ततः पितामहः तां कन्यां स्नेहपूर्वकं सम्बोधितवान् — “अतः, पुत्रि, तव तपस्याः फलम् मृत्युः अनन्तरं प्राप्तासि। अष्टाविंशतितमे द्वापरे मीनयोने जनिष्यसि। पितृणां उल्लङ्घनात् तव वंशे दुःखमवश्यम् अनुभविष्यसि; अतः राजा वसोरपि कन्या भविष्यसि। युवती भूत्वा, तव दुरलभं लोकं पुनः प्राप्तासि; पराशरस्य बीजेन एकः पुत्रः भविष्यति। तस्मिन्नेव द्वीपे, बदर्याख्ये, तव पुत्रः बदरायणः धीरः एकं वेदं बहुधा विभजिष्यति। शान्तनुः, समुद्रम्शस्य पुत्रः, पौर्वराजस्य द्वौ पुत्रौ जनिष्यतः — विचित्रवीर्यः च चित्राङ्गदः च। तौ बुद्धिमन्तं क्षेत्रजं पुत्रं उत्पाद्य, त्वं प्रौष्ठपदी अष्टका रूपं धृत्वा पितृलोकं गमिष्यसि। लोकस्य तु सत्यवतीति, पितृलोकस्य अष्टका इति प्रसिद्धा भविष्यसि, दीर्घायु आरोग्यं सर्वकामफलं च दात्री। अनन्तरं, उत्तमसरित्स्वरूपेण, अच्छोदा नाम्ना पुण्यदायिनी तृप्तिदायिनी च नदी रूपेण भविष्यसि।” एवं उक्त्वा, तैः पितृभिः ततः तत्रैव अन्तर्दधाने, सा कन्या पूर्वोक्तं फलम् अवाप्तवती। स्वर्गे अपि अन्ये दिव्यलोकाः सन्ति, विभ्राजाख्याः, यत्र बर्हिषदाः पुण्यपितरः निवसन्ति। तत्र सहस्राणि विमानानि कुशैः भूषितानि कल्पितानि, यत्र फलप्रदाता बर्हिषदाः वर्तन्ते। तत्र समृद्धिसभासु, पितृयज्ञदातारः देवैः, असुरैः, गन्धर्वैः, अप्सराभिः सह मोदन्ति। स्वर्गे यक्षराक्षसगणाः देवैः सह, तपोयोगसम्पन्नान् पुलस्त्यपुत्रान् शतशः पूजयन्ति। तेषु, महात्मनां पुण्यशालीनां मध्ये, दिव्ये स्वर्गे एकः कीर्तिमती कन्या जाता। सा योगिनी योगजननी च, घोरं तपः कृत्वा, भगवतः प्रसादेन वरं प्राप्तवती; हरिं वरं वव्रे। “योगयुक्तं, सुन्दरं, जितेन्द्रियं पतिं देहि; त्वं प्रसन्नः, श्रेष्ठं नरं पतिं मे देहि।” भगवान् उक्तवान् — “व्यासनः पुत्रः शुकः जातः सति, त्वं तस्य योगाचार्यस्य पत्नी भविष्यसि।” तस्यां कृत्व्याख्या योगिनी कन्या भविष्यति, या पाञ्चालराजाय मानुषरूपेण दत्ता भविष्यति। ब्रह्मदत्तस्य योगविद्यायाः माता प्रसिद्धा भविष्यसि; तव पुत्राः कृष्णः गौरः प्रभुः शम्भुः च भविष्यन्ति। ते महात्मनः पुण्यशालिनः परमपदं प्राप्स्यन्ति; तान् सुतान् जन्मित्वा, पुनः योगेन वरैः मोक्षं प्राप्स्यसि। वसिष्ठस्य पुत्राः उत्तमस्वरूपिणः पितरः स्मृताः, सर्वे मानसाः धर्मरूपिणः। दिव्ये उत्तमस्वर्गे, यत्र ते निवसन्ति, श्राद्धदक्षिणा ग्राहिणः क्रीडन्ति। पादजाः अपि विमानैः सर्वकामभोगैः युक्तैः निवसन्ति; तु ब्राह्मणाः श्राद्धकर्तारः तत्र अधिकं सुखं प्राप्नुवन्ति। तेषु, गौराख्या मानसी कन्या स्वर्गे दीप्तिमती, शुक्रस्य पत्नी, साध्येषु प्रसिद्धा। सूर्यवर्त्मनि, मरीचिगर्भाख्येषु लोकेषु, अङ्गिरसः पुत्राः पितरः हविषां भागिनः निवसन्ति। पुण्यकर्मणः क्षत्रियाः तीर्थेषु श्राद्धदातारः, ते राजपितरः स्वर्गमोक्षफलदातारः। तेषु, यसोदा नाम्ना मानसी कन्या, लोकेषु प्रसिद्धा, अंशुमतस्य पत्नी, पञ्चजनस्य सूनुः। सा दिलीपस्य माता, भागीरथस्य पितामही च अभवत्; कामदुघाख्याः लोकाः सर्वकामप्रदाः प्रसिद्धाः। यत्र सुष्वधा नाम्नः पुण्यपितरः निवसन्ति, तत्र आज्यपाख्याः लोकाः कर्दमस्य प्रजापतेः। पुलहाङ्गिरसयोः वैश्यवंशजः तान् पूजयन्ति; तत्र श्राद्धकर्तारः तान् तत्रैव प्रस्थितान् एकस्मिन्नेव समये पश्यन्ति। मातः भ्रातृः पितरः भगिन्यः मित्राणि बान्धवाः च — अनेके जनाः दशसहस्रजन्मसु दृष्टाः अनुभूताः च। तेषु, विरजा नाम्ना मानसी कन्या प्रसिद्धा, सा नहुषस्य पत्नी, ययातिः पुत्रः। तदनन्तरं, एकाष्टका नाम्ना कन्या जाता, या पुण्यशालिनी ब्रह्मलोकं प्राप्तवती; एते त्रयः समूहाः उक्ताः, चतुर्थं समूहं वक्ष्यामि। मांसाख्ये लोकेषु, ब्रह्माण्डात् ऊर्ध्वे, मानसी कन्या नर्मदा नाम्ना प्रसिद्धा। तत्र नित्यपितरः सोमपाः धर्मरूपिणः, ब्रह्मात् परे स्मृताः। ते स्वधायाः उत्पन्नाः, योगेन ब्रह्मपदं प्राप्ताः, मनसा सर्वसृष्टिं कृत्वा स्थिताः। तेषां कन्या नर्मदा, जलवाहिनी नदी, दक्षिणदिशं प्रवहन्ती, प्राणिनः शुद्धयन्ती। तेषाभ्यः सर्वे मनवः प्राणीश्च सृष्टाः सृष्टिचक्रे; एतद् ज्ञात्वा, जनाः धर्माभावे अपि श्राद्धं कुर्वन्ति। तेषु एव योगकृपा सततं प्राप्ता; सृष्ट्यादौ पितृभ्यः श्राद्धं स्थापितम्। रजतपात्रं वा रजतसम्भूषितं वा, स्वधायाः अग्रे अर्पितं, पितृभ्यः सदा तुष्टिदायकम्।