धर्मनिष्ठः पुरुषः, पितृकार्ये सम्यगनुष्ठातुमुद्यतः, प्रथमं स्वस्य च पितुः चार्थे गावः, भूमिः, सुवर्णं, वस्त्राणि, उत्तमानि शय्यानि, ब्राह्मणैः यद् यद् इच्छ्यते तदपि, दानरूपेण समर्पयेत्। सः कदाचन कृपणभावं न कृत्वा, तृप्तिं पितृभ्यः दद्यात्; ततः, विश्वेदेवभ्यः जलं स्वधा-शब्देन समर्पयेत्। दत्त्वा, सः प्राज्ञः ब्राह्मणैः पूर्वदिशं प्रति स्थित्वा, आशीर्वादान् गृह्णीयात्; तत्र सः वदेत्—"मृदु भवन्तु पितरः"—इति, ब्राह्मणाश्च तदनुचरेयुः। यदा ब्राह्मणाः वदन्ति—"वर्धतां नः कुलम्"—तदा सः प्रत्युवाच्येत्—"समृद्धिं प्राप्नुयुः दातारः"—इति, एवं क्रमशः भाषेत। ब्राह्मणैः यदा उच्च्यते—"सत्यं भवन्तु एतेऽनुग्रहाः"—तदा सः स्वस्तिवाचनं पठित्वा, भक्त्या पिण्डान् अपनीयात्। अवशिष्टान्नेन सह ब्राह्मणानां निर्गमनं प्रतीक्षेत्; ततः, विधिवत् गृहदेवताभ्यः बलिं दद्यात्। यदन्नं भूमौ स्थाप्यते, तदेव धर्मिष्ठानां, श्रद्धावन्तां, सेवकवर्गस्य च पितृभागः इति निर्दिष्टम्। एषः पितृभोजनः प्राचीनैः पितृभिः स्थापितः, पुत्रवतां पुत्रहीनानां, स्त्रीणां च, हे राजन्। ततः, तेषां पुरतः स्थित्वा, कुम्भं गृहित्वा, "वाजे वाजः" इति जपेत्, कुशाग्रेण च तान् विसर्जयेत्। बहिः अष्टपदव्रजनेन, स्वजनैः, पुत्रैः, भार्याभिः च सह, प्रदक्षिणं कृत्वा पुनः आगच्छेत्। पुनः, अग्निं नमस्कृत्य, मन्त्रैः सम्प्रक्षिप्य, वैश्वदेवकर्म च नित्यनैवेद्यं च समाचरेत्। वैश्वदेवकर्मणः अनन्तरं, सेवकैः, पुत्रैः, बान्धवैः सह, पितृभ्यः अर्पितं सर्वमन्नं अतिथिभिः सह भुञ्जीत। दीक्षारहितः अपि, सर्वेषु पर्वदिवसेषु, एतद्विश्वश्राद्धं कर्तुं अर्हति; सर्वकामफलप्रदं हि तत्। पत्नीविना, विदेशे अपि, भक्तः प्राज्ञः, शूद्रः अपि, मन्त्रवर्ज्यं एतत् विधिना कर्तुं अर्हति। तृतीयं श्राद्धं "समृद्धिश्राद्ध" इति कथ्यते, उत्सवेषु, विवाहेषु, मङ्गलकर्मसु च, आनन्दसमये कर्तव्यम्। प्रथमं मातरः पूजनीयाः, अनन्तरं पितरः; तेषां पश्चात्, हे राजन्, मातामहाः, तथा सर्वदेवताः च। प्रदक्षिणं कृत्वा, दध्ना, अक्षतान्नेन, फलैः, जलैः च, पूर्वदिशं प्रति, पिण्डान् दर्भदूर्वासंयुक्तान् समर्पयेत्। समृद्धिकर्म समाप्ते, प्रत्येकं युग्मं प्रति अर्घ्यं दद्यात्; द्विजातीययुग्मानि वस्त्रैः, सुवर्णेन, अन्यैश्च सम्मानयेत्। तिलहोमः यवैः सह, नन्दीश्लोकपाठपूर्वकं, सर्वमङ्गलकर्माणि श्रेष्ठैः ब्राह्मणैः