यदा विष्णोः शत्रुनाशनव्रतस्य वचनानि श्रुतानि, तदा धर्मस्थिता लोकाः हर्षपूर्णहृदयाः अभवन्। विष्णोः आश्वासजनकवाक्यानि श्रुत्वा, ततः दैत्यदानवाः युद्धविजयाय महतीं व्यवस्था कृतवन्तः। तत्र मम काञ्चनमयी रथः आसीत्—त्र्यर्धयोजनदीर्घः, अव्ययः, चत्वारः महाचक्राः, विशालः, भव्यः, महायुगेन निर्मितः। तस्य रथस्य घंटानिनादः श्रूयते, व्याघ्रचर्मशार्दूलचर्माभिः भूषितः, रत्नजालैः काञ्चनपट्टैः च शोभमानः। मृगगणैः समाकीर्णः, पक्षिश्रेणीभिः शोभितः, दिव्यबाणकोशैः युक्तः, मेघनिनादेन प्रतिध्वनितः। तस्य अक्षः विशालः, उत्तमः, व्योमसदृशः, गदाभिः मुसलैः च पूर्णः, सागररूपः इव आसीत्। काञ्चनकङ्कणकटकैः भूषितः, काञ्चनवर्तुलनाभिभिः संयुतः, पताकाध्वजैः अलंकृतः, सूर्यः मन्दरगिरिणा यथा। किञ्चित् स्थले गजपतिसदृशः, सिंहतेजसा दीप्तः, सहस्रभल्लूकेषु युक्तः, पूर्णमेघनिनादः आसीत्। स दिव्यः तेजस्वी व्योमचारी रथः, शत्रुरथविनाशकः, उत्सुकवीरः आरूढः, मेरुशिखरस्थसूर्यवत् प्रकाशमानः। समस्तः रथः काञ्चनमयः, पर्वतसदृशः, विस्तीर्णः, अनिर्बद्धः, अञ्जनराशिसदृशः। कृष्णलोहमयः, दिव्यः, लोहनाभियुक्तः, तमोऽदयः, वर्षमेखनिनादः। लोहमहाजालैः आच्छादितः, वातायनयुक्तः, मुसलैः गदाभिः पूर्णः। शूलपाशैः प्रसारितैः, साङ्गुलैः, भीषणशूलपरशुभिः अलंकृतः। शत्रुनाशाय तदुत्तमं रथं, मन्दरगिरिद्वितीयं यथा, सहस्रखरैः युक्तः, आरूढः। विरोचनः क्रुद्धः, सेनााग्रतः गदापाणिः स्थितः, ज्वलन्मेरुशिखरवत्। हयग्रीवः दैत्यः, सहस्ररथैः युक्तः, शत्रुसैन्यनाशाय रथं प्रक्षिप्य गतः। वराहः सेनााग्रतः स्थितः, सहस्रधनुर्व stringैः महाधनुः व्याकर्षन्, पर्वतशाखावत्। खरः गर्वपूर्णः, क्रोधवर्षेण अश्रूणि स्रवयन्, दन्तोष्ठनेत्रकम्पितः, युद्धोत्सुकः। त्वष्टा दैत्यः, महाबलः, स्वविशेषनिर्मितगजम आरूढः, दैत्यसेनां व्यवस्थितुम् विवृतः। श्वेतः विप्रचित्तिपुत्रः, श्वेतकुण्डलधारी, श्वेतपर्वतसदृशः, युद्धमुखे स्थितः। अरिष्टः बलिपुत्रः, पर्वतशिला-प्रहरणश्रेष्ठः, युद्धमुखे स्थितः, पृथ्वीं पर्वतान् च कम्पयन्। किशोरः, महोत्साहात् 'किशोर' इति प्रसिद्धः, दानवाः स्वबलैः व्यवस्थिताः। दैत्यसेनायां मध्ये लम्बः, उदयत्सूर्यवत्, नूतनमेघसदृशः, कृष्णवस्त्रधारी, प्रकटितः। दैत्यव्यूहे प्रविष्टः स्वर्भानुः, तिमिरस्थसूर्यवत् दीप्तः, युद्धाय सज्जः, शस्त्राणि मुखदन्तोष्ठनेत्रेषु धारयन्। स महाग्रहः दैत्याग्रतः स्थितः, हास्यं कृतवान्; अन्ये अश्वारूढाः, केचन गजारूढाः। अन्ये सिंहशार्दूलारूढाः, केचन वराहभल्लूकारूढाः; अन्ये खरउष्ट्रारूढाः, केचन मृगवाहनाः। अन्ये दैत्याः पदातयः, भीषणमुखाः, विकृताङ्गाः; केचन एकपादाः, केचन अर्धपादाः, नृत्यन्तः युद्धोत्सुकाः। केचन ताडनं कुर्वन्ति, अन्ये नासानिनादं; दानवश्रेष्ठाः सिंहनिनादेन गर्जन्ति। गदाभिः मुसलैः, शिलाभिः मुष्टिभिः, देवांश् धमन्तः, गदाकारबाहुभिः। पाशशूलगदाशूलशक्तिपाशपरशुभिः, शतघ्नीबहुप्रहरणहस्तैः क्रीडन्ति। पर्वतशिखरशिलाभिः उत्तममुसलचक्रैः, दैत्यश्रेष्ठाः सेनााम् हर्षयन्ति। समस्तः दैत्यसेना युद्धमदेन मत्तः, देवाग्रतः घनराशिसदृशः स्थितः। तेषां सहस्रशः दैत्यबलं, वाताग्निपर्वतमेघजलसदृशं, युद्धप्रवाहे प्रवृत्तम्, युद्धोत्साहमत्तवत् दृश्यते। एतेषां दैत्यसेनाविस्तारः श्रुतः, हे सूर्यपुत्र; अधुना देवतानां वैष्णवसेनाविस्तारः शृणु। आदित्याः, वसवः, रुद्राः, महाबलाः अश्विनौ, स्वबलैः परिचारकैः सह, व्यवस्थिताः। पुरुहूतः लोकनाथः, सर्वदेवाधिपः, सहस्रनेत्रः, दिव्यगजम आरूढः सेनााग्रतः स्थितः। तस्य मध्ये श्रेष्ठहंसैः युक्तः, सुचक्रपादः, काञ्चनवज्रैः अलंकृतः रथः। तं अनुगच्छन्ति सहस्रशः देवगणाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, तेजस्वी मन्त्रिणः, ब्रह्मर्षिभिः स्तुतः। मेघाः विद्युत्तडितेन, इन्द्रायुधनिनादेन, पर्वताः इच्छया संचरन्तः इव, तं अनुगच्छन्ति। यमम आरूढः स भगवान् समस्तं जगत् विचरति; यज्ञेषु ब्राह्मणाः तं स्तुवन्ति, अग्रे स्थित्वा।