एकः धर्मनिष्ठः पुरुषः, गङ्गायमु्नयोः मध्ये स्वशक्त्या वेदविधिना कन्यादानं कुर्वन्, तेन कर्मणा तं भीषणं नरकं न पश्यति। स उत्तरेषु कुरुषु गच्छन् अनन्तकालं सुखानि भुङ्क्ते, धर्मपत्नीः सुन्दरपुत्रांश्च लभते। तत्र स्वशक्त्या दानानि दातव्यानि; तैः तीर्थयात्राफलं निश्चितं वर्धते, अत्र न संशयः। स स्वर्गे सृष्ट्यन्तपर्यन्तं वसति। यः च वटमूलं प्राप्त्वा प्राणान् त्यजति, स सर्वान् लोकान् अतिक्रम्य रुद्रलोकं याति। तत्र द्वादश सूर्याः रुद्रं आश्रित्य तिष्ठन्ति, ते समस्तं जगत् दहन्ति, किन्तु वटमूलं न दह्यते। चन्द्रसूर्यलोकयोः विनाशे, एकस्मिन्नेव सागरे स्थिते, तत्र विष्णुः यज्ञकर्ता पुनः पुनः वसति। तं पुण्यस्थानं गङ्गायमुनयोः संगमं, देवाः दानवाः गन्धर्वाः ऋषयः सिद्धाश्च चारणाः सदा सेवन्ते। तस्मात्, राजेन्द्र, प्रयागं प्रार्थयन् गन्तव्यं, यत्र ब्रह्मादयः देवाः, ऋषयः, सिद्धाः, चारणाश्च सन्निहिताः। लोकपालाः साध्याः पितरः सनत्कुमारः प्रमुखाः मुनयः अपि तत्रैव सन्ति। अत्राङ्गिरसः प्रमुखाः ब्रह्मर्षयः, नागाः सुपर्णाः सिद्धाः खेचराश्च सदा वर्तन्ते। समुद्राः नद्यः पर्वताः नागाः विद्याधराः च, भगवांश्च हरिः प्रजापतिभिः सहितः तत्रैव सन्निहितः। गङ्गायमु्नयोः मध्ये भूमेः गर्भः स्मृतः; प्रयागः त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः। त्रिषु लोकेषु एतस्मात् पवित्रतरं नास्ति। केवलं तस्य पुण्यस्थलस्य श्रवणेन, नामोच्चारणेन, वा तस्य भूमेः ग्राहणेन, पुरुषः पापात् विमुच्यते। यः दृढव्रतः तत्र संगमे स्नानं करोति, स राजसूयाश्वमेधयोः तुल्यं फलम् आप्नोति। तव प्रयागगमननिश्चयः, देवमानववचनेनापि, न विचालयितव्यः। अत्र दशसहस्रतीर्थानि षष्टिकोट्यधिकानि च सन्ति। योगयुक्तः सत्यनिष्ठश्च पण्डितः यत् स्थानं प्राप्नोति, तत् गङ्गायमुना-संगमे प्राणत्यागेन अपि प्राप्यते। ये प्रयागं न गच्छन्ति, ते अस्मिन्लोके न जीवन्ति, त्रिषु लोकेषु मोहिताः भवन्ति। एवं प्रयागं पुण्यस्थानं दृष्ट्वा, सर्वपापैः विमुच्यते, यथा चन्द्रः राहोः मुखात् विमुक्तः। तत्र यमुनातटस्य विशाले स्थले नागौ कंबलः अश्वतरश्च सन्ति; तत्र स्नानपानाभ्यां सर्वपापैः विमुक्तिः सिध्यति। महादेवस्य प्रसिद्धं स्थानं गत्वा, पुरुषः दशपूर्विकान् दशापरान् च पितॄन् मोचयति। तत्र स्नानेन अश्वमेधसप्तमेधफलम् लभते, स च सृष्ट्यन्तपर्यन्तं देवलोकं प्राप्नोति। गङ्गायाः पूर्वे तटे, त्रिषु लोकेषु, सैमुद्रः नाम कूपः प्रसिद्धः, प्रतिष्ठानं च। यदि ब्रह्मचारी कोपजीतः तत्र त्रिरात्रं स्थित्वा सर्वपापैः शुद्धात्मा भवति, अश्वमेधसप्तमेधसमानं फलं लभते। प्रतिष्ठानस्य उत्तरतः, भागीरथ्याः पूर्वे, हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं। तत्र केवलं स्नानेन अश्वमेधसप्तमेधफलम् लभ्यते, स्वर्गे चन्द्रसूर्ययोः स्थितिपर्यन्तं पूज्यते। श्रुणु, हंसपाण्डुरे पुण्ये विस्तीर्णे तीर्थे, यः प्राणान् त्यजति, स षष्टिसहस्राणि षट्शतानि वर्षाणि स्वर्गे पितृभिः सह भुङ्क्ते। स नित्यं स्वर्गे उर्वशीं पश्यति, मुनिभिः गन्धर्वैः किन्नरैश्च सदा पूज्यते। पुण्यक्शये स्वर्गात् पतितः, आकाशात् अपसृत्य, शतं उर्वशीसमानान् कन्याः लभते। सहस्रेषु स्त्रीणां मध्ये बहूनां पतिः भवति, राजा सन् दशसहस्रग्रामसमृद्धिं भुङ्क्ते। सुवर्णनूपुरध्वनिना सुप्तः प्रबुद्धः, महाभोगान् अनुभूय, पुनः तदतीर्थं प्राप्नोति। सदा श्वेताम्बरधारी, संयतः, एकाहारः, मासपर्यन्तं राज्यं करोति। स शतं सुवर्णालङ्कृतानां स्त्रीणां लभते, पृथिव्यां समुद्रपर्यन्तं महराजा भवति। स धनधान्यसम्पन्नः, नित्यं दाता, महाभोगान् अनुभूय, पुनः तदतीर्थं प्राप्नोति। ततः सुन्दरायां सन्ध्यातीरे, यः ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः, उपोष्य शुचिः, स सन्ध्याकाले ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। कोटितीर्थे प्राणत्यागेन सहस्रकोटिवर्षपर्यन्तं स्वर्गे पूज्यते। पुण्यक्शये स्वर्गात् पतितः, सुवर्णरत्नमुक्ताभूषिते धन्यकुले रूपवान् जायते। ततः वासुकेः उत्तरतः भोगवत्यां गत्वा, दशाश्वमेधकं नाम अन्यत् तीर्थं अस्ति। तत्र अभिषेकं कृत्वा, अश्वमेधसप्तमेधफलम् लभते; स धनवान् रूपवान् दक्षो दाता धर्मात्मा च भवति। एवं, गङ्गायमुनयोः संगमे, प्रयागे च, स्नानदानादिभिः पुण्यकर्मणां महत् फलं प्राप्यते, स्वर्गे चिरकालं वासः, धर्मपत्नीपुत्रलाभः, सर्वपापविनाशश्च सुलभः इति।