तदा गम्भीरस्वरेषु देवप्रतिमासु महान् भयङ्करः शब्दः समुत्पन्नः, धूमेन च दीप्त्या च समन्तात् प्रतिमाः सम्प्रकाशन्ति स्म। सर्वेषां देवतानां मूर्तयः महद्भयं प्रकटयन्ति स्म। तत्र वन्यपशवः गृह्यपशवश्च, विहङ्गमाश्च, सर्वे मिलित्वा भीषणं शब्दं कृतवन्तः, यदा महायुद्धस्य सन्निकर्षः अभवत्। नद्यः अपि प्रतिलोमगमनं कृत्वा दूषितजलानि वहन्ति स्म; दिशः सर्वाः रक्तधूल्या आवृताः, न दृश्यन्ते स्म। वनस्य पूज्यवृक्षा अपि कस्यापि पूजां न प्राप्नुवन्ति स्म; ते वातस्य प्रबलवेगेन ताडिताः, भग्नाः, नमिताश्च अभवन्। सर्वेषां भूतानां छायाः अपरिणताः अभवन्, यदा सूर्यः अपराह्णे प्रविशति, युगान्ते तु तद्वत्। तदा दैत्यराजस्य हिरण्यकशिपोः राजमहले कोशे च शस्त्रागारे च मधु स्फुटमदृश्यत। असुरविनाशाय देवतानां च जयाय विविधानि भीषणानि, विकृतदर्शनानि, महाप्रतिघोराणि अपशकुनानि दृष्टानि। कालस्य प्रेरणया एतानि चान्ये च बहूनि उग्राणि निमित्तानि दैत्यराजविनाशाय प्रादुर्भूतानि। पृथिव्याः कम्पने समुपस्थिते, महानात्मा दैत्यराजः हिरण्यकशिपुः, महाबलिनः पर्वतान्, महावीर्यवतः सर्पसमूहांश्च पतितुम् अकारयत्। चतुर्षु, पञ्चसु, सप्तसु च शिरःसु युक्ताः सर्पाः, विषाग्निदीप्तमुखाः, ज्वालाः विसृजन्ति स्म। वासुकिः, तक्षकः, कर्कोटकः, धनञ्जयः, एलामुखः, कालियः, महापद्मः च—एते सर्वे सर्पाः कम्पिताः। सहस्रशीर्षा शेषः, सुवर्णध्वजपताकी अनन्तः, महाभाग्ययुक्तः, दुःस्पन्दनः अपि कम्पितः। पृथिव्याः धारणकर्तारः, अधो जलनिवासिनः ये, ते सर्वे महाक्रुद्धेन दैत्यराजेन सर्वतो विदारिताः। पातालगतानां तेषां तेजस्विनां सर्पाणां मध्ये, हिरण्यकशिपुः पृथिवीं स्पृशति स्म। क्रोधेन संवृत्तोष्ठः, वराहवत् ज्येष्ठः, तदा भागीरथी, सरयू, कौशिकी च नद्यः कम्पिताः। ततः यमुनापि, कावेरी, कृष्णवेणा, गम्भीरगामिनी सुवेणा, कीर्तिमती गोदावरी च कम्पिता। चर्मण्वती, सिन्धु, नदीपतिश्च, कमलप्रभवा, शोणा रत्नसदृशजला च कम्पिता। निर्मलजलयुक्ता नर्मदा, वेत्रवती, गवां समूहैः सन्तुष्टा गोमती, प्राचीनसरस्वती च कम्पिता। मही, कलामही, पुष्पवती तमसा, जम्बूद्वीपः, रत्नवता, सर्वरत्नैः विभूषिता अपि कम्पिता। सुवर्णप्रकटाः, सुवर्णखनिभिः शोभिता, लौहित्ये महानदी पर्वतवनेन शोभिता च कम्पिता। पत्तनपुरं, कोष्ठागारं, मुनिवीरनिवासं, मगधानां, मुन्डानां, शुङ्गानां च ग्रामाणि, सुह्माः, मल्लाः, विदेहाः, मालवाः, काशिकोसलाः, गरुडालयः च—एते सर्वे दैत्यपतिना कम्पिताः। विश्वकर्मणा निर्मितं कैलासशिखरसदृशं, लौहित्याख्यं सागरं रक्तजलयुक्तं, महाभयं च कम्पितम्। शतयोजनमायतं उदयपर्वतं, सुवर्णमञ्चोपेतं, मेघमालाभिः सेवितं, सुवर्णवृक्षैः सूर्यसदृशैः शोभितं, शालतालतमालैः, कर्णिकारपुष्पितैः च विभूषितम्। प्रसिद्धः अयःमुखः पर्वतः, रत्नैः शोभितः, शुभः मलयपर्वतः, तमालवनगन्धयुक्तः च कम्पितः। सौराष्ट्रः, बाह्लीकः, शूरभीराः, भोजाः, पाण्ड्याः, वङ्गाः, कलिङ्गाः, ताम्रलिप्तकाः, उन्द्राः, पौन्द्राः, वामचूडाः, केरलवासिनश्च—सर्वे दैत्यराजेन, देवगन्धर्वाप्सरसां गणैः सह, कम्पिताः। यत्र कदाचिदगम्यं अगस्त्यस्य आश्रमं, सिद्धचराणां सभा, मनोहराणि पक्षिणां समूहाः, महावृक्षपुष्पितानि, सुवर्णशिखराणि, अप्सरसां गीतैः निनादितानि च, तत्र गिरिपुष्पितकः पर्वतः, सौभाग्यसम्पन्नः, मनोहरः, समुद्रं विदारयन्, चन्द्रसूर्ययोः विश्रामस्थानं, महाशिखरैः व्योमस्पृशः शोभते। चन्द्रसूर्यरश्मिसदृशः, समुद्रजलैरावृतः, विद्युल्लताभिः सर्वतः शोभितः, शतयोजनविस्तीर्णः। तत्र विद्युत्स्फुलिङ्गैः आहतः उच्चः पर्वतः ऋषभाख्यः तिष्ठति। तत्रैव शोभनः कुञ्जरपर्वतः, अगस्त्याश्रमः शुभः, विशालनेत्रः, भीमः, सर्पाणां नगरं च। तथा भोगवती पुरी, दैत्यपतिना कम्पिता, महापर्वतः महासेनः, पारियात्रः पर्वतः च। चक्रवान् पर्वतराजः, वाराहः पर्वतः, प्राज्योतिषपुरी सुवर्णमयी, यत्र दुष्टात्मा नरकः असुरः वसति। मेघः पर्वतराजः, घोरनिनादयुक्तः। तत्र द्विजश्रेष्ठ, षष्टिसहस्राणि पर्वतानि, यत्र मेरुः पर्वतराजः, नवसूर्यतेजसा दीप्तिमान्। यस्य गुहाः यक्षराक्षसगन्धर्वैः नित्यं सेविताः; हेमगर्भः महान् पर्वतः, तथा हेमसखः। कैलासः पर्वतराजः, दानवराजेन कम्पितः; तत्र वैखानसः सरः, सुवर्णपद्मैः आवृतम्।