देवाः सर्वे भगवन्तं नारायणं समुपेत्य, "हे नारायण, महाभाग, त्वयि वयं शरणं गताः। त्रातुमर्हसि नः प्रभो, हिरण्यकशिपुं दैत्यराजं हन" इत्युक्तवन्तः। तं प्रति वदन्ति—"त्वमेव नः परः स्रष्टा, त्वमेव परो गुरु, त्वमेव परो देवः, ब्रह्मादिदेवेषु श्रेष्ठतमः।" ततो भगवान् नारायणः सर्वान् सुरान् सम्बोध्य, "मा भैष्ट देवाः, अमृताः, भयात् विमुक्तिं ददामि। यूयं च शीघ्रं स्वं स्वर्गलोकं प्रतिपद्यताम्, विलम्बं मा कुरुत।" इत्युक्त्वा, "एष दैत्यः वरप्रभावात् मदान्वितः स्वगणैः सह, अमराधिपैः दुर्जयः सन्, मया हनिष्यते—दैत्येशः" इति प्रतिजज्ञे। एवं कथयित्वा, भगवाञ्छ्रीमान् देवाधिपतीन् विसृज्य, हिरण्यकशिपोर्वधाय मनः कृतवान्। ततः स महाबाहुः भगवान् अव्ययः विष्णुः शीघ्रं प्रणवाक्षरं (ॐ) सहायमाकरोत्। ॐकारेण सह सन्नद्धः स भगवान् हरिः, सूर्यसमप्रभः, चन्द्रसौन्दर्यसमन्वितश्च, हिरण्यकशिपोः निवासं जगाम। तत्र स भगवान् नरसिंहः, नरसिंहस्वरूपं धारयन्—नरदेहम् अर्धं, सिंहदेहम् अर्धं—स्वहस्तेन तस्य हस्तं स्पृष्टवान्। ततः स हिरण्यकशिपोः महतीं दिव्यां रम्यां मनोहरां सभां दृष्टवान्, या कामैः सर्वैः समन्विता बभौ। सा सभा दीर्घा, शतार्धयोजनमित्या, दिव्या, इच्छया गम्या, पञ्चयोजनविस्तीर्णा च। सा जराशोकक्लेशरहिताऽचलाऽशुभा सुखदा, राजप्रासादोपमा, तेजसा दीप्तिमतीव बभौ। अन्तरजलेन संयुक्ता, विश्वकर्मणा निर्मिता, दिव्यरत्नवृक्षैः सुसज्जिता, फलेन पुष्पेण च शोभिता। नीलपीतश्वेतश्यामकृष्णरक्तवर्णवृक्षैः, शतशाखाभिः पुष्पितलता च तत्र आसीत्। सा सभा श्वेतमेघसमूहवद् द्योतमानाऽम्लानगन्धयुक्ता च बभौ। सा सुखदा, न दुःखदा, नात्युष्णा न शीतला, तत्र प्राप्ताः न कदाचन क्षुधिताः, न तृषिताः, न श्रान्ताः भवन्ति। नानारूपविभूषिता, अद्भुतदीप्तिस्तम्भयुक्ता, तैः स्तम्भैः नावलीढा, नित्यश्चाव्यया। सा सभा चन्द्रसूर्याग्नितेजःपरिषद्, स्वयंज्योतिः, दिविसंस्थितं सूर्यं प्रकाशयन्तीव बभौ। तत्र दिव्यानाम् मानुषाणां च सर्वे कामाः, अन्नपानं स्वादुसम्पन्नं च नित्यं विपुलं। माल्यानि सुरभिणि, नित्यपुष्पफलवृक्षाः, उष्णे शीतलं जलं, शीते तु तुष्णिम् उदकम्। पुष्पिताग्राणि महाशाखानि, कोमलपत्राणि लतानि च, सरित्सरःसु विततानि। तत्र स भगवान् नानाविधवृक्षान् सौरभ्यपुष्पफलसम्पन्नान् अपश्यत्। नातिशीतलानि नात्युष्णानि सरांसि, सर्वाणि पुण्यानि च जलानि, सभायाम् अपश्यत्। तानि सरांसि पद्मोत्पलशतपत्रसुरभिपुष्पैः, रक्तकुवलयैः नीलकुमुदैश्च आच्छादितानि। तत्र शोभनाः धार्तराष्ट्राः, राजहंसाः, प्रियकारण्डवाः, चक्रवाकाः, सारसाः, कुरराः च विहरन्ति। शुभ्रवर्णाः क्रौञ्चसदृशाः, धवलपिच्छाः, बहुहंसगोष्ठीकृताः, सारसस्वरेण पूरिताः। तत्र शुभगन्धिलताः पुष्पसमूहसमृद्धाः, नानापुष्पयुताः, पर्वतशिखरस्थाः दृष्टाः। केतका, अशोक, सरल, पुंनाग, तिलक, अर्जुन, आम्र, निप, प्रस्थपुष्प, कदम्ब, बकुल, धववृक्षाः तत्र सन्ति। प्रियंगु, पाटल, शाल्मली, हरिद्रा, साल, ताल, तमाल, चम्पकादिवृक्षाश्च शोभन्ते। अन्येऽपि पुष्पवन्तो वृक्षाः सभायां बभुः, पारिजात, लोध्र, मालती, भद्रदारु, आमलकी, जम्बू, कुचा, शैलवालुकाश्च तत्र सन्ति। खर्जूर, नारिकेल, हरितकी, विभीतक, कालीयक, द्रुकाल, हिङ्गु, पारियात्रकवृक्षाश्च। मन्दार, कुन्द, लक्त, पतंग, कुटज, रक्तकुरण्टक, नीलवृक्ष, अगरुश्च तत्र। कदम्ब, भव्य, दाडिम, बीजपूरक, सप्तपर्ण, बिल्व, भ्रमरसंवृत्ताः च वृक्षाः। अशोक, तमाल, नानाशाखालतान्विताः, मधूक, सप्तपर्ण, क्षीरस्राविवृक्षाश्च। नानारूपलताः पत्रपुष्पफलसमन्विताः, अन्ये च वन्यवृक्षाः तत्र। नानापुष्पफलभूषिताः, चकोर, पद्म, मदोत्कण्ठितकोकिल, शारिकाभिः सहिताः। महावृक्षाः पुष्पिताग्राः, शाखासु स्थितपक्षिभिः रक्तपीतकुसुमवर्णैः शोभन्ते। जीवजीविकाः पक्षिणः परस्परं पश्यन्तः प्रमुदिताः। तस्यां सभायां दैत्याधिपः हिरण्यकशिपुः स्थितः आसीत्।