एतेषु पर्वतेषु मध्ये मेरुस्तिथति, यत्र इलावृतं नाम प्रदेशः अस्ति। मेरुः नीलस्य दक्षिणे, निषधस्य उत्तरस्य च स्थितः। तस्य उत्तरतः महान् माल्यवान् पर्वतः उद्भवति, स पश्चिमदिशं प्रति समुद्रानुगतः द्वात्रिंशत्सहस्रं विस्तारितः। माल्यवान् पर्वतः नीलात् निषधपर्यन्तं सहस्रयोजनं विस्तारयति; तथा गन्धमादनः पर्वतः द्वात्रिंशद्योचनं विस्तीर्णः उच्यते। एषां वर्तुलपर्वतानां मध्ये मेरुः स्थितः, यो सुवर्णमयः पर्वतः चतुर्वर्णसमो वर्णेन, चतुर्दिक् चतुर्बाहुश्चोत्थितः। तस्य पार्श्वेषु विविधवर्णाः दृश्यन्ते—पूर्वे श्वेतः, दक्षिणे पीतः, उत्तरतः मधुपक्षसमः कृष्णः, पश्चिमे रक्तः—एवं स विविधवर्णयुक्तः अस्ति। मेरुः दिव्यः, राजचिह्नैः परिवृतः, उदितसूर्यतेजसा दीप्तः, धूमरहिताग्निवद् शोभते। मेरुः चौरासीसहस्रयोजनं उन्नतः, षोडशसहस्रं अधः पतितः, अष्टाविंशतिसहस्रं विस्तीर्णः। तस्य परिधिः सर्वतः द्विगुणं विस्तीर्णस्य; स महान् दिव्यः पर्वतः दिव्यौषधिभिः पूर्णः। सर्वतः सुवर्णमयैः लोकैः परिवृतः, तत्र देवगन्धर्वासुरराक्षससमूहाः मेरुसर्वेश्वरस्य पर्वते रमन्ते, अप्सरस्समूहैः सह। मेरुः लोकैः परिवृतः, जीवस्थानैः च; तस्य पार्श्वेषु चत्वारः प्रदेशाः स्थिताः। भद्राश्वः, भारतः, पश्चिमे केतुमालः, उत्तरकुरवः च—एते पुण्यकृतां आश्रयस्थानानि। मेरुं धारयन्ति मन्दरः, गन्धमादनः, विपुलः, सुपार्श्वः—एते सर्वे रत्नैः विभूषिताः पर्वताः। अरुणोदा, मानसः, सितोदा, भद्रः च—एते चत्वारः सरांसि तेषां उपरि, वनैः सह स्थितानि। तथा गन्धमादने भद्रकदम्बवृक्षः, विपुले जम्बुवृक्षः, पिप्पलः, महाबटवृक्षः च दृश्यन्ते। गन्धमादनस्य पश्चिमे अमरगन्धिका नाम दिव्यवनं तिष्ठति, यः सर्वतः द्वात्रिंशत्सहस्रयोजनं विस्तारितः। तत्र केतुमालाः पुण्यकर्मणा प्रसिद्धाः; तत्र सर्वे कालानलाः महाबलपराक्रमयुक्ताः निवसन्ति। तत्र स्त्रियः नीलोत्पलवर्णाः शोभनाः रम्यदर्शनीयाः; तत्र दिव्यः महावृक्षः—पिलुवः—पत्रैः दीप्तः स्थितः। तस्य फलेन रसम् पीत्वा दीर्घायुः सुखेन वसन्ति। माल्यवानस्य पूर्वे पूर्वगन्धिका नाम, यः अपि द्वात्रिंशत्सहस्रयोजनं विस्तारितः, तत्र शतं स्थलं विद्यते। तत्र भद्राश्वः ज्ञेयः, सदा हृष्टचित्तः; तत्र