महाबलः हिरण्यकशिपुः सहस्रसंख्याभिः स्त्रीभिः परिवृतः, अद्भुताभरणवस्त्रैः भूषितः, अनमोलरत्नवैडूर्यैः दीप्तिमद्वलयशिरोभूषणं धारयन्, ज्वलद्वलयकुण्डलयुगलः समुत्तिष्ठति स्म। सः दिव्यैः उपविष्टकुशैः आवृतं, सूर्यसमप्रभं, दिव्यं, लघु आसनं उपविश्य तिष्ठति स्म। तत्र दिव्यगन्धवहः सुखस्पर्शः समीरः प्रवाति स्म, हिरण्यकशिपुः दैत्यः ज्वलद्वलयकुण्डलयुतः तस्मिन्नेव उपविश्य आसीत्। तस्मिन्नेव काले, श्रेष्ठाः गन्धर्वाः हिरण्यकशिपोः महादैत्यस्य पूजार्थं दिव्यगानानि गायन्ति स्म। तत्र विश्वाची, सहजञ्या, प्रम्लोचा, सौरभेयी, समीची, पुण्जिकस्थली, मिश्रकेशी, रम्भा, चित्रलेखा, शुचिस्मिता, चारुकेशी, घृताची, मेनका, उर्वशी च—एता विख्याताः अप्सरसः तत्र सन्निहिताः। सहस्रशः अन्याः अपि, नृत्यगीतविशारदाः, राजा हिरण्यकशिपुं सेवन्ते स्म। तत्रैव विराजमानः महाबाहुः हिरण्यकशिपुः अधिपतिः, दितेः सर्वे पुत्राः वरप्राप्ताः तम् अर्चयन्ति स्म। तस्य अनुपमेयकर्मणः समीपे शतसहस्रशः बालिः, विरोचनः, नरकः पृथ्वीसुतः, प्रह्लादः, विप्रचित्तिः, महादैत्यः गविष्ठः, सुरहन्ता, सुनामा, प्रमति, सुमति च संमिलन्ति स्म। घटोदरः, महापार्श्वः, क्रथनः, पिठरः, विश्वरूपः, सुरूपः, स्वबलः, महाबलः, दशग्रीवः, वाली, मेघवासा महादैत्यः, घटास्यः, अकम्पनः, प्रजनः, इन्द्रतापनश्च तत्र उपस्थिताः। ते सर्वे दैत्यदानवगणाः ज्वलद्वलयकुण्डलमालाभिः भूषिताः, मधुरभाषिणः, नित्यनियतव्रताः, वीर्यशालिनः, वरप्राप्ताः, मृत्युमुक्ताः, हिरण्यकशिपुं अधिपतिं सेवन्ते। दिव्याभरणधारिणः सर्वे, महात्मानं तं पूजयन्ति, विविधरूपैः तेजस्विभिः विमानैः आगत्य, अग्निसदृशप्रभया प्रकाशमानाः। इन्द्रसमकायाः, अद्भुतकङ्कणभूषिताः, दितेः पुत्राः, अलङ्कृताः, सर्वथा तम् उपासते। तस्मिन्नेव दिव्यसभायां, गिरिसमप्रमाणाः असुराः, सर्वे सुवर्णदेहाः, सूर्यप्रभया दीप्तिमन्तः विराजन्ते। हिरण्यकशिपोः ऐश्वर्यं न कदापि श्रुतं न दृष्टं, दैत्यसिंहस्य तस्य महात्मनः सा महिमा। सुवर्णरजतविभूषिते वेदिकायाम्, रत्नमयमार्गेषु, पशुपतिः अधिपः तां सभां पश्यति स्म, दिव्यरत्नखचितवातायनैः प्रकाशमानाम्। सः दितेः पुत्रं, विशुद्धसुवर्णमालाभूषितं, सूर्यप्रभया दीप्तिमन्तं, सहस्रशः शतशश्च दैत्यैः सेव्यमानं, अपश्यत्। तदा, कालचक्रवत् आगतम्, सिंहस्वरूपं गुह्यं, अग्निरिव भस्मनाच्छन्नं, तं महात्मानं दृष्ट्वा। हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्लादः, महाबलः, दिव्यदृष्टिः, आगतम् सिंहस्वरूपं देवम् अपश्यत्। तं अदृष्टपूर्वं रूपं, सुवर्णशैलसन्निभं, दृष्ट्वा सर्वे दानवाः, हिरण्यकशिपुश्च, विस्मिताः अभवन्। तदा उवाच—"राजन्, दैत्यप्रभो, न कदापि नः दृष्टं न श्रुतं चैतद् सिंहस्वरूपम्। किमेतद् दिव्यं रूपं, अव्यक्तात् उत्पन्नं, भीषणं दानवानां नाशकं, मनो मम विदार्यते। अस्य रूपस्य मध्ये देवाः, समुद्राः, सर्वे नद्यः, हिमालयः, परियात्रः, अन्ये च सर्वे पितृशैलाः सन्ति। चन्द्रः तारागणैः सह, सूर्यः वसुभिः सह, कुबेरः, वरुणः, यमः, इन्द्रः, शचीपतिः चात्रैव दृश्यन्ते। मरुतः, दिव्यगन्धर्वाः, तपस्विनः ऋषयः, नागाः, यक्षाः, पिशाचाः, राक्षसाश्चात्र सन्ति। ब्रह्मा देवः, पशुपतिः च, ललाटे विचरन्ति, स्थावरजङ्गमसहिताः सर्वे। त्वं चास्माभिः सह, दानवगणैः परिवृतः, शतसहस्रविमानैः, सभायाः सहितः, अत्रैव दृश्यसे। त्रयो लोकाः, राजन्, धर्मश्च शाश्वतः, अस्मिन्नेव नरसिंहे दृश्यन्ते, समग्रं च विश्वम्। अत्र प्रजापतिः, महात्मा मनुः, ग्रहाः, योगशक्तयः, वृक्षाः, प्रलयकालः, धृतिः, बुद्धिः, सुखम्, सत्यं, तपः, दमश्च सन्ति। कीर्तिमान् सनत्कुमारः, सर्वे देवाः, सर्वे ऋषयः, क्रोधः, कामः, हर्षः, धर्मः, मोहः, पितरश्चात्र सन्ति।" एवं प्रह्लादस्य वचनं श्रुत्वा हिरण्यकशिपुः प्रभुः, सर्वान् दानवान् तेषां नायकांश्च उवाच—"एषः सिंहः अदृष्टपूर्वरूपधारी गृहीयताम्। यदि कश्चित् संशयः अस्ति, हन्यताम्, वनचारी ह्येषः।" ततः सर्वे दानवगणाः हृष्टाः, तं भीषणपराक्रमं सिंहं परिवृत्य, स्वबलप्रदर्शनं कृत्वा तं भीषयितुं प्रचक्रमुः। तदा महाबलः नरसिंहः सिंहनादं नदन्, तं दिव्यसभां विदारयामास, मृत्युसदृशवक्त्रः। सभायां विदार्यमाणायाम्, हिरण्यकशिपुः स्वयम्, क्रोधात् विकृतलोचनः, सिंहाय आयुधानि प्रक्षिपत्। सः ततः सर्वाणि आयुधानि, घोरतरं दण्डमन्त्रं, तीक्ष्णं कालचक्रं, परं विष्णुचक्रं च प्रयुक्तवान्। ब्रह्मास्त्रं, त्रैलोक्यदाहकं महाज्वलनं, अद्भुतं वज्रं, शुष्कं च स्निग्धं च, तानि सर्वाणि अपि सः प्रयुक्तवान्।