पुराणविद्यया समन्वितः धर्मज्ञः, पाठनाध्ययननिरतः, शिवपूजकः, पितृभक्तः, सूर्यनिष्ठः, विष्णुपरायणः च—एवं गुणैः युक्तः पुरुषः श्राद्धकर्मणि योग्यः इति निर्दिष्टम्। ब्रह्मनिष्ठः योगशान्तः, आत्मसंयमी, सदाचारवान्; तस्यापि पौत्रः, स्वमित्राणि, आचार्यः च यत्नेन भोज्याः इति विधानम्। हास्यवेदः, मातुलः, बान्धवः, पुरोहितः, गुरु, सोमपः, धर्मवक्ता, यज्ञपरिक्षकः च—एते अपि श्राद्धे योग्याः। सामवेदस्वरपद्धतिप्रवीणः, कर्मपरम्परशुद्धिकर्ता, सामगायकः, ब्रह्मचारी, वेदपारंगतः, ब्रह्मज्ञः च—एते सर्वे श्राद्धे भागी। यत्र एते जनाः श्राद्धे भागं गृह्णन्ति, तत् श्राद्धं श्रेष्ठतमं मन्यते; तान् यत्नेन भोजयेत्। अधुनातः वर्जनीयान् शृणु। पतितः, आरोपितः, नपुंसकः, निन्दकः, विकृतः, रोगी, दुर्नखः, कृष्णदन्तः, सूकर-गर्दभ-अश्वपालकः च—एते वर्जनीयाः। परधनासक्तचित्तः, प्रमत्तः, उन्मत्तः, क्रूरः, मृग-शकुनि-व्याघ्रवृत्तिः, कपटः—देवलकादयः च—एते वर्जनीयाः। कृतघ्नः, नास्तिकः, म्लेच्छदेशवासिनः, त्रिशङ्कुः, बार्बरः, द्रविडः, कोंकणः च—एते अपि वर्जनीयाः। सर्वे पाखण्डलिङ्गधारी वर्जनीयाः, विशेषतः श्राद्धकाले; पूर्वपरे वा दिवसे संयमी तान् आमन्त्रयेत्। यदा आमन्त्रिताः, तदा पितरः तान् ब्राह्मणान् समीपं आगच्छन्ति; वायुवत् आगत्य, उपविष्टान् सेवयन्ति। दक्षिणजानु स्पृशन्, "मया त्वं आमन्त्रितः" इति वदेत्; एवं आमन्त्र्य, पितृबान्धवान् नियमाः उद्घोषयेत्। श्राद्धकर्ता अहं च, सदैव कोपवर्जितौ, शुद्धिनिष्ठौ, ब्रह्मचर्यनिष्ठौ भवावः। तर्पणाख्यं पितृयज्ञं समाप्त्य, अग्निहोत्री waning चन्द्रे पिण्डश्राद्धं कुर्यात्। गोमयेन लिप्ते, दक्षिणाभिमुखे, गवां शालायां वा जलसमीपे श्रद्धया श्राद्धं कुर्यात्। अग्निम् उपस्थाप्य, समहस्तेन पिण्डं दद्यात्, "पितृभ्यः इदं ददामि" इति दक्षिणे सर्वं स्थापयेत्। ततः आवृष्ट्य, अग्रे त्रिः प्रदाने कुर्यात्; तानि दीर्घाणि, चतुःअङ्गुलविस्तीर्णानि स्युः। खदिरकाष्ठेन, रजताभरणयुक्तेन, अङ्गुलमात्रेण, हस्तरूपेण त्रि-स्रुवाणि निर्मीयेत्। कुम्भः, कांस्यपात्रम्, छालिका, समिधः, तिलः, पात्राणि, शुद्धवस्त्राणि, सुगन्धधूपः, लेपनानि च—एतानि सर्वाणि संगृह्येत्। वामहस्तेन, दक्षिणतः शनैः आगम्य, गृहद्वारस्य पुरतः भूमौ स्थापयेत्। गोमयेन लिप्ते स्थले, गोमूत्रेण मण्डलम् आरेख्य, अक्षतैः पुष्पैः च पूजां वामहस्तेन कुर्यात्। ब्राह्मणान् पादयुग्मं प्रक्षाल्य, पुनः पुनः नमस्कृत्य, कुशासनं विधिवत् स्थाप्य, तत्र उपवेशयेत्। आवृष्ट्य, ब्राह्मणान् उपवेश्य, आमन्त्रयेत्; देवयज्ञे द्वौ, पितृयज्ञे त्रयः—एकैकस्य वा उभयोः। स्वामी अपि अत्र भोजनं विस्तृतं न कुर्यात्; प्रज्ञः प्रथमं देवयज्ञे ब्राह्मणान् अर्घ्यादिभिः नियोजयेत्। ब्राह्मणानामनुज्ञया, स्वगृह्यसूत्रे निर्दिष्टं विधिं अनुसृत्य, अग्निकर्म कुर्यात्, कांस्यपात्रे पिण्डं स्थापयेत्। विद्वान् आप्यायनं अग्निसोमाभ्यां कुर्यात्; एकाग्निः चेत्, दक्षिणाग्नौ वा तदनन्तरं कुर्यात्। उपवीतधारणं समाप्त्य, आवृष्ट्यादिकं कर्म दक्षिणे पार्श्वे उपवीतं स्थाप्य, ज्ञानी विधिना कुर्यात्। शेषहविष्यान् षट् पिण्डान् निर्माय, वामहस्तेन जलपात्रेण तिलैः जलं दद्यात्। कुशान् सावधानं वामजानु समीपे स्थाप्य, असूया-वर्जितः, यथानियमं रेखाङ्कनं, आवृष्ट्यशुद्धिं च कुर्यात्। दक्षिणाभिमुखः, स्रुवं हस्ते स्थाप्य, एकैकं पिण्डं सर्वेषु कुशेषु क्रमशः स्थापयेत्। ततः कुशेषु नामगोत्राणि जपेत्, तान् स्पृष्ट्वा, अर्हितानां हस्तं प्रक्षालयेत्। एवं पुनः शुद्धिं कुर्यात्, षडृतून् नमस्कृत्य, सुगन्धधूपादि यथायोग्यं समर्पयेत्। एवं वेदमन्त्रैः आह्वानं विधिना कृत्वा, एकाग्नौ एकं प्रदानेन, एकस्रुवं स्यात्। ततः पत्न्यः कुशे भोजनं दद्यात्; पिण्डादीनां च आह्वानं विसर्जनं च कुर्यात्। पिण्डानां अंशान् क्रमशः गृह्णीत्, प्रथमं ब्राह्मणान् सावधानं भोजयेत्। अंशग्रहणात् द्विजातिभिः भक्ष्यते, तस्मात् "अन्वाहार्यं" इति प्रसिद्धम्; तदपि चन्द्रक्षये कुर्यात्। प्रथमं तिलैः जलं, शुद्धिप्रकारं च हस्ते स्थाप्य, पिण्डाग्रं दद्यात्, "एषां तृप्त्यर्थं" इति वदेत्। वर्णयन्, शुद्धं मधुरं च भोजनं सदा दद्यात्, क्रोधपरायणान् वर्जयन्, नारायणं हरिं स्मरन्। तृप्तिं ज्ञात्वा, सर्ववर्णेषु अन्नं विकीर्य, अन्नं जलसहितं गृह्णीत्, जलं भूमौ विसृजेत्। भोजनान्ते, पुनः पुष्पाक्षतैः जलं दद्यात्, शुभवाक्यं जप्य, सर्वं पिण्डेषु संगृह्येत्। देवात् आरभ्य, अन्तं यावत् विधिं कुर्यात्; अन्यथा श्राद्धं नष्टं भवति। ब्राह्मणान् विसर्ज्य, तेषां प्रदक्षिणं सम्यक् कुर्यात्। एवं श्राद्धकर्मणि विधिविधानं, योग्यायोग्यानां चयनं, पूजनं, भोजनं, तर्पणं च, श्रद्धया, शुद्धया, नियमेन कर्तव्यं इति महात्म्यं प्रतिपादितम्।