पठनीयानि। एवं, शूद्रः अपि, सामान्यसमृद्धिश्राद्धे, सदा श्रद्धया, मन्त्रेण, विनयेन च कर्तव्यम्। भगवतः वचनानुसारं, शूद्रः दाने भक्तः स्यात्; दानात् हि तस्य सर्वाः कामाः सिध्यन्ति। अथ एकोद्दिष्टश्राद्धस्य विधिं वक्ष्यामि, यथा चक्रपाणिना भगवता उक्तम्—यत् पुत्रैः मृतस्य कृते कर्तव्यम्, पित्र्ये च अशौचविधानं। ब्राह्मणानां मृत्यौ दशरात्रमशौचं, क्षत्रियाणां द्वादशरात्रम्, वैश्यानां पञ्चदशरात्रम्। शूद्राणां सपिण्डेषु मासपर्यन्तम्, चूडाकर्मारहितस्य त्रिरात्रमशौचं स्मृतम्। एवमेव जातौ अपि, सर्ववर्णेषु, सर्वदा, अस्थिसंग्रहे च, देहस्पर्शो विधीयते। मृतस्य द्वादशरात्रं पिण्डदानं कर्तव्यम्; एतत् तस्य प्रयाणसाधनं, महातृप्तिप्रदं च। तस्मात् द्वादशरात्रं मृतः न यमपुरं नीयते; सः स्वगृहं, पुत्रं, भार्यां च पश्यति। तस्मात् दशरात्रं क्षीरेण बहिः सदा पितृपावकस्य शमाय, श्रान्तिहरणाय च, समर्पणीयम्। एकादशे दिने, अशौचात् मुक्तः, एकादश ब्राह्मणान्, अथवा क्षत्रियादीन्, अन्नेन तर्पयेत्। द्वितीये दिने, एकोद्दिष्टश्राद्धं पुनः सम्यक् विधिना, वह्निसंस्कारपूर्वकं, देवभागवर्जितं, समाचरेत्। एकसूत्रं, एकमर्घ्यं, एकः पिण्डः च विधीयते; "आगच्छतु" इति उक्त्वा, तिलयुतं जलं दद्यात्। अवशिष्टं क्षिपित्वा, "प्रयाणे प्रीयताम्" इति वदेत्, यथापूर्वं पित्र्यं कर्म वेदवित् समाचरेत्। एवं मासपर्यन्तं सर्वाणि कर्माणि सम्यक् समाचरेत्; अशौचात् द्वितीये दिने, पृथग् शय्या दातव्या। सुवर्णपुरुषं, फलवस्त्रैः भूषितं, पूजयेत्; ब्राह्मणदंपती च नानाविधानाभरणैः सत्कुर्यात्। वृषोत्सर्गः, शुभा गौरवर्णा धेनुर्दानं, अन्नपूर्णः कुम्भः च दातव्यः। संवत्सरपर्यन्तं तिलयुतं जलं दद्यात्; संवत्सरात् अनन्तरं सपिण्डीकरणं समाचरेत्। सपिण्डीकरणानन्तरं, मृतः पक्षिकर्मणि भागी भवति; ततो वृद्धिकर्मणि अर्हः, गार्हस्थ्यं च लभते। सपिण्डीकरणश्राद्धे, प्रथमं देवतान् नियोजयेत्; पितरः तत्रोपवेश्य, मृतं पृथग् निर्दिशेत्। चतुर्द्रोणानि चन्दनजलं तिलयुतानि स्थापयेत्; मृतस्य पात्रं पितृपात्रेषु अर्घ्याय सिञ्चेत्। संकल्पं कृत्वा, दाता चत्वारः पिण्डान् निर्माय, "समानाः" इति उक्त्वा, अन्तिमयोः द्वयोः, तृतीयं त्रिधा विभजेत्। एवं, धर्मनिष्ठः पुरुषः, पितृकार्याणि श्रद्धया, शुद्धभावेन, शास्त्रविधिना च सम्यगनुष्ठाय, पितॄन् तृप्तिं नयति, स्वं च कुलं पुण्येन योजयति।