न स्थास्यतीह दुर्बुद्धे तवैतद्वचनं भुवि यावत्स्थास्यसि त्वं लोके तावदेव प्रपत्स्यति
क्षत्रस्य विजयं ज्ञात्वा ततःप्रभृति सर्वशः अभिगम्य स्थिताश्चैव नृपं च जनमेजयम्
ततःप्रभृति शापेन क्षत्रियस्य तु याजिनः उत्सन्ना याजिनो यज्ञे ततःप्रभृति सर्वशः
क्षत्रस्य याजिनः केचिच् छापात्तस्य महात्मनः पौर्णमासेन हविषा इष्ट्वा तस्मिन्प्रजापतिम् स वैशम्पायनेनैव प्रविशन्वारितस्ततः
परीक्षितः सुतो ऽसौ वै पौरवो जनमेजयः द्विर् अश्वमेधमाहृत्य महावाजसनेयकः
प्रवर्तयित्वा तं सर्वम् ऋषिं वाजसनेयकम् विवादे ब्राह्मणैः सार्धम् अभिशप्तो वनं ययौ
जनमेजयाच्छतानीकस् तस्माज्जज्ञे स वीर्यवान् जनमेजयः शतानीकं पुत्रं राज्ये ऽभिषिक्तवान्
अथाश्वमेधेन ततः शतानीकस्य वीर्यवान् जज्ञे ऽधिसोमकृष्णाख्यः साम्प्रतं यो महायशाः
तस्मिञ्छासति राष्ट्रं तु युष्माभिरिदमाहृतम् दुरापं दीर्घसत्त्रं वै त्रीणि वर्षाणि पुष्करे वर्षद्वयं कुरुक्षेत्रे दृषद्वत्यां द्विजोत्तमाः
भविष्यं श्रोतुमिच्छामः प्रजानां लोमहर्षणे पुरा किल यदेतद्वै व्यतीतं कीर्तितं त्वया
येषु वै स्थास्यते क्षत्रम् उत्पत्स्यन्ते नृपाश्च ये तेषाम् आयुष्प्रमाणं च नामतश्चैव तान्नृपान्
कृतयुगप्रमाणं च त्रेताद्वापरयोस्तथा कलियुगप्रमाणं च युगदोषं युगक्षयम्
सुखदुःखप्रमाणं च प्रजादोषं युगस्य तु एतत्सर्वं प्रसंख्याय पृच्छतां ब्रूहि नः प्रभो
यथा मे कीर्तितं पूर्वं व्यासेनाक्लिष्टकर्मणा भाव्यं कलियुगं चैव तथा मन्वन्तराणि च
अनागतानि सर्वाणि ब्रुवतो मे निबोधत अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि भविष्या ये नृपास्तथा
ऐडेक्ष्वाक्वन्वये चैव पौरवे चान्वये तथा येषु संस्थास्यते तच्च ऐडेक्ष्वाकुकुलं शुभम् तान्सर्वान्कीर्तयिष्यामि भविष्ये कथितान्नृपान्
तेभ्यो ऽपरे ऽपि ये त्व् अन्ये ह्य् उत्पत्स्यन्ते नृपाः पुनः क्षत्राः पारशवाः शूद्रास् तथान्ये ये बहिश्चराः
अन्धाः शकाः पुलिन्दाश्च चूलिका यवनास्तथा कैवर्ताभीरशबरा ये चान्ये म्लेच्छसम्भवाः पर्यायतः प्रवक्ष्यामि नामतश्चैव तान्नृपान्
अधिसोमकृष्णश् चैतेषां प्रथमं वर्तते नृपः तस्यान्ववाये वक्ष्यामि भविष्ये कथितान्नृपान्
अधिसोमकृष्णपुत्रस्तु विवक्षुर्भविता नृपः गङ्गया तु हृते तस्मिन् नगरे नागसाह्वये
त्यक्त्वा विवक्षुर्नगरं कौशाम्ब्यां तु निवत्स्यति भविष्याष्टौ सुतास्तस्य महाबलपराक्रमाः
भूरिर्ज्येष्ठः सुतस्तस्य तस्य चित्ररथः स्मृतः शुचिद्रवश्चित्ररथाद् वृष्णिमांश्च शुचिद्रवात्
वृष्णिमतः सुषेणश्च भविष्यति शुचिर्नृपः तस्मात्सुषेणाद्भविता सुनीथो नाम पार्थिवः
नृपात्सुनीथाद्भविता नृचक्षुः सुमहायशाः नृचक्षुषस्तु दायादो भविता वै सुखीवलः
सुखीवलसुतश्चापि भावी राजा परिष्णवः परिष्णवसुतश्चापि भविता सुतपा नृपः
मेधावी तस्य दायादो भविष्यति न संशयः मेधाविनः सुतश्चापि भविष्यति पुरंजयः
उर्वो भाव्यः सुतस्तस्य तिग्मात्मा तस्य चात्मजः तिग्माद्बृहद्रथो भाव्यो वसुदामा बृहद्रथात्
वसुदाम्नः शतानीको भविष्योदयनस्ततः भविष्यते चोदयनाद् वीगे राजा वहीनरः
वहीनरात्मजश्चैव दण्डपाणिर्भविष्यति दण्डपाणेर्निरमित्रो निरमित्रात्तु क्षेमकः
अत्रानुवंशश्लोको ऽयं गीतो विप्रैः पुरातनैः ब्रह्मक्षत्रस्य यो योनिर् वंशो देवर्षिसत्कृतः क्षेमकं प्राप्य राजानं संस्थास्यति कलौ युगे