तपसा तेजसा श्रीया नियमेन च, ब्रह्मा स्वसमं जगत्सृजनक्षमं देवीं ससर्ज। तया सह यत्र स योगयुक्तः सन् ब्रह्मा तुष्टिम् अपास्य तपश्चर्यां कुर्वन् वेदेषु पूजितां त्रिपदां गायत्रीं उच्चैः प्रणिनादयत्। ततो लोकपितामहः प्रजापतीन् सागरांश्च ससर्ज, तथा गायत्र्याः सम्भूतान् चतुर्वेदान् अपि निर्ममे। स तदा स्वसमानान् सर्वभूताधिपतीन् पुत्रान् अपि ससर्ज, येभ्यः लोकाः समुत्पन्नाः। प्रथमं तु स्वात्मसमं तपस्विनं मन्त्रसम्पन्नं धर्मनामानं पुत्रं विश्वेशं ससर्ज। ततः दक्षः, मरीचिः, अत्रिः, पुलस्त्यः, पुलहः, क्रतुः, वसिष्ठः, गौतमः, भृगुः, अङ्गिराः, मनुश्च—एते अद्भुताः पितरः ऋषयः धर्मं त्रयोदशधा जगृहुः। अथादितिः, दितिः, दनुः, कालः, अनायुः, सिंहिका, मुनी, ताम्रा, क्रोधा, सुरता, विनता, कद्रू—एता द्वादश दक्षस्य कन्याः। मरीचिपुत्रः कश्यपः तपसा जातः। तस्मै दक्षः ताः द्वादश कन्याः ददौ; तदा मुनेः सोमाय तारागणान् दत्तवान्। रोहिण्यादयः सर्वा शुभा ताराः, लक्ष्मीः, मरुत्वती, साध्या, विश्रुताः विश्वेशा इत्येते परिगण्यन्ते। देवी सरस्वती अपि पूर्वं ब्रह्मणा सृष्टा। एते पञ्च देवश्रेष्ठानां मध्ये परमश्रेष्ठाः। ब्रह्मा सर्वकर्मदर्शी तां शुभलक्षणां धर्मसम्पन्नां रूपिणीं पत्नीं दत्तवान्। सा सुरभिः नाम्ना ब्रह्माणं प्रीत्या उपगता; ततो ब्रह्मा लोकैः पूजितः तया सह संयोगं चकार। सृष्ट्यर्थं गोत्रयस्य च हेतोः, तस्यां महात्मनः धूमसदृशाः पुत्राः जाताः। रात्र्याः तमसः सन्ध्याभ्रसदृशाः, तीव्रतेजसः, रुदन्तः धावन्तश्च पितामहं निन्दन्तः अभवन्। रुदनात् धावनाच्च रुद्रत्वं प्राप्तवन्तः; तेषां तृतीयः निरृति, शम्भु, अपराजितः। मृगव्याधः, कपर्दी, दहनः, ईश्वरः, अहिर्बुध्न्यः, पूज्यः कपाली, पिङ्गलश्च। एते महातेजसः एकादश रुद्राः सेनापतयः प्रसिद्धाः, सुरभेः अपि गावः यज्ञपतयश्च समुत्पन्नाः। सुरभेः अपि श्रेष्ठाः शक्तयः, अक्षया गावः, अजाः, हंसाः, परमं च अमृतं उत्पन्नम्। सुरसाया उत्तमा औषधयः सृजिताः; धर्मात् लक्ष्मीः कामश्च, साध्यायाः साध्याः जाताः। भवः, प्रभवः, ईशः, असुरान्तकः, अरुणः, आरुणिः, विश्वावसु, बलः, ध्रुवः; हविष्यम्, वितानम्, विधानम्, शमितम्, वत्सरम्, भूति, सर्वासुरान्तकः। सुपर्वाणः, बृहत्तेजाः, लोकेषु पूजिता साध्याः, देवी च वासवस्यानुगत्या देवतान् अप्यजनयत्। प्रथमः वरः, द्वितीयः अक्षयः ध्रुवः, तृतीयः विश्वावसु, चतुर्थः सोमः स्वामी। शक्त्या तस्याः यमः अपि जातः, सप्तमः वायुः, अष्टमः निरृतिः, वसवः। धर्मस्य एषा सुदेव्यां जातिः, विश्वायां धर्मात् विश्वेदेवाः समुत्पन्नाः इति प्रसिद्धम्। दक्षः महाबाहुः, पुष्करस्वान्, चाक्षुषमनुः, मधु, महानागः। विश्रान्तकः, विश्रान्ताङ्गः, विश्कम्भः, बृहद्कीर्तिः, गरुडः सूर्यसदृशबलतेजाः। विश्वेदेवमाता विश्वेदेवान् अप्यजनयत्, मरुत्वती मरुत्वतः पुत्रान् देवतान् अप्यजनयत्। अग्निः, चक्षुः, सूर्यः, ज्योतिः, सावित्रः, मित्रः, अमृतः, शरवृष्टिः, सुखर्षः, महाबाहुः। विराजः, वाक्, विश्वावसु, मतिः, अश्वमित्रः, चित्ररश्मिः, निषधनः। हूयन्तः, वाडवः, चारित्रः, मन्दपन्नगः, बृहन्तः, बृहद्रूपः, पूतनानुगः। मरुत्वत्या एते मरुद्गणाः पूर्वं जाताः; अदित्या कश्यपात् द्वादश आदित्याः जाताः। इन्द्रः, विष्णुः, भगः, त्वष्टा, वरुणः, अर्यमन्, रविः, पूषा, मित्रः, धनदः, धाता, पर्जन्यः। एते द्वादश आदित्या दिवौकसां श्रेष्ठाः; आदित्यस्य द्वौ उत्तमौ पुत्रौ सरस्वत्यां जातौ। तपसा धर्मेण च श्रेष्ठौ, स्वर्गे अपि पूजितौ; दनुः दानवान्, दितिः दैत्यान् अप्यजनयत्। काला कालकेयान् असुरान् अप्यजनयत्; सुरसाया महाबलाः अल्पायुषः रोगाः पुत्राः। सिंहिका ग्रहाणां माता, मुनिः गन्धर्वाणां प्रवर्तकः; ताम्रा अप्सरःपुत्री धर्मिष्ठा। क्रोधायाः सर्वभूतानि पिशाचाश्च, यक्षगणाः राक्षसाश्च उत्पन्नाः। एवं ब्रह्मणा तपः, तेजः, श्री, नियमैः सह सृष्टिसर्गः कृतः, विविधाः देवाः, ऋषयः, प्रजापतयः, सुरासुराः, पशवः, औषधयः च जगति समुत्पन्नाः।