तत्र तु दिव्ये तस्मिन्नासनमण्डपे विविधवृक्षसमूहैः समलङ्कृतं वनं विराजते स्म। तत्र वरुणवृक्षाः, वत्सनाभाः, कटहलवृक्षाः, चन्दनानि, कदम्बाः, सुमनसाः, निम्बाः, पिप्पलाः, तिन्दुकाश्च सुशोभन्त। पारिजाताः, लोघ्राः, मल्लिकाः, भद्रदारवृक्षाः, आमलकी, जम्बूवृक्षाः, कुचाः, शैलवालुकाश्च तत्र दृष्टाः। तत्र खर्जूराः, नारिकेलाः, हरितकी, विभीतकाः, कालियकाः, द्रुकालाः, हिङ्गुः, पारियात्रकवृक्षाश्च वर्धन्ते स्म। मन्दाराः, कुन्दाः, लक्तवृक्षाः, पतङ्गाः, कुटजाः, रक्तकुरण्टकाः, नीलवृक्षाः, अगरुश्च तत्र सुसम्पन्नाः। कदम्बाः, भव्यवृक्षाः, दाडिमाः, बीजपूरकाः, सप्तपर्णाः, बिल्वाः च मधुमक्षिकाभिः परिवृताः विराजन्ति स्म। अशोकाः, तमालवृक्षाः, नानाविधलता-गुल्मैः आच्छादिताः, अनेके मधूकाः, सप्तपर्णाः, क्षीरस्राविवृक्षाश्च तत्र दृश्यन्ते। नानारूपलताः पत्रपुष्पफलयुक्ताः, अन्ये च बहवो वनजवृक्षाः तत्र सन्ति। विविधपुष्पफलैः भूषिताः ते वृक्षाः सर्वतो विराजन्ति, चकोरपक्षिणः, पद्मानि, मदोत्कटकोकिलाः, शारिकाः च तत्र रमन्ते। महान् वृक्षाः पुष्पभारनतशाखाः, शाखासु नानावर्णपक्षिणः—रक्ताः, पीताः, लोहितवर्णाश्च—निलीनाः सन्ति। जीवजीविकाख्याः पक्षिणः हृष्टाः परस्परं पश्यन्ति, तस्मिन्सभामण्डपे दैत्याधिपः हिरण्यकशिपुः उपविष्टः। सः हिरण्यकशिपुः सहस्रस्त्रीपरिवृतः, अद्भुताभरणवस्त्रैः भूषितः, अमूल्यरत्नमणिविचित्रकिरिटधारी, दीप्तकुण्डलधरः, तत्र विराजमानः। दिव्ये, सुवर्णरश्मिसमप्रभे, अल्पे आसने, दिव्योपधानैः समाच्छादिते, सः उपविष्टः। तत्र दिव्यगन्धवाहिनी मन्दसुप्रभा वाताः सुखस्पर्शाः वहन्ति, हिरण्यकशिपुः दैत्यः दीप्तकुण्डलभूषितः तत्र स्थितः। तस्मिन्नन्तरे, श्रेष्ठगन्धर्वाः हिरण्यकशिपोः पूजायै दिव्यगीतानि गायन्ति। विश्वाची, सहजन्या, प्रम्लोचा, सौरभेयी, समीची, पुण्जिकस्थली—एता विख्याताः—तथा मिश्रकेशी, रम्भा, चित्रलेखा, शुचिस्मिता, चारुकेशी, घृताची, मेनका, उर्वशी च, सहस्रशः अन्याः अपि, गीतनृत्यविशारदाः, राजन् हिरण्यकशिपोः सेवा कुर्वन्ति। तत्र, बलवान् हिरण्यकशिपुः उपविष्टः, सर्वे दितिपुत्राः वरप्राप्ताः, तमुपासते। अस्य अद्वितीयकर्मणः समीपे, शतानि सहस्राणि च, बली, विरोचनः, नरकः पृथ्वीपुत्रः, प्रह्लादः, विप्रचित्तिः, महाअसुरः गविष्ठः, सुरहन्ता, सुनामा, प्रमति, सुमतिः, घटोदरः, महापार्श्वः, क्रथनः, पिठरः, विश्वरूपः, सुरूपः, स्वबलः, महाबलः, दशग्रीवः, वाली, महाअसुरः मेघवासा, घटास्यः, अकम्पनः, प्रजनः, इन्द्रतापनः च, अन्ये च बहवः दैत्यदानवगणाः, दीप्तकुण्डलमाल्यभूषिताः, वाग्मिनः, सततव्रतधारिणः, वीर्यशालिनः, वरप्राप्तमृत्युहराः, हिरण्यकशिपोः उपासकाः। ते सर्वे दिव्याभरणयुताः, विविधरूपदीप्तविमानैः अग्निसमप्रभैः आगत्य, महात्मानं हिरण्यकशिपुं पूजयन्ति। सर्वे महेन्द्रसदृशदेहाः, अद्भुतकङ्कणभूषिताः, दितिपुत्राः, विराजमानाः, सर्वथा तमुपासते। तस्मिन्सभामण्डपे, पर्वतोपमाः असुराः, सर्वे सुवर्णदेहाः, सूर्यसमप्रभया विराजन्ति। हिरण्यकशिपोः यशः, दैत्यसिंहस्य, न कदापि श्रुतं न दृष्टं, तादृशी महत्ता तस्य महात्मनः। सुवर्णरजतविचित्रपीठे, मणिविचित्रमण्डपमार्गे, पशुपतिस्वामिः हिरण्यकशिपुः, दिव्यरत्नवातायनैः शोभितां सभां पश्यति स्म। सः दितिपुत्रं, निर्मलसुवर्णमालाभूषितं, सूर्यसमप्रभं, सहस्रशः शतशश्च दैत्यैः सेव्यमानं, अपश्यत्। ततः, कालचक्रसदृशं, सिंहरूपं देवं, अग्निः श्मशानरजसा गूढ इव, आगतम् अवलोक्य, महानात्मा हिरण्यकशिपुः विस्मितः। हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्लादः, तेजस्वी दिव्यचक्षुष्मान्, आगतं सिंहरूपं देवं अपश्यत्। तस्य रूपं न पूर्वं दृष्टं, सुवर्णपर्वतसदृशं, दृष्ट्वा सर्वे दानवाः हिरण्यकशिपुना सह विस्मिताः। सः महाबाहुः दैत्यप्रभवः राजन्, उवाच—"न नः कदापि श्रुतं न दृष्टं—एतादृशं सिंहरूपम्। किमेतदिदं दिव्यरूपं, अव्यक्तात् प्रादुरभूत्, भीषणं दानवविनाशनक्षमं, मनो मम विदारयति। अस्मिन्रूपे देवा, समुद्राः, सर्वनद्यः, हिमालयः, पारियात्रः, अन्ये च सर्वे पूर्वपर्वताः स्थिताः। चन्द्रमा ताराभिः, सूर्यः वसुभिः, कुबेरः, वरुणः, यमः, इन्द्रः, शचीपतिः चात्र सन्ति। मरुतः, दिव्यगन्धर्वाः, तपस्विनः ऋषयः, नागाः, यक्षाः, पिशाचाः, बलिनः राक्षसाश्च अस्मिन्सन्ति। ब्रह्मा देवः, पशुपतिः चास्य ललाटे विचरन्ति, सर्वे स्थावरजङ्गमाश्च। त्वं च, वयं च, सर्वे दानवगणाः, शतशः विमानैः परिवृताः, अस्य सभायां अपि सन्निहिताः।" एवं तत्र दिव्ये सभामण्डपे, वृक्षलतापुष्पफलपक्षिप्रभृतिभिः शोभिते, हिरण्यकशिपुः दैत्यगणैः परिवृतः, सिंहरूपं परमेश्वरं साक्षात् प्रत्यक्षीकृतवान्।