विष्णुदेहसमुद्भूतं यस्मादारोग्यवर्धनम् तस्मात्पर्वतरूपेण पाहि संसारसागरात्
अनेन विधिना यस्तु दद्याल्लवणपर्वतम् उमालोके वसेत्कल्पं ततो याति परां गतिम्
अतः परं प्रवक्ष्यामि गुडपर्वतमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरः स्वर्गम् आप्नोति सुरपूजितम्
उत्तमो दशभिर्भारैर् मध्यमः पञ्चभिर्मतः त्रिभिर्भारैः कनिष्ठः स्यात् तदर्धेनाल्पवित्तवान्
तद्वदामन्त्रणं पूजां हेमवृक्षसुरार्चनम् विष्कम्भपर्वतांस्तद्वत् सरांसि वनदेवताः
होमजागरणं तद्वल् लोकपालाधिवासनम् धान्यपर्वतवत् कुर्याद् इमं मन्त्रमुदीरयेत्
यथा देवेषु विश्वात्मा प्रवरो ऽयं जनार्दनः सामवेदस्तु वेदानां महादेवस्तु योगिनाम्
प्रणवः सर्वमन्त्राणां नारीणां पार्वती यथा तथा रसानां प्रवरः सदैवेक्षुरसो मतः
मम तस्मात्परां लक्ष्मीं गुडपर्वत देहि वै यस्मात्सौभाग्यदायिन्या भ्राता त्वं गुडपर्वत निवासश्चापि पार्वत्यास् तस्माच्छान्तिं प्रयच्छ मे
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्गुडमयं गिरिम् पूज्यमानः स गन्धर्वैर् गौरीलोके महीयते
ततः कल्पशतान्ते तु सप्तद्वीपाधिपो भवेत् आयुरारोग्यसम्पन्नः शत्रुभिश्चापराजितः
अथ पापहरं वक्ष्ये सुवर्णाचलमुत्तमम् यस्य प्रदानाद्भवनं वैरिञ्चं याति मानवः
उत्तमः पलसाहस्रो मध्यमः पञ्चभिः शतैः तदर्धेनाधमस्तद्वद् अल्पवित्तो ऽपि शक्तितः दद्यादेकपलादूर्ध्वं यथाशक्त्या विमत्सरः
धान्यपर्वतवत्सर्वं विदध्यान्मुनिपुंगव विष्कम्भशैलास्तद्वच्च ऋत्विग्भ्यः प्रतिपादयेत्
नमस्ते ब्रह्मबीजाय ब्रह्मगर्भाय ते नमः यस्मादनन्तफलदस् तस्मात्पाहि शिलोच्चय
यस्मादग्नेरपत्यं त्वं यस्मात्पुण्यं जगत्पते हेमपर्वतरूपेण तस्मात्पाहि नगोत्तम
अनेन विधिना यस्तु दद्यात्कनकपर्वतम् स याति परमं ब्रह्मलोकमानन्दकारकम् तत्र कल्पशतं तिष्ठेत् ततो याति परां गतिम्
अतः परं प्रवक्ष्यामि तिलशैलं विधानतः यत्प्रदानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम्
उत्तमो दशभिर् द्रोणैर् मध्यमः पञ्चभिः स्मृतः त्रिभिः कनिष्ठो विप्रेन्द्र तिलशैलः प्रकीर्तितः
पूर्ववच्चापरान्सर्वान् विष्कम्भानभितो गिरीन् दानमन्त्रान् प्रवक्ष्यामि यथावन्मुनिपुंगव
यस्मान्मधुवधे विष्णोर् देहस्वेदसमुद्भवाः तिलाः कुशाश्च माषाश्च तस्माच्छान्त्यै भवत्विह
हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिला एवाभिरक्षणम् भवादुद्धर शैलेन्द्र तिलाचल नमो ऽस्तु ते
इत्यामन्त्र्य च यो दद्यात् तिलाचलमनुत्तमम् स वैष्णवं पदं याति पुनरावृत्तिदुर्लभम्
दीर्घायुष्यं समाप्नोति पुत्रपौत्रैश्च मोदते पितृभिर्देवगन्धर्वैः पूज्यमानो दिवं व्रजेत्
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कार्पासाचलमुत्तमम् यत्प्रदानान्नरो नित्यम् आप्नोति परमं पदम्
कार्पासपर्वतस् तद्वद् विंशद्भारैर् इहोत्तमः दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पञ्चभिस्त्वधमः स्मृतः भारेणाल्पधनो दद्याद् वित्तशाठ्यविवर्जितः
धान्यपर्वतवत्सर्वम् आसाद्य मुनिपुंगव प्रभातायां तु शर्वर्यां दद्यादिदमुदीरयेत्
त्वमेवावरणं यस्माल् लोकानामिह सर्वदा कार्पासाद्रे नमस्तुभ्यम् अघौघध्वंसनो भव
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्याच्छर्वसंनिधौ रुद्रलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
अतः परं प्रवक्ष्यामि घृताचलमनुत्तमम् तेजो ऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्