यस्मान्मधुवधे विष्णोर् देहस्वेदसमुद्भवाः तिलाः कुशाश्च माषाश्च तस्माच्छान्त्यै भवत्विह
हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिला एवाभिरक्षणम् भवादुद्धर शैलेन्द्र तिलाचल नमो ऽस्तु ते
इत्यामन्त्र्य च यो दद्यात् तिलाचलमनुत्तमम् स वैष्णवं पदं याति पुनरावृत्तिदुर्लभम्
दीर्घायुष्यं समाप्नोति पुत्रपौत्रैश्च मोदते पितृभिर्देवगन्धर्वैः पूज्यमानो दिवं व्रजेत्
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कार्पासाचलमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरो नित्यम् आप्नोति परमं पदम्
कार्पासपर्वतस् तद्वद् विंशद्भारैर् इहोत्तमः दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पञ्चभिस्त्वधमः स्मृतः भारेणाल्पधनो दद्याद् वित्तशाठ्यविवर्जितः
धान्यपर्वतवत्सर्वम् आसाद्य मुनिपुंगव प्रभातायां तु शर्वर्यां दद्यादिदमुदीरयेत्
त्वमेवावरणं यस्माल् लोकानामिह सर्वदा कार्पासाद्रे नमस्तुभ्यम् अघौघध्वंसनो भव
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्याच्छर्वसंनिधौ रुद्रलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
अतः परं प्रवक्ष्यामि घृताचलमनुत्तमम् तेजो ऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
विंशत्या घृतकुम्भानाम् उत्तमः स्याद्घृताचलः दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पञ्चभिस्त्वधमः स्मृतः
अल्पवित्तो ऽपि यः कुर्याद् द्वाभ्यामिह विधानतः विष्कम्भपर्वतांस्तद्वच् चतुर्भागेण कल्पयेत्
शालितण्डुलपात्राणि कुम्भोपरि निवेशयेत् कारयेत्संहतानुच्चान् यथाशोभं विधानतः
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिर् इक्षुदण्डफलादिकैः धान्यपर्वतवच्छेषं विधानमिह पठ्यते
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमसुरार्चनम् प्रभातायां तु शर्वर्यां गुरवे तं निवेदयेत् विष्कम्भपर्वतांस्तद्वद् ऋत्विग्भ्यः शान्तमानसः
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसोः तस्माद्धृतार्चिर्विश्वात्मा प्रीयतामत्र शंकरः
यस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते तद्विद्ध्यवस्थितम् घृतपर्वतरूपेण तस्मात्त्वं पाहि नो ऽनिशम्
अनेन विधिना दद्याद् घृताचलमनुत्तमम् महापातकयुक्तो ऽपि लोकमाप्नोति शांकरम्
हंससारसयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना विमानेनाप्सरोभिश्च सिद्धविद्याधरैर् वृतः विहरेत्पितृभिः सार्धं यावदाभूतसंप्लवम्
अतः परं प्रवक्ष्यामि रत्नाचलमनुत्तमम् मुक्ताफलसहस्रेण पर्वतः स्यादनुत्तमः
मध्यमः पञ्चशतिकस् त्रिशतेनाधमः स्मृतः चतुर्थांशेन विष्कम्भपर्वताः स्युः समन्ततः
पूर्वेण वज्रगोमेदैर् दक्षिणेनेन्द्रनीलकैः पद्मरागयुतः कार्यो विद्वद्भिर्गन्धमादनः
वैदूर्यविद्रुमैः पश्चात् सम्मिश्रो विमलाचलः पद्मरागैः ससौवर्णैर् उत्तरेण च विन्यसेत्
धान्यपर्वतवत्सर्वम् अत्रापि परिकल्पयेत् तद्वदावाहनं कुर्याद् वृक्षान्देवांश्च काञ्चनान्
पूजयेत्पुष्पगन्धाद्यैः प्रभाते च विमत्सरः पूर्ववद्गुरुऋत्विग्भ्य इमान्मन्त्रानुदीरयेत्
यदा देवगणाः सर्वे सर्वरत्नेष्ववस्थिताः त्वं च रत्नमयो नित्यं नमस्ते ऽस्तु सदाचल
यस्माद्रत्नप्रदानेन तुष्टिं प्रकुरुते हरिः सदा रत्नप्रदानेन तस्मान्नः पाहि पर्वत
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्रत्नमयं गिरिम् स याति विष्णुसालोक्यम् अमरेश्वरपूजितः
यावत्कल्पशतं साग्रं वसेच्चेह नराधिप रूपारोग्यगुणोपेतः सप्तद्वीपाधिपो भवेत्
ब्रह्महत्यादिकं किंचिद् यदत्रामुत्र वा कृतम् तत्सर्वं नाशमायाति गिरिर्वज्रहतो यथा