बलिपुत्रः अरिष्टः, पर्वतशिलानां शस्त्रधराणां श्रेष्ठः, रणभूमौ स्थित्वा, पृथिवीं पर्वतान् च कम्पयन् दानवसैन्यस्य अग्रे समुपतिष्ठत्। तदा परमोत्कर्षेण उत्साहितः किशोरः, ‘किशोर’ इति नाम्ना अभ्याहूतः, दानवाः स्वबलैः सहिताः सुव्यवस्थिताः अभवन्। तेषां मध्ये लम्बः दैत्यसेनायाम् उदितार्कवद् दीप्तिमान्, नवमेघसदृशः, श्यामवस्त्रैः भूषितः, समुपतिष्ठत्। तदा स्वर्भानुः दैत्यव्यूहमध्ये प्रविश्य, तिमिरपर्याप्ते सूर्य इव, युद्धाय सज्जः, शस्त्राणि मुखे, दन्तेषु, ओष्ठयोः, नेत्रेषु च धारयन्, दिव्यतेजसा बभासे। स महान् ग्रहः दैत्यपुरतः स्थित्वा, हास्यं कृत्वा, अन्ये केचन अश्वेषु, अपरे गजेṣu समारूढाः आसन्। अन्ये सिंहव्याघ्रेषु, केचन वराहभल्लूकेषु, अपरे गर्दभोष्ट्रमहिषेषु, केचिद् व्याघ्रादिषु वाहनानि आसन्। दारुणमुखाः केचन दैत्याः पदातयः आसन्, केचिद् एकपादाः, केचिदर्धपादाः, युद्धोत्साहेन नृत्यन्तः। बहवः तु हस्तताळनिःस्वनं कुर्वन्तः, अन्ये निःश्वसनं, प्रमुखदानवाः सिंहनादं कृत्वा, भीमस्वनैः गर्जन्ति स्म। क्रूरगदापरिघपाणयः, शिलापिष्टिकाधारिणः, देवतान् गदासदृशबाहुभिः भीषयन्तः, युद्धाय सज्जाः आसन्। पाशशूलगदातोमराङ्कुशकुठारशतघ्नीबहुप्रासैर् उपक्रोशं कुर्वन्तः, पर्वतशिलाः शिलाः उत्तमपरिघांश्च वहन्तः, प्रमुखदाityाः स्वबलं प्रमोदितवन्तः। स सर्वः दैत्यसैन्यगणः रणरागेण मदमत्तः, देवतान् प्रति घनमेघसमूह इव स्थितः। सहस्रसंख्यकाः दैत्यबलानि वाताग्निपर्वतमेघजलसंघातघनानि इव, युद्धसलिले प्रमत्तवद् प्रवहन्ति स्म। एवं दैत्यसैन्यस्य विस्तारः श्रुतः, हे सूर्यपुत्र, अधुना शृणु वैष्णवसैन्यस्य विस्तारं। आदित्या वसवो रुद्रौ च, महाबलौ अश्विनौ च, स्वैः सेनागणैः परिचारकैः च सहिताः, सुव्यवस्थिताः अभवन्। पुरुहूतः, लोकनाथः, सर्वदेवाधिपः, सहस्रलोचनः, दिव्यगजमास्थाय, अग्रतस्तिष्ठन् बभौ। तस्य मध्ये श्रेष्ठहंसयुक्तः, सुचक्रपादः, सुवर्णवज्रशोभितः, रथः बभूव। तं पृष्ठतः सहस्रशः देवगणाः, गन्धर्वयक्षाः, तेजस्विनः मन्त्रिणः, ब्रह्मर्षिभिः स्तूयमानाः, अनुगच्छन्। स इन्द्रः, विद्युद्गर्जितैः मेघैः, वज्रनिनादैः समारब्धैः, चलच्छैलसमूह इव, शोभते स्म। यमस्य वाहनमास्थाय, स भगवान् सर्वलोकान् विचरन्, यज्ञकाले ब्राह्मणैः स्तूयमानः, अग्रे स्थितः बभूव। दिवि यदा इन्द्रः स्वगणैः सह गच्छति, दिव्यदुन्दुभीनां घोषे समुच्चरति, तदा शतशः सुन्दर्यः अप्सरः नृत्यन्ति स्म। नागध्वजशोभितः, सहस्राश्वयुक्तः, मनःपवनेन वेगेन यायमानः, स इन्द्रः सूर्यसमानः बभासे। स रथः, मातलिना संवृतः, सर्वतः परिवृतः, मेरुशिखरमिव सूर्यप्रभया आच्छादितः, दीप्तिमान् बभासे। यमः, कालपाशयुक्तदण्डमुद्यम्य, महासेनायाम् स्थितः, भीषणनिनादेन दानवान् भीषयन् बभूव। चतुर्समुद्रसंयुक्तः, नागान् च लिहन्, शङ्खमुक्ताफलवलयैः भूषितः, वारिरूपः बभूव। कालपाशवितानः, शशिप्रतिमाश्वयुक्तः, वातवेगसमः, जलाकृतिः, नानाविधलीलावान् बभूव। शुक्लाम्बरधरः, प्रभाशाली, प्रवालकान्तिवलयधरः, रत्नस्यानिलश्च, स देवभारवाहनः बभूव। वरुणः पाशपाणिः, देवसेनायाम् मध्ये स्थितः, युद्धसीमां कामयमानः, भग्नतीरसमुद्र इव बभूव। यक्षराक्षसगणैः, गुह्यकसंघैः च सहितः, निधिपतिः, शङ्खपद्माभरणः, बभासे। स राजा राजानां, गदापाणिः, पुष्पकरथस्थः, धनदः, रथी, दिव्यरथं समारूढः, बभूव। स राजा, युद्धोत्सुकः, नरवाहनमास्थाय, वृषभारूढः, शर्व इव, रणाङ्गणे बभूव। पूर्वदिग्भागे इन्द्रः सहस्रलोचनः, दक्षिणे पितृपतिः, पश्चिमे वरुणः, उत्तरदिग्भागे नरवाहनः स्थिताः। चतुर्दिक्षु, चत्वारः लोकपालाः, स्वस्वदिक्परिपालकाः, तस्य देवसेनायाः रक्षायै स्थिताः। सप्ताश्वरथयुक्तः सूर्यः, अनन्तगमनः, तेजसा दीप्तिमान्, प्रभाभिः बभासे। तस्य चक्रं उदयास्तमयौ कुर्वन्, मेरुं तथा स्वर्गद्वारं च गच्छन्, अक्षरं जगत् तापयति। सहस्ररश्मिः, तेजस्वी, दिनपतिः, द्वादशस्वरूपेण लोकान् विचरन्, बभूव। सोमः श्वेताश्वारूढः, शीतांशुमान्, दिव्यरथस्थः, हिमालयतोयपूर्णतेजसा, लोकं प्रहर्षयन् बभूव। स द्विजपतिः, मृदुलकरश्मिः, तारागणान् अनुगच्छन्, शशाङ्कच्छायाङ्किततनुः, रजनीतमः क्षपयन् बभूव। स व्योमशीतांशुपतिः, रसानां दाता, औषधीनां नाथः, सुधानिधिः च। दैत्याः तम् सोमं, हिमकरशस्त्रपाणिम्, प्रथममृदुसत्यांशभागस्थितम्, रथारूढम्, अपश्यन्। एवं दैत्यदेवसेनयोः महद्व्यूहमाहात्म्यं, तेजोविक्रममालोक्य, समरभूमिः महोत्सववद् बभूव।