अवदद्राजपुत्रो ऽपि स पिपीलिकभाषितम् रागवाग्भिः समुत्पन्नम् एतद्धास्यं वरानने
न चान्यत्कारणं किंचिद् धास्यहेतौ शुचिस्मिते न सामन्यत् तदा देवी प्राहालीकमिदं वचः
अहमेवाद्य हसिता न जीविष्ये त्वयाधुना कथं पिपीलिकालापं मर्त्यो वेत्ति विना सुरान्
तस्मात्त्वयाहम् एवेह हसिता किमतः परम् ततो निरुत्तरो राजा जिज्ञासुस्तत्पुरो हरेः
आस्थाय नियमं तस्थौ सप्तरात्रमकल्मषः स्वप्ने प्राह हृषीकेशः प्रभाते पर्यटन्पुरम्
वृद्धद्विजो यस्तद्वाक्यात् सर्वं ज्ञास्यस्यशेषतः इत्युक्त्वान्तर्दधे विष्णुः प्रभाते ऽथ नृपः पुरात्
निर्गच्छन्मन्त्रिसहितः सभार्यो वृद्धमग्रतः गदन्तं विप्रम् आयान्तं तं वृद्धं संददर्श ह
ये विप्रमुख्याः कुरुजाङ्गलेषु दाशास्तथा दाशपुरे मृगाश्च कालञ्जरे सप्त च चक्रवाका ये मानसे ते वयमत्र सिद्धाः
इत्याकर्ण्य वचस्ताभ्यां स पपात शुचा ततः जातिस्मरत्वमगमत् तौ च मन्त्रिवराव् उभौ
कामशास्त्रप्रणेता च बाभ्रव्यस्तु सुबालकः पाञ्चाल इति लोकेषु विश्रुतः सर्वशास्त्रवित्
कण्डरीको ऽपि धर्मात्मा वेदशास्त्रप्रवर्तकः भूत्वा जातिस्मरौ शोकात् पतिताव् अग्रतस्तदा
हा वयं योगविभ्रष्टाः कामतः कर्मबन्धनाः एवं विलप्य बहुशस् त्रयस्ते योगपारगाः
विस्मयाच्छ्राद्धमाहात्म्यम् अभिनन्द्य पुनः पुनः ततस्तस्मै धनं दत्त्वा प्रभूतग्रामसंयुतम्
विसृज्य ब्राह्मणं तं च वृद्धं धनमुदान्वितम् आत्मीयं नृपतिः पुत्रं नृपलक्षणसंयुतम्
विष्वक्सेनाभिधानं तु राजा राज्ये ऽभ्यषेचयत् मानसे मिलिताः सर्वे ततस्ते योगिनां वराः
ब्रह्मदत्तादयस्तस्मिन् पितृसक्ता विमत्सराः संनतिश्चाभवद्भ्रष्टा मयैतत्किल कारितम्
राज्यत्यागफलं सर्वं यदेतद् अभिलष्यते तथेति प्राह राजा तु पुनस्तामभिनन्दयन्
त्वत्प्रसादादिदं सर्वं मयैतत्प्राप्यते फलम् ततस्ते योगमास्थाय सर्व एव वनौकसः
ब्रह्मरन्ध्रेण परमं पदमापुस्तपोबलात् एवमायुर्धनं विद्यां स्वर्गं मोक्षं सुखानि च
प्रयच्छन्ति सुतान्राज्यं नृणां प्रीताः पितामहाः य इदं पितृमाहात्म्यं ब्रह्मदत्तस्य च द्विजाः
द्विजेभ्यः श्रावयेद्यो वा शृणोत्यथ पठेत्तु वा कल्पकोटिशतं साग्रं ब्रह्मलोके महीयते
कस्मिन्काले च तच्छ्राद्धम् अनन्तफलदं भवेत् कस्मिन्वासरभागे तु श्राद्धकृच्छ्राद्धमाचरेत् तीर्थेषु केषु च कृतं श्राद्धं बहुफलं भवेत्
अपराह्णे तु सम्प्राप्ते अभिजिद्रौहिणोदये यत्किंचिद्दीयते तत्र तदक्षयमुदाहृतम्
तीर्थानि यानि शस्तानि पितॄणां वल्लभानि च नामतस्तानि वक्ष्यामि संक्षेपेण द्विजोत्तमाः
पितृतीर्थं गया नाम सर्वतीर्थवरं शुभम् यत्रास्ते देवदेवेशः स्वयमेव पितामहः
तत्रैषा पितृभिर्गीता गाथा भागमभीप्सुभिः
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत् यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्
तथा वाराणसी पुण्या पितॄणां वल्लभा सदा यत्राविमुक्तसांनिध्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
पितॄणां वल्लभं तद्वत् पुण्यं च विमलेश्वरम् पितृतीर्थं प्रयागं तु सर्वकामफलप्रदम्
वटेश्वरस्तु भगवान् माधवेन समन्वितः योगनिद्राशयस्तद्वत् सदा वसति केशवः