ततः दानवाः त्रिपुरेण सह गताः इति ज्ञात्वा, सुराः पितामहं प्रति शीघ्रं रथं आनयितुम् आवेदयन्। ततः सिंहनादं कृत्वा, हृष्टाः सशस्त्राः देवाः दिव्यं रथं समन्तात् परिवृत्य, पश्चिमसागरं प्रति प्रस्थिताः। तत्र, भवं—देवदानवगुरुम्—परिवृत्य, सुराः सिंहनादं कुर्वन्तः, दानवानां निकेतनं पश्चिमसागरं प्रति शीघ्रं अग्रसरन्ति। अमृतनगर्यां अपि, भीषणः कोलाहलः उत्पन्नः, यत्र नगाडीनां मेघानां च शब्दः मिश्रितः, स्त्रीणां क्रन्दनैः सह अधोलोकस्य विक्षोभमिव प्रतीतः। तदा लोकनाथः, सुरपतिः, शत्रुं अन्वेष्टुम् उद्द्युक्तः, त्रिपुरं गतं शत्रुं शीघ्रं दृष्ट्वा इन्द्रं प्रति उवाच। "देवसेनापते! पश्य, दानवाः त्रिपुरनिवेशने प्रविष्टाः। यमेन वरुणेन कुबेरः षण्मुखेन च सह, तेषां गणैः सह, अहं तान् क्षणात् नाशयिष्यामि।" "गच्छ, शत्रुनाशस्य आयोजनं कृतम्; पुरातनानि नगराणि समुद्रे स्थितानि। उत्तमेन रथेन आरोहितः भवः पुनः त्रिपुरविनाशाय समुद्रं प्रति गतः।" एवं, बलं गणयित्वा, दितिसुताः लवणसागरस्य उपरि स्थित्वा, त्रिपुरं तस्य स्वामिनं च बाणगदावज्रवृष्ट्या अभ्यघ्नन्। अहं अपि उत्तमेन रथेन आरोहितः, देवश्रेष्ठ, त्वां अनुवर्तिष्ये। असुरश्रेष्ठविनाशाय, त्वदीयस्य सुखाय कार्यं करिष्यामि, निष्पाप। भववाक्यैः प्रेरितः, हरिः दशशतपुत्ररूपं धृत्वा, त्रिपुरनगरीविनाशकामनया विशालपद्मनयनः, प्रस्थितः। ततः, मघवान् अमृतनाथः, तान् असुरान् विनाशाय अगच्छत्; सर्वे लोकपालाः गणपतयः च तस्य सह प्रस्थिताः। सर्वे अधिपतयः हृष्टाः आकाशे समुत्तस्थुः; गगनमार्गे गताः, पक्षिणां पर्वतानां दीप्तिमिव प्रकाशन्तः। तत्र, तां नगर्यं विनाशाय अगच्छन्, रोगाः देहं यथा आक्रामन्ति, शंखनादं नगाडीनां च शब्दं कुर्वन्तः, अन्यान्य वाद्यानि च वादयन्तः, त्रिपुरवासिभिः देवाः दृष्टाः। "हरः आगतः" इति उक्त्वा, महाबलिनः महाअसुराः महाविक्लवता आक्रान्ताः, यथा समुद्रः प्रलयकाले कम्पते। दिव्यनगाडीनां शब्दं श्रुत्वा, दानवाः भीषणरूपाः, गर्जन्तः, नानाविधानि वाद्यानि प्रत्युत्तरं वादयन्तः। यः पूर्वं शक्तिं दर्शितवान्, पूर्वदेवाः वर्तमानदेवाः च, परस्परं विरुद्धाः, एकमेकं विनाशयितुं आरभन्त। उभयतः समक्रोधेन आक्रन्दन्तः, भीषणः अप्रतिमः युद्धः आरभ्यते, शस्त्रनिनादेन शरीराणि विच्छिन्नानि। ते ज्वलन्तसूर्यवत्, दीप्ताग्निवत्, महानागवत् गर्जन्तः, पक्षिवत् भ्रमन्तः, पर्वताधिपवत् कम्पन्तः, मेघवत् गर्जन्तः प्रस्थिताः। सिंहवत् ह्वायन्तः, मेघवत् गर्जन्तः, समुद्रवत् तरंगिताः, स्वयं समुद्रवत् विक्षिप्ताः। प्रमथाः महाबलिनः, दानवाः च, वज्रैः पर्वतानिव अभ्यघ्नन्। धनुषां निष्कर्षणेन भीषणः शब्दः उत्पन्नः, वातेन चालितमेघानां शब्दमिव आकाशे। युद्धे उच्चैः घोषयन्तः—"मास्ते भयम्! क्व गमिष्यसि? मृत्युसमः त्वम्! शीघ्रं हन, अहं स्थास्यामि—आगच्छ, वीर्यं दर्शय!"—इति। "गृह्णीहि! छिन्धि! भञ्ज! खाद! हन! विदारय!" इति परस्परं घोषयन्तः, यमालयं प्रति धावन्ति। केचित् खड्गैः हताः, केचित् परशुभिः छिन्नाः, केचित् गदाभिः पिष्टाः, केचित् मूष्टिभिः ताडिताः। केचित् दानवाः शूलैः विदारिताः, केचित् त्रिशूलैः छिन्नाः, अन्ये बाणपुष्पवत् दीप्तिमन्तः, महानदीषु गिरिवत् पतिताः, भीषणमकरग्राहमीनमध्ये। शरीराणि यद्यपि सुसंयुक्तानि, मृतदेवदितिसुताः च, समुद्रे मेघनादमिव गर्जन्ति। तेन शब्देन, मकरग्राहमीनाः रक्तगन्धेन मद्यन्तः, महासागरं विक्षिप्तवन्तः। भीषणरूपाः, तत्र परस्परं युद्धं कुर्वन्तः, दानवरक्तं परिभ्रम्य उपयुञ्जन्ति। शार्कः जलचरान् दूरं कृत्वा, दैत्यान् रथैः शस्त्रैः अश्वैः वस्त्राभरणैः सह उपयुञ्जन्ति। यथा दिवि जलमध्ये असुरप्रमथयुद्धम्, तथा जलचराः अपि युद्धं कुर्वन्ति। प्रमथदैत्याः यथा भ्रमन्ति, तथा शार्कमकराः; यथा परस्परं आघातयन्ति, तथा विक्षिप्तदेहाः भीषणनिनादेन क्रन्दन्ति। क्षणमात्रेण, सागरप्रदेशः रक्तवर्णितः, तरंगितः, देवासुरमकरमीनैः, विक्षिप्तव्रणैः, रक्तप्रवाहैः, मिश्रितः। प्रथमं, इन्द्रः अमृतबलसम्पन्नः, त्रिपुरद्वारं महापर्वतमेघसदृशं आक्रामन्। ततः स्कन्दः, कनकसूर्यवर्णः, हरनगर्याः उत्तरद्वारं आरोहन्, अष्टशिखरपर्वते वृद्धसूर्यवत् पतन्। यमः कुबेरः च, दण्डपाशधारिणौ, पश्चिमद्वारे स्थित्वा, शत्रुदेवाः प्रतिरुद्धवन्तौ। दक्षशत्रुः रुद्रः, दशसूर्यतेजसा दीप्तः, दिव्यरथयुक्तः, त्रिनेत्रः, शत्रुनगर्याः दक्षिणद्वारे स्थित्वा, प्रबन्धनं अकरोत्। उच्चद्वारयुक्तानि, सुवर्णमण्डितानि, कैलासचन्द्रसदृशानि, रम्यरूपाणि, प्रमथैः परिवृतानि, शिलावृष्टिमेघवत् दीप्तानि। प्रमथाः, गृहाणि पर्वतश्रृंगैः वेदिकाभिः च निष्क्राम्य, महासागरे मध्ये क्षिपन्तः, मेघवत् गर्जन्तः। रक्तवर्णितानि, अनन्तवनानि युक्तानि, दुःखकाण्डानि, कोकिलैः सह, "भगवन्! पिता! पुत्र! भ्राता! प्रियः! वल्लभः!" इति, गृहाणि निष्क्रान्तानि, स्त्रियः अशोभनीयं क्रन्दनं कुर्वन्ति। यदा पत्न्यः, पुत्राः, जीवाः च विनश्यन्ति, नगरे युद्धं भीषणं प्रवर्तते, महाअसुराः, समुद्रवत् शीघ्रं, गणपतीन् क्रुद्धान् प्रत्यावर्तयन्ति। एवं, त्रिपुरविनाशाय देवदानवप्रमथैः सह महासंग्रामः समुद्रतटे प्रवृत्तः, यत्र देवाः, असुराः, प्रमथाः, जलचराः च, भीषणरूपेण, परस्परं युद्धं कुर्वन्ति, नगर्याः द्वाराणि रक्ष्यमाणानि, गृहाणि निष्क्रान्तानि, स्त्रियः क्रन्दन्ति, रक्तसागरः प्रवहति, सर्वे विक्षिप्ताः।