वसुदेवेन सा दत्ता पाण्डोर्भार्या ह्य् अनिन्दिता पाण्डोरर्थेन सा जज्ञे देवपुत्रान् महारथान्
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे वायोर्जज्ञे वृकादेरः इन्द्राद्धनंजयश् चैव शक्रतुल्यपराक्रमः
माद्रवत्यां तु जनिताव् अश्विभ्याभिति शुश्रुम नकुलः सहदेवश्च रूपशीलगुणान्वितौ
रोहिणी पौरवी नाम भार्या ह्य् आनकदुन्दुभेः लेभे ज्येष्ठं सुतं रामं सारणं च सुतं प्रियम्
दुर्दमं दमनं सुभ्रुं पिण्डारकमहाहनू चित्राक्ष्यौ द्वे कुमार्यौ तु रोहिण्यां जज्ञिरे तदा
देवक्यां जज्ञिरे शौरेः सुषेणः कीर्तिमानपि उदासी भद्रसेनश्च ऋषिवासस्तथैव च षष्ठो भद्रविदेहश्च कंसः सर्वानघातयत्
प्रथमा या अमावास्या वार्षिकी तु भविष्यति तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः
अनुजा त्व् अभवत्कृष्णा सुभद्रा भद्रभाषिणी देवक्यां तु महातेजा जज्ञे शूरो महायशाः
सहदेवस्तु ताम्रायां जज्ञे शौरिः कुलोद्वहः उपासङ्गधरं लेभे तनयं देवरक्षिता एकां कन्यां च सुभगां कंसस्ताम् अभ्यघातयत्
विजयं रोचमानं च वर्धमानं तु देवलम् एते सर्वे महात्मानो ह्य् उपदेव्यां प्रजज्ञिरे
अवगाहो महात्मा च वृकदेव्यामजायत वृकदेव्यां स्वयं जज्ञे नन्दको नाम नामतः
सप्तमं देवकीपुत्रं मदनं सुषुवे नृप गवेषणं महाभागं संग्रामेष्वपराजितम्
श्रद्धादेव्या विहारे तु वने हि विचरन्पुरा वैश्यायामदधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमग्रजम्
सुतनू रथराजी च शौरेरास्तां परिग्रहौ पुण्ड्रश्च कपिलश्चैव वसुदेवात्मजौ बलौ
जरा नाम निषादो ऽभूत् प्रथमः स धनुर्धरः सौभद्रश्च भवश्चैव महासत्त्वौ बभूवतुः
देवभागसुतश्चापि नाम्नासाव् उद्धवः स्मृतः पण्डितं प्रथमं प्राहुर् देवश्रवःसमुद्भवम्
ऐक्ष्वाक्यलभतापत्यम् अनाधृष्टेर्यशस्विनी निधूतसत्त्वं शत्रुघ्नं श्राद्धस्तस्मादजायत
करूषायानपत्याय कृष्णस्तुष्टः सुतं ददौ सुचन्द्रं तु महाभागं वीर्यवन्तं महाबलम्
जाम्बवत्याः सुताव् एतौ द्वौ च सत्कृतलक्षणौ चारुदेष्णश्च साम्बश्च वीर्यवन्तौ महाबलौ
तन्तिपालश्च तन्तिश्च नन्दनस्य सुताव् उभौ शमीकपुत्राश् चत्वारो विक्रान्ताः सुमहाबलाः विराजश्च धनुश्चैव श्यामश्च सृञ्जयस्तथा
अनपत्यो ऽभवच्छ्यामः शमीकस्तु वनं ययौ जुगुप्समानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्
कृष्णस्य जन्माभ्युदयं यः कीर्तयति नित्यशः शृणोति मानवो नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते
अथ देवो महादेवः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः विहारार्थं स देवेशो मानुषेष्विह जयते
देवक्यां वसुदेवस्य तपसा पुष्करेक्षणः चतुर्बाहुस्तदा जातो दिव्यरूपो ज्वलञ्श्रिया
श्रीवत्सलक्षणं देवं दृष्ट्वा दिव्यैश्च लक्षणैः उवाच वसुदेवस्तं रूपं संहर वै प्रभो
भीतो ऽहं देव कंसस्य ततस्त्वेतद्ब्रवीमि ते मम पुत्रा हतास्तेन ज्येष्ठास्ते भीमविक्रमाः
वसुदेववचः श्रुत्वा रूपं संहरते ऽच्युतः अनुज्ञाप्य ततः शौरिं नन्दगोपगृहे ऽनयत्
दत्त्वैनं नन्दगोपस्य रक्ष्यतामिति चाब्रवीत् अतस्तु सर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति अयं तु गर्भो देवक्यां जातः कंसं हनिष्यति
क एष वसुदेवस्तु देवकी च यशस्विनी नन्दगोपश्च कस्त्वेष यशोदा च महाव्रता
यो विष्णुं जनयामास यं च तातेत्यभाषत या गर्भं जनयामास या चैनं त्व् अभ्यवर्धयत्