गच्छन्समीपमार्गेण साम्बः परपुरंजयः साक्षात्कन्दर्पो रूपेण सर्वाभरणभूषितः
अनङ्गशरतप्ताभिः साभिलाषमवेक्षितः प्रवृद्धो मन्मथस्तासां भविष्यति यदात्मनि
तदावेक्ष्य जगन्नाथः सर्वतो ज्ञानचक्षुषा शापं वक्ष्यति ताः सर्वा वो हरिष्यन्ति दस्यवः मत्परोक्षं यतः कामलौल्यादीदृग्विधं कृतम्
ततः प्रसादितो देव इदं वक्ष्यति शार्ङ्गभृत् ताभिः शापाभितप्ताभिर् भगवान् भूतभावनः
उत्तारभूतं दासत्वं समुद्राद्ब्राह्मणप्रियः उपदेक्ष्यत्यनन्तात्मा भाविकल्याणकारकम्
भवतीनाम् ऋषिर्दाल्भ्यो यद्व्रतं कथयिष्यति तदैवोत्तारणायालं दासत्वे ऽपि भविष्यति इत्युक्त्वा ताः परिष्वज्य गतो द्वारवतीश्वरः
ततः कालेन महता भारावतरणे कृते निवृत्ते मौसले तद्वत् केशवे दिवमागते
शून्ये यदुकुले सर्वैश् चौरैरपि जिते ऽर्जुने हृतासु कृष्णपत्नीषु दासभोग्यासु चाम्बुधौ
तिष्ठन्तीषु च दौर्गत्यसंतप्तासु चतुर्मुख आगमिष्यति योगात्मा दाल्भ्यो नाम महातपाः
तास्तमर्घ्येण सम्पूज्य प्रणिपत्य पुनः पुनः लालप्यमाना बहुशो बाष्पपर्याकुलेक्षणाः
स्मरन्त्यो विपुलान्भोगान् दिव्यमाल्यानुलेपनान् भर्तारं जगतामीशम् अनन्तमपराजितम्
दिव्यभावां तां च पुरीं नानारत्नगृहाणि च द्वारकावासिनः सर्वान् देवरूपान्कुमारकान् प्रश्नमेवं करिष्यन्ति मुनेरभिमुखं स्थिताः
दस्युभिर्भगवान्सर्वाः परिभुक्ता वयं बलात् स्वधर्माच्च्यवने ऽस्माकम् अस्मिन्नः शरणं भव
आदिष्टो ऽसि पुरा ब्रह्मन् केशवेन च धीमता कस्मादीशेन संयोगं प्राप्य वेश्यात्वमागताः
वेश्यानामपि यो धर्मस् तं नो ब्रूहि तपोधन कथयिष्यत्यतस्तासां स दाल्भ्यश्चैकितायनः
जलक्रीडाविहारेषु पुरा सरसि मानसे भवतीनां च सर्वासां नारदो ऽभ्याशमागतः
हुताशनसुताः सर्वा भवन्त्यो ऽप्सरसः पुरा अप्रणम्यावलेपेन परिपृष्टः स योगवित् कथं नारायणो ऽस्माकं भर्ता स्याद् इत्युपादिश
तस्माद्वरप्रदानं वः शापश्चायमभूत्पुरा शय्याद्वयप्रदानेन मधुमाधवमासयोः
सुवर्णोपस्करोत्सर्गाद् द्वादश्यां शुक्लपक्षतः भर्ता नारायणो नूनं भविष्यत्यन्यजन्मनि
यदकृत्वा प्रणामं मे रूपसौभाग्यमत्सरात् परिपृष्टो ऽस्मि तेनाशु वियोगो वो भविष्यति चौरैरपहृताः सर्वा वेश्यात्वं समवाप्स्यथ
एवं नारदशापेन केशवस्य च धीमतः वेश्यात्वमागताः सर्वा भवन्त्यः काममोहिताः इदानीमपि यद्वक्ष्ये तच्छृणुध्वं वराङ्गनाः
पुरा देवासुरे युद्धे हतेषु शतशः सुरैः दानवासुरदैत्येषु राक्षसेषु ततस्ततः
तेषां व्रातसहस्राणि शतान्यपि च योषिताम् परिणीतानि यानि स्युर् बलाद्भुक्तानि यानि वै तानि सर्वाणि देवेशः प्रोवाच वदतां वरः
वेश्याधर्मेण वर्तध्वम् अधुना नृपमन्दिरे भक्तिमत्यो वरारोहास् तथा देवकुलेषु च
राजानः स्वामिनस्तुल्याः सुता वापि च तत्समाः भविष्यति च सौभाग्यं सर्वासामपि शक्तितः
यः कश्चिच्छुल्कमादाय गृहमेष्यति वः सदा निधनेनोपचार्यो वः स तदान्यत्र दाम्भिकात्
देवतानां पितॄणां च पुण्याहे समुपस्थिते गोभूहिरण्यधान्यानि प्रदेयानि स्वशक्तितः ब्राह्मणानां वरारोहाः कार्याणि वचनानि च
यच्चाप्यन्यद्व्रतं सम्यग् उपदेक्ष्याम्यहं ततः अविचारेण सर्वाभिर् अनुष्ठेयं च तत्पुनः
संसारोत्तारणायालम् एतद्वेदविदो विदुः यदा सूर्यदिने हस्तः पुष्यो याथ पुनर्वसुः
भवेत्सर्वौषधीस्नानं सम्यङ्नारी समाचरेत् तदा पञ्चशरस्यापि संनिधातृत्वमेष्यति अर्चयेत्पुण्डरीकाक्षम् अनङ्गस्यानुकीर्तनैः