तस्याः तटप्रदेशे सर्वदा कामनया प्रेरिताः पशवः, वनाश्रमस्थाः तपस्विनः, देवाः अप्सरसः सह च, रमणीयतां अनुभवन्ति। तत्र देवैः पूजिताः शुद्धदेहाः महिलाः तथा कमलचन्द्रमुख्यः दिव्याः कन्याः समृद्ध्या दृश्यन्ते। सा नदी सर्वदा जलं वहति, देवसमूहैः तथा पुलिन्दैः, राजसमूहैः व्याघ्रगणैः च पीडिता। तस्याः जलं दिव्यपानाय योग्यं, तारागणयुक्ताकाशवत् निर्मलं, धर्मिष्ठेषु कामान् पूरयन्ती राज्ञा दृष्टा। तस्याः तटे दीर्घकाशैः उज्ज्वलचन्द्रकिरणसमपूर्णैः, बहुविधवृक्षैः च शोभितं, तस्याः रम्यं तटं सर्वदा मुनिसंयुतं देवैः च सेवितम्। सा नदी भक्तजनानां सर्वविघ्नान् शीघ्रं नाशयति, नद्यः च महर्षयः च तां अनुगच्छन्ति। मानवान् स्वसुतवत् रक्षन्ती, हिमसमूहैः युक्ता, देवगणैः सदा सहिता, स्वकल्याणाय जनैः अभिगम्या। सिंहहस्तिप्रयोग्या तस्याः जलानि सन्ततप्रजया पूर्णानि, सुवर्णभूषितानि, सूर्यकिरणैः शीतलतप्तानि, चन्द्रसमानकीर्तिः राज्ञा दृष्टा। स पावनां नदीं दृष्ट्वा, तस्याः वातेन श्रान्तिः विनष्टा, मार्गे गच्छन् राजा महान् हिमवत् पर्वतं अपश्यत्। तस्य पर्वतस्य श्वेतशिखराणि आकाशं स्पृशन्ति, पक्षिणः अपि यत्र स्वच्छन्दं न गच्छन्ति, सिद्धपथानां अभावः। सर्वत्र नद्याः प्रवाहनिनादः आकाशं पूरयति, अन्यः शब्दः न श्रूयते, शीतलसुखदं स्थलम्। तत्र राजा पर्वतं नीलवर्णं देवदारुवनैः आवृतं, शुद्धस्नातं, मेघैः उत्तरीयवत् आवृतं च अपश्यत्। केषुचित् स्थलेषु श्वेतमेघः शिरःपट्टवत्, अन्यत्र चन्द्रसूर्यौ किरीटवत्, केषुचित् सर्वाङ्गं हिमलेपनम्, अन्यत्र खनिजरेखायुतम्। केषुचित् स्थलेषु चन्दनलेपनम्, पञ्चाङ्गुलस्पर्शवत् शीतलतां दत्तम्, शिल्पथेषु अप्सरसां रक्तलाक्षापदचिह्नानि दृश्यन्ति। केषुचित् स्थलेषु सूर्यकिरणैः स्पृष्टम्, अन्यत्र तमसा आच्छन्नम्, केषुचित् तीक्ष्णप्रवाहाः पर्वतानि जलं पिबन्ति इव। केषुचित् स्थलेषु विद्याधरसमूहैः क्रीडितम्, अन्यत्र किन्नरगणैः गीतम्। केषुचित् तटेषु गन्धर्वाप्सरसां दिव्यपुष्पैः, विशेषतः सन्तानकादिवृक्षोत्पन्नैः, शोभितम्। केषुचित् स्थलेषु गन्धर्वशय्याः, यत्र तैः उत्थितम् वा पुष्पाणि दलितानि वा, सर्वत्र विहितानि। केषुचित् स्थलेषु वातनिष्क्रान्ते भूमिः कृष्णतृणैः अलङ्कृता, अन्यत्र पुष्पैः शोभिता। स पर्वतः तपस्विनां आश्रयः, प्रेमिणां दुर्लभः, वन्यपशुभिः व्याप्यः, महाहस्तिप्रभूतवृक्षभङ्गः। तत्र सिंहनिनादः अन्यपशून् भयङ्करः, गजसमूहाः चञ्चलाः किन्तु श्रान्ताः न। तस्याः तटे तपस्विनः गजसमूहैः च शोभितम्, तस्मात् उत्पन्नरत्नानि त्रिलोकं शोभयन्ति। स पर्वतः नागानां सदा आश्रयः, नागैः सदा सेवितः, नागः पर्वतं नागवत् रत्नसमृद्धं पश्यति। तत्र तपस्विनः अल्पतपसा सिद्धिम् आप्नुवन्ति, दर्शनमात्रेण पापानि नश्यन्ति। केषुचित् स्थलेषु जलप्रवाहैः, जलधाराभिः, नद्यः च वातेन भूमिः तृप्तिम् उपनयन्ति। केषुचित् शिखराणि जलसञ्चयेन उच्चानि, सूर्यतापेन कठिनानि, मनसा अपि कल्पनीयानि न। केषुचित् स्थलेषु देवदारुशाखाः, अन्यवृक्षविस्ताराः, अटवीः, वंशसमूहाः स्तम्भवत् शोभन्ति। तस्य शिखराणि हिमछत्रवत्, शतजलधारासमूहैः, जलशब्देन जलं ज्ञेयम्, गुहाः हिमेन आवृताः। तं भूमिं रक्ततटे दृष्ट्वा, मद्रराजः तत्र सन्तुष्टः विचरन्, कालान्तरं किञ्चिद् देशं प्राप। दिव्ययोगेन स तस्य पर्वतराजस्य रम्यतमं प्रदेशं प्राप्तवान्, अन्यैः मानवैः दुर्गमम्। तस्मात् भूमेः इरावती नदी प्रवहति, सा नदी श्रेष्ठा, भूमिः मेघवर्णा, विविधवृक्षैः घनवृत्ता। शालतालतमालकर्णिकारैः, न्यग्रोधाश्वत्थशिरिशशिंशपैः छायायुक्ता। श्लेष्मातकामलक्यः हरितकीविभीतकभूर्जसमुञ्जकबानसप्तच्छदैः। महानीम्बनिम्बनिर्गुण्डीहरिद्रुमहादेवदारुकालेयकैः। पद्मचन्दनबिल्वकपित्थरक्तचन्दनमताम्रऋष्टकाक्षोताब्दकार्जुनैः। हस्तिकर्णसुमनसकोविदारसुमनःपुष्पितैः प्राचीनामलकधनकसामराटकैः। खर्जूरनारिकेलप्रियालाम्रातकिंगुदतन्तुमालधावभाव्यकश्मीरपत्रैः। जायफलपुगकटकफलबिलफलं मन्दारकोविदारकिंशुककुसुमांशुकैः। यवशमीपर्णवेतसाम्बुवेतसरक्तातिरङ्गनारङ्गहिङ्गुप्रियङ्गुभिः। रक्ताशोकाशोकाकल्लाविचारकमुचुकुन्दकुन्दातारुषपारुषकैः। एवं राजा तस्य हिमवत्पर्वतराजस्य रम्ये, दिव्ये, विविधवृक्षसमृद्धे प्रदेशे विचरन्, तस्य सौन्दर्यं, दिव्यता च, तत्र प्रवहन्तीं इरावतीं च, विस्मयेन अपश्यत्।