चैत्रमासारम्भे चतुर्मासानि यावत्, यः कश्चन याचितम् उदकम् ददाति, तस्य व्रतस्य समाप्तौ रत्नं भोजनं च वस्त्राणि च दद्यात्। तिलैः सुवर्णपात्रं दत्त्वा, स ब्रह्मलोकमुपैति; कल्पान्ते च राजा भवति। एतत् सुखव्रतम् इत्युच्यते। यः पुरुषः संवत्सरमेकं पञ्चामृतैः भगवन्तं स्नापयित्वा, वर्षान्ते पुनः पञ्चामृतयुक्तां गावं ददाति, स पुण्यं प्राप्नोति। शङ्खं ब्राह्मणाय दत्त्वा, शिवपदं लभते; कल्पान्ते राजा भवति। एतत् धृतिव्रतम् इति प्रसिद्धम्। यः पुरुषः संवत्सरान्ते मांसत्यागं कृत्वा गावां दानं करोति, अथवा सुवर्णमयं मृगं ददाति, अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति; एतत् अहिंसाव्रतम्, कल्पान्ते राजा भवति। माघमासे प्रातःकाले स्नात्वा, सहपत्नी पूजां कृत्वा, शक्त्या भोजनदानं, पुष्पवस्त्राभरणैः अलङ्कारं च कुर्यात्; स सूर्यलोकं कल्पपर्यन्तं वसति—एतत् सूर्यव्रतम् इति कथ्यते। आषाढादारभ्य चतुर्मासानि प्रातःस्नानं कृत्वा, ब्राह्मणान्नं दद्यात्; कार्त्तिके गवां दानं कृत्वा, विष्णुधाम प्राप्नोति—एतत् शुभं विष्णुव्रतम्। अयनात् अयनपर्यन्तं पुष्पघृतत्यागं कृत्वा, अन्ते पुष्पमालाः सघृतदोहदुग्धां गवां दद्यात्। ब्राह्मणाय घृतशर्करापायसं दत्त्वा, शिवलोकं लभते; एतत् चारित्रव्रतम्, धर्मारोग्यप्रदायकम्। यः सन्ध्याकाले दीपदानं कृत्वा, संवत्सरमेकं तैलत्यागं च, वर्षान्ते सुवर्णचक्रस्थदीपं दद्यात्; द्विवस्त्रयुगलं ब्राह्मणाय दत्त्वा, स तेजस्वी भूत्वा रुद्रलोकं गच्छति—एतत् तेजोव्रतम्। कार्त्तिकादारभ्य तृतीय्यां, गोमूत्रसिक्तयवभोजनं कृत्वा, रात्रौ उपवासं संवत्सरमेकं च, वर्षान्ते गवां दानं कुर्यात्। स गौरीलोकं कल्पं वसति, ततोऽस्मिन्लोके राजा भवति; एष रुद्रव्रतम्, सदा शुभदायकम्। चैत्रमासे गन्धानुलेपनत्यागं कृत्वा, ब्राह्मणाय गन्धपूर्णशङ्खं श्वेतवस्त्राणि च दत्त्वा, वरुणलोकं प्राप्नोति—एष धृतिव्रतम्। वैशाखे पुष्पलवणत्यागं कृत्वा, गवां दानं कुर्यात्; विष्णुधाम्नि कल्पपर्यन्तं स्थित्वा, इह राजा भवति—एष शोभाव्रतम्, शोभायाः कीर्तेश्च दायकम्। सुवर्णमयं ब्रह्माण्डं तिलैः पूरयित्वा, त्रिदिनानि तिलदानं कृत्वा, अग्निं ब्राह्मणं च तर्पयेत्। ब्राह्मणदंपत्यौ पुष्पवस्त्राभरणैः, शक्त्या त्रिपलसुवर्णेन वा, पूजयित्वा, "विश्वात्मा तुष्टोऽस्तु" इति प्रार्थयेत्। शुभदिने एतद्दानं कृत्वा, परमं ब्रह्म प्राप्नोति, न पुनर्जन्म; एतत् ब्रह्मव्रतम्, मोक्षप्रदायकम्। यः द्विकर्षसुवर्णयुतां द्विदुग्धदोहदुग्धां गवां दत्वा, एकाहं क्षीरव्रतम् आचरति, स परमं पदं प्राप्नोति—एतत् गोव्रतम्, तस्य पुनर्जन्म दुर्लभम्। त्रिदिनानि क्षीरव्रतम् आचरित्वा, सुवर्णकल्पवृक्षं पलेन वा सुवर्णेन, शक्त्या चान्नेन सह दद्यात्; स ब्रह्मपदं लभते—एष कामव्रतम्। मासमेकं उपोष्य, रम्यां