सर्वतः सरितां प्रवाहनिनादमहत्या दिशः पूर्यमाणाः, तत्र शीतलसुखे रमणीयदेशे अन्यः कश्चन शब्दः न श्रूयते स्म। तत्र राजा दिव्यदेवदारुवनैः नीलवर्णेन वसनवद् गिरिं ददर्श, यस्य शिखराणि शुद्धानि, मेघैः चोत्तरीयवत् आवृतानि। केषुचित् स्थलेषु श्वेतमेघः तस्य शिरसि पगोटकवत् आसीत्, अन्यत्र चन्द्रसूर्यौ किरीटकौ इव बभूवतुः; केषुचित् स्थलेषु सर्वं गात्रं हिमेन लिप्तम्, अन्यत्र च धातुभिः रेखितम्। केषुचित् स्थलेषु चन्दनलेपनं पञ्चाङ्गुलिप्रतिच्छन्नं तस्य शिलातले दृष्टम्, येन उष्णेऽपि शैत्यं लभ्यते; शिलासु च खड्गपथेऽप्सरसोः लाक्षारक्तपादाङ्काः क्वचित् कुर्वन्ति स्म। केषुचित् स्थलेषु सूर्यरश्मिभिः स्पृष्टम्, अन्यत्र तमसा छन्नम्; केषुचित् स्थलेषु तीव्रनदीमुखानि जलं पिबन्तीव दृष्टानि। केषुचित् स्थलेषु विद्याधरगणैः क्रीडद्भिः शोभितम्, अन्यत्र किन्नरमुख्यगणैः गीतैः रम्यम्। केषुचित् स्थलेषु गन्धर्वाप्सरसां दिव्यपुष्पैः, विशेषतः सन्तानकादिद्रुमोत्पन्नैः, गिरिः शोभितः। केषुचित् स्थलेषु गन्धर्वशय्याः, यत्र ते उत्थिताः वा पुष्पचूर्णिताः, सर्वत्र विक्षिप्ताः। केषुचित् स्थलेषु स्थगितवातेन श्यामदर्भैः भूमिः शोभिता, अन्यत्र पुष्पवद्भिः रम्यैः। स एव गिरिः तपस्विनां शरणभूतः, कामिनां दुर्गमः, मृगयूथैः सञ्चरितः, गजैः महान् वृक्षाः भग्नाः। तत्र सिंहानां भीषणनिनादेन अन्ये प्राणी भयभीता, गजयूथानि च निरन्तरं सञ्चरन्ति, परिश्रान्तानि न भवन्ति। तस्य शिखरेषु तपस्विनः, गजयूथानि च शोभां वहन्ति; तस्मात् उत्पन्नरत्नैः त्रयोऽपि लोका विभूष्यन्ते। स गिरिः नित्यं नागानां शरणम्, नागैः सेव्यमानः; नागः तं रत्नसमृद्धं गिरिं स्वयमेव नागवत् पश्यति। तत्र तपस्विनः स्वल्पतपसा एव सिद्धिं प्राप्नुवन्ति, तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापक्षयः भवति। केषुचित् स्थलेषु वातवाहितमहाप्रपातसलिलैः भूमिः नित्यं तृप्तः; केषुचित् शिखराणि जलसंभृतानि, सूर्यतापेन कठिनानि, यानि मनसा अपि न कल्पयितुं शक्यन्ते। केषुचित् स्थलेषु दिव्यदेवदारुशाखा अन्यैः महावृक्षैः च अक्लिष्टाः, वेतसवनानि स्तम्भवत् तिष्ठन्ति। तस्य महाशिखराणि हिममयच्छत्रवद्, शतधाराप्रवाहयुक्तानि, यत्र शब्दमात्रेण जलं विज्ञायते; गुहाः तु हिमेन आवृताः। एवं तं रक्तच्छायं देशं दृष्ट्वा, महाबलः मद्राधिपः तत्र प्रमुदितः विचरन्, किञ्चित्कालानन्तरं किञ्चन देशं प्राप। दिव्ययोगेन सः गिरिराजस्य तस्यैव परममनोहरं देशं, मनुष्यैः दुर्गमं, सम्प्राप्तवान्। तस्मात् भूमेः इरावती महती नदी प्रवहति; सा भूमिः मेघस्यान्धकारवद्, नानावृक्षैः सघनं छन्ना। तत्र शालतालतमालकर्णिकारैः, न्यग्रोधाश्वत्थशिरीषशिंशपाभिः छायावती। श्लेष्मातकामलकीहरितकीविभीतकभूर्जसमुञ्जकबाणसप्तच्छदवृक्षैः समृद्धा। महानीम्बनिम्बनिर्गुण्डीहरिद्रुदेवदारुकलेयकवृक्षैः शोभिता। पद्मचन्दनबिल्वकपित्थरक्तचन्दनमताम्रऋष्टकाक्षोटाब्दकार्जुनवृक्षैः संयुता। हस्तिकर्णसुमनसकोविदारपुष्पितैः प्राचीनामलकधनकसमारतकवृक्षैः अलङ्कृता। खर्जूरनारिकेलप्रियालाम्रातकिंगुदतन्तुमालधावभव्यकश्मीरिपत्रवृक्षैः वर्धिता। जातिकटकफलबलिफलमन्दरकोविदारकिंशुककुसुमांशुकवृक्षैः समृद्धा। यवशमीपर्णवेतसाम्बुवेतसारक्तातिरङ्गनारङ्गहिङ्गुप्रियङ्गुवृक्षैः शोभिता। रक्ताशोकाशोकाकल्लाविचारकमुचुकुन्दकुन्दातारुषपरुषकवृक्षैः विभूषिता। किरातकिंकीरातकेतकश्वेतकेतकशोभञ्जनाञ्जनसुकलिङ्गनिकोटकवृक्षैः समुपेता। सुवर्णवृत्तद्रुमशोभनासनवृक्षैः, कामबाणरूपाम्रवृक्षैः च, मनोहरदर्शना। पीतयूतिकाश्वेतयूतिकाजातिचम्पकजातितुम्बातुम्बवृक्षैः युक्ता। मोचलोचलाकुचलतिलपुष्पकुशेशसुपुष्पावरणचव्यककामिवल्लभवृक्षैः शोभिता। बकुलपरिभद्रहरिद्रधाराकदम्बकुटजकदम्बपर्वतकुटजवृक्षैः कुसुमितैः संयुक्ता। आदित्यमुस्तककुम्भकुङ्कुमकामवल्लभकट्फलबदरनिपद्योतमानदीपवत्। रक्तपलिवनश्वेतदाडिमचम्पकबन्धुसुबन्धुविविधवाटिकाभिः शोभिता। पाटलाजातिकरवीरकुरबकहिमावरजम्बूराजजम्बुवृक्षैः पुष्पिताः। बीजानिकर्पूरसुरभ्यगुरुवृक्षफलप्रतिबिम्बैः, समृद्धसन्तानलताभिः च। गुग्गुलुश्वेतहिन्तालइक्षुकरवीरनिर्ग्रासपुष्पाशोकचक्रमार्दवृक्षैः च समृद्धा सा भूमिः। एवं तं दिव्यवनोपवनैः, नानावृक्षलतापुष्पफलसमृद्धं गिरिप्रदेशं स राजा ददर्श।