भद्रमालवनं, महावृक्षः कालाम्रः च अस्ति। तत्र पुरुषाः श्वेतवर्णाः, महाबलपराक्रमयुक्ताः; स्त्रियः श्वेतोत्पलवर्णाः शोभनाः रम्यदर्शनीयाः। स्त्रियः चन्द्रोपमा, चन्द्रवर्णाः, पूर्णचन्द्रमुखाः, चन्द्रशीतलशरीराः, नीलोत्पलसुगन्धिनः। तेषां आयुः दशसहस्रवर्षाणि, रोगरहिताः; अमृतफलस्य सारं पीत्वा सर्वे सदा यौवनस्थिताः। एवं ब्रह्मा ऋषिभ्यः वर्षाणि यथास्वभावं वर्णयामास; पूर्वं अनुग्रहं दत्त्वा, किं अधिकं कथयामि? इत्युक्त्वा। ततः ऋषयः दृढव्रताः, उत्सुकाः, हृष्टाः, हर्षपूर्णाः प्रत्युवाचुः। "हे मुनि, त्वया पूर्वपश्चिमप्रदेशाः, उत्तरा पर्वताः च सम्यक् वर्णिताः। पर्वतेषु यः वासः, तस्य सत्यं वर्णय," इति ऋषिभिः उक्तः स पुनः तान् प्रत्युवाच। "एतेषु पूर्वोक्तेषु प्रदेशेषु—नीलस्य दक्षिणे, निषधस्य उत्तरस्य च—रमणकं नाम देशः अस्ति, यत्र जनाः जायन्ते। तत्र शुद्धहृदयाः पुरुषाः, सदा सुखासक्ताः, उत्तमवंशयुक्ताः, रम्यदर्शनीयाः। तत्र अपि महान् रोहिणवृक्षः वटः तिष्ठति; तस्य फलेन रसम् पीत्वा वसन्ति। ते पुण्यजनाः दशसहस्रं सह एकसहस्रवर्षाणि आयुः, सदा हृष्टाः। श्वेतस्य उत्तरतः, शृङ्गस्य दक्षिणपृष्ठे हिरण्वतः नाम देशः, यत्र हिरण्वती नदी प्रवहति। तत्र पुरुषाः महाबलपराक्रमयुक्ताः, सदा हृष्टाः, उत्तमवंशयुक्ताः, रम्यदर्शनीयाः। ते दशसहस्रं सह एकशतपञ्चाशद्वर्षाणि आयुः, तेषां जीवनमात्रम्। तत्र महान् लकुचवृक्षः पत्रच्छायायुक्तः तिष्ठति; तस्य फलेन रसम् पीत्वा जनाः वसन्ति। शृङ्गसाह्वा नाम पर्वतः त्रि-शृङ्गः अस्ति—एकः रत्नमयः, एकः सुवर्णमयः, एकः सर्वरत्नमयः, लोकमध्ये दीप्तः। तस्य उत्तरतः, दक्षिणपृष्ठे समुद्रसमीपे कुरवः तिष्ठन्ति; स क्षेत्रं पुण्यं, सिद्धैः सेवितम्। तत्र वृक्षाः मधुरफलयुक्ताः, दिव्याः अमृतसदृशाः नद्यः प्रवहन्ति; तत्र वस्त्राणि निर्मीयन्ते, फलेभ्यः भूषणानि च। केचन रम्यवृक्षाः सर्वकामप्रदाः; केचन क्षीरवृक्षाः, सदा षड्रसयुक्तं, अमृतसदृशं क्षीरं यच्छन्ति, रक्षिता यः तद् लभते। सर्वं भूमिः रत्नमयी, सुवर्णरेणुयुक्ता, सर्वत्र स्पर्शसुखा, शुभवायुः, शान्तः। तत्र शुभाः मानवाः जन्म यान्ति, ये देवलोकात् पतिताः; सर्वे उत्तमवंशयुक्ताः, स्थिरयौवनयुक्ताः।