दैत्यश्रेष्ठाः पर्वतशृङ्गैः, शिलाभिः, उत्तमैः लौहदण्डैः, चक्रैश्च स्वसैन्यं हर्षयन्तः तत्र स्थिताः। सर्वे दैत्याः युद्धरागमदेन मत्ताः, देवान् प्रति प्रचण्डमेघसमूहमिव प्रतियाययुः। सहस्रशः दैत्यबलस्य सा विस्मयकारिणी शक्तिः वाताग्निपर्वतमेघजलघनसङ्काशा, रणवेगेन प्रवहन्ती, युद्धोत्साहमदेन विवेश। एवमेतद् दैत्यबलस्य विस्तारं त्वया श्रुतम्, हे सूर्यपुत्र; अधुना शृणु वैष्णवस्य देवसेनायाः विस्तारम्। आदित्याः, वसवः, रुद्राः, महाबलिनौ अश्विनौ च, स्वस्वबलगणैः परिचारकैः सह, सम्यक् व्यवस्थिताः। जगतां नाथः पुरुहूतः, सर्वदेवानां नेता, सहस्राक्षः, दिव्यगजेऽग्रे स्थितः। मध्यभागे तस्य रथः, पक्षिस्वेतहंसयुक्तः, सुचक्रपादः, सुवर्णवज्राभरणः। तं पृष्ठतः सहस्रशो देवगणाः, गन्धर्वयक्षसंघाश्च, दीप्तिमन्तः मन्त्रिणः, ब्रह्मर्षिभिः स्तूयमानाः, अनुगच्छन्ति। स मेघैः, विद्युद्भिः, इन्द्रायुधनिनदेन सहोत्थितैः, पर्वतानामिव स्वेच्छया सञ्चरद्भिः, समन्तात् आवृतः दृश्यते। यमस्य वाहनमुपविष्टः स भगवाँल्लोकान् व्याप्य विचरति; यज्ञकाले ब्राह्मणाः तं स्तुवन्ति, स एवाग्रतः स्थितः। स्वर्गे, यदा इन्द्रः स्वगणैः सह प्रयाति, दिव्यदुन्दुभीनां घोषः प्रतिनादयति, शतशः सुन्दर्यः अप्सरसः नृत्यन्ति। सर्पध्वजेन शोभमानः, सहस्राश्वयुक्तः, मनसो वायोः च वेगेन सञ्चरन्, सूर्यवत् दीप्तिमान् दृश्यते। स उत्तमः रथः, मातलिना संवृतः, सर्वतोऽपि परिवृतः, सूर्यतेजसा संवृतमेरुरिव श्रीयते। यमः, कालबद्धगदाधरः, दण्डं समुत्क्षिप्य, देवसेनायाम् स्थितः, गर्जयन् दानवान् सन्त्रासयति। स समुद्रचतुष्टयेन संयुक्तः, जिह्वालिङ्गनागैः, शङ्खमुक्ताफलवलयैः भूषितः, जलमूर्तिमान् दृश्यते। कालपाशान् विक्षिपन्, शशिकल्पाश्वयुक्तः, वातवेगसमः, जलरूपधारी, नानाविलासान् करोति। श्वेतवस्त्रधारी, प्रभामयवसनः, प्रवालदीप्तकङ्कणः, मणिसदृश्यश्यामदेहः, देवभारवहः महात्मा दृश्यते। वरुणः पाशधरः, देवसेनायाम् स्थितः, युद्धसीमामभिलषन्, भग्नतीरसमुद्र इव। यक्षराक्षसबलैः, गुह्यकगणैः परिवृतः, निधिपतिः, महाबलः, शङ्खपद्मधारी, शोभते। स राजा राज्ञां, गदाधरः, पुष्पकरथे स्थितः, धनाध्यक्षः, रथी, तेजसा विराजते। स राजा राज्ञां, युद्धोत्सुकः, नरवाहनमारूढः; वृषवाहनः संग्रामे, शिव इव दृश्यते। पूर्वदिग्भागे इन्द्रः सहस्राक्षः, दक्षिणे पितृपतिः, पश्चिमे वरुणः, उत्तरदिग्भागे नरवाहनः स्थितः। चतसृषु दिशः, चतुर्दिक्पालाः, स्वस्वदिक्पालनाय तत्र देवसेनायाः स्थिताः। सूर्यः सप्ताश्वरथयुक्तः, अनन्तगः, तेजसा दीप्तः, प्रभारश्मिभिः शोभते। स रथचक्रेणोदयास्तमयनिः, मेरुं स्वर्गद्वारं च व्याप्य, अक्षयं जगत् तापयति। सहस्ररश्मिः, तेजोमयः, दिननाथः, द्वादशात्मा, लोकान् विचरन्, विराजते। सोमः श्वेताश्वारूढः, रथस्थः, शीतांशुरश्मिभिः, हिमालयतोयपूरितप्रभया, जगत् प्रमोदयति। स द्विजाधिपः, मृदुप्रभाभिः, नक्षत्रगणान् अनुगच्छन्, शशाङ्कच्छायाङ्किततनुः, रजन्याः तमः नाशयति। स दिविस्थज्योतिषां नाथः, रसानां दाता, औषधीनां स्वामी, सुधानिधिः। दैत्याः तं सोमं, हिमकरशस्त्रधरम्, सौम्यसत्यांशभागस्थम्, रथस्थं दृष्टवन्तः। स प्राणः सर्वभूतानां, पञ्चधा मनुष्येषु विभक्तः, सप्तधातुषु प्रविष्टः, त्रिलोकं व्याप्य सञ्चरति। यं वह्निकर्तारं ब्रुवते, यस्मात् सर्वं जायते, सप्तस्वरेषु स्थितं, सदा वाचोभिः स्तूयमानम्। तमपरं पुरुषं, शरीररहितम्, व्योमगं, शब्दयुतं, शीघ्रगं, ब्रुवते। स एव वायुः, सर्वभूतप्राणः, स्वतेजसा उत्पन्नः, मेघान् प्रति दैत्यान् कम्पयन्, अपातयत्। मरुतः, दिव्यगन्धर्वैः, विद्याधरगणैः सह, दीप्तखड्गैः, त्वङ्गमुक्तसर्पवद्, क्रीडन्तः। नागेश्वराः तीक्ष्णजलविषोत्पादकाः, देवैः सह गगने सञ्चरन्तः, विवृतमुखाः, विराजन्ते। गिरिशिलाशतैः, द्रुमशतैः च, देवगणाः दैत्यसेनां हन्तुं समुपजग्मुः। स एव भगवान् हृषीकेशः, पद्मनाभः, त्रिविक्रमः, जगन्नाथः, यः युगान्ते तमोमयमार्गः। स सर्वयोनिसम्भवः, मधुसूदनः, हविर्भुक्, यज्ञस्थः, यस्य सारं पृथिव्यापः खं भूतानि; श्यामवर्णः, शान्तिदः, रिपुघ्नः। सुरश्रेष्ठोऽमृतानां शत्रुघ्नः, चक्रगदाधरः, सूर्यं सर्पेषु उदितः, परमतेजसा समुत्थापयत्।