कण्दरीकः धर्मात्मा वेदविद्याप्रवर्तकः स्वस्य पूर्वजन्मस्मरणशीलः अभवत्। तस्य दुःखात्, अन्यौ अपि तं द्रष्ट्वा तस्य पुरतः पतितौ। तत्र तैः त्रिभिः योगनिष्ठैः पुनः पुनः विलप्यमानं, “हाय, कामकर्मबन्धनात् योगात् पतिताः स्म!” इति शोकयुक्तं वाक्यं उक्तम्। तदनन्तरं, तैः विस्मितैः श्राद्धस्य महात्म्यम् पुनः पुनः स्तुतम्। तदा तैः कण्दरीकाय धनं ग्रामैः सह दत्तम्। कण्दरीकः वृद्धं ब्राह्मणं धनसम्पन्नं विमुक्तवान्। राजा स्वस्य पुत्रं राजलक्षणयुक्तं अधिरोपितवान्। राजा तं विष्वक्सेन इति नाम्ना अभिषिक्तवान्। तत्र मानससरसि सर्वे योगिनः श्रेष्ठाः समागताः। ब्रह्मदत्तः अन्ये च तत्र पितृभक्ताः निरमर्षाः उपस्थिताः; एष सर्वः मया एव कारणं जातम्। यत् राज्यत्यागात् यः काङ्क्षितः फलः, तद् सर्वं राजा “एवमस्तु” इति पुनः पुनः अनुमोदितवान्। तदनन्तरं, “तव कृपया एतानि फलानि प्राप्तवान् अस्मि” इति उक्त्वा, सर्वे वनवासिनः योगं स्वीकृतवन्तः। ब्रह्मरन्ध्रद्वारा तपस्याः प्रभावेन परमं पदम् प्राप्तवन्तः; आयुः, धनं, ज्ञानं, स्वर्गः, मोक्षः, सुखं च तैः प्राप्तम्। तृप्ताः पितरः पुत्रान् राज्यं च ददाति, ये द्विजश्रेष्ठ श्राद्धस्य ब्रह्मदत्तस्य च महात्म्यम् पठन्ति। यः द्विजातिभ्यः एतत् श्रावयति, वा शृणोति, वा पठति, स ब्रह्मलोकः शतकोटिकल्पपर्यन्तं पूज्यते। ततः प्रश्नः अभवत्—कदा श्राद्धं अनन्तफलदं भवति? दिनस्य कस्मिन् भागे श्राद्धं कर्तव्यम्? के तीर्थेषु श्राद्धं बहुफलदं भवति? अपराह्णे अभिजित् वा रोहिण्याः उदये यत् दत्तं, तत् अक्षयम् इति कथ्यते। द्विजश्रेष्ठ, पितृप्रियाणि पुण्यतीर्थानि संक्षेपेण नामानि वक्ष्यामि। गयायाः पितृतीर्थं सर्वेषां तीर्थानां श्रेष्ठं शुभं, यत्र देवेशः पितामहः स्वयम् निवसति। तत्र पितरः स्वांशभागकामनया श्लोकं गायन्ति। बहुपुत्राः कामनीयाः, यः केवलं गयां गच्छति, वा अश्वमेधं यजति, वा नीलवृषं मोचयति, स पुण्यवान्। वाराणसी अपि पितृप्रियं पुण्यतीर्थं, यत्र अविमुक्तस्य सन्निधिः सुखमोक्षदः। विमलेश्वरः अपि पितृप्रियं पुण्यतीर्थं; प्रयागः पितृतीर्थं सर्वकामफलदं। वटेश्वरे भगवन् माधवेन सह योगनिद्रायां नित्यं तिष्ठति; केशवः अपि तत्र निवसति। दशाश्वमेधिका, गङ्गाद्वारं, नन्दा, ललिता, मायापुर्यः अपि पुण्यतीर्थानि। मित्रपदं, केदारः श्रेष्ठः, गङ्गासागरः, सर्वतीर्थमयः पुण्यः। ब्रह्मसरः, शतद्रौ जलानि, नैमिषसरोवरः सर्वतीर्थफलदः। गङ्गायाः आदिः गोमती, यत्र सनातनः प्रादुर्भूतः; यज्ञवराहः त्रिशूलधारी देवेशः अपि तत्र। तत्र सुवर्णद्वारं, यत्र अष्टादशभुजः हरः तिष्ठति, यत्र हरिचक्रस्य रन्ध्रः भग्नः। एष नैमिषारण्यः, सर्वतीर्थसंयुतः; तत्र वराहस्य दर्शनं देवेशस्य। यः तत्र विशुद्धात्मा गच्छति, स नारायणस्य धाम प्राप्नोति, महत् पुण्यं पापक्षयः च। तत्र नरसिंहः जनार्दनः स्वयम् निवसति; इक्षुमती तीर्थं पितृप्रियं नित्यं। संगमे गङ्गायाः, यत्र पितरः नित्यं निवसन्ति, कुरुक्षेत्रं परमपुण्यं सर्वतीर्थयुक्तम्। सरयू, इरावती, देवैः पूजिते, पितृतीर्थस्थानम्। यमुना, देविका, काली, चन्द्रभागा, दृष्टद्वती, वेणुमती, वेत्रवती परमपुण्या। एतानि पितृप्रियाणि, श्राद्धकाले दशमिल्यपुण्यदायि; जम्बुपथः परमपुण्यः, यत्र मार्गः चिन्हितः। अद्यापि तद् पितृतीर्थं सर्वकामफलदं ददाति; नीलकुण्डः पितृतीर्थं द्विजश्रेष्ठ। वंशभेदः, हरभेदः, गङ्गाभेदः महाफलदः, भद्रेश्वरः, विष्णुपदः, नर्मदाद्वारं च। गयायाः पिण्डदानात् महर्षयः वदन्ति—एतानि पितृतीर्थानि सर्वपापनाशकानि। स्मरणमात्रेण अपि पुण्यं, किम् पुनः श्राद्धकर्मणि; ओंकारः पितृतीर्थं, कावेरी कपिलजलयुक्ता च। चन्दवेगसंगमः, अमरकण्टकः स्नानादि कुरुक्षेत्रात् शतगुणं पुण्यदं। शुक्रतीर्थं प्रसिद्धं, सोमेश्वरतीर्थं परमपुण्यं, सर्वरोगनाशनं, शतकोटिफलदं। श्राद्धे, दाने, होमे, स्वाध्याये, जलसन्निधौ, देहावरोहणे, चर्मण्वती नदी च। गोमती, वरना, मौषनासतीर्थं, भैरवः, भृगुतुङ्गः, गौर्याः तीर्थं अतीव पुण्यं। एवं श्राद्धमहात्म्यं, पितृतीर्थानां पुण्यं च, श्रद्धया कृतं सर्वपापनाशनं, सर्वकामफलदं, योगक्षेमदं च इति।