तत्र तस्मिन् महायुद्धे धनुषां निष्कृष्टैः शब्दैः आकाशे वातेन सञ्चालितैः मेघानां गर्जनायाम् इव भीषणः शब्दः उत्पन्नः। समरे ते वीराः उच्चैः घोषयन्तः—"मा भैः! क्व गमिष्यसि? मृत्युसमः त्वम्! शीघ्रं हनिहि, अहम् अत्र तिष्ठामि—आगच्छ, वीर्यं दर्शय!"—इति आह्वयन्तः। अपरः अपरं प्रति उच्चैः शब्दं कृत्वा—"गृह्णीहि! छिन्धि! भञ्जय! खाद! हन्य! विदारय!"—इति यमस्य निवासं प्रति धावन्तः। तत्र केचित् खङ्गैः हताः, केचित् परशूनैः छिन्नाः, केचित् गदाभिः दग्धाः, केचित् मुष्टिभिः ताडिताः। केचित् दानवाः शूलैः विदारिताः, केचित् त्रिशूलैः वेधिताः, अन्ये बाणपुष्पैः शोभमानाः गिरयः इव समुद्रजलानि पतिताः, भीमकुम्भिल-मकरैः सह। तत्र देवाः अन्ये च, सुस्थिताङ्गाः अपि मृतदेहाः, समुद्रे वर्षमेघानां गर्जनायाम् इव शब्दं कुर्वन्तः। तस्मात् शब्दात् समुद्रजन्तवः—कुम्भिलाः, मकराः, तिमिङ्गिलाः—रुधिरगन्धेन मद्यन्तः, महासागरं उत्थापयन्ति। भीषणरूपाः ते परस्परं युद्धं कुर्वन्तः, परिक्रम्य दानवानां रुधिरं खादन्ति। तिमिङ्गिलाः अप्सरांस् दूरं कृत्वा, दैत्यैः सह रथैः, आयुधैः, अश्वैः, वस्त्रैः, भूषणैः च खादन्ति। यथा आकाशे जलमध्ये च असुराणां प्रमथानां युद्धम् जायते, एवं जलजन्तवः अपि युद्धं कुर्वन्ति। यथा प्रमथाः दैत्याः च परिभ्रमन्ति, तथा तिमिङ्गिलाः कुम्भिलाः च; यथा परस्परं ताडयन्ति, तथा विक्षतदेहाः उच्चैः शब्दं कुर्वन्ति। क्षणेन समुद्रप्रदेशः रुधिरारुणैः उद्यतजलैः पूर्णः जातः, देवाः, असुराः, कुम्भिलाः, तिमिङ्गिलाः च, विक्षताङ्गाः, स्रवद्व्रणाः, मिश्रिताः। आदौ इन्द्रः, अमरबलसम्पन्नः, त्रिपुरस्य विशालं द्वारं, महागिरिम् मेघं वा इव, अभिपीडितवान्। ततः स्कन्दः, कनकसदृशवर्णः, उदितसूर्यसदृशः, हरनगरस्य उत्तरान्तर्गतं द्वारं आरोहितवान्, अष्टशिखरगिरिं पतितसूर्यः इव। यमः कुबेरः च, दण्डपाशधारिणौ देवौ, पश्चिमद्वारे स्थितौ, शत्रूणां प्रवेशं निवारयन्तौ। दक्षशत्रुः रुद्रः, दशसहस्रसूर्यप्रभः, दिव्यरथस्थः, त्रिनयनः, शत्रुनगरस्य दक्षिणद्वारं अवरोधितवान्। कैलासशशिसदृशः, सुवर्णमयः, रम्यरूपः, उच्चैः द्वारयुक्तः गृहराजः प्रमथैः घेरितः, वर्षणमेघसदृशः। प्रमथाः गृहान् पर्वतश्रेणीभिः वेदीभिः च समूलं उख्य समुद्रमध्ये क्षिप्तवन्तः, तिमिरमेघानां गर्जनायाम् इव। रक्तवर्णाः, बहुवाटिकायुक्ताः, शोकविभिन्नाः, कूजनकुक्कुटाः, तेषां गृहाणां स्त्रियः—"भगवन्! पिता! पुत्र! भ्राता! प्रियः! वल्लभः!"