सर्वेषां प्राणः पञ्चधा विभक्तः, मनुष्येषु सप्त धातुषु प्रविष्टः, त्रिलोकान् सञ्चरन् सर्वभूतानां जीवनं बभूव। तं अग्निकर्तारं, सर्वोत्पत्तेः प्रभवम्, सप्तस्वरेषु स्थितम्, शब्दैः नित्यं स्तुतम्, देवाः अग्निम् इति कथयन्ति। तम् परमात्मानं, शरीररहितम्, आकाशगतं, शीघ्रगमनम्, शब्दसंयुक्तम्, देवाः परमं इति वदन्ति। स एव वायुः, स्वतेजसा उत्पन्नः, सर्वभूतानां जीवनरूपः, दैत्यान् मेघेषु कम्पयन् प्रवव blew। मरुतः, दिव्यगन्धर्वाः, विद्याधरगणाः, दीप्तशस्त्रैः क्रीडन्तः, मुक्तकच्छापाः इव, आकाशे रमन्ते स्म। नागेश्वराः, तीव्रजलविषम् उत्पाद्य, देवैः सह विहायसि विचरन्तः, विशालमुखाः सन्तः, प्रकटिताः। गिरिभिः, शिलाशृङ्गैः, शतशाखैः, देवसंघाः दैत्यसेनायाः घाताय समुपागताः। सः हरिषीकेशः, पद्मनाभः, त्रिविक्रमः, लोकनाथः, युगान्ते तमःमार्गः, देवः। सर्वयोनीप्रभवः, मधुसूदनः, हविभुग्, यज्ञस्थः, भूम्यादितत्त्वस्वरूपः, श्यामवर्णः, शान्तिदाता, शत्रुनाशकः। अमराणां शत्रुसूदनः, चक्रगदाधरः, सूर्यं नागेषु उद्भास्य, परमतेजसा उदितः। सः महागदां वामहस्तेन गृहीत्वा, सर्वासुरनाशिनीं, कालरूपां, शत्रुकालप्रदायिनीं धारयन्। अन्यैः भुजैः, नागध्वजः, दीप्तशस्त्राणि, शार्ङ्गधनुःादीनि धारयन्, महाबलः। कश्यपस्य आत्मजः, द्विजः, सर्पभुग्, वातात् अपि शीघ्रतरः, व्योमकम्पनपक्षी, गच्छति। मुखे नागराजम् अधाय, अमृतारम्भात् मुक्तः, मन्दरगिरिरिव उज्ज्वलः, शोभते। देवासुरयुद्धे, यत्र तस्य वीर्यं बहुशः दृष्टम्, तत्र वज्रचिह्नितः, इन्द्रस्य अमृतार्थे। शिखी, महाबलः, दीप्तकुण्डलधारी, विविधपक्षवस्त्रधारी, रत्नसमृद्धपर्वत इव शोभते। चन्द्रशीतलप्रभायुक्तः, विशालवक्षाः, नागबद्धरत्नेन भूषितः। सुन्दरपक्षद्वयेन, आकाशं लीलया आवृत्य, युगान्ते इन्द्रधनुषा मेघाः इव व्योमम् आवृणोति। नीलरक्तपीतध्वजैः भूषितः, ध्वजरूपेण गुप्तः, महाकायनिवासः। अरुणस्य अनुजः, दिव्यरूपः, सुवर्णवर्णः, सुपर्णे युद्धाय आरोहति। देवगणाः, योगिनः, तं अनुगच्छन्तः, जनार्दनं शब्दैः परममन्त्रैः स्तुवन्ति। वैश्रवणेन आलिङ्गितः, वैवस्वतप्रमुखः, ब्राह्मणराजेन परिवृतः, देवराजसम्प्राप्तः, सभा दीप्तिमती बभूव। चन्द्रप्रभया विशालः, युद्धाय समागतः, वातनादैः गर्जन्, दीप्ताग्निरिव प्रज्वलितः। विष्णोः सेना, विजयी दीप्तिमती, स्वबलात् तमसा आवृतः, महाबलिनी, युद्धाय उदतिष्ठत्। बृहस्पतिः "देवानां कल्याणं भवतु" इति उक्तवान्, उशनाः "दानवगणस्य कल्याणं भवतु" इति प्रत्युवाच। ततः, उभयोः महाबलिनोः सेनयोः, देवासुरयोः, जयाय स्पर्धमानयोः, घोरः संघर्षः अभवत्। दानवाः देवैः सह, विविधशस्त्रधारिणः, पर्वताः पर्वतैः इव, युद्धे प्रविष्टाः। तद् युद्धम्, धर्माधर्मसंमिश्रितम्, गर्वनम्रता युक्तम्, अद्भुतम् अभवत्। रथविभागः, गजाः अग्रे प्रेरिताः, खड्गधारिणः सर्वतः आकाशे लङ्घन्तः। गदाप्रक्षेपः, शरवर्षः, धनुषां विकर्षणम्, मुद्गरनिपातः, सर्वत्र दृश्यते। तद् युद्धम्, देवदानवसम्पूर्णम्, भयकरम्, लोकविनाशाय युगान्तसदृशम् अभवत्। लोहगदाप्रक्षेपैः, पर्वतानां निष्कासनैः, दानवाः इन्द्रप्रमुखान् देवाः युद्धे आघातयन्तः। दैत्यैः आक्रान्ताः, महाबलिनः, दिशिजयिनः, देवाः, शोकग्रस्तमुखाः, युद्धे महाव्यसने प्रविष्टाः। शस्त्रशूलघातैः, लोहगदाप्रहारैः, दितिसुतैः वक्षःभङ्गैः, देवाः पतिताः, रक्तप्रवाहैः समाकीर्णाः। शरवर्षेण आवृताः, असुरैः निरुपायाः कृताः, दैत्यमायया बद्धाः, गतिसंयमिताः। देवसेना, असुरैः निर्बलास्त्रहीना कृताः, अस्तमितसूर्यवत्, निर्जीवसदृशा अभवत्। इन्द्रः, विशालनेत्रः, दैत्यधनुषः शरान् वज्रेण छित्त्वा, दैत्यसेनायां प्रविष्टः। प्रमुखदैत्यान्, दानवसमूहं हत्वा, तामसास्त्रजालेन तमसा आवृत्य, तं घोरं कृतवान्। पुरुहूतकृतया तामसद्रव्येण आवृताः, ते परस्परं न जानन्ति, न देवयानानि अपि। मोहबन्धात् मुक्ताः, उत्तमदेवाः, प्रयत्नेन, तमसा आवृतान् दैत्यनेत्राः घातयन्तः।