गवां ब्राह्मणाय दद्यात्, विष्णुधाम प्राप्नोति—एष भीमव्रतम्। विंशतिपलसुवर्णयुक्तां सुवर्णमयीं पृथिवीं दत्त्वा, एकाहं क्षीरव्रतम् आचर्य, रुद्रलोके पूज्यते—एष पृथिवीव्रतम्, सप्तशतकल्पपर्यन्तं अनुष्ठेयम्। माघे वा चैत्रे, तृतीय्यां गुडव्रतम् आचर्य, गवां गुडं च दत्त्वा, गौरीलोके पूज्यते; एष महाव्रतम्, परमानन्दप्रदायकम्। पक्षोपोष्य, द्वितव्यमृगवर्णगवां ब्राह्मणाय दत्त्वा, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, देवदानवर्षिसम्मानितः; कल्पान्ते च राजाधिराजो भवति—एष प्रभाव्रतम्। संवत्सरमेकं एकवारं भोजनं कृत्वा, अन्नकुम्भं जलकुम्भं च दत्त्वा, शिवलोके कल्पं वसति—एष प्राप्तिव्रतम्। अष्टमीषु रात्रौ भोजनं कृत्वा, वर्षान्ते गवां दत्त्वा, इन्द्रपुरीं प्राप्नोति—एष सुकृतिव्रतम्। यः वृष्टिकालादिषु चतुर्षु ऋतुषु ब्राह्मणाय इन्धनं ददाति, अन्ते घृतयुक्तां गवां ददाति, स परमं ब्रह्म प्राप्नोति—एष वैश्वानरव्रतम्, सर्वपापविनाशकः। एकादश्यां रात्रौ भोजनं कृत्वा, वर्षान्ते सुवर्णमण्डलं दत्त्वा, विष्णुधाम प्राप्नोति—एष कृष्णव्रतम्, कल्पान्ते राज्यम् आप्नोति। पायसं भुक्त्वा, अन्ते द्विगवां ब्राह्मणाय दत्त्वा, लक्ष्मीलोकं प्राप्नोति—एष देवीव्रतम्। सप्तम्यां रात्रौ भोजनं कृत्वा, अन्ते दुग्धदोहदुग्धां गवां दत्त्वा, सूर्यलोकं प्राप्नोति—एष भानुव्रतम्। चतुर्थ्यां रात्रौ भोजनं कृत्वा, वर्षान्ते सुवर्णहस्तिनं दत्त्वा, विनायकव्रतस्य फलं लभते, शिवलोकं च प्राप्नोति। कार्त्तिके मासे, फलत्यागं कृत्वा, सुवर्णफलानि द्विगवां सह ब्राह्मणाय दत्त्वा, कार्त्तिके चतुर्मासे, फलव्रतस्य फलं लभते, विष्णुलोकप्रदायकम्। सप्तम्यां उपोष्य, अन्ते सुवर्णपद्मं गवां सुवर्णकुम्भं च ब्राह्मणाय दत्त्वा, सौरव्रतस्य फलं लभते, सूर्यलोकप्रदायकम्। द्वादशीद्वादशोपवासं कृत्वा, ब्राह्मणान् गोवस्त्रैः सुवर्णमेखलाभिः पूजयित्वा, परमं धाम प्राप्नोति—एष विष्णुव्रतम्। कार्त्तिकीं रात्रौ उपोष्य, वृषभं मोचयित्वा, शिवलोकं प्राप्नोति—एष वार्षव्रतम्। कृत्स्नकृच्छ्रव्रतान्ते, ब्राह्मणाय गवां भोजनं च शक्त्या दत्त्वा, शंकरधाम प्राप्नोति—एष प्राजापत्यव्रतम्। चतुर्दश्यां रात्रौ भोजनं कृत्वा, अन्ते गवां गणं दत्त्वा, शिवलोकं प्राप्नोति—एष त्र्यम्बकव्रतम्। सप्तरात्रोपवासं कृत्वा, ब्राह्मणाय घृतकुम्भं दत्त्वा, घृतव्रतस्य फलं लभते, ब्रह्मलोकप्रदायकम्। वर्षाकाले व्योम्नि शयनं कृत्वा, अन्ते दुग्धदोहदुग्धां गवां दत्त्वा, इन्द्रलोकं नित्यं प्राप्नोति—एष इन्द्रव्रतम्। तृतीय्यां अनग्नपाकं भुक्त्वा, गवां दत्त्वा, शिवं प्राप्नोति, पुनर्नैवागच्छति—एष श्रेयव्रतम्, लोकानां हर्षजनकः। एवं विविधानि पुण्यव्रतानि, दानैः तपोभिः च, श्रद्धया च अनुष्ठेयानि, परमफलप्रदायकानि, लोकानां कल्याणायोक्तानि।