भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथिमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश्च विदूरथसुतो ऽभवत्
राजाधिदेवस्य सुतौ जज्ञाते देवसंमितौ नियमव्रतप्रधानौ शोणाश्वः श्वेतवाहनः
शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शूरा रणविशारदाः शमी च देवशर्मा च निकुन्तः शक्रशत्रुजित्
शमिपुत्रः प्रतिक्षत्रः प्रतिक्षत्रस्य चात्मजः प्रतिक्षेत्रः सुतो भोजो हृदीकस्तस्य चात्मजः
हृदीकस्याभवन्पुत्रा दश भीमपराक्रमाः कृतवर्माग्रजस् तेषां शतधन्वा च मध्यमः
देवार्हश्चैव नाभश्च भीषणश्च महाबलः अजातो वनजातश्च कनीयककरम्भकौ
देवार्हस्य सुतो विद्वाञ् जज्ञे कम्बलबर्हिषः असामञ्जाः सुतस्तस्य तमोजातस्य चात्मजः
अजातपुत्रा विक्रान्तास् त्रयः परमकीर्तयः सुदंष्ट्रश्च सुनाभश्च कृष्ण इत्यन्धका मताः
अन्धकानामिमं वंशं यः कीर्तयति नित्यशः आत्मनो विपुलं वंशं प्रजावानाप्नुते नरः
गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम्
माद्री युधाजितं पुत्रं ततो वै देवमीढुषम् अनमित्रं शिबिं चैव पञ्चमं कृतलक्षणम्
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि तु द्वौ सुतौ प्रसेनश्च महावीर्यः शक्तिसेनश्च ताव् उभौ
स्यमन्तकः प्रसेनस्य मणिरत्नमनुत्तमम् पृथिव्यां सर्वरत्नानां राजा वै सो ऽभवन्मणिः
हृदि कृत्वा तु बहुशो मणिं तमभियाचितः गोविन्दो ऽपि न तं लेभे शक्तो ऽपि न जहार सः
कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनस्तेन भूषितः यथाशब्दं स शुश्राव बिले सत्त्वेन पूरिते
ततः प्रविश्य स बिलं प्रसेनो ह्य् ऋक्षमैक्षत ऋक्षः प्रसेनं च तथा ऋक्षं चैव प्रसेनजित्
हत्वा ऋक्षः प्रसेनं तु ततस्तं मणिमाददात् अदृष्टस्तु हतस्तेन अन्तर्बिलगतस्तदा
प्रसेनं तु हतं ज्ञात्वा गोविन्दः परिशङ्कितः गोविन्देन हतो व्यक्तं प्रसेनो मणिकारणात्
प्रसेनस्तु गतो ऽरण्यं मणिरत्नेन भूषितः तं दृष्ट्वा स हतस्तेन गोविन्दः प्रत्युवाच ह हन्मि चैनं दुराचारं शत्रुभूतं हि वृष्णिषु
अथ दीर्घेण कालेन मृगयां निर्गतः पुनः यदृच्छया च गोविन्दो बिलस्याभ्याशमागमत्
तं दृष्ट्वा तु महाशब्दं स चक्रे ऋक्षराड्बली शब्दं श्रुत्वा तु गोविन्दः खड्गपाणिः प्रविश्य सः अपश्यज्जाम्बवन्तं तम् ऋक्षराजं महाबलम्
ततस्तूर्णं हृषीकेशस् तमृक्षपतिमञ्जसा जाम्बवन्तं स जग्राह क्रोधसंरक्तलोचनः
तुष्टावैनं तदा ऋक्षः कर्मभिर्वैष्णवैः प्रभुम् ततस्तुष्टस्तु भगवान् वरेणैनमरोचयत्
इच्छे चक्रप्रहारेण त्वत्तो ऽहं मरणं प्रभो कन्या चेयं मम शुभा भर्तारं त्वामवाप्नुयात् यो ऽयं मणिः प्रसेनं तु हत्वा प्राप्तो मया प्रभो
ततः स जाम्बवन्तं तं हत्वा चक्रेण वै प्रभुः कृतकर्मा महाबाहुः सकन्यं मणिमाहरत्
ददौ सत्राजितायैनं सर्वसात्वतसंसदि तेन मिथ्यापवादेन संतप्तो ऽयं जनार्दनः
ततस्ते यादवाः सर्वे वासुदेवमथाब्रुवन् अस्माकं तु मतिर्ह्यासीत् प्रसेनस्तु त्वया हतः
कैकेयस्य सुता भार्या दश सत्राजितः शुभाः तासूत्पन्नाः सुतास्तस्य शतमेकं तु विश्रुताः ख्यातिमन्तो महावीर्या भङ्गकारस्तु पूर्वजः
अथ व्रतवती तस्माद् भङ्गकारात्तु पूर्वजात् सुषुवे सुकुमारीस्तु तिस्रः कमललोचनाः
सत्यभामा वरा स्त्रीणां व्रतिनी च दृढव्रता तथा पद्मावती चैव ताश्च कृष्णाय सो ऽददात्