तदा तु दिव्यकर्मा लोहकपाटबद्धनाभिः कृष्णायससमुत्थितः, तमिस्रारश्मिसम्विद्धः मेघनिनादनिस्वनः स रथः निर्मितः। तस्य महत्यायसजालकवचं, सुसंहतवातायनयुक्तं, गदाभिः प्रहरणैश्च पूर्णं बभूव। शूलपाशविस्तारितैः, अयःकण्टकैरसंयुक्तैः, भीषणैः शृङ्गलैः परश्वधैश्च स रथः शोभितः। स रथः शत्रुनाशायोत्तिष्ठन् द्वितीय इव मन्दरः, सहस्रखरयुतः, तत्र परमं रथमारोहत। विरोचनः क्रुद्धः स्वसेनायाः पुरतः गदापाणिः, दीप्तशिखरगिरिरिव, स्थितवान्। हयग्रीवो नाम दैत्यः सहस्ररथयुक्तः, शत्रुसैन्यदले विनाशाय रथं प्रावर्तयत्। वराहः पुरतः स्थित्वा, सहस्रज्याधनुर्धरः, शाखायुतगिरिरिव, बभौ। खरः च गर्वसम्प्रसूतः, क्रोधविमुक्ताश्रुविलोचनः, दन्तोष्ठनेत्रकम्पितः, युद्धोत्सुकः तिष्ठति स्म। तवष्टा नाम महाबलः दानवः, स्वविनिर्मिते भीमगजे समारुह्य, दानवसेनायाः व्यूहन्यासाय विचचार। श्वेतो विप्रचित्तिपुत्रः, शुक्लकुण्डलभूषितः, श्वेतगिरिसन्निभः, युद्धाय समुखं स्थितः। अरिष्टो बलेः पुत्रः, पर्वतशिलायुधश्रेष्ठः, पृथिवीं पर्वतान् च कम्पयन् युद्धाय समुखं स्थितः। किशोरः महोत्साहात् "किशोरः" इति कथितः; दानवाः स्वसेनाभिः सह यथायोग्यं व्यवस्थिताः। दानवसेनायाम् मध्ये लम्बः उदितार्कसन्निभः, नवमेघोपमः, कृष्णाम्बरधारी, बभूव। तत्रैव दैत्यव्यूहं प्रविश्य, स्वर्भानुः तमसि सूर्य इव, युद्धाय सज्जः, शस्त्राणि मुखदन्तोष्ठनेत्रेषु धारयन्, बभौ। स महाग्रहः दैत्यपुरतः स्थित्वा हसितवान्; अन्ये तुरगमासीनाः, केचित् गजोपविष्टाः। अन्ये सिंहव्याघ्रारूढाः, केचित् वराहभल्लूकवाहनाः; केचित् खरोष्ट्रयुताः, अन्ये मृगवाहनाः। अन्ये दैत्याः पदातयः, भीषणवदना विकृतमुखाः; केचित् एकपादा, केचित् अर्धपादा, युद्धोत्साहात् नृत्यन्ति। बहवः पाणिताडनं कुर्वन्ति, अन्ये वृषन्ति; प्रमुखदानवाः क्रुद्धव्याघ्रनिनादेन निनदन्ति। भीमगदायुधधारिणः, शिलामुसलपाणयः, गदाकारभुजैः देवांश्च बिभ्रत्यभThreaten. पाशशूलगदाशृङ्गलतोमराङ्कुशपरश्वधैः, शतघ्न्यः बहुशिरः मुसलैः च क्रीडन्ति। पर्वतशृङ्गैः शिलाभिः, उत्तमायसगदाभिः, चक्रैः च, दैत्यश्रेष्ठाः स्वसेनाम् आनन्दयन्ति। सा सर्वैव दैत्यसेना, युद्धमदमत्तचित्ताः, देवांश्च समुखं तस्थौ, घनसमूह इव। सहस्रशः दैत्यबलस्य सा विस्मयकारिणी सेना, वाताग्निपर्वतमेघजलसन्निभा, युद्धवेगेन प्रवहन्ती, युद्धलोलुपतया प्रमत्ता इव बभूव। एवं हे सूर्यपुत्र, दैत्यसेनायाः विस्तारं श्रुत्वा, अधुना शृणु वैष्णवसेनायाः विस्तारम्। आदित्याः, वसवः, रुद्राः, महाबलाः अश्विनौ, स्वसेनगणैः सह यथायोग्यं व्यवस्थिताः। पुरुहूतः लोकनाथः, सर्वदेवाधिपः, सहस्रलोचनः, दिव्यगजे पुरतः समारुह्य स्थितः। तस्य मध्यभागे स्वर्णवज्रभूषितं, श्रेष्ठहंसयुक्तं, सुचक्रपादयुक्तं रथं तस्थौ। तं सहस्रशः देवगणाः, गन्धर्वयक्षसंघाश्च, दीप्तमन्त्रिणः, ब्रह्मर्षिभिः स्तुताः, अनुगच्छन्ति। विद्युद्भ्रान्तमेघगर्जितेन, इन्द्रायुधनिनादेन, स चलाचलसमूह इव दृश्यते। यमोपविष्टः स भगवाञ्जगत्सम्प्रचरन्, हविषि ब्राह्मणैः पुरःस्थितैः स्तूयते। दिवि इन्द्रः स्वगणैः सह यायमानः, दिव्यदुन्दुभिनिनादेन, शतशः रम्याः अप्सरः नृत्यन्ति। सर्पध्वजशोभितः, सहस्राश्वयुक्तः, मनसो वायोः च वेगेन गच्छति। स रथः मातलिना संवृतः, सर्वतः परिवृतः, मेरुः सूर्यप्रभया आच्छादित इव प्रकाशते। यमः कालयम्यगदापाणिः, देवसेनायां स्थित्वा, भीषणनिनादेन दानवान् त्रासयन् तिष्ठति। चतुर्षु सागरेषु संयुत्तः, सर्पान् च लिलिहानः, शङ्खमुक्ताभरणशोभितः, जलमयस्वरूपः स्यात्। कालपाशधारी, चन्द्रसदृशाश्वरथः, वातवेगसमन्वितः, जलरूपः, नानाविधक्रीडां करोति। श्वेतवस्त्रधारी, प्रवालकङ्कणभूषितः, रत्नसन्निभकान्तदेहः, देवभारवाहनः स पुरूषः। वरुणः पाशपाणिः, देवसेनायां मध्ये, युद्धसीमां कामयमानः, भग्नतीरसमुद्र इव स्थितः। यक्षराक्षसगणैः, गुह्यकसंघैः च सह, निधिपः प्रभुः, शङ्खपद्माभरणशोभितः, तिष्ठति। तेजस्वी राजाधिराजः, गदापाणिः, निधिपालः, पुष्पकरथस्थः, दिव्यरथी, देवसेनायाम् अवभासते।