इति पठति शृणोति वा य इत्थं गिरितनयाव्रतम् इन्द्रवाससंस्थः मतिमपि च ददाति सो ऽपि देवैर् अमरवधूजनकिंनरैश्च पूज्यः
अथान्यामपि वक्ष्यामि तृतीयां पापनाशिनीम् रसकल्याणिनीमेतां पुराकल्पविदो विदुः
माघमासे तु सम्प्राप्ते तृतीयां शुक्लपक्षतः प्रातर्गव्येन पयसा तिलैः स्नानं समाचरेत्
स्नापयेन्मधुना देवीं तथैवेक्षुरसेन च गन्धोदकेन तु पुनर् लेपयेत्कुङ्कुमेन तु दक्षिणाङ्गानि सम्पूज्य ततो वामानि पूजयेत्
ललितायै नमो देव्याः पादौ गुल्फौ ततो ऽर्चयेत् जङ्घां जानुं तथा शान्त्यै तथैवोरुं श्रियै नमः
मदालसायै तु कटिम् अमलायै तथोदरम् स्तनौ मदनवासिन्यै कुमुदायै च कन्दराम्
भुजं भुजाग्रं माधव्यै कमलायै मुखस्मिते भूललाटं च रुद्राण्यै शंकरायै तथालकान्
मुकुटं विश्ववासिन्यै शिरः कान्त्यै तथार्चयेत् मदनायै ललाटं तु मोहनायै पुनर्भ्रुवौ
नेत्रे चन्द्रार्धधारिण्यै तुष्ट्यै च वदनं पुनः उत्कण्ठिन्यै नमः कण्ठम् अमृतायै नमः स्तनौ
रम्भायै वामकुक्षिं च विशोकायै नमः कटिम् हृदयं मन्मथाधिष्ण्यै पाटलायै तथोदरम्
कटिं सुरतवासिन्यै तथोरुं चम्पकप्रिये जानुजङ्घे नमो गौर्यै गायत्र्यै घुटिके नमः
धराधरायै पादौ तु विश्वकायै नमः शिरः नमो भवान्यै कामिन्यै कामदेव्यै जगत्प्रिये
आनन्दायै सुनन्दायै सुभद्रायै नमो नमः एवं सम्पूज्य विधिवद् द्विजदाम्पत्यम् अर्चयेत् भोजयित्वान्नपानेन मधुरेण विमत्सरः
जलपूरितं तथा कुम्भं शुक्लाम्बरयुगद्वयम् दत्त्वा सुवर्णकमलं गन्धमाल्यैः समर्चयेत्
प्रीयतामत्र कुमुदा गृह्णीयाल्लवणव्रतम् अनेन विधिना देवी मासि मासि सदार्चयेत्
लवणं वर्जयेन्माघे फाल्गुने च गुडं पुनः तैलं राजिं तथा चैत्रे वर्ज्यं च मधु माधवे
पानकं ज्येष्ठमासे तु आषाढे चाथ जीरकम् श्रावणे वर्जयेत्क्षीरं दधि भाद्रपदे तथा
घृतमाश्वयुजे तद्वद् ऊर्जे वर्ज्यं च माक्षिकम् धान्यकं मार्गशीर्षे तु पौषे वर्ज्या च शर्करा
व्रतान्ते करकं पूर्णम् एतेषां मासि मासि च दद्याद्द्विकालवेलायां पूर्णपात्रेण संयुतम्
लड्डुकाञ्छ्वेतवर्णांश्च संयावमथ पूरिकाः घारिकान् अप्यपूपांश्च पिष्टापूपांश्च मण्डकान्
क्षीरं शाकं च दध्यन्नम् इण्डर्यो ऽशोकवर्तिकाः माघादिक्रमशो दद्याद् एतानि करकोपरि
कुमुदा माधवी गौरी रम्भा भद्रा जया शिवा उमा रतिः सती तद्वन् मङ्गला रतिलालसा
क्रमान्माघादि सर्वत्र प्रीयतामिति कीर्तयेत् सर्वत्र पञ्चगव्येन प्राशनं समुदाहृतम् उपवासी भवेन्नित्यम् अशक्ते नक्तमिष्यते
पुनर्माघे तु सम्प्राप्ते शर्करां करकोपरि कृत्वा तु काञ्चनीं गौरीं पञ्चरत्नसमन्विताम्
हैमीमङ्गुष्ठमात्रां च साक्षसूत्रकमण्डलुम् चतुर्भुजामिन्दुयुतां सितनेत्रपटावृताम्
तद्वद्गोमिथुनं शुक्लं सुवर्णास्यं सिताम्बरम् सवस्त्रभाजनं दद्याद् भवानी प्रीयतामिति
अनेन विधिना यस्तु रसकल्याणिनीव्रतम् कुर्यात्स सर्वपापेभ्यस् तत्क्षणादेव मुच्यते
नवार्बुदसहस्रं तु न दुःखी जायते नरः सुवर्णकमलं गौरि मासि मासि ददन्नरः अग्निष्टोमसहस्रस्य यत्फलं तदवाप्नुयात्
नारी वा कुरुते या तु कुमारी वा वरानने विधवा या तथा नारी सापि तत्फलमाप्नुयात् सौभाग्यारोग्यसम्पन्ना गौरीलोके महीयते
इति पठति शृणोति श्रावयेद्यः प्रसङ्गात् कलिकलुषविमुक्तः पार्वतीलोकमेति मतिमपि च नराणां यो ददाति प्रियार्थं विबुधपतिविमाने नायकः स्यादमोघः