बुधः गुणसम्पन्नं एकं पुत्रं जनयित्वा, ततः स्वर्गलोकं गतवान्। तस्मिन्नपि काले सा भूमिः इलायाः नाम्ना ‘इलावृत’ इति प्रसिद्धा अभवत्। चन्द्रसूर्यवंशयोः आदौ मनोः पुत्रः इला जातः। तस्मात् पुरुषेषु पुरूरवाः वंशप्रवर्तकः अभवत्; तथा सूर्यवंशे इक्ष्वाकुः मुनिषु प्रसिद्धः अभवत्। यदा इला किंपुरुषः आसीत्, तदा सः ‘सुद्युम्न’ इति अपि अभवत्। तस्मात् सुद्युम्नात् त्रयः अनुत्तमाः पुत्राः अभवन्—उत्कलः, गया, च हरिताश्वः बलवान्। उत्कलस्य वंश्या उत्कलाः, गयस्य वंश्या गया इति प्रसिद्धाः। हरिताश्वस्य पूर्वदिशि क्षेत्रं कुरुभिः सहितं ख्यातिं प्राप्तम्। प्रतिष्ठानायां पुरूरवसः पुत्रं राज्याभिषिक्तवान्। इक्ष्वाकुः ज्येष्ठः पुत्रः मध्यदेशं प्राप्तवान्, यत्र लोकसमूहैः आवृतं क्षेत्रं आसीत्, तत्र सः दिव्यफलोपभोगेन तुष्टिं प्राप। नृष्यन्तस्य शुचिः नाम पुत्रः अभवत्, सः महाबलः। नाभागस्य पुत्रः अम्बरीषः, धृष्टस्य त्रयः पुत्राः—धृतकेतुः, चित्रनाथः, रणधृष्टः च बलवान्। शर्यात्याः अनर्तः नाम पुत्रः, सुकन्या पुत्री च अभवताम्। अनर्तस्य रोचमानः नाम पुत्रः, सः अपि महाबलः। तस्य भूमिः ‘अनर्त’ इति, नगरी च ‘कुशस्थली’ इति प्रसिद्धा। रोचमानस्य पुत्रः रेवः, सः रैवत इति अपि कथ्यते; तस्य शतं पुत्राणां मध्ये ज्येष्ठः ककुद्मी। तस्य पुत्री रेवती, या श्रीरामा पत्नी अभवत्; करुषस्य अपि पृथिव्यां प्रसिद्धाः करुषाः जाताः। पृथुध्रः गुरुशापात् गाम् हत्वा शूद्रत्वं प्राप्तः। अधुना इक्ष्वाकुवंशस्य वंशपरम्परा कथ्यते—शृणु द्विजोत्तम। इक्ष्वाकोः पुत्रः विकुक्षिः, सः देवदत्त इति अपि प्रसिद्धः, शतस्य पुत्राणां मध्ये ज्येष्ठः, सः पञ्चदश पुत्रान् अपि उत्पादितवान्। ते सर्वे उत्तमराजानः मेरुशिखरस्य उत्तरतो जाताः, अपराः चतुर्दश अपि दक्षिणतो जाताः, सर्वे शतं सञ्जातम्। दक्षिणमेर्वंशेषु ज्येष्ठः ककुत्स्थः अभवत्, तस्य पुत्रः सुयोधनः। तस्य पुत्रः पृथुः, पृथोः पुत्रः विश्वगः, तस्य पुत्रः इन्दुः, तस्मात् युवनाश्वः जातः। युवनाश्वस्य पुत्रः श्रावस्तः महातेजाः, तस्य पुत्रः वत्सकः, येन गौडदेशे ‘श्रावस्ती’ नगरी निर्मिता। श्रावस्तात् बृहदश्वः, तस्मात् कुवलाश्वः, सः प्राचीनकाले धुन्धुं हत्वा ‘धुन्धुमार’ इति ख्यातिं प्राप्तः। तस्य त्रयः पुत्राः—दृढाश्वः, दण्डः, कपिलाश्वः च। दृढाश्वस्य पुत्रः प्रमोदः, तस्य हरीश्वः, तस्य निकुम्भः, तस्मात् संहताश्वः। संहताश्वस्य पुत्रौ अक्रिताश्वः रणाश्वः च, रणाश्वस्य पुत्रः युवनाश्वः, तस्मात् मन्धाता अभवत्। मन्धातुः पुत्रौ पुरुकुत्सः धर्मसेनः च, अपि च प्रसिद्धः मुचुकुन्दः, बलवान् शत्रुजित् च। पुरुकुत्सस्य पुत्रः वसुदः, नर्मदापतिः, तस्य पुत्रः सम्भूतिः, तस्मात् त्रिधन्वा। त्रिधन्वनः पुत्रः त्रैय्यारुणः, तस्मात् सत्यव्रतः, तस्मात् सत्यरथः। तस्य पुत्रः हरिश्चन्द्रः, तस्मात् रोहितः, तस्मात् वृकः, वृकस्य बाहुः। बाहोः पुत्रः सगरः धर्मात्मा महाराजः। सगरस्य द्वे भार्ये—प्रभा च भानुमती च। ताभ्यां पुत्रकाम्यया पूर्वं अग्निवंशजं महर्षिं और्वं तुष्टाव। और्वः तुष्टः सन् ताभ्यां इच्छितं वरं दत्तवान्—एकस्याः षष्टिसहस्रं पुत्रान्, अन्यस्याः एकं वंशधरं पुत्रं। प्रभा बहून् पुत्रान् वव्रे, भानुमती एकं पुत्रं वंशधरं। भानुमत्याः एकः पुत्रः असमञ्जसः जाता, प्रभायाः षष्टिसहस्रं पुत्राः जाताः। ते अश्वं अन्वेष्टुं भूमिं खनन्तः विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः प्रसिद्धः अंशुमान्। अंशुमतः पुत्रः दिलीपः, तस्मात् भागीरथः, येन तपसा गङ्गा ‘भागीरथी’ पृथिव्यां नीताः। भागीरथस्य पुत्रः प्रसिद्धः नाभागः, तस्मात् अम्बरीषः, तस्मात् सिन्धुद्वीपः। तस्य पुत्रः अयुतायुः, तस्मात् ऋतुपर्णः, तस्य पुत्रः कल्माषपादः सर्वकर्मकृत्। तस्य पुत्रः अनरण्यः, तस्मात् निघ्नः, निघ्नस्य द्वौ पुत्रौ—अनमित्रः रघुश्च। अनमित्रः वनं गतः, सः कृतयुगे राजा भविष्यति। रघोः पुत्रः दिलीपः, तस्मात् अजकः। दीर्घबाहोः पुत्रः अजा, अजस्य पुत्रः दशरथः, तस्मात् दशरथः जातः, यस्य चत्वारः पुत्राः। सर्वे तु नारायणस्वरूपाः, तेषु ज्येष्ठः रामः, रावणविनाशकः, रघुवंशवर्धनः। वाल्मीकिः श्रेष्ठः भार्गवः तस्य चरितं रचयामास। तस्य पुत्रौ कुशः लवः च, येन इक्ष्वाकुवंशः वर्धितः। कुशात् अतिथिः, तस्य पुत्रः निषधः, निषधस्य नलः, नलस्य नाभः जातः। एवमेषः पुण्यः इक्ष्वाकुवंशः विस्तारमवाप्तः।