—इत्यादि अप्रियं शब्दं उच्चैः वदन्त्यः, गृहविनाशे। पत्न्यः, पुत्राः, जीवाः च विनश्यमानाः, नगरयुद्धे तीव्रता वर्धिता, महासुराः, समुद्रसदृशवेगाः, कोपितगणपतिं प्रत्यावर्तितवन्तः। तत्र परशूनैः, शिलाभिः, त्रिशूलैः, वज्रैः, महागदाभिः च, परस्परविनाशाय, गम्भीरद्वेषयुक्तं भीषणं युद्धं अभवत्। परस्परं धावन्तः, संग्रामं कुर्वन्तः, देवासुराणां शब्दः कल्पान्ते समुद्रगर्जनायाम् इव। सततं व्रणयुक्ताः, रुधिरं वमन्तः, क्रोधात् ताम्राः, नानारवाः, गणपतयः, अग्रासुराः च, महाशब्दं सृजन्तः, युद्धम् अकुर्वन्। नगरस्य मार्गाः रुधिरमलिनाः, भग्नसुवर्णशिलाभिः, स्फटिकैः च आवृत्ताः, क्षणेन, भीषणाः, छिन्नशीर्षपादहस्ताः, मार्गं सुलभं कृतवन्तः। तदा तारकः, क्रोधात् रक्तनेत्रः, वृक्षगिरिषु गुह्यः, अद्भुतबलसम्पन्नः, मुख्यद्वारं रक्षितवान्। स महान्, अद्भुतबलपराक्रमः, इन्द्रियजयेन गर्वितः, नगरसोपानं प्राप्तान् भूतगणान् निवार्य, नगरात् निर्गत्य भीषणं निनादं कृतवान्। स महान् दैत्यः, महागिरिसदृशः, क्रुद्धगजः इव, रुद्रस्य रथं हर्तुं उद्यतः, किन्तु समुद्रसीमायाम् इव निवारितः। शेषः, सुधन्वन्, गिरिशः, चतुर्मुखः, त्रिनयनः च, तारकं समीपं गत्वा, युद्धे कम्पितवन्तः, वातेन समुद्रः कम्पितः इव। शेषः, गिरिशः, पितामहः च, आक्रोशिताः, रथं आकाशे स्थिताः, बलप्रहारैः संयोजनेषु ताडिताः, भीषणशब्दं कृतवन्तः। भवः, धनुर् बाणं च उत्तोल्य, एकं पदं ऋग्वेदाश्वस्य पृष्ठे, अन्यं वृषभे स्थापयित्वा, नगरसमूहं निरीक्ष्य तिष्ठति। तदा भवपादस्य घर्षणेन अश्ववृषभयोः स्तनदन्ताः पतिताः, त्रिशूलधारिणा पीडिताः। तस्मात् कालात् अश्वगवां स्तनदन्ताः म्लानाः जाताः, तेन तादृशाः दृश्यन्ते। तारकः, भीषणनेत्रः, रक्तपुच्छः, नन्दिना, कुलानन्देन, रुद्रस्य सन्निधौ दृढं बद्धः। तदा नन्दिः, तीक्ष्णपरशुना, दानवपतिं ताडितवान्, यथा काष्ठच्छेदकः चन्दनतरुं छिनत्ति। परशुप्रहारात् वीरः तारकः, पर्वतप्रहारेण हिंसितमृगः इव, गणपतिं विरुद्ध्य खड्गं उत्तोल्य पलायितः। यज्ञसूत्रं गृहित्वा छित्वा निनादं कृतवान्; ततः भीषणं सिंहनिनादं, गणपतिभिः तारा हन्यमाने, भीषणशङ्खध्वनिं च उत्पन्नम्। काले तिमिरप्रमथेषु, वाद्यशब्दे च, मायः, समीपस्थः, विद्युन्मालिं बलवत्तरं प्रति उक्तवान्— "किम् एष शब्दः, बहुमुखजन्तुगर्जनायाम् इव, समुद्रविभागे श्रूयते? वद, विद्युन्मालिन्, किम् एतत्? गणपालाः हस्तिस्वामिनः युद्धाय गताः वा?"—इति। एवं मया उक्तः, विद्युन्मालिः, सूर्यरश्मिसदृशः, युद्धभूमिं गत्वा, प्रसन्नः, शत्रुविजयिनः देवान् प्रति उक्तवान्— "धृतिमन्, तारकः, यशः निधिः, यमवरुणमहेंद्ररुद्रशक्तिः, सर्वयुद्धशिखरः, गणपतिभिः युद्धे नश्यति।" एवं तत्र महायुद्धे, देवासुरगणैः, प्रमथैः, दानवैः च, समुद्रजन्तुभिः सह, भीषणं संग्रामं जातम्, तत्र तारकस्य पतनं सम्प्राप्तम्।