தி கொண்டு கூற வேண்டும்: 'தேவர்கள் அனைவரில் ஜனார்தனன் முதன்மை; வேதங்களில் சாமவேதம் சிறந்தது; யோகிகளில் மகாதேவன் உயர்ந்தவர்; மந்திரங்களில் 'ஓம்' உயர்ந்தது; பெண்களில் பார்வதி; சாறுகளில் கரும்புச்சாறு எப்போதும் சிறந்தது. எனவே, வெல்லம் மலையே, எனக்கு உயர்ந்த பாக்கியத்தை அருள்வாயாக, நீ வளத்தை வழங்கும் சகோதரனும், பார்வதியுடன் இருப்பவனும்; எனக்கு அமைதியை அருள்வாயாக.' இந்த முறையைப் பின்பற்றி வெல்லம் மலையை வழங்கும் ஒருவர், கந்தர்வர்களால் மதிக்கப்பட்டு, கௌரி தேவியின் உலகில் உயர்ந்தவராக இருக்கிறார். நூறு யுகங்கள் கழித்து, அவன் ஏழு கண்டங்களுக்கும் அரசனாக, நீண்ட ஆயுளும், ஆரோக்கியமும், பகைவரால் வெல்ல முடியாதவனாக பிறக்கிறான். பின்னர், ஞானி பொன் மலையின் மகத்துவத்தை விளக்குகிறார்: "இப்போது பாபங்களை நீக்கும் பொன்மலையின் சிறந்த வழியை கூறுகிறேன்; இதை வழங்கும் ஒருவர் பிரம்மாவின் உலகை அடைகிறார். சிறந்தது ஆயிரம் பலா எடையில், நடுத்தரமானது ஐநூறு, குறைவானது அதில் பாதி; ஏழை ஒருவர் குறைந்தபட்சம் ஒரு பலா அளவு, பொறாமையின்றி தானம் செய்ய வேண்டும். அரிசி மலையைப் போலவே எல்லாவற்றையும் செய்ய வேண்டும்; துணைமலைகளையும் யாககாரர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்." 'பிரம்மாவின் விதை, பிரம்மாவின் கருவாகிய உமக்கு வணக்கம்; முடிவில்லா பலனை அளிப்பவனே, கல்லின் குவியலே, எனக்கு பாதுகாவலனாக இரு. நீ அக்கினியிலிருந்து பிறந்தாய், புண்ணியமிக்காய், உலகின் இறைவனே, பொன்மலையாக உருவெடுத்தாய்; எனவே, சிறந்த மலையே, எனக்கு பாதுகாவலனாக இரு.' இந்த முறையைப் பின்பற்றி பொன்மலையை தானம் செய்யும் ஒருவர், ஆனந்தம் தரும் பரம பிரம்மலோகத்தை அடைந்து, நூறு யுகங்கள் அங்கு வாழ்ந்து, பின்னர் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார். அடுத்து, எள் மலையின் வழியை ஞானி விளக்குகிறார்: "இப்போது எள் மலையின் முறையை கூறுகிறேன்; இதை வழங்கும் ஒருவர் நித்யமான விஷ்ணு உலகத்தை அடைகிறார். சிறந்தது பத்து ட்ரோணாக்கள், நடுத்தரமானது ஐந்து, குறைவானது மூன்று; துணைமலைகளையும் முந்தையபோல் அமைக்க வேண்டும்." 'எள், தர்பை, பாயம் ஆகியவை விஷ்ணுவின் உடல் வியர்வியில் இருந்து, மதுவை அழித்தபோது தோன்றின; எனவே, இவை இங்கு அமைதியை அளிக்கட்டும். எள் மட்டும் தான் தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஹவனத்தில் உபயோகிக்கப்படுகிறது; மலையகத்திலே எள் மலையே, உமக்கு வணக்கம்; என்னை உயர்த்துவாயாக.' இந்த முறையில் எள் மலையை வழங்கும் ஒருவர், வைஷ்ணவ உலகை அடைகிறார்; அங்கு திரும்ப வருவது மிகவும் அரிது. அவன் நீண்ட ஆயுள், புத்திர, பௌத்திர சந்தோஷம் பெற்று, பித்ருக்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்களால் மதிக்கப்பட்டு சுவர்க்கத்திற்கு செல்கிறான். பின்னர், பருத்தி மலையின் சிறப்பை கூறுகிறார்: "இப்போது பருத்தி மலையின் சிறந்த வழியை கூறுகிறேன்; இதை வழங்கும் ஒருவர் எப்போதும் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார். சிறந்த பருத்தி மலை இருபது அளவால், நடுத்தரமானது பத்து, குறைவானது ஐந்து அளவால் செய்யப்படும்; ஏழை ஒருவர் தன்னால் இயன்ற அளவு, கருப்பணியின்றி வழங்க வேண்டும்." "அரிசி மலையைப் போலவே, எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்து, விடியற்காலையில், உரிய வார்த்தைகளைச் சொல்லி தானம் செய்ய வேண்டும். நீ எப்போதும் எல்லா உலகங்களுக்கும் போர்வையாக இருக்கிறாய்; பருத்தி மலையே, உமக்கு வணக்கம்; பாவக் கூட்டத்தை அழிப்பவனாக இரு." இந்த பருத்தி மலையை சிவனின் முன்னிலையில் வழங்கும் ஒருவர், ஒரு யுகம் முழுவதும் ருத்ரலோகத்தில் வாழ்ந்து, பிறகு இவ்வுலகில் அரசனாக பிறக்கிறான். இவ்வாறு, ஞானி ஒவ்வொரு மலையின் தானத்தையும், அதன் முறையையும், பலனையும் பக்தர்களுக்காக புனிதமாக விவரிக்கிறார். இப்போது, அவர் நெய்மலையின் (தயிர் அல்லது நெய்) சிறப்பையும் விளக்கத் தொடங்குகிறார்: "இப்போது நான் தேவதீபமான, அமரமான, பாபங்களை அழிக்கும், நெய்மலையின் சிறந்த வழியை கூறுகிறேன்..." இவ்வாறு, ஒவ்வொரு தானமும், முறையும், அதன் பலனும், பரம்பொருளை அடையும் நெறியும் பக்தர்களுக்கு அருளாக வெளிப்படுகிறது.