महाबलवान् प्रभुः तत्र विविधवर्णपुष्पफलोपेतान् सुरभिगन्धिनः वृक्षान् अपश्यत्। स तत्र सभायां नात्युष्णशीतानि सरांसि सर्वतीर्थानि च दृष्टवान्। तानि सरांसि पद्मैः शतपत्रैः सुरभिपुष्पैः रक्तैः कुबलयैः नीलैः कुमुदैः च आवृतानि आसन्। तत्र रम्यैः धातराष्ट्रैः, राजहंसैः, प्रियैः कारण्डवैः, चक्रवाकैः, सारसैः, कुररैः च शोभितानि जलानि आसन्। निर्मलवर्णैः स्फटिकसदृशैः पक्षिभिः, धवलपिच्छैः, नानाहंसगणगीतैः, सारसस्वनपूरितैः च सरांसि समलंकृतानि आसन्। तत्र शुभगन्धिभिः पुष्पगुच्छसमृद्धाभिः लतानां विविधानां शिखरस्थाभिः पुष्पिताभिः च महान् प्रभुः दृष्टवान्। केतक, अशोक, सरल, पुंनाग, तिलक, अर्जुन, आम्र, निप, प्रस्थपुष्प, कदम्ब, बकुल, धव—एतेषां वृक्षाणां समूहेषु सः विचरन् अपश्यत्। प्रियङ्गु, पाटल, शाल्मली, हरिद्र, साल, ताल, तमाल, चम्पक—एतेषां रम्यवृक्षाणां तथा अन्येषां पुष्पितवृक्षाणां शोभया सभा विराजिता आसीत्। पारिजात, लोध्र, मालती, भद्रदारु, आमलकी, जम्बू, कुचा, शैलवालुक—एतैः सह तत्र वृक्षाणि आसन्। तत्र खर्जूर, नारिकेल, हरितकी, विभीतक, कालीयक, द्रुकाल, हिङ्गु, पारियात्रक—एतेषां वृक्षाणां समूहेषु सभा शोभायमानाऽभवत्। मन्दार, कुन्द, लक्त, पतङ्ग, कुटज, रक्तकुरण्टक, नीलवृक्ष, अगरु—एतेषां वृक्षाणां समुच्चयः तत्र दृष्टः। कदम्ब, भव्य, दाडिम, बीजपूरक, सप्तपर्ण, बिल्व—एतेषां वृक्षाणां समन्तात् भ्रमरसमावृताः आसन्। अशोक, तमाल, विविधलताप्रच्छन्नाः, बहवः मधूक, सप्तपर्ण, क्षीरस्राविणश्च वृक्षाः तत्र आसन्। तत्र नानारूपलताः पत्रपुष्पफलोपेताः, अन्ये च वने जाताः वृक्षाः आसन्। नानापुष्पफलविभूषिताः ते वृक्षाः सर्वतः शोभन्ते स्म, चकोरैः, पद्मैः, मदोत्कटकोकिलैः, शारिकाभिः च समलंकृताः। महावृक्षाः पुष्पभारनमितशाखाः, शाखासु उपविष्टैः पक्षिभिः रक्तपीतरक्तवर्णैः पूरिताः आसन्। जीवजीविकाः पक्षिणः परस्परं सन्तुष्टा अपश्यन्। तस्यां सभायां दैत्याधिपः हिरण्यकशिपुः उपविष्टः आसीत्। सहस्रशः स्त्रीभिः च अद्भुताभरणवस्त्रधारिणीभिः परिवृतः, मणिवज्रकुटिलमौलिधारी, दीप्यमानकुण्डलधरः सः आसीत्। दिव्यासनमुपविष्टः, लघु, रविसदृशप्रभामण्डलः, दिव्यः, सुरशय्योपचितः सः विराजमानः आसीत्। तत्र दिव्यगन्धवाहिनी मन्दपवनः सुखस्पर्शः प्रववौ, हिरण्यकशिपुः दैत्यः ज्वलत्कुण्डलधरः तत्र आसीत्। तस्मिन्नेव काले श्रेष्ठाः गन्धर्वाः दिव्यगीतैः तं महादैत्यं हिरण्यकशिपुं स्तोतुं आरब्धाः। विश्वाची, सहजन्या, प्रम्लोचा, सौरभेयी, समीची, पुण्जिकस्थली, मिश्रकेशी, रम्भा, चित्रलेखा, शुचिस्मिता, चारुकेशी, घृताची, मेनका, उर्वशी च—एता विख्यातानाम् अप्सरसां गणाः। सहस्रशः अन्याः नृत्यगीतविशारदाः तं नृपं हिरण्यकशिपुं सेवन्ते स्म। तत्रैव विराजमानः महाबाहुः हिरण्यकशिपुः प्रभुः, सर्वे दितिसुताः वरप्राप्ताः तं पूजयन्ति स्म। तस्य अप्रतिमकर्मणः समागच्छन्ति शतसहस्रशः—बलिः, विरोचनः, नरकः पृथ्वीसुतः, प्रह्लादः, विप्रचित्तिः, गविष्ठो महासुरः, सुरहन्ता, सुनामा, प्रमति, सुमति च। घटोदरः, महापार्श्वः, क्रथनः, पिठरः, विश्वरूपः, सुरूपः, स्वबलः, महाबलः। दशग्रीवः, वाली, मेघवासा महासुरः, घटास्यः, अकम्पनः, प्रजनः, इन्द्रतापनः च। सर्वे दैत्यदानवगणाः ज्वलत्कुण्डलमाल्यभूषिताः, वाग्मी, नित्यनियतव्रताः, शूराः, वरप्राप्ताः, मृत्युमुक्ताः, हिरण्यकशिपुं प्रभुं सेवन्ते स्म। सर्वे दिव्याभरणभूषिताः, महात्मानं तं पूजयन्ति, नानारूपविमानैः अग्निसदृशप्रभाभिः आगत्य। सर्वे महेन्द्रसमानवपुषः, अद्भुतकङ्कणधारिणः, दितिसुताः, विभूषिताः, सर्वथा तं पूजयन्ति स्म। तस्यां दिव्यायां सभायां असुराः पर्वतसमा, सर्वे सुवर्णदेहाः, सूर्यप्रभया विराजन्ते स्म। यथाऽपूर्वं न श्रुतं न दृष्टं हिरण्यकशिपोः ऐश्वर्यं, तादृशं तस्य महात्मनः माहात्म्यम्। सुवर्णरजताभरणमण्डिते वेदिकायाम्, रत्नमयमार्गेषु, मृगपतिः प्रभुः सभा-मण्डपं अपश्यत्, दिव्यरत्नवातायनैः दीप्तिमन्तं। स दितिसुतं सुवर्णनिर्मलमाल्यभूषितं, सूर्यसदृशप्रभामण्डलम्, शतसहस्रदैत्यपरिचरितं दृष्टवान्।