रोचमानस्य पुत्रः रेवा नाम्ना रैवतश्चाभवत्। तस्य शतपुत्रेषु ज्येष्ठः ककुद्मीति ख्यातः। ककुद्मेः कन्या रेवतीति प्रसिद्धा रामस्य भार्या बभूव। करुषस्यापि पृथिव्यां विश्रुताः बहवः करुषाः जाताः। पृथध्रः एकदा गोहत्यां प्रवृत्तः, तेन गुरोः शापात् शूद्रत्वं प्राप्तः। अधुना इक्ष्वाकुवंशस्य प्रवृत्तिं कथयिष्यामि—शृणु, मुनिश्रेष्ठ। इक्ष्वाकोः पुत्रः विकुक्षिः देवदत्त इति कथ्यते, स शतपुत्रेषु ज्येष्ठः, तस्य पञ्चदश पुत्राः आसन्। ते सर्वे राजर्षयः मेरुशिखरस्य उत्तरदिशि जाताः। अपराः चतुर्दशापि तत्रैव शतसंख्या जाता इति। ये राजानः दक्षिणे मेरुशिखरस्य संस्तिताः, तेषु ज्येष्ठः ककुत्स्थः नाम, तस्य पुत्रः सुयोधनः। सुयोधनस्य पुत्रः पृथुः, पृथोः विष्वगस्सुतः; विष्वगसः इन्दुः, तस्मात् युवनाश्वः अभवत्। युवनाश्वस्य पुत्रः श्रावस्तः महातेजाः, तस्य पुत्रः वत्सकः, येन गौडदेशे श्रावस्तीनगरी निर्मिता। श्रावस्तात् बृहदश्वः, तस्मात् कुवलाश्वः, स प्राचीनकाले धुन्धुसंहारेण धुन्धुमारः इति प्रसिद्धः। धुन्धुमारस्य त्रयः पुत्राः—दृढाश्वः, डण्डः, कपिलाश्वः च—ख्याताः। दृढाश्वस्य पुत्रः प्रमोदः, तस्य हर्यश्वः, हर्यश्वस्य निकुम्भः, तस्मात् संहताश्वः। संहताश्वस्य द्वौ पुत्रौ—अकृताश्वः च रणाश्वः च। रणाश्वस्य पुत्रः युवनाश्वः, तस्मात् मन्धाता अभवत्। मन्धातुः पुत्राः पुरुकुत्सः, धर्मसेनः, प्रसिद्धः मुचुकुन्दः, शक्तिमान् शत्रुजित् च। पुरुकुत्सस्य पुत्रः वसुदः नर्मदापतिः, तस्य पुत्रः सम्भुतिः, तस्मात् त्रिधन्वा। त्रिधन्वनः पुत्रः त्रैय्यारुणः, तस्मात् सत्यव्रतः, तस्मात् सत्यरथः। सत्यरथस्य पुत्रः हरिश्चन्द्रः, तस्मात् रोहितः, रोहितस्य वृकः, वृकस्य बाहुः। बाहोः पुत्रः सगरः धर्मात्मा राजा, सगरस्य द्वे भार्ये—प्रभा च भानुमती च। ताभ्याम् अपि पुत्रकाम्यया औरवः महर्षिः पौराणिकः पूर्वं पूजितः। स ताभ्यां तुष्टः, यथाभिलषितं वरं दत्तवान्। एकस्याः षष्टिसहस्रपुत्राः, अन्यस्याः एकः वंशधरः पुत्रः स्यात् इति। प्रभा बहून् पुत्रान् अङ्गीकृतवती। भानुमत्याः एकः पुत्रः असमञ्जसः जातः, प्रभायाः तु यादव्याः षष्टिसहस्रपुत्राः अभवन्। ते सर्वे अश्वस्य अन्वेषणे भूमिं खनन्तः विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः प्रसिद्धः अंशुमान्। अंशुमतः पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् भागीरथः, येन तपसा गङ्गा भागीरथी पृथिव्यां नीताऽभूत्। भागीरथस्य पुत्रः नाभागः, तस्मात् अंबरिषः, तस्मात् सिन्धुद्वीपः। सिन्धुद्वीपस्य पुत्रः अयुतायुः, तस्मात् ऋतुपर्णः, तस्य पुत्रः कर्मसु प्रसिद्धः कल्माषपादः। कल्माषपादस्य पुत्रः अनरण्यः, तस्य पुत्रः निघ्नः, निघ्नस्य द्वौ पुत्रौ—अनमित्रः रघुश्च। अनमित्रः वनं गतः, स कृतयुगे राजा भविष्यति। रघोः पुत्रः दिलीपः, तस्मात् अजकः। दीर्घबाहोः पुत्रः अजा, अजस्य पुत्रः राजा दशरथः, तस्मात् दशरथः चतु:पुत्रवान्। ते सर्वे नारायणस्वरूपिणः; तेषु ज्येष्ठः रामः, रावणविनाशकः, रघुवंशवर्धनः। वाल्मीकिना भार्गवश्रेष्ठेन तस्य कथा रचिता। रामस्य पुत्रौ कुशः लवश्च, तौ इक्ष्वाकुवंशवर्धकौ। कुशात् अतिथिः, तस्मात् निषधः, निषधात् नलः, नलात् नाभः। नाभात् पुण्डरीकः, तस्मात् क्षेमधन्वा, तस्य पुत्रः वीर्यवान् देवानीकः। देवानीकस्य पुत्रः अहीनगुः, तस्मात् सहस्राश्वः, तस्मात् चन्द्रावलोकः, तस्मात् तारापीडः। तारापीडस्य पुत्रः चन्द्रगिरिः, तस्मात् भानुः, भानोः चन्द्रः, तस्मात् श्रुतायुः, यः भारतयुद्धे हतः। कश्यपवंशे द्वौ नलौ प्रसिद्धौ—एकः वीरसेनस्य पुत्रः, अन्यः नैषधराजा। एते दानशीलाः वैवस्वतवंशजा राजानः, येन बहूनि यज्ञानि कृतानि, मुख्यतः इक्ष्वाकुवंशोद्भवाः इति कीर्त्यन्ते। अथ मुनिवर, पितृणां परमं वंशं, विशेषतः च श्राद्धदेवतारूपेण सूर्यचन्द्रमसोः कृत्यं श्रोतुमिच्छामि। सत्यं ते वक्ष्यामि पितृणां परमं वंशम्। दिवि सप्त पितृगणाः, तेषु त्रयः निराकाराः। शेषाश्चत्वारः साकाराः, अपरिमिततेजसः सर्वे। निराकाराः पितृगणाः प्रजापतेः वैराजस्य सन्ति। दैव्या वैराजाः पितृगणाः ये देवैः पूज्यन्ते, ये च योगात् पतित्वा पुनः शाश्वतान् लोकान् प्राप्नुवन्ति। किन्तु ब्रह्मणः दिनान्ते ब्रह्मनिष्ठाः पुनर्जायन्ते, स्मृतिप्राप्ताः पुनः परमं योगं ज्ञानं च लभन्ते।