यः कश्चन ब्रह्मलोकमुत्क्रम्य शिवपदं प्राप्नोति, स एव एतेषां एकाधिकशतानां नाम्नां शिवसन्निधौ जप्यकारणं कुर्यात्। तृतीय्यां वा अष्टम्यां वा तिथौ, गोदानदिने वा श्राद्धकाले वा, कश्चित् पण्डितः देवपूजार्हः एषां नाम्नां जपं कुर्वन् पुत्रसमृद्धिं लभते। एवं ब्रह्मविद् ब्रह्म सम्पद्यते—इति सा देवी तत्र स्वयमेव स्वात्मानं समर्प्य प्रोवाच। स्वयम्भूः कालान्तरे प्रचेतसः पुत्रो दक्षो जाता, पार्वती च शिवस्यार्धाङ्गिनी देवी सञ्जाता। सा मेनायाः गर्भे जाता, भोगमोक्षफलप्रदा जाता च। अरुन्धती अपि एषां नाम्नां जपात् परमं योगं प्राप्तवती। पुरुषरवाः राजर्षिलोकप्रसिद्धिं प्राप्य, ययातिः पुत्रधनसमृद्धिं, भार्गवः अपि तद्वत् अभ्यपद्यत। अन्ये देवाः, दानवाः, ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, बहवः शूद्राश्च यथेष्टसिद्धिं प्राप्नुवन्। यत्रैतद् लिख्यते पूज्यते च देवसन्निधौ, तत्र दुःखं वा अमंगलं वा कदापि न जायते। सोमपथाख्या लोका भवन्ति, यत्र मरीचिप्रजाः, दिव्यपितरः, देवैः नित्यं पूज्यन्ते। तत्र अग्निष्वात्ताः नाम याज्ञिकाः पितरः वसन्ति; तेषां मध्ये अच्छोदा नाम मनसः जाता कन्या नदी अस्ति। तत्रैव प्राचीनैः पितृभिः कृतमच्छोदासरः सरोवरमस्ति, अच्छोदा च सहस्रसंवत्सरं तपः कृत्वा तत्र स्थितवती। तदा पितरः तस्याः तपसा तुष्टाः, दिव्यरूपधारिणः, सुरमाल्यालङ्कृताः, सुरगन्धानुलेपिताः, तत्र आगत्य वरदानाय उपस्थिताः। सर्वेऽपि तदा युवा, बलिनः, कामदेवसमानदर्शना अभवन्। तेषां मध्ये अमावासुः नाम पितरं दृष्ट्वा, अच्छोदा सखीभिः सह, कामेन पीडिता, साकं सायुज्यं ववाञ्छ। योगभ्रष्टा जाता, सुतपस्विनी कन्या, पूर्वं भूमिं न स्पृष्टवती, किन्तु अमावास्यां तिथौ, अनिच्छन्ती अपि, भूमौ पतिता। तस्याः धैर्येण सा अमावास्या इति लोके प्रसिद्धा, पितृप्रियत्वात् अक्षयपुण्यदा जाता। सा दुःखिता, शोकवशात् अधोमुखी, लज्जिता, तपोभ्रंशकारणात् पितॄन् प्रार्थयामास स्वकीर्त्यर्थम्। तदा पितरः तस्यै तपस्विन्यै, भाविष्यद्भावं देवकार्यं च विज्ञाय, अनुग्रहपूर्णं वाक्यमूचुः— "यद् यद् स्वर्गस्थे दिव्यशरीरे पण्डितैः क्रियते, तस्यैव तु फलं दिव्येऽपि वा, मर्त्येऽपि मरणानन्तरं लभ्यते। अतः कन्ये, मृत्योः पश्चात् तपसः फलं प्राप्स्यसि। अष्टाविंशतितमे द्वापरे मत्स्ययोनिरेव जातासि। पितृभ्यः अपराधात् कुलदुःखं अनुभविष्यसि, तस्मात् वासोः राज्ञः कन्या भविष्यसि। कन्यारूपेण स्वलोकान् प्राप्स्यसि, पाराशरस्य बीजेन एकं पुत्रं लप्स्यसे। बदरीद्वीपे तव पुत्रः बदरायणः एकं वेदं बहुधा करिष्यति। पौरवस्य शन्तनोः पुत्रौ विचित्रवीर्यश्चित्राङ्गदौ भविष्यतः। तयोः जननानन्तरं क्षेत्रज्ञाय द्वौ पुत्रौ दत्वा प्रौष्ठपदी अष्टका रूपेण पितृलोके वत्स्यसि। सत्यवतीति लोके, अष्टकेति पितृलोके, दीर्घायुषी स्वास्थ्यप्रदा सर्वकामफलप्रदा च भविष्यसि। अनन्तरे काले नदीरूपेण अच्छोदा नाम्ना पुण्यदा तृप्तिदा च भविष्यसि।" एवं उक्त्वा पितरः तत्रैव अन्तर्धानं गताः, सा च पूर्वोक्तं फलं प्राप्नोत्। स्वर्गे अन्ये अपि दिव्यलोकाः सन्ति, ये vibhrāja इति प्रसिद्धाः, यत्र बर्हिषदः पुण्यात्मानः पितरः निवसन्ति। तत्र सहस्रशः दर्भमण्डिताः विमानाः कल्प्यन्ते, यत्र फलप्रदा बर्हिषदः वसन्ति। तत्रैव समृद्धिसभासु पितृयाजिनः स्वर्गे रमन्ते, देवासुरगन्धर्वाप्सरसां समूहैः सह। तत्र यक्षराक्षसगणाः अपि देवैः सह पुलस्त्यपुत्रान् शतशः तपःयोगयुक्तान् पूजयन्ति। तत्रैव पुण्यशीला, महात्मना, भक्तानां अभयप्रदा कन्या दिव्ये लोके जाता। सा योगिनी, योगमातृका, घोरं तपः कृत्वा भगवन्तं तुष्टाव। तस्याः ईश्वरः प्रसन्नः सन् वरं ददौ, सा च हरिं पतिं ववाञ्छ—"योगयुक्तं, सुन्दरं, जितेन्द्रियम्, उत्तमं नरं पतिं मे ददातु।" भगवानुवाच—"व्यासनः यदा पुत्रः शुकः जायते, तदा त्वं तस्य योगाचार्यस्य भार्या भविष्यसि। तव कन्या कृत्वी नाम योगिनी भविष्यति, या पाञ्चालराजाय तव द्वारा मानवेषु दास्यसे। ब्रह्मदत्तस्य माता च प्रसिद्धा भविष्यसि, पुत्राः कृष्णगौरप्रभुशम्भवः स्युः। ते महात्मानः पुण्यशीलाः परमं पदं प्राप्स्यन्ति; तेषां जननानन्तरं पुनः योगेन वरैः मोक्षं प्राप्स्यसि।" एवं पितृलोकस्य, देवलोकस्य च, पुण्यकथाः प्रवृत्ताः, यथा दिव्याः स्त्रियो योगेन, तपसा, धर्मेण च स्वीयं पुण्यं, कीर्तिं, मोक्षं च प्राप्नुवन